กับดักของปาปารัสซี่

แฟลชสีขาวสว่างวาบราวกับฟ้าผ่ากลางตึกสตูดิโอ พร้อมเสียงชัตเตอร์รัวเป็นชุดจนน่าเวียนหัว คิรินทร์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นในหัวเมื่อเห็นแสงไฟวับแวมจากเลนส์กล้องนับสิบตัวที่สาดส่องเข้ามาทางกระจกบานใหญ่ "ซวยแล้ว..." ธามสบถเสียงดังลั่นพร้อมกับพุ่งเข้ามาคว้าแขนเขา แต่ยังไม่ทันที่คิรินทร์จะได้ขยับตัวหนี แขนแกร่งของใครบางคนก็เอื้อมมาคว้าเอวเขาไว้แน่น แรงกระชากเพียงนิดเดียวทำให้แผ่นหลังแนบชิดเข้ากับอกกว้าง กลิ่นฟีโรโมนกลิ่นไม้สนผสมความดุดันของอัลฟ่าพวยพุ่งออกมาข่มขวัญบรรยากาศรอบข้างทันที "อย่าขยับ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นๆ รดรินต้นคอจนคิรินทร์ขนลุกซู่ กษิดิ์เดชไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ใบหน้าคมคายฉายแววหงุดหงิดระคนเย็นชา ดวงตาคมกริบกวาดมองกลุ่มปาปารัสซี่ที่ออกันอยู่ด้านล่างตึกผ่านม่านบังตา ก่อนจะก้มลงมองคนในอ้อมแขนที่กำลังนิ่วหน้าด้วยความไม่สบอารมณ์ "ปล่อยฉันนะเซน นายบ้าหรือไง ถึงยอมให้พวกนั้นถ่ายรูปในมุมนี้!" คิรินทร์เค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามบิดตัวออกจากการเกาะกุม แต่วิถีของอัลฟ่าหนุ่มกลับเหนצוแน่นราวกับคีมเหล็ก ยิ่งดิ้น ยิ่งเหมือนเป็นการโยนตัวเองเข้าหาอกกว้าง "ถ้าปล่อยตอนนี้ นายได้ไปนั่งหน้าหนึ่งข่าวบันเทิงพรุ่งนี้ในฐานะ 'โปรดิวเซอร์ผู้กุมความลับศิลปิน' แน่คีย์... อยากดังขนาดนั้นเลยหรือไง" เซนกระต่ายเสียงเยาะใส่ข้างใบหู รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเหนือกว่า แม้สถานการณ์ภายนอกจะกำลังลุกเป็นไฟก็ตาม ภาพที่ปรากฏในสายตาของคนนอกผ่านกระจกใส คือซูเปอร์สตาร์หนุ่มระดับประเทศกำลังโอบกอดโปรดิวเซอร์คนเก่งไว้แนบชิด ราวกับคู่รักที่กำลังพยายามปกป้องอีกฝ่ายจากสายตาผู้คน อิริยาบถนั้นทั้งสนิทสนมและเร้าใจเกินกว่าจะเป็นแค่เพื่อนร่วมงานธรรมดา โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของคิรินทร์สั่นไม่หยุด สายเรียกเข้าจากผู้บริหารและทีมประชาสัมพันธ์ดังประสานกันระงม ธามหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม มือไม้สั่นเทาจนเกือบทำแท็บเล็ตในมือร่วงหล่น "ฉิบหายแล้วคีย์... ข่าวหลุดไปตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อน ตอนนี้แฮชแท็ก #เซนคีย์ ติดเทรนด์อันดับหนึ่งแบบเรียลไทม์แล้วนะเว้ย คอมเมนต์ปาไปแสนกว่าข้อความแล้ว!" ธามหวีดร้องออกมาอย่างคนสติจะหลุด "ต้นสังกัดกำลังจะเรียกประชุมด่วน ฉันว่านายสองคนรอดยาก!" คิรินทร์เม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ความโกรธระคนเครียดแล่นพล่านในอก เขารู้ดีว่าวงการนี้โหดร้ายแค่ไหน ข่าวฉาวเพียงชิ้นเดียวสามารถทำลายหยาดเหงื่อและผลงานเพลงที่เขาปลุกปั้นมานับแรมปีให้พังทลายลงในพริบตาเดียว และที่สำคัญที่สุด... เขาไม่ชอบการตกเป็นเป้าสายตาของใคร โดยเฉพาะการมีชื่อไปผูกติดกับอัลฟ่าเจ้าปัญหาคนนี้ มือเรียวบางยกขึ้นดันแผงอกอีกฝ่ายออกเต็มแรง คิรินทร์เงยหน้าขึ้นสบตาเซนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคมกริบและไม่พอใจ "นายพอใจหรือยังเซน? แผนเรียกร้องความสนใจของนายมันสำเร็จแล้วนี่!" เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยความโกรธ เซนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีนิลคู่คมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของโปรดิวเซอร์หนุ่ม ไม่มีร่องรอยความตื่นตระหนก มีเพียงประกายความท้าทายที่วาบผ่าน และบางสิ่งที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะอธิบาย "คิดว่าฉันเป็นคนปล่อยข่าวหรือไง คีย์?" เซนถามเสียงต่ำ มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาสัมผัสกรอบหน้าเนียนอย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเบาๆ ที่พวงแก้มใสโดยไม่สนใจสายตาของธามที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ใกล้ๆ "สมองระดับโปรดิวเซอร์มือทอง ทำไมคิดอะไรตื้นเขินจัง... มีคนอยากเหยียบเราสองคนให้จมดินต่างหากล่ะ" คำพูดนั้นทำให้คิรินทร์ชะงักไปชั่วขณะ สมองที่หมุนวนด้วยความโกรธเริ่มประมวลผลถึงความเป็นจริง ข่าวหลุดเรื่องเพลงใหม่ และภาพปาปารัสซี่ที่เจาะจงเวลาและสถานที่ได้อย่างแม่นยำรา과รู้เห็นเป็นใจ... นี่ไม่ใช่ความบังเอิญอย่างแน่นอน "หมายความว่า..." "ใช่ มีคนเกลือเป็นหนอนอยู่ในตึกนี้" เซนพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น แววตาขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไป เหลือเพียงซูเปอร์สตาร์ผู้ทรงอำนาจที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่ขวางทาง "และมันตั้งใจจะรวบหัวรวบหางเราสองคนทีเดียวจบ" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที ธามกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากฟีโรโมนของอัลฟ่าที่เริ่มแผ่ขยายออกมารอบตัว ก่อนที่ใครจะได้ทันพูดอะไรต่อ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของ 'ภานุ' ผู้อำนวยการฝ่ายผลิตเพลงก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาดุดจ้องมองคนทั้งคู่ด้วยแววตาเหยียดหยาม "พวกนายทำบ้าอะไรกัน! รู้ตัวไหมว่าสร้างความเสียหายให้บริษัทเท่าไหร่!" ภานตวาดลั่น ประสานสายตากับเซนและคิรินทร์สลับกัน "ท่านประธานเรียกพบด่วนที่สุด... และเตรียมตัวรับบทลงโทษไว้ได้เลย!" คิรินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เขากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความท้าทายในแววตากลับมาอีกครั้ง ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาทำลายผลงานที่เขาเหนื่อยยาก เซนแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ขายาวก้าวเข้ามาบังร่างโปรดิวเซอร์หนุ่มไว้ครึ่งหนึ่ง ราวกับต้องการปกป้องโดยสัญชาตญาณ อัลฟ่าหนุ่มส่งยิ้มเย็นเยียบให้ผู้อำนวยการฝ่ายผลิต "เชิญนำทางเลยครับ... ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครมันกล้า 'จัดฉาก' ให้ผมกับโปรดิวเซอร์คู่ใจขนาดนี้" เซนเอี้ยวตัวมาสบตากันในเสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาสีนิลพราวระยับด้วยประกายความลับบางอย่างที่ยังไม่ได้เอ่ยออกมา ขณะที่มือหนากลับฉวยมือเรียวของคิรินทร์ขึ้นมากุมไว้แน่นโดยไม่ยอมปล่อยต่อหน้าต่อตาภานุ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุน "กระต่ายพระจันทร์" มาโดยตลอดนะคะ