กลิ่นอายของพลังที่สาบสูญ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและละอองฝุ่นสีเทาคลุ้งกระจายจนแสบจมูก ท่ามกลางความโกลาหลของเศษซากสถาปัตยกรรมยุคโบราณที่พังทลายลงมาเบื้องหน้า เรย์หุบยิ้มลงทันที ดวงตาคู่คมกวาดมองเงาสัตว์ประหลาดบนท้องฟ้าสลับกับร่างของหญิงสาวข้างกายที่กำลังสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ปลายนิ้วเรียวยาวของเอลาร่าจิกเข้ากับพื้นดินจนเศษหินคมกริบบาดลึกผ่านผิวเนื้อจนหยดเลือดสีชาดร่วงหล่นลงสู่พื้น ทว่าเจ้าตัวกลับไม่แสดงอาการเจ็บปวดออกมาเลยแม้แต่น้อย "เอลาร่า ตั้งสติก่อนค่ะ" เรย์เอ่ยเสียงต่ำแต่มั่นคง มือหนาเอื้อมไปแตะไหล่บางเบาๆ เพื่อถ่ายทอดสัมผัสแห่งความจริงให้เธอกลับคืนสู่ปัจจุบัน การกระทำที่แสนเรียบง่ายนี้ทำให้ร่างที่สั่นเทิ้มชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาสีมรกตคู่สวยที่เคยว่างเปล่าและเย็นชา บัดนี้กลับฉายแววตื่นตระหนกแกมความหวาดกลัวอย่างสุดซึมลึก เธอหันมามองชายหนุ่มด้วยสายตาที่ซับซ้อนเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะแสดงออกได้ ร่างกายของเอลาร่าโปร่งแสงลงชั่วขณะ ราวกับรหัสข้อมูลดิจิทัลกำลังรวนเรและพร้อมจะสลายกลายเป็นอากาศธาตุได้ทุกเมื่อ "เสียงนั่น... มันกำลังเรียกฉัน เรย์" น้ำเสียงของเธอแหบพร่าและสั่นเครือ แตกต่างจากอาจารย์สาวผู้เยือกเย็นที่เขารู้จักอย่างสิ้นเชิง "เขตแดนศักดิ์สิทธิ์นี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อกักขังมอนสเตอร์... แต่มันถูกสร้างไว้เพื่อสะกด 'ร่องรอย' ของฉันไม่ให้ถูกค้นพบต่างหาก" เรย์ไม่เอ่ยคำถามโง่ๆ ออกไป เขากวาดสายตามองหน้าจอสถานะโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นเบื้องลึกในเรตินา แม้เขาจะเป็นเพียงผู้เล่นสายเก็บกวาด (Scavenger) ที่มักจะใช้เวลาหมดไปกับการรื้อค้นขยะและรีไซเคิลไอเทมไร้ค่า แต่นั่นก็ทำให้เขามีทักษะการวิเคราะห์ข้อมูลและแยกแยะความผิดปกติของระบบได้ดีกว่าผู้เล่นทั่วไปหลายเท่า ข้อมูลบรรทัดหนึ่งในหน้าต่างแจ้งเตือนกำลังกะพริบถี่เป็นสีแดงฉาน *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของตัวละครประเภท 'Non-Player Entity' รหัส E-001]* *[ระดับความปลอดภัยของเซิร์ฟเวอร์: วิกฤตสูงสุด]* *[คำสั่งควบคุมระบบหลักกำลังถูกแทนที่...]* "คุณไม่ใช่ NPC สายซัพพอร์ตธรรมดาที่มีบทบาทแค่บอกเควสต์เริ่มต้นสินะคะ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำพักน้ำแรงที่นิ่งสนิท ดวงตาคู่คมจับจ้องใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาว "รหัส E-001... นั่นคือรหัสประจำตัวของผู้ดูแลระบบรุ่นทดสอบที่สูญหายไปตั้งแต่เหตุการณ์ล่มสลายเมื่อสามปีก่อนไม่ใช่หรือไงครับ เอ้ย... ใช่มั้ยคะ?" เขาเผลอเปลี่ยนสรรพนามเล็กน้อยด้วยความคุ้นชิน แต่ก็รีบปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว เอลาร่าสะดุ้งเฮือก เธอย่อตัวลงเล็กน้อยราวกับต้องการซ่อนเร้นร่องรอยทั้งหมด "นาย... รู้ได้อย่างไร? ข้อมูลส่วนนั้นถูกลบออกไปจากฐานข้อมูลของเกมทั้งหมดแล้วนี่" "ในสายตาของคนอื่น คุณอาจจะเป็นแค่ตัวละครเอลาร่า อาจารย์ผู้ใจดีที่มอบเควสต์ปลูกผักและซ่อมแซมคานบ้านให้ฉัน" เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้สถานการณ์รอบตัวจะตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกก็ตาม เขายกกระเป๋าเป้ใบเก่าที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กและกลไกพังๆ ขึ้นมาสะพายให้เข้าที่ "แต่สำหรับนักเก็บกวาดที่ต้องคอยแกะรอยเศษซากข้อมูลที่หลงเหลือตามถังขยะของระบบ... ไม่มีอะไรที่จะรอดพ้นจากเรดาร์ของผมไปได้หรอกค่ะ โดยเฉพาะ 'ค่าความหนาแน่นของข้อมูล' ที่แปลกปลอมอยู่ในตัวคุณ" บรรยากาศรอบตัวเงียบงันลงชั่วขณะ เสียงคำรามของสัตว์ประหลาดบนท้องฟ้าดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง ราวกับมันกำลังกดดันให้ทั้งสองต้องรีบตัดสินใจ เงาสีดำมหึมาแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ แรงโน้มถ่วงรอบตัวเริ่มแปรปรวนจนเศษหินและฝุ่นละอองลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ เอลาร่าเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีเลือดด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป ความหวาดกลัวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยวและความเศร้าสร้อยอย่างลึกซึ้ง เธอยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ แม้เรียวขาจะยังคงสั่นเทาอยู่ก็ตาม "ถ้ารู้แบบนั้นแล้ว... ทำไมถึงยังไม่หนีไปล่ะเรย์?" เธอกล่าวเสียงเบาหวิวแต่ชัดเจนในความรู้สึก "การอยู่ใกล้ฉันตอนนี้ มันหมายถึงการเอาชีวิตรอดในเกมนี้ไปผูกติดกับหายนะระดับล้างบางเซิร์ฟเวอร์ นายอาจจะสูญเสียทุกอย่างที่สะสมมาทั้งหมด รวมถึงไอเทมขยะพวกนั้นด้วย" เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่อบอุ่นและกวนประสาทในเวลาเดียวกัน เขาหยิบประแจเหล็กขึ้นมาควงเล่นในมืออย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทักษะการปรับแต่งอุปกรณ์ระดับสูง (Master Crafting - Low Tier) ทำงานเบาๆ จนเกิดประกายไฟสีฟ้าอ่อนรอบตัวประแจเล่มนั้น "ของที่ผมเก็บกวาดมาได้ด้วยหยาดเหงื่อ... ไม่มีทางยอมให้ใครมาทำลายมันง่ายๆ หรอกค่ะ" เรย์ก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างหญิงสาวอย่างเป็นธรรมชาติ ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากร่างของเอลาร่า "อีกอย่าง การปล่อยให้ผู้หญิงสวยๆ ต้องมาแบกรับภาระกู้โลกที่ล้มเหลวอยู่คนเดียว มันไม่ใช่สไตล์ของนักเก็บกวาดมืออาชีพเลยสักนิด" เคมีอันแปลกประหลาดระหว่างชายหนุ่มผู้มองโลกในแง่ดีกับอดีตผู้ดูแลระบบผู้แบกรับความลับอันดำมืดถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ท่ามกลางพายุข้อมูลที่กำลังบิดเบี้ยว เอลาร่ามองเสี้ยวหน้าของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ความรู้สึกบางอย่างที่ถูกปิดตายไว้ใต้โปรแกรมควบคุมนับพันปีค่อยๆ อุ่นวาบขึ้นในอก เธอเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ "ถ้าอย่างนั้น... ก็ช่วยอยู่ข้างๆ จนกว่าเราจะรื้อถอน 'ความจริง' เบื้องหลังโลกใบนี้ออกให้หมดด้วยนะคะ เรย์" ทันทีที่สิ้นคำพูดของเธอ ท้องฟ้าเบื้องบนก็เกิดรอยแยกขนาดมหมหึมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ไม่ได้ยินมานานนับปีก็ดังกระหึ่มขึ้นในโสตประสาทของเรย์อย่างกะทันหัน *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงสิทธิ์สูงสุดระดับ SSS]* *[เงื่อนไขลับ 'ผู้กอบกู้ที่สาบสูญ' ถูกกระตุ้นโดยเจตจำนงของตัวละครหลัก]* *[เป้าหมายภารกิจใหม่: ค้นหา 'หัวใจแห่งเซิร์ฟเวอร์ดั้งเดิม' ก่อนที่การรีเซ็ตโลกจะเริ่มต้นในอีก... 3... 2...]* ตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานกระพริบวาบเป็นเลขศูนย์ พร้อมกับความมืดมิดที่กลืนกินทัศนียภาพทั้งหมดเบื้องหน้า และร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น... ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรื่องราวของเรย์และเอลาร่านะคะ