ดินแดนห้ามเข้า

"เด็กน้อย... เจ้าไปเอาตราสัญลักษณ์ประจำตัวของ 'อัศวินสีชาด' ผู้ทรยศนั่นมาจากไหน..." น้ำเสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกเสียdสีดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของห้องสมุดใต้ดินชั้นสาม ศาสตราจารย์ไอรีน ดราคูล ไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่น้อย แม้ว่าปลายนิ้วเรียวยาวของเธอจะกำลังสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อสัมผัสเข้ากับแผ่นหนังโบราณที่คาร์ลเพิ่งวางลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก คาร์ล วอล์คเกอร์ สูดหายใจเข้าลึก and กวาดสายตามองสีหน้าของอาจารย์สาว แววตาของเธอในยามนี้ไม่ได้เย็นชาและไร้ความรู้สึกเหมือนเคย มันเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ระคนกับความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้มานานนับทศวรรษ "ผมบังเอิญได้มันมาจากซากปรักหักพังหลังหอพักเก่าเมื่อคืนก่อนครับ อาจารย์ไอรีน..." คาร์ลตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขารู้ดีว่าตราสัญลักษณ์รูปกุหลาบหนามสีเลือดนี้ ไม่ใช่แค่เหรียญตราธรรมดา แต่มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงกับคดีอื้อฉาวเมื่อสิบปีก่อน—คดีที่พ่อของเขาถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏ ไอรีนหลับตาลงช้าๆ พยายามควบคุมลมหายใจเข้าออกให้สม่ำเสมอ กลิ่นอายเวทมนตร์ธาตุดินและกระดาษเก่ารอบตัวราวกับจะหนักอึ้งขึ้นตามอารมณ์ของเธอ "เจ้าเด็กโง่... รู้ไหมว่าการนำของสิ่งนี้ออกมาจากที่ซ่อน มันหมายความว่าอะไร" ไอรีนลืมตาขึ้น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กหนุ่ม "พวกมัน... สภาผู้อาวุโส กำลังตามล่าหาชิ้นส่วนอักขระสามชิ้นที่กระจัดกระจายอยู่ และตราอันนี้ คือกุญแจนำทางไปสู่ 'ดินแดนห้ามเข้า' เขตอาคมโบราณที่ไม่มีใครเคยรอดชีวิตกลับมา" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของคาร์ล เขารู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาหวาดกลัว ภารกิจแรกนอกรั้วสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างเป็นทางการ *** สองชั่วโมงต่อมา... รถม้าหุ้มเกราะเวทมนตร์สีดำสนิทเคลื่อนตัวฝ่าสายหมอกหนาทึบของเทือกเขานอกอาณาเขตสถาบัน แรงสั่นสะเทือนจากล้อเหล็กบดขยี้พื้นดินทำให้คาร์ลต้องใช้มือข้างหนึ่งจับขอบเบาะไว้ให้มั่น เบื้องหน้าของเขาคือแผนที่หนังแกะเก่าแก่ที่ไอรีนเพิ่งกางออกบนโต๊ะกลางรถม้า "ตามบันทึกของอักขระชิ้นที่หนึ่ง..." ไอรีนชี้ปลายนิ้วเรียวไปยังจุดกากบาทสีแดงเลือดบนแผนที่ "มันถูกผนึกไว้ ณ 'หุบเขาสนธยา' ดินแดนที่เวทมนตร์ทุกชนิดจะไร้ผล การพึ่งพาเวทมนตร์โจมตีจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้... เจ้าจะต้องใช้ทักษะดาบกายภาพล้วนๆ ในการฝ่าด่านอสูรพิทักษ์" คาร์ลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขากุมด้ามจับดาบไร้คมที่พาดอยู่ข้างเอวแน่น น้ำหนักของมันคุ้นเคยและให้ความรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่ามันจะไม่มีคมดาบสำหรับสังหาร แต่กระบวนท่าและน้ำหนักในการเหวี่ยงก็เพียงพอที่จะสร้างความเสียหายทางกายภาพได้อย่างรุนแรง "ผมพร้อมแล้วครับอาจารย์" คาร์ลกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "ไม่ว่าอสูรพิทักษ์ตนนั้นจะเป็นใคร หรืออักขระชิ้นแรกจะซ่อนอยู่ลึกแค่ไหน ผมจะนำมันกลับมาให้ได้" ไอรีนมองใบหน้าด้านข้างของเด็กหนุ่ม แสงสลัวจากตะเกียงเวทมนตร์ภายในรถม้าตกกระทบลงบนสันจมูกและดวงตาที่ฉายแววเด็ดเดี่ยว ภาพซ้อนทับของชายผู้เป็นพ่อในอดีตกับคาร์ลในตอนนี้แทบจะหลอมรวมเป็นคนเดียวกัน จนอาจารย์สาวต้องเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนความรู้สึกไหววูบในแววตา *กึก!* รถม้าหยุดกะทันหัน แรงกระชากทำให้ทั้งคู่ต้องโน้มตัวไปข้างหน้า เสียงคำรามต่ำทุ้งดังสะท้านมาจากภายนอก มันไม่ใช่เสียงคำรามของสัตว์ป่าทั่วไป แต่เป็นคลื่นพลังกดดันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศภายในรถม้าเย็นเยียบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามกระจก "ถึงเร็วกว่าที่คิด..." ไอรีนกระซิบเสียงเครียด ขยับตัวหยิบไม้เท้าสีดำสนิทขึ้นมาถือไว้ "จำไว้คาร์ล... อย่าประมาทเด็ดขาด สิ่งที่อยู่ในดินแดนห้ามเข้านี้ ไม่ใช่แค่สัตว์อสูร..." คาร์ลผลักประตูรถม้าเปิดออก สายลมหนเหน็บพัดกระโชกเข้าปะทะร่างจนเส้นผมสีเข้มปลิวไสว ทัศนียภาพเบื้องหน้าคือซากปรักหักพังของวิหารโบราณที่ถูกกลืนกินด้วยเถาวัลย์สีดำทมิฬ ตรงใจกลางซากปรักหักพังนั้น ดวงตาสีแดงฉานคู่มหึมาคู่หนึ่งกำลังลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืด พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของคาร์ลโดยตรง *...ในที่สุด... ทายาทของคนทรยศ... ก็เดินมาติดกับดักด้วยตัวเอง...* คาร์ลชักดาบไร้คมออกจากฝักอย่างรวดเร็ว ปลายดาบชี้ตรงไปยังเงาดำมหึมาที่กำลังก้าวออกมาจากความมืด ขณะที่เสียงแจ้งเตือนระบบภายในจิตสำนึกของเขาก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉาน [คำเตือน: ตรวจพบ บอสลับระดับ SSS 'ผู้พิทักษ์พันธนาการโลหิต' กำลังตื่นจากการหลับใหล] [ภารกิจนอกสถานศึกษา: ชิงอักขระชิ้นที่หนึ่ง - สถานะ: เข้าสู่เขตอันตรายสูงสุด] [คำสั่งลับเฉพาะกิจ: ห้ามถอยเด็ดขาด จนกว่าความจริงจะปรากฏ] ดวงตาของคาร์ลหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเงาร่างมหึมานั้นก้าวพ้นหมอกควันเผยให้เห็นร่างที่แท้จริง—ไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็นอัศวินเกราะเหล็กขึ้นสนิมที่มีรอยสลักตราสัญลักษณ์ประจำตัวเดียวกับที่เขาถืออยู่ในกระเป๋า... ตราสัญลักษณ์ของ 'อัศวินสีชาด' ผู้ล่วงลับ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "วาเลนเทียอัศวินมืด" นะครับ