การค้าระดับโลก

"ราคาที่เจ้าเสนอมา... มันดูเหมือนการปล้นกลางแดดมากกว่าการทำธุรกิจนะครับ คุณเรย์" เสียงแหบพร่าของ 'มาร์คัส' พ่อค้าเร่ผู้มั่งคั่งที่สุดในเขตชายแดนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานที่ประดับประดาด้วยแผนที่เก่าคร่ำคร่า เขาจ้องมองผลึกสีครามขนาดเท่ากำปั้นที่วางอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คด้วยแววตาที่สั่นไหว มือที่สวมแหวนทองคำสลักลวดลายตระกูลสูงศักดิ์ขยับไปมาอย่างไม่อาจเก็บงำความตื่นเต้น เรย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังเก่าๆ ร่างกายของเขานิ่งสงบราวกับรูปปั้น ดวงตาสีเทาคมกริบคู่นั้นจับจ้องไปยังคู่สนทนาโดยไม่กะพริบตา เขารู้ดีว่า 'ผลึกน้ำแข็งนิรันดร์' ชิ้นนี้มีค่ามหาศาลเพียงใดในตลาดมืดของพวกผู้เล่นระดับสูง แต่นี่ไม่ใช่แค่การขายไอเทม แต่มันคือการวางหมากตัวแรกเพื่อเขย่าบัลลังก์ของจักรพรรดิทมิฬ "การปล้นเหรอครับมาร์คัส? ผมว่าคำนั้นมันแรงไปหน่อยนะ" เรย์หยิบถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมจางๆ ของใบชาป่าช่วยขับเน้นความเยือกเย็นของเขา "ในเมื่อคุณก็รู้ว่าไอเทมชิ้นนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อประดับบารมี แต่มันคือกุญแจสู่การปลดล็อกดันเจี้ยนระดับตำนานที่พวกกิลด์ยักษ์ใหญ่ต่างช่วงชิงกัน... ราคาที่ผมเรียก มันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่อาณาจักรของคุณจะได้รับหลังจากครอบครองมัน" เอลีน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังเรย์ขยับยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แววตาของเธอเปี่ยมด้วยความชื่นชมและศรัทธาที่เรย์ค่อยๆ สร้างขึ้น เธอรับรู้ได้ว่าเรย์ไม่ได้สู้ด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว แต่เขาใช้ 'ความรู้' จากโลกเก่ามาเป็นอาวุธที่แหลมคมกว่าดาบเล่มใด มาร์คัสถอนหายใจยาวพลางโน้มตัวลงมา "เอาล่ะ ผมยอมตกลง... แต่คุณต้องบอกแหล่งที่มาของมันมาเสียก่อน เรย์ หากกิลด์ใหญ่รู้ว่าของสิ่งนี้หลุดมาจากชายแดนบ้านนอกแห่งนี้ ผมคงไม่ใช่แค่ล้มละลาย แต่หัวผมคงหลุดจากบ่า" "ความลับคือสินค้าที่แพงที่สุดในตลาดนะครับ มาร์คัส" เรย์วางถ้วยชาลง เสียงกระทบของถ้วยเซรามิกกับจานรองฟังดูหนักแน่นและเด็ดขาด "สิ่งที่คุณต้องรู้มีเพียงอย่างเดียว... ผมคือผู้เดียวที่สามารถผลิตสินค้าเหล่านี้ส่งให้คุณได้เรื่อยๆ หากคุณรู้จักปิดปากให้สนิท และผลกำไรในรอบนี้... มันมากพอที่จะทำให้คุณซื้อกองทหารรับจ้างได้หนึ่งกองทัพเลยทีเดียว" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนอากาศหยุดหมุน มาร์คัสกัดฟันกรอด เขากำลังเลือกระหว่างความเสี่ยงที่จะเป็นศัตรูกับกิลด์ที่มีอิทธิพล กับโอกาสที่จะสร้างความมั่งคั่งมหาศาลภายใต้การสนับสนุนของชายลึกลับตรงหน้า "ตกลง" มาร์คัสตัดสินใจ "ส่งผลึกมา ผมจะจ่ายเป็นเงินตราอาณาจักรและเสบียงระดับสูงตามที่ตกลงกันไว้ แต่จำไว้เถอะเรย์... ถ้าของชิ้นถัดไปมีคุณภาพไม่เท่านี้ ความสัมพันธ์ของเราจบลงทันที" เมื่อการเจรจาเสร็จสิ้น มาร์คัสเดินออกจากห้องไปพร้อมกับผลึกน้ำแข็งที่ถูกเก็บไว้อย่างแน่นหนา เรย์ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ความเหนื่อยล้าฉายชัดบนใบหน้าเพียงเสี้ยววินาที แต่เขาก็กลับมาสุขุมได้ในทันทีที่เอลีน่าก้าวเข้ามาใกล้ "ท่านทำได้ยอดเยี่ยมมากค่ะเรย์ การได้รับเสบียงและเงินทุนมาในคราวนี้จะช่วยให้เราสร้างกำแพงชั้นในเสร็จเร็วกว่ากำหนดถึงสามเดือน" เอลีน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพลางรินชาเพิ่มให้ "มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เอลีน่า" เรย์มองออกไปนอกหน้าต่าง มองดูชาวเมืองที่กำลังทำงานหนักเพื่ออาณาจักรที่เขากำลังสร้างขึ้นจากเศษซาก "จักรพรรดิทมิฬคิดว่าฉันตายไปแล้วในการกบฏครั้งนั้น เขาคงกำลังเฉลิมฉลองอยู่บนบัลลังก์ด้วยความลำพองใจ... แต่เขาไม่รู้หรอกว่า ของมีค่าที่เขาแย่งชิงไป กำลังจะกลายเป็นขยะไร้ค่าเมื่อเทียบกับเทคโนโลยีและทรัพยากรที่ฉันกำลังจะสร้างขึ้นจากที่นี่" เขากำหมัดแน่น ในหัวใจของเขาไม่ได้มีแค่ความแค้น แต่มันคือการพิสูจน์ให้โลกใบนี้เห็นว่า จอมทัพที่ถูกหักหลัง ไม่ได้อ่อนแอลง แต่กลับกลายเป็นไฟแค้นที่ไม่มีวันดับมอด ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอัศวินลาดตระเวนก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูที่รัวเร็วผิดปกติ "ฝ่าบาท! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" อัศวินคนหนึ่งตะโกนเข้ามาด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย "มีกองคาราวานปริศนาปรากฏตัวที่ชายป่าฝั่งตะวันตก พวกเขาสวมตราสัญลักษณ์ของ 'กิลด์จักรพรรดิทมิฬ' และกำลังมุ่งหน้ามาที่หมู่บ้านเรา... ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ได้มาดีครับ!" เรย์ลุกขึ้นยืนในทันที ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความแค้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ เขาหันมาสบตาเอลีน่าที่หน้าถอดสี "มาเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะ..." เรย์พึมพำพร้อมกับหยิบดาบประจำกายขึ้นมาคาดเอว "เอลีน่า เตรียมตัวให้พร้อม... ดูเหมือนแขกที่ไม่ได้รับเชิญจะอยากรู้เหลือเกินว่า ใครกันที่กล้าขายของหายากในเขตแดนของพวกเขา" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่เดิมพันด้วยความเป็นตายของเรย์ไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - ผู้กล้าตกอับ -