หน้าที่ในเงามืด

"อาจารย์ครับ..." คาร์ลเอ่ยขึ้นเสียงนิ่ง ทว่ากึกก้องท่ามกลางเสียงคำรามของสัตว์เวทระดับสูง รอยยิ้มมุมปากเล็กน้อยปรากฏขึ้นอย่างท้าทาย "ดูเหมือนบทเรียนคาบแรกของเรา จะเริ่มโหดหินกว่าที่คิดนะครับ" เศษซากหินอัคนีสีดำสนิทที่แหลกละเอียดจากการปะทะยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ แรงดันเวทมนตร์มหาศาลกดทับจนบรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อน คาร์ล วอล์คเกอร์ ยืนหยัดอย่างมั่น The ดาบไร้คมในมือข้างขวาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย แม้ว่าหยาดเหงื่อจะเริ่มซึมตามไรผมและแนวสันหลัง เบื้องหน้าของเขาคือศาสตราจารย์ไอรีน ดราคูล ผู้มีเรือนผมสีเงินยาวสลวยและนัยน์ตาสีม่วงเข้มดั่งอัญมณีต้องสาป เธอยังคงยืนกอดอกด้วยท่าทางเรียบเฉย แววตาคมกริบกวาดมองประเมินลูกศิษย์หนุ่มผู้ควบตำแหน่ง "ผู้ช่วยลับ" คนใหม่อย่างพินิจพิจารณา "เธอสอบผ่านการประเมินภาคปฏิบัติรอบแรกด้วยคะแนนคาบเส้น... คาร์ล" เสียงหวานกังวานเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความเยียบเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ "แต่จำไว้ว่า งานวิจัยในห้องใต้ดินของฉัน ไม่ได้ใช้แค่กำลังแขนและการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าแบบเมื่อครู่ ความเงียบ ความรอบคอบ และการเก็บงำความลับ คือสิ่งที่จะทำให้เธอรอดชีวิตไปจนจบภาคเรียนนี้" นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตสองหน้าที่ที่คาร์ลต้องแบกรับ ในฐานะอัศวินฝึกหัดปีสองแห่งสถาบันเวทมนตร์อากาเทีย เขามีตารางเรียนที่อัดแน่นไปด้วยวิชาการต่อสู้ระยะประชิด การควบคุมมานาขั้นพื้นฐาน และยุทธวิธีสงครามเวท แต่เมื่อยามที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าและเสียงระฆังยามวิกาลดังขึ้น หน้าที่ที่แท้จริงของเขากลับเริ่มต้นในห้องวิจัยลับชั้นใต้ดินใต้หอพักศาสตราจารย์ กลิ่นอายของกระดาษโบราณ น้ำยาเคมี และคราบเขม่าสีดำคละคลุ้งไปทั่วห้องทำงานแคบๆ แสงจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลส่องกระทบสันปกแฟ้มเอกสารหนาเตอะที่กองสุมอยู่บนโต๊ะทำงานไม้โอ๊ก คาร์ลนั่งหลังตรงอยู่เบื้องหน้ากองกระดาษเหล่านั้น ดวงตาสสีนิลกวาดอ่านอักขระโบราณภาษาเอลฟ์ยุคที่สามอย่างรวดเร็ว สมองของเขาทำงานอย่างหนักเพื่อแปลความหมายของบันทึกการทดลองที่ถูกปิดตายมานานกว่าสิบปี "บันทึกหน้าสิบสาม... การสลายตัวของมานาธาตุความมืดในสภาวะสุญญากาศ" คาร์ลพึมพำกับตัวเองเบื้องหน้ากองเอกสาร มือข้างหนึ่งจับปากกาขนนกจดบันทึกย่อลงในสมุดส่วนตัวอย่างเป็นระเบียบ ระบบการจัดหมวดหมู่ข้อมูลของเขาถูกวางไว้อย่างเป็นระบบ เพื่อให้สามารถดึงข้อมูลมาใช้เชื่อมโยงกับทฤษฎีเวทมนตร์ที่เรียนในภาควิชาอัศวินได้ทันที การรักษาสมดุลระหว่างสองสิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย... ในตอนกลางวัน คาร์ลต้องทำตัวเป็นนักเรียนอัศวินผู้โดดเด่นแต่สงบเสงี่ยม หลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าสายตาของสภานักเรียนและพวกขุนนางหัวสูงที่คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งสามัญชนอย่างเขา ทักษะดาบกายภาพที่เขาฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงตั้งแต่เด็กจากคำสอนของพ่อ—อดีตอาจารย์ผู้ล่วงลับ—คือเกราะคุ้ม The กายชิ้นเดียวที่เขามี ทว่าในยามค่ำคืน เขากลับต้องมานั่งแกะรอยงานวิจัยอันตรายที่อาจเชื่อมโยงกับการตายอย่างมีเงื่อนงำของพ่อตัวเอง ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ส Aสามครั้งตามรหัสลับ คาร์ลละสายตาจากกองเอกสาร ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปเปิดประตูช้าๆ ร่างเพรียวบางของอาจารย์ไอรีนก้าวเข้ามาในห้องโดยไร้ซึ่งซุ่มเสียง เธอยื่นแฟ้มหนังสีดำสนิทเล่มหนึ่งมาให้เขา ดวงตาสีม่วงคู่นั้นมองสำรวจความเรียบร้อยรอบห้องอย่างรวดเร็ว "ฉันไปตรวจเวცเขตอาคมรอบหอพักมาแล้ว ไม่มีร่องรอยการสะกดรอยตาม" ไอรีนเอ่ยเสียงเบา ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้าม "เอกสารในแฟ้มนั้น คือรายชื่อศาสตราจารย์สามคนที่แอบลักลอบนำศิลาเวทโบราณออกจากคลังแสงเมื่อสัปดาห์ก่อน หนึ่งในนั้น... มีชื่อของคนที่เคยสนิทกับพ่อของเธอด้วย" หัวใจของคาร์ลกระตุกวูบ ทว่าสีหน้าของเขายังคงสุขุมนุ่มลึกอย่างน่าประหลาด นิ้วเรียวยื่นไปรับแฟ้มหนังเล่มนั้นมาถือไว้สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของหนังที่ห่อหุ้มความจริงอันดำมืด "อาจารย์กำลังบอกว่า... การตายของพ่อผม อาจไม่ได้อุบัติเหตุจากความผิดพลาดในการทดลองเวทมนตร์อย่างที่ทางสถาบันเคยประกาศสินะครับ" คาร์ลเงยหน้าขึ้นสบตาอาจารย์สาว นัยน์ตาสีรุ้งไหววูบชั่วขณะก่อนจะกลับมานิ่งสงบ ไอรีนไม่ตอบคำถามนั้นทันที เธอยกถ้วยชาอุ่นๆ ขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงบนโต๊ะ เสียงกระทบของถ้วยกระเบื้องกับจานรองดังชัดเจนในความเงียบ "ความจริงมักมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ คาร์ล และราคาสำหรับงานวิจัยชิ้นนี้ อาจไม่ใช่แค่เกรดเฉลี่ยหรือทัณฑ์บนของสถาบัน... แต่อาจหมายถึงชีวิตของพวกเราทั้งคู่" ไอรีนเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กหนุ่ม "พรุ่งนี้ จะมีการทดสอบภาคสนามรวมระหว่างภาควิชาอัศวินและภาควิชาอักขระโบราณที่ป่าอาคมเขตหวงห้าม จงเตรียมดาบของเธอให้พร้อม... และระวังหลังให้ดี เพราะฉันรู้สึกสังหรณ์ใจว่า จะมีแขกไม่速เชิญมาร่วมวงด้วย" คาร์ลพยักหน้ารับช้าๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มีแต่ความมุ่งมั่นและประกายไฟแห่งความท้าทายที่ลุกโชนอยู่ในอก "ถ้าอย่างนั้น ผมคงต้องขอตัวไปเตรียมอุปกรณ์ทำความสะอาดดาบและตรวจสอบค่ายกลป้องกันรอบหอพักต่อให้เสร็จก่อนรุ่งสางนะครับ... ราตรีสวัสดิ์ครับอาจารย์" คาร์ลโค้งตัวให้อย่างสุภาพตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ ทว่า ในวินาทีที่คาร์ลหันหลังกลับไปเพื่อหยิบอุปกรณ์บนโต๊ะทำงาน หน้าจอโปร่งใสสีฟ้าเรืองแสงอ่อนๆ ที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวสมองอย่างเฉียบพลัน— [ระบบปลุกพลังอัศวินเงา: ตรวจพบเจตంటร้ายระดับ A แฝงตัวอยู่ในรัศมี 50 เมตรจากห้องพัก] [เงื่อนไขภารกิจลับ: กำจัดหรือเปิดโปงสายลับก่อนรุ่งสาง มิฉะนั้นความลับของห้องวิจัยจะรั่วไหล] [คำเตือนพิเศษ: ผู้บุกรุกไม่ได้มาจากมนุษย์...] คาร์ลหยุดชะงักฝีเท้าลงทันที มือที่ถือผ้าสะอาดสำหรับเช็ดดาบกำแน่นขึ้นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน เมื่อเงาสะท้อนบนกระจกหน้าต่างด้านหลัง ไม่ได้มีเพียงเงาของเขาและอาจารย์ไอรีนอีกต่อไปแล้ว... แต่มีเงาที่สามกำลังขยับตามหลังเขามาติดๆ! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับอัศวินหนุ่มผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตานี้นะครับ