ทรัพยากรล้ำค่า

“อย่าเพิ่งขยับ... ถ้าไม่อยากให้ปอดของคุณถูกผลึกมานากรีดจนพรุนไปเสียก่อน” เสียงของเรย์ราบเรียบราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม แต่มันกลับกังวานก้องสะท้อนอยู่ในถ้ำหินงอกหินย้อยที่ดูเหมือนจะหายใจได้ด้วยตัวเอง เอลีน่าที่กำลังก้าวเท้าขวาเข้าไปในเขตพื้นที่เรืองแสงหยุดชะงักทันที เธอหรี่ตาลงมองแร่สีม่วงครามที่งอกเงยออกมาจากผนังถ้ำอย่างบิดเบี้ยว ราวกับรากไม้ที่พยายามดูดกลืนพลังงานชีวิตของผู้ที่ย่างกรายเข้ามาใกล้ “ข้าประมาทไปสินะคะ... อภัยด้วยค่ะท่านเรย์” เอลีน่าปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ แม้แววตาจะฉายความทึ่งปนหวาดหวั่น “พลังงานที่แผ่ออกมาจากเหมืองแร่แห่งนี้ มันไม่ใช่แค่แร่เวทมนตร์ธรรมดา แต่มันมีความคิดอ่านของมันเอง” เรย์ไม่ได้ตอบในทันที เขาหยิบก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นขึ้นมาแล้วโยนมันเข้าไปในรัศมีวงกว้างที่ผลึกเหล่านั้นเรืองแสง ทันทีที่หินแตะพื้น มันก็ถูกเส้นใยพลังงานโปร่งแสงนับร้อยเส้นรัดพันและบดขยี้จนกลายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา “นี่ไม่ใช่แค่เหมือง แต่เป็นสุสานที่หิวโหย” เรย์กล่าวพลางปัดฝุ่นออกจากถุงมือหนังที่สวมอยู่ “จักรพรรดิทมิฬและพรรคพวกของมันคงมองหาแต่แร่ทองคำและเหล็กกล้าชั้นดีในที่ราบต่ำ แต่มันไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ใจกลางของหุบเขาที่ใครต่อใครต่างหวาดกลัว กลับซ่อนขุมทรัพย์ที่สามารถเปลี่ยนโฉมหน้าของอาณาจักรเราไปตลอดกาลได้” เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แต่ละย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและจังหวะที่ผ่านการคำนวณมาอย่างดี เรย์ไม่ได้ใช้พละกำลัง แต่เขากำลังใช้ ‘สัญชาตญาณ’ ที่ถูกขัดเกลามาจากการทำสงครามหลายสิบปี สัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือนของมานาในอากาศ เขาหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมา แล้วแทงลงไปที่รอยแยกของผนังถ้ำในจุดที่ดูไม่มีอะไรผิดปกติ *ฉึก!* แทนที่จะเป็นเสียงโลหะกระทบหิน กลับมีเสียงคล้ายแก้วแตกดังลั่นไปทั่วถ้ำ ทันใดนั้นผลึกสีม่วงที่เคยดุร้ายกลับอ่อนแสงลง ราวกับสัตว์ป่าที่ยอมจำนนต่อผู้มาเยือนที่แข็งแกร่งกว่า เอลีน่ารีบขยับเข้ามาดูใกล้ๆ เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ใต้ผลึกเหล่านั้น “นี่มัน... ‘แร่ศิลาเหมันต์นิรันดร์’ ในตำนานหรือคะ? ข้าเคยอ่านพบในหอสมุดโบราณว่ามันเป็นแหล่งพลังงานที่สามารถขับเคลื่อนป้อมปราการลอยฟ้าได้ทั้งเมือง!” “ถูกต้อง” เรย์หยิบแร่ชิ้นหนึ่งขึ้นมาดู แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ สะท้อนกับดวงตาที่เยือกเย็นของเขา “ด้วยสิ่งนี้ เราไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเส้นทางการค้าที่พวกกิลด์ชั้นนำคอยกดขี่อีกต่อไป เราจะสร้างเตาหลอมที่ใช้พลังงานบริสุทธิ์ และผลิตอาวุธที่พวกมันไม่มีวันจินตนาการถึง” บรรยากาศในถ้ำเริ่มเปลี่ยนไป พลังงานที่เคยอึดอัดกลับดูสงบนิ่งลงราวกับรอคอยการถูกชำระล้าง เรย์มองเข้าไปในความมืดมิดที่ลึกเข้าไปกว่าเดิม เขาไม่ได้รู้สึกถึงแค่แร่ธาตุ แต่เขารู้สึกถึง ‘บางอย่าง’ ที่ถูกกักขังอยู่ภายในห้องโถงลึกของเหมืองแห่งนี้ มันไม่ใช่แร่ แต่มันคือสิ่งมีชีวิต หรืออาวุธโบราณที่ถูกลืมเลือนไปพร้อมกับกาลเวลา “ท่านเรย์... ข้ารู้สึกถึงคลื่นพลังงานแปลกๆ ที่ส่งมาจากด้านใน” เอลีน่ากระซิบ มือของเธอเริ่มรวบรวมละอองเวทมนตร์ไว้ที่ปลายนิ้ว “เหมือนกับว่า... มีใครบางคนกำลังเฝ้ามองเราอยู่” เรย์หยุดเดิน เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไม่ได้มาจากแร่ธาตุ แต่มาจากจิตสังหารที่คุ้นเคย จิตสังหารที่เขาเคยเผชิญหน้าในวันแห่งการทรยศวันนั้น “ดูเหมือนว่าเราจะไม่ใช่แค่กลุ่มเดียวที่ค้นพบสถานที่แห่งนี้” เรย์กล่าวเสียงต่ำ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบดุจมีดโกน “กลิ่นอายของพลังเวทแบบนี้... กลิ่นของสุนัขรับใช้ที่ข้าเคยชุบเลี้ยงมันมากับมือ” ทันใดนั้น แสงสว่างจากคบไฟที่ไม่ใช่ของพวกเขาปรากฏขึ้นที่ทางเข้าเหมือง เงาร่างของชายหนุ่มผู้สวมชุดเกราะประดับอัญมณีล้ำค่าก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง ตามมาด้วยเหล่านักรบในชุดสีดำสนิทนับสิบชีวิต “บังเอิญเสียจริง...” เสียงนั้นแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน “ข้าก็นึกว่าสุนัขจรจัดจะหนีไปตายอยู่ที่ไหนเสียอีก ที่แท้ก็มาขุดรูหาของมีค่าอยู่ตรงนี้นี่เอง เรย์... ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ ที่อุตส่าห์นำทางมาจนถึงสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ข้าตามหามาตลอดสามปี” เรย์ไม่ได้หันกลับไปเผชิญหน้าทันที เขายังคงจ้องมองไปยังผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยแร่ล้ำค่า ก่อนจะแสยะยิ้มที่ทำให้เอลีน่าที่อยู่ข้างๆ ถึงกับขนลุกชัน “ข้าก็รอเจ้าอยู่เหมือนกัน... แร่อันมีค่าพวกนี้มันไม่มีราคาหรอกหากขาด ‘เลือด’ ของผู้โง่เขลามาเป็นเครื่องเซ่นสังเวย” เรย์หันกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูเก่า ท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจ เขากดปุ่มกลไกเล็กๆ ที่ติดตั้งไว้กับผนังถ้ำตั้งแต่ก้าวแรกที่เขาเข้ามา พื้นดินใต้เท้าของจักรพรรดิทมิฬและสมุนเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนที่ผนังถ้ำรอบข้างจะเผยให้เห็นกับดักเวทมนตร์โบราณที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะสั่งการ พลันมีเสียงกระซิบข้างหูของเขาจากเงาที่อยู่ด้านหลัง—ไม่ใช่เอลีน่า และไม่ใช่คนของศัตรู “เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นผู้คุมเกมเพียงคนเดียวหรือ... เรย์?” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่เดิมพันด้วยความเป็นตายของเรย์ไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - ผู้กล้าตกอับ -