กลิ่นฟีโรโมนที่ซ่อนไว้

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอของบุคคลที่เพิ่งก้าวเข้ามาใหม่ดังขึ้นท่าย์มกลางความเงียบงันที่ราวกับมีประจุไฟฟ้าสถิตค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ธามย่นหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ขณะที่คิรินทร์ หรือ 'คีย์' ปรับสีหน้าให้เรียบสนิทอย่างรวดเร็วเพื่อซ่อนความประหลาดใจเมื่อพบว่าแขกยามวิกาลของห้องอัดคือ 'ภูดิศ' ประธานค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ที่ขึ้นชื่อเรื่องการเคี่ยวกรำศิลปินจนเลือดตาแทบกระเด็น "ดูท่าทางผมจะมาขัดจังหวะการสนทนาอันแสนดุเดือดระหว่างโปรดิวเซอร์คนเก่งกับซูเปอร์สตาร์ตัวพ่อเข้าสินะครับ" ภูดิศกวาดสายตาคมกริบมองไปยังร่างสูงโปร่งของกษิดิ์เดช หรือ 'เซน' ที่ยืนค้ำโต๊ะมิกซ์เสียงอยู่ก่อนจะเบนมาหยุดที่คีย์ รอยยิ้มพราวเสน่ห์แบบนักธุรกิจเคี่ยวกรำโลกถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างจงใจ เซนแค่นหัวเราะในลำคอ สีหน้าของอัลฟ่าหนุ่มฉายแววหงุดหิตอย่างไม่คิดจะปิดบัง ดวงตาคมกริบสีสนิมเหล็กตวัดมองผู้มาใหม่ด้วยความระแวง ร่างสูงขยับตัวเข้ามาบังหน้าคีย์โดยสัญชาตญาณ แม้จะไม่ได้ตั้งใจให้เห็นชัดเจนนัก แต่ท่าทีปกป้องที่แสดงออกทางสัญชาตญาณดิบก็ทำเอาคีย์ต้องเหลือบมองด้วยความฉงน "ถ้าคุณภูดิศรู้ตัวว่ากำลังเป็นก้างชิ้นใหญ่ ก็ไม่ควรเดินเข้ามาตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอครับ" เซนสวนกลับทันควัน น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะกระด้างและอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายฟีโรโมนกลิ่นสนซีดาร์ที่เริ่มแผ่ซ่านออกมารอบตัวอย่างไม่สบอารมณ์ กระแสกดดันระดับอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์เริ่มแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วห้องอัดขนาดใหญ่ แม้ระบบระบายอากาศจะทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพเพียงใด แต่ความเข้มข้นของฮอร์โมนที่ถูกขับออกมาตามอารมณ์คุกรุ่นก็เริ่มทำให้อากาศภายในห้องดูหนาแน่นขึ้นจนน่าอึดอัด คีย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ นิ้วเรียวภายใต้เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่องอขาว โชคดีที่ตัวเขาได้รับการฉีดระงับฟีโรโมนชั้นดีมาแล้ว แต่ลางสังหรณ์บางอย่างกำลังร้องเตือนว่าสถานการณ์กำลังจะหลุดจากการควบคุม "พอได้แล้วครับทั้งสองคน" คีย์เอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ติดจะเยียบเย็นตามสไตล์โปรดิวเซอร์มืออาชีพที่ผ่านศึกหนักมานับไม่ถ้วน "ถ้าคุณภูดิศมาเพื่อเรื่องเพลงซิงเกิลใหม่ ผมคิดว่าเราส่งเดโม่อาทิตย์หน้าตามกำหนดการเดิมแน่ แต่ถ้ามาเพื่อคุยเรื่องไร้สาระ... ผมเกรงว่าเวลาเที่ยงคืนแบบนี้จะเป็นเวลาพักผ่อนของทีมงานมากกว่าครับ" ภูดิศเลิกคิ้วขึ้นอย่างนึกสนุกกับท่าทีไร้ความเกรงกลัวของโอเมก้าหนุ่มฝีมือฉกาจคนนี้ ผิดกับเซนที่ขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด ดวงตาคมกริบจับจ้องแผ่นหลังของโปรดิวเซอร์หนุ่มสลับกับใบหน้าของประธานค่ายด้วยความรู้สึกหงุดหงิดที่อธิบายไม่ถูก เขามีสัญชาตญาณอัลฟ่าที่รุนแรงเกินกว่าจะทนมองใครมาทำสายตาโลภ "ใจร้อนเสียจริงนะคีย์...สมกับที่เป็นคนโปรดของบอร์ดบริหาร" ภูดิศหัวเราะในลำคอเบาๆ "เอาล่ะ ผมไม่ได้มาหาเรื่องปวดหัวหรอก แค่จะมาบอกว่าพรุ่งนี้ทางผู้สนับสนุนหลักอยากจะขอเข้ามาร่วมฟังการบันทึกเสียงรอบพิเศษด้วย หวังว่าคุณจะเตรียมตัวรับมือกับความเรื่องมากของพวกเขาไหว" พูดจบ ภูดิศก็ปรายตามองเซนด้วยรอยยิ้มเยาะที่อ่านไม่ออก ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไปจากห้องอัด ปล่อยให้บานประตูอัตโนมัติเลื่อนปิดลงอย่างเงียบเชียบ ทิ้งความระอุระลอกใหม่ไว้เบื้องหลัง บรรยากาศในห้องอัดกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ธามที่ยืนเงียบอยู่นานรีบก้าวเข้ามาตบไหล่เพื่อนสนิทเบาๆ "ไหวไหมคีย์ สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย" "ฉันไม่เป็นไร ธามรบกวนช่วยออกไปเคลียร์เอกสารข้างนอกกับทีมงานก่อนได้ไหม ฉันขอเคลียร์โน้ตกับคุณเซนอีกสักรอบ" คีย์เอ่ยเสียงเรียบโดยไม่แม้แต่จะหันไปสบตากับเซนที่ยังคงยืนจ้องเขม็งอยู่ด้านหลัง ธามกวาดสายตามองคนทั้งสองด้วยความกังวลใจครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วเดินเลี่ยงออกไป ปล่อยให้โปรดิวเซอร์หนุ่มและซูเปอร์สตาร์อัลฟ่าอยู่ตามลำพังท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวในห้องบันทึกเสียง ประตูปิดสนิทลงแล้ว... ทันทีที่ไม่มีบุคคลที่สาม เซนก็ก้าวพรวดเดียวเข้ามาประชิดร่างโปรดิวเซอร์หนุ่มทันที แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้คีย์ต้องถอยหลังจนแผ่นหลังชนเข้ากับแผงมอนิเตอร์เสียงตัวใหญ่ กลิ่นฟีโรโมนป่าสนและไม้กฤษณาที่ทรงพลังพุ่งเข้าโอบล้อมตัวเขาจนลมหายใจสะดุด "ถอยไปนะเซน คุณกำลังทำบ้าอะไร" คีย์เงยหน้าขึ้นต่อว่า ดวงตากลมโตฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน แม้จะพยายามดันแผงอกกว้างออกห่าง แต่วิถีกายของอัลฟ่าหนุ่มกลับหนักแน่นราวกับกำแพงหิน "นายต่างหากที่กำลังทำบ้าอะไรคีย์" เซนก้มลงกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความอัดอั้น "ทำไมต้องไปทำสายตาแบบนั้นใส่ไอ้ภูดิศ ทำไมต้องใจเย็นกับมันนัก ทั้งที่มันจ้องจะกลืนกินนายเข้าไปทั้งตัว" "มันเป็นเรื่องงาน! คุณโตเป็นควายแล้วนะเซน แยกแยะไม่ออกหรือไงว่าอะไรคือเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงาน!" คีย์สวนกลับอย่างเหลืออด ความกดดันสะสมมาทั้งวันทำให้อารมณ์ที่มักจะเก็บซ่อนไว้หลุดรอดออกมา "ใช่! ฉันมันก็แค่ศิลปินปากจัดที่นายมองว่าน่ารำคาญ!" เซนคำรามต่ำในลำคอ ดวงตาสนิมเหล็กวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะและอารมณ์บางอย่างที่พุ่งพล่านเกินควบคุม "แต่นายรู้ไหมว่าไอ้ท่าทีนิ่งสงบของนาย เวลาที่อยู่ใกล้ไอ้พวกเวรนั่น มันทำให้ฉันแทบคลั่งตายอยู่แล้ว!" สิ้นเสียงคำราม กลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าที่ถูกกดไว้ภายใต้การควบคุมมาตลอดก็พวยพุ่งทะลักออกมาอย่างรุนแรงราวกับเขื่อนแตก! ฮอร์โมนเพศชายที่เข้มข้นจนแทบหายใจไม่ออกพุ่งชนต่อมรับกลิ่นของคีย์อย่างจัง แม้ว่าโปรดิวเซอร์หนุ่มจะฉีดยาระงับอาการไว้ แต่ความเข้มข้นระดับนี้กลับทรงพลังเสียจนฤทธิ์ยาเริ่มสั่นคลอน ร่างกายของคีย์ร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที ขาสองข้างอ่อนแรงลงชั่วขณะจนต้องควบแน่นขอบโต๊ะมิกเซอร์ไว้แน่นเพื่อไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น "อึก...เซน..." คีย์กัดฟันแน่น ใบหน้าหวานเนียนขึ้นสีแดงจัดด้วยพิษฮอร์โมนที่ตีรวนขึ้นมาในกระแสเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายซึมตามไรผม ดวงตาฉ่ำน้ำตวัดมองคนตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก "คุณ... ควบคุมฟีโรโมนตัวเองไม่ได้หรือไง..." เซนชะงักกึก ลมหายใจร้อนผ่าวของอัลฟ่าหนุ่มกระชั้นชิดเข้ามาเมื่อเห็นอาการผิดปกติของคนตัวเล็ก เมื่อกี้เขารู้สึกแค่ความหึงหวงครอบงำจนเผลอปล่อยฟีโรโมนออกมา แต่ตอนนี้... ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างบางตรงหน้ากลับปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาของเซนเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นจนแทบจะเป็นสีดำสนิท ความกระหายใคร่รู้ผสมผสานกับความคลั่งรักพุ่งทะยานถึงขีดสุดเมื่อร่างโปรดิวเซอร์หนุ่มที่เคยนิ่งขรึมและเย่อหยิ่ง ตอนนี้กลับหอบหายใจรัญจวน แผ่นอกบางกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจที่ขาดห้วง และกลิ่นกายหอมหวานละมุนคล้ายชาอู๋หลงผสมดอกไม้ป่าที่เล็ดลอดออกมาจากต่อมรับกลิ่นที่เริ่มต้านทานไม่ไหว "คีย์..." เซนเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยเสียงแหบพร่า มือหนายื่นออกไปรวบเอวบางเข้าหาตัวโดยอัตโนมัติ สัมผัสแนบชิดที่ไร้ระยะห่างทำให้ทั้งคู่รับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่เต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก คีย์พยายามจะผลักไส แต่มือเรียวกลับไม่มีเรี่ยวแรงพอจะต้านทานพละกำลังของอัลฟ่าหนุ่มที่กำลังขาดสติ ความใกล้ชิดที่อันตรายเกินขีดจำกัดทำให้ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนัง ดวงตาฉ่ำน้ำเงยขึ้นสบกับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อน ในวินาทีที่ริมฝีปากของเซนโน้มต่ำลงมาจนห่างกันแค่เพียงคืบ และสติของคีย์กำลังจะหลุดลอยไปกับกลิ่นฟีโรโมนที่โอบล้อมรอบกาย— เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกัน พร้อมกับเสียงของธามที่ตะโกนแทรกเข้ามาอย่างร้อนรน "คีย์! แย่แล้ว! ไฟล์เดโม่หลักในเซิร์ฟเวอร์กลางจู่ๆ ก็ถูกเข้ารหัสล็อกโดยไม่ทราบสาเหตุ ทีมไอทีบอกว่าต้องให้เธอไปยืนยันตัวตนด่วนเลย!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินจิกหมอนด้วยกันนะคะ ขอตัวไปหยิบยาดมแป๊บค่ะ แรงปะทะคู่นี้แซ่บพริกสิบเม็ดจริงๆ!