สร้างรากฐาน

"หากเราวางเสาเข็มผิดตำแหน่งเพียงคืบเดียว อนาคตของอาณาจักรที่ท่านหมายมั่นจะสร้างขึ้นมา ก็ไม่ต่างอะไรกับการสร้างปราสาทบนกองทรายหรอกนะครับ" เอลีน่ากล่าวพลางปักแท่งไม้ลงบนพื้นดินที่แห้งกร้านด้วยแรงมือที่มั่นคง นัยน์ตาสีครามของเธอจับจ้องไปที่เรย์ ซึ่งกำลังก้มลงตรวจสอบความลาดชันของหุบเขาแห่งนี้ด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง เรย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นตอบในทันที เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสเศษดินและหินแร่ที่กระจัดกระจายอยู่บนผิวดิน นี่ไม่ใช่ดินธรรมดา แต่มันคือแร่มานาที่เสื่อมสภาพ ซึ่งหากนำมาหลอมรวมกับการวางโครงสร้างทางเวทมนตร์ที่ถูกต้อง มันจะเป็นแหล่งพลังงานที่มหาศาลเกินกว่าที่ใครในกิลด์เก่าของเขาจะจินตนาการถึง "ความผิดพลาดเพียงคืบเดียวคือสิ่งที่ศัตรูของข้าต้องการให้ข้าทำ แต่สำหรับข้า... เอลีน่า ในกระดานหมากนี้ ข้าจะไม่มีวันยอมให้ตัวหมากตัวไหนเดินพลาดแม้แต่นิ้วเดียว" เรย์ยืดตัวตรงขึ้น สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่เนินเขาเบื้องหน้า แต่มองทะลุไปถึงภาพความทรงจำของอาณาจักรที่เคยถูกเขาสร้างด้วยน้ำพักน้ำแรง ก่อนจะถูก 'จักรพรรดิทมิฬ' ฉกฉวยไปในวันที่เขาไว้ใจที่สุด "ท่านยังคงคิดถึงเรื่องนั้นอยู่สินะครับ" เอลีน่าลดระดับเสียงลง น้ำเสียงแฝงความเห็นใจ "ข้าไม่ได้คิดถึงมันเพื่ออาลัยอาวรณ์ แต่ข้าคิดเพื่อที่จะฝังมันไว้ในหลุมศพ" เรย์หันมาสบตาเธอ แววตาที่เคยว่างเปล่ากลับลุกโชนด้วยแรงปรารถนาที่ซ่อนอยู่ใต้ความนิ่งสงบ "เราจะสร้างค่ายพักแรมแห่งนี้ให้เป็นรากฐานของป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุด เอลีน่า เจ้าช่วยกางอาณาเขตเวทมนตร์ปิดกั้นสายตาจากภายนอกด้วย... เราต้องการเวลาในการวางผังเมืองลับ" ท่ามกลางความเงียบงันของหุบเขา เอลีน่าเริ่มร่ายมนตร์บทโบราณ วงแหวนเวทสีเงินจางๆ ค่อยๆ แผ่ขยายออกไปดุจม่านหมอก บิดเบือนภาพลักษณ์ของหุบเขาให้กลายเป็นเพียงพื้นที่รกร้างว่างเปล่าในสายตาของคนนอก เรย์กางแผนที่ผืนเก่าที่เขาเขียนขึ้นด้วยตัวเองลงบนโต๊ะไม้ที่ทำจากซากต้นไม้ล้ม ผังเมืองที่เขาออกแบบไม่ได้มีไว้เพื่อความสวยงาม แต่มันถูกออกแบบตามกลยุทธ์การทหารขั้นสูงสุด ทุกทางเดิน ทุกตึกแถว และทุกแนวปราการ ถูกวางไว้เพื่อรองรับการป้องกันและการสวนกลับที่รวดเร็ว "ดูนี่สิ" เรย์ชี้ไปที่จุดศูนย์กลางของเมือง "เราจะสร้าง 'หัวใจแห่งจักรพรรดิ' ไว้ที่นี่ มันไม่ใช่แค่คลังสมบัติ แต่มันคือเครื่องขยายพลังเวทที่จะเชื่อมต่อกับทุกกำแพงเมือง ถ้าพวกมันคิดจะบุกเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต แรงกดดันจากชั้นบรรยากาศมานาที่นี่จะบดขยี้พวกมันจนไม่เหลือซาก" เขากำลังสร้างบ้าน แต่ในขณะเดียวกัน เขากำลังสร้างกับดักที่สวยงามที่สุดเท่าที่เคยมีมา เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ งานก่อสร้างดำเนินไปอย่างเงียบเชียบและทรงประสิทธิภาพ เอลีน่าใช้ความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์เคลื่อนย้ายก้อนหินและตัดแต่งไม้ให้กลายเป็นโครงสร้างที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องใช้แรงงานทาสหรือการกดขี่ ขณะที่เรย์ทำหน้าที่เป็นสถาปนิกและผู้คุมกฎ ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ จนกระทั่ง... "เรย์... มีบางอย่างผิดปกติ" เอลีน่าหยุดมือทันที นัยน์ตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เรย์เงยหน้าขึ้นจากพิมพ์เขียวในทันที ความรู้สึกอันตรายแล่นพล่านไปตามสันหลัง สัญชาตญาณจอมทัพไร้พ่ายสั่งการให้เขาคว้าดาบที่ข้างกายในเสี้ยววินาที "เจ้าสัมผัสได้ถึงอะไร?" เขาถามเสียงต่ำ "ไม่ใช่ศัตรู... แต่มันคือ 'การตอบสนอง' ของดินแดนนี้" เอลีน่าสั่นสะท้าน เธอชี้ไปที่พื้นดินบริเวณใจกลางเมืองที่เรย์เพิ่งวางผัง 'หัวใจแห่งจักรพรรดิ' ลงไป พื้นดินที่เคยแห้งแล้งกลับเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีดำสนิทพุ่งทะลุขึ้นมาจากชั้นหินลึก ราวกับมีบางอย่างที่หลับใหลอยู่ใต้ภูเขาลูกนี้กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยแผนผังเมืองที่เขาวาง เรย์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยแยกบนพื้นดินขยายตัวกว้างขึ้น และจากรอยแยกนั้นเอง สิ่งที่ปรากฏออกมาไม่ใช่ปีศาจหรือศัตรู แต่เป็นแท่นศิลาโบราณที่สลักชื่อหนึ่งไว้อย่างเด่นชัด *...แด่ผู้สืบทอดแห่งความพินาศ ข้าได้รอคอยให้ท่านมาถึงจุดตกอับที่สุด เพื่อมอบกุญแจสู่บัลลังก์ที่แท้จริง...* เสียงทุ้มต่ำดังก้องในโสตประสาทของเรย์เพียงผู้เดียว ก่อนที่เงาร่างหนึ่งจะปรากฏตัวขึ้นจากความมืดมิดภายในแท่นศิลา เป็นชายสวมหน้ากากเหล็กที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด เขาคือคนเดียวกับที่เคยปรากฏตัวในตำนานกิลด์ตอนที่เรย์เพิ่งเริ่มสร้างชื่อเสียงใหม่ๆ "เจ้ากำลังสร้างอาณาจักรบนสุสานของราชาที่ไม่มีใครเคยรู้จักนะ... เรย์" ชายปริศนาขยับรอยยิ้มภายใต้หน้ากาก "และถ้าเจ้าเลือกจะเปิดมันออก เจ้าจะไม่ได้เป็นแค่จักรพรรดิผู้ถูกทอดทิ้งอีกต่อไป แต่เจ้าจะเป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบของพวกมันทุกคน... เจ้ากล้าพอที่จะเปิดรับมรดกนี้หรือไม่?" เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง มือของเขาสั่นไหวเล็กน้อยไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความตื่นเต้นที่เลือดในกายกำลังสูบฉีดอย่างรุนแรง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรย์ไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - ผู้กล้าตกอับ -