อัศวินไร้คมกับศาสตราจารย์ผู้ปิดตายบันทึก•ตอนที่ 11

กลยุทธ์ของอัศวิน

ผลงานโดย วาเลนเทียอัศวินมืด
ความหนาวเหน็บระดับติดลบไม่ได้กัดกินผิวหนังของคาร์ลเท่ากับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างเงาสีดำสนิทเบื้องหน้า สัญชาตญาณดิบของนักดาบกรีดร้องเตือนภัยในหัว สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาดเมื่อเห็นอักขระเวทมนตร์สีครามบนฝ่ามือของไอรีนแตกสลายกลายเป็นละอองแสง "เวทมนตร์... ใช้ไม่ได้ผลอย่างนั้นหรือครับ!" คาร์ลอุทานเบา ๆ ดวงตาคมกริบกวาดมองคราบน้ำแข็งที่ลามเลียขึ้นมาถึงข้อเท้าของศาสตราจารย์สาว ไอรีนกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ใบหน้าขาวซีดภายใต้แสงสลัวของดันเจี้ยนระดับ SSS แสดงถึงความตึงเครียดอย่างถึงที่สุด ศาสตราจารย์ผู้ปิดตายบันทึกผู้ทรงอำนาจกำลังเผชิญหน้ากับทางตัน เวทมนตร์อักขระโบราณที่นางรังสรรค์ขึ้นเพื่อตรึงการเคลื่อนไหว กลับถูกพลังงานความมืดกลืนกินอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยดน้ำที่ตกลงบนกองไฟนรก **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุกพลังของบอสลับประจำดันเจี้ยนระดับ SSS 'ผู้พิทักษ์แห่งความทรงจำนิรันดร์']** **[คำเตือน: อุณหภูมิรอบตัวลดลงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง เงื่อนไขการหลบหนีถูกปิดกั้น...]** เสียงแจ้งเตือนในหัวดังระรัวจนแทบแยกแยะความจริงไม่ได้ แต่คาร์ลในยามนี้กลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด ความสุขุมที่ได้รับการหล่อหลอมจากความเจ็บปวดในอดีตและคราบน้ำตาของพ่อผู้ล่วงลับถูกดึงมาใช้จนถึงขีดสุด ในเมื่อเวทมนตร์ไร้ความหมาย สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่คือ "คมดาบ" และ "สมอง" ของเขาเอง "อาจารย์ครับ ถอยหลังไปสามก้าว" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด ไอรีนชะงัก เลื่อนสายตามามองเด็กหนุ่มผู้เป็นลูกศิษย์ แววตาคู่สวยสะท้อนความห่วงใยเจือความตกใจ "คาร์ล เจ้าบ้าหรือไง! นั่นคือผู้พิทักษ์สายเลือดโบราณ ดาบกายภาพของเจ้าไม่อาจเจาะเกราะเวทแห่งความตายนั้นได้หรอก!" "ผมไม่ได้จะไปสู้กับมันตรง ๆ ครับ" คาร์ลแย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ในสถานการณ์วิกฤต "แต่ผมกำลังจะ 'รื้อถอน' มันต่างหาก" ร่างสูงก้าวเท้าออกไปยืนขวางหน้าอาจารย์สาวทันที มือขวาจับด้ามดาบไร้คมที่เหน็บอยู่ข้างเอว แน่นเสียจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว อัศวินฝึกหัดวิเคราะห์โครงสร้างพลังงานรอบตัวอย่างรวดเร็ว ระบบสนับสนุนในหัวช่วยคำนวณจุดอ่อนของบอสลับตามข้อมูลที่ถูกปลดล็อกทีละน้อย *ครืนกกกกกก—!* เงาสีดำขนาดมหึมาขยับตัว ดวงตาสสีแดงฉานคู่โตจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสอง รังสีอำมหิตแผ่กระจายจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว มันคือ "ผู้พิทักษ์แห่งความทรงจำนิรันดร์" อสุรกายที่เกิดจากความทรงจำอันเจ็บปวดและพลังเวทที่ถูกผนึกมานับร้อยปี ดาบยักษ์ในมือของมันเงื้อขึ้นสูง หมายจะบดขยี้ผู้บุกรุกให้แหลکสลายในคราเดียว ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง คาร์ลไม่หลบหนี เขากลับพุ่งทะยานเข้าหาอสุรกายด้วยความเร็วสูงสุด "คาร์ล!" เสียงอุทานด้วยความตกใจของไอรีนดังไล่หลังมา เด็กหนุ่มไม่ได้พุ่งไปเพื่อฟันดาบใส่เกราะเวทที่แข็งแกร่งดั่งหินผา แต่เขากลับทิ้งตัวลงสไลด์ไปกับพื้นน้ำแข็ง ลอดผ่านหว่างขาของบอสยักษ์อย่างเฉียดฉิว ดาบไร้คมในมือถูกตวัดกรีดลงบนแท่นศิลาโบราณที่อยู่ด้านหลังของอสุรกาย ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางที่เชื่อมต่อพลังงานเวททั้งหมดในห้องโถงนี้ *แกร๊ก... โครมคราม!* ประกายไฟจากการเสียดสีระหว่างคมดาบกายภาพกับอักขระเวทโบราณปะทุขึ้น คาร์ลใช้หลักการทางฟิสิกส์และกฎความสมดุลของพลังงานที่เคยเรียนรู้จากบันทึกของพ่อในการทำลายจุดเชื่อมต่อ แทนที่จะใช้เวทมนตร์หักล้าง เขากลับเลือกใช้ "แรงกระแทกทางกายภาพ" ในมุมองศาที่ถูกต้องที่สุดเพื่อสร้างปฏิกิริยาลูกโซ่ อสุรกายส่งเสียงคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด เมื่อพลังงานความมืดที่หล่อเลี้ยงมันเริ่มสั่นคลอนและแปรปรวน ช่องว่างของมิติรอบตัวเกิดรอยร้าวขึ้นอย่างรวดเร็ว "อาจารย์ครับ! ตอนนี้แหละ!" คาร์ลตะโกนสุดเสียงขณะกระโดดถอยหลังกลับมาประชิดตัวไอรีน ไอรีนแม้จะยังตื่นตะลึงกับไหวพริบและความกล้าหาญของเด็กหนุ่ม แต่นางก็เป็นศาสตราจารย์อัจฉริยะผู้เชี่ยวชาญ มือเรียวบางสะบัดออกไปพร้อมกับร่ายอักขระบทสุดท้ายที่ทรงพลังที่สุด ผสานเข้ากับรอยร้าวที่คาร์ลเพิ่งสร้างขึ้น *เปรี้ยงงงงงงง!* แสงสว่างเจิดจ้าสีฟ้าครามระเบิดออกกวาดล้างความมืดมิดจนหมดสิ้น ร่างของบอสลับสลายกลายเป็นละอองดาวก่อนจะจมหายไปกับพื้นดินที่กลับคืนสู่สภาพปกติ ความหนาวเหน็บมลายหายไป เหลือไว้เพียงความเงียบงันและเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของคนทั้งคู่ คาร์ลเก็บดาบเข้าฝัก ใบหน้าเปื้อนเหงื่อแย้มยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อมองผลงานตรงหน้า **[...เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ค้นพบผู้สืบทอดสายเลือดแห่งอัศวินสีชาดคนสุดท้าย การทดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้]** ทว่า ความโล่งใจยังไม่ทันได้แผ่ซ่านทั่วร่าง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่แปลกประหลาดกว่าทุกครั้งก็ดังขึ้นในหัว พร้อมกับมิติอากาศเบื้องหน้าของทั้งคู่ที่ฉีกขาดออกเป็นช่องว่างสีดำสนิท มือปริศนาคู่หนึ่ง... ยื่นทะลุออกมาจากรอยแยกมิติโดยไม่มีใครคาดคิด และพุ่งตรงมาคว้าคอเสื้อของคาร์ลไว้แน่นในพริบตาเดียว! หวังว่าตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับการเดินทางของคาร์ลและอาจารย์ไอรีนนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ
สารจากนักเขียน (วาเลนเทียอัศวินมืด)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัศวินไร้คมกับศาสตราจารย์ผู้ปิดตายบันทึก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%