แขกไม่ได้รับเชิญ

“หยุดเดี๋ยวนี้! อย่าให้มันเข้ามาใกล้กว่านี้!” เสียงตะคอกของอาคมก้องขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของเรือนไทยไม้สักเก่าแก่ รินรดาชะงักฝีเท้าที่กำลังก้าวถอยหลัง แผ่นหลังของเธอชนเข้ากับเสาเรือนที่สั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับตัวเรือนกำลังขยับเขยื้อนตามแรงอาถรรพ์ที่โหมกระหน่ำ เบื้องหน้าของทั้งคู่... กลางโถงกลางเรือนที่เคยเงียบสงบ บัดนี้อากาศดูจะหนาแน่นขึ้นด้วยไอเย็นที่เยียบไปถึงกระดูกดำ เงาร่างสีดำทะมึนค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า มันไม่ใช่แค่เงา แต่เป็นรูปร่างของชายร่างใหญ่ในชุดราชปะแตนย้อนยุค ใบหน้าซีกซ้ายเละเทะราวกับถูกของมีคมเฉือนจนลึกถึงกระดูก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นธูปเก่าๆ ที่ไม่ได้จุดมานับร้อยปี “คุณหลวง... ท่านต้องการอะไรกันแน่!” รินรดาร้องถาม เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอกำจี้ห้อยคอที่เป็นมรดกตกทอดของตระกูลไว้แน่นจนนิ้วมือขึ้นข้อขาว อาคมไม่รอช้า เขาถ่มน้ำลายลงบนฝ่ามือแล้วตบเข้าที่หน้าผากของตนเอง ก่อนจะชักมีดหมออาคมที่พกติดตัวออกมา ปลายมีดสะท้อนแสงไฟสลัวๆ จากตะเกียงน้ำมันที่ถูกลมพัดวูบวาบจนแทบดับ “ถอยไปริน! รายนี้ไม่ใช่แค่เจ้าที่ธรรมดา แต่มันคือวิญญาณอาฆาตที่ยึดติดกับศักดิ์ศรีจนบิดเบี้ยว ถ้าขืนปล่อยให้มันเข้าใกล้ ร่างกายเธอจะเป็นภาชนะให้มันสิงสู่!” ร่างเงาของคุณหลวงแค่นหัวเราะ เสียงหัวเราะดังแหลมเล็กบาดแก้วหู ราวกับเสียงเหล็กขูดกับกระจก ร่างนั้นก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว พื้นไม้ใต้เท้าที่ควรจะแน่นหนากลับยุบตัวลงตามแรงกดดันที่มองไม่เห็น มันพุ่งตรงมาที่รินรดาด้วยความเร็วที่เหนือธรรมชาติ มือที่ซีดเผือดเหมือนศพแห้งกรังคว้าเข้าที่ลำคอของหญิงสาวอย่างจัง! “อึก...” รินรดาสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่พุ่งเข้าสู่กระแสเลือด มือที่มองไม่เห็นบีบคอเธอไว้แน่นจนขาดอากาศหายใจ ดวงตาของเธอเบิกกว้าง เห็นภาพนิมิตตัดสลับเข้ามา—ภาพการทรยศ การฆ่าฟัน และความแค้นที่สั่งสมมานานนับร้อยปี อาคมพุ่งตัวเข้าแทรก เขาตวัดมีดหมอผ่านอากาศเกิดเป็นเส้นแสงจางๆ ฟาดฟันไปยังร่างเงานั้น เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสนั่นจนกระจกหน้าต่างเรือนไทยแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ร่างเงากระเด็นถอยหลังไปครู่หนึ่ง เปิดโอกาสให้อาคมดึงตัวรินรดาออกมาได้สำเร็จ “หายใจเข้าลึกๆ!” อาคมประคองรินรดาไว้พลางยันกายลุกขึ้น เขามองไปรอบๆ เรือนที่บัดนี้ข้าวของเริ่มปลิวว่อนราวกับพายุเข้า ทั้งหมอนอิง กรอบรูปบรรพบุรุษ แม้กระทั่งเศษดินที่โผล่มาจากไหนไม่ทราบได้เริ่มงอกเงยตามรอยแตกของพื้นไม้ “มันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว อาคม...” รินรดาหอบหายใจถี่ เธอชี้ไปที่มุมมืดใต้เงาบันได “ดูนั่น... พวกเขากำลังเรียกพวกพ้องออกมา” เงาสีดำขนาดเล็กนับสิบเริ่มผุดขึ้นจากพื้นเรือน รูปร่างของพวกมันคล้ายมนุษย์ที่ไร้ใบหน้า ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่ทั้งคู่ด้วยความหิวกระหาย พวกมันคือวิญญาณรับใช้ที่ถูกคุณหลวงกักขังไว้ในวงจรคำสาปนี้มานานแสนนาน ทุกครั้งที่คุณหลวงแข็งแกร่งขึ้น บริวารเหล่านี้จะยิ่งมีอำนาจในการทำร้ายคนเป็นมากขึ้นเท่านั้น อาคมกัดฟันแน่น เขารู้ดีว่าหากสู้ตรงๆ ในพื้นที่อาถรรพ์เช่นนี้ มีแต่จะเสียเปรียบ “เราต้องไปที่หอไตรหลังเรือน! บันทึกเก่าของตระกูลเธอยังอยู่ที่นั่น ถ้าเราหาทางสะกดรอยอาถรรพ์ที่จุดกำเนิดได้ เราอาจจะมีโอกาส!” “แต่ท่านหลวงไม่ปล่อยเราไปแน่!” รินรดาแย้ง พลางเบี่ยงตัวหลบแจกันที่พุ่งเข้าใส่ศีรษะ “งั้นเราก็ต้องทำให้มันเลิกสนใจเราชั่วคราว!” อาคมตะโกน เขาสลัดสร้อยประคำออกจากข้อมือแล้วเหวี่ยงมันไปกลางวงล้อมของวิญญาณ “รินรดา! หลับตาแล้วนึกถึงชื่อผู้ที่สร้างเรือนนี้ขึ้นมา! ต้องเป็นคนเดียวเท่านั้นที่จะสั่งมันได้!” รินรดาหลับตาลงแน่น พยายามรวบรวมสมาธิท่ามกลางเสียงกรีดร้องและแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดิน แต่ในวินาทีที่เธอเริ่มร่ายชื่อบรรพบุรุษ เสียงหัวเราะที่คุ้นเคยกลับดังขึ้นจากด้านหลัง... ไม่ใช่เสียงของคุณหลวง แต่มันเป็นเสียงที่เธอนึกไม่ถึงว่าจะมีชีวิตรอดมาถึงปัจจุบัน “รินรดา... หลานรัก...” ทั้งสองคนหยุดชะงัก รินรดาลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ร่างของคุณหลวงที่เคยดุดันกลับหยุดนิ่งสนิท ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก้าวพ้นออกมาจากหลังฉากกั้นไม้ฉลุ—เป็นหญิงชราในชุดไทยห่มสไบสีนวล ใบหน้าของเธอซีดเผือดจนแทบโปร่งแสง ทว่าดวงตากลับคมกริบและเต็มไปด้วยความเย็นชาที่มากกว่าวิญญาณตนใด คุณยายจันทร์... หญิงสาวที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้วเมื่อหลายสิบปีก่อน กำลังยืนยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของรินรดาแทบหยุดเต้น “ยาย... ทำไม...” หญิงชราก้าวเข้ามาใกล้ แตะมือที่เย็นจัดลงบนแก้มของรินรดาเบาๆ ก่อนจะหันไปหาคุณหลวงด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจเหนือกว่าวิญญาณร้ายตนใด “ท่านเจ้าคุณคะ... ของชิ้นนี้ยังไม่ถึงเวลาของท่าน” ก่อนที่รินรดาจะได้พูดอะไรต่อ ยายจันทร์ก็หันมาหาเธอแล้วกระซิบด้วยเสียงที่ดังก้องในโสตประสาท “หนีไปซะรินรดา... ก่อนที่ท่านจะรู้ว่าแท้จริงแล้ว... ใครกันแน่ที่เป็นคนเปิดประตูให้ท่านกลับมา” ศาลาริมน้ำโบราณขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ความมืดมิดไปกับนิยายเรื่องนี้ครับ