ความลับของกิลด์ทมิฬ

"นั่นคือลายเซ็นของ 'สมาพันธ์เงาอสรพิษ' ไม่ใช่หรือครับ" เรย์เอ่ยขึ้นพลางวางแผ่นหนังเก่าคร่ำคร่าลงบนโต๊ะไม้โอ๊คกลางห้องประชุม แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์วูบไหวสะท้อนนัยน์ตาที่เยือกเย็นดุจน้ำแข็งของเขา เสียงกระดาษยับยู่ยี่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ขยายไปทั่วห้อง เอลีน่าที่ยืนอยู่เคียงข้างโน้มตัวลงมามองรอยตราประทับสีเลือดจางๆ บนเอกสารลับที่เพิ่งดึงออกมาได้จากสายลับที่ถูกกำจัดทิ้งเมื่อชั่วโมงก่อน นิ้วเรียวของเธอสั่นเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเรย์ด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "มันคือตราของกิลด์ทมิฬจริงๆ ด้วยค่ะ... เอ้ย... ครับ" เอลีน่าชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นสายตาเรียบเฉยของเรย์ ก่อนจะแก้คำพูดด้วยท่าทีสำรวมขึ้น "ขออภัยครับเรย์ หากข้อมูลนี้เป็นจริง นั่นหมายความว่าจักรพรรดิทมิฬไม่ได้เพียงแค่ยึดอำนาจในเขตแดนเก่าของเรา แต่มันกำลังแผ่ขยายอิทธิพลมาถึง 'เขตแดนรกร้าง' ที่เรากำลังสร้างอาณาจักรอยู่นี้ด้วย" เรย์ไม่ตอบในทันที เขาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างบานแคบที่มองออกไปเห็นกำแพงเมืองชั้นนอกที่กำลังเร่งสร้าง อาณาจักรแห่งนี้เปรียบเสมือนต้นกล้าที่เพิ่งหยั่งรากลึกในดินที่แห้งแล้ง หากถูกถอนรากถอนโคนในตอนนี้ ความพยายามทั้งหมดที่เขาเพียรพยายามมานับตั้งแต่ถูกทรยศจะกลายเป็นเพียงฝุ่นผง "จักรพรรดิทมิฬไม่เคยทำอะไรโดยปราศจากผลประโยชน์" เรย์พึมพำ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยรังสีสังหาร "การที่พวกมันกล้าหยั่งมือเข้ามาถึงเขตแดนนี้ แสดงว่าพวกมันมองเห็นอะไรบางอย่างที่แม้แต่ข้ายังเพิ่งจะค้นพบ... บางอย่างที่เป็นกุญแจสำคัญของพลังในยุคบรรพกาล" "คุณหมายถึง 'ศิลาแห่งนิรันดร์' ที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานโบราณน่ะหรือครับ?" เอลีน่าถามพลางขมวดคิ้ว "แต่ขุมพลังนั้นเลือนหายไปนานเกินกว่าจะค้นพบได้ในเขตแดนรกร้างแห่งนี้แล้วนะครับ" "โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องโกหกที่ถูกแต่งขึ้นเพื่อปกปิดความจริงที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดครับ เอลีน่า" เรย์หันกลับมา แววตาของเขาคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับ "พวกมันไม่ได้มาเพื่อยึดครองพื้นที่ แต่มันมาเพื่อกวาดล้างพยานที่รู้เห็นทุกอย่าง... และข้าคือพยานปากเอกที่พวกมันหมายหัวเอาไว้ตั้งแต่เริ่มแรก" บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นในทันที ราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น เรย์เดินกลับมาที่โต๊ะพลางกางแผนที่ฉบับล่าสุดออกมา นิ้วชี้ของเขาไล่ไปตามเส้นทางเดินทัพที่ถูกขีดเขียนด้วยหมึกสีดำมืด "พวกมันจะมาถึงด่านหน้าในอีกสามวัน หากเราไม่ทำอะไรสักอย่าง เมืองนี้จะกลายเป็นสุสานก่อนที่อาณาจักรจะได้ประกาศศักดา" "เราจะถอยหรือครับ?" เอลีน่าถามอย่างไม่แน่ใจนัก เรย์หลุดขำออกมาเบาๆ ทว่าเสียงหัวเราะนั้นกลับเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกสันหลัง "การถอยคือการยอมรับความพ่ายแพ้ เอลีน่า... สำหรับคนที่เคยสูญเสียทุกอย่างไปแล้วอย่างข้า ชัยชนะไม่ใช่แค่การรอดชีวิต แต่มันคือการทำให้คนที่ทรยศข้าต้องคุกเข่าลงต่อหน้าบัลลังก์ที่ข้าสร้างขึ้นด้วยมือของข้าเอง" เขาหยิบมีดสั้นเล่มโปรดขึ้นมาปักลงบนตำแหน่งจุดยุทธศาสตร์สำคัญบนแผนที่ แรงปักนั้นหนักแน่นจนโต๊ะไม้ถึงกับสะเทือน "ส่งข่าวไปยังหน่วยสอดแนมทั้งหมด ให้เริ่มปฏิบัติการ 'ลวง' ทันที เราจะทำตัวเป็นเหยื่อที่แสนอ่อนแอ เพื่อล่อให้หมาป่าที่หิวโหยเข้ามาติดกับดักในหุบเขาที่ข้าเตรียมไว้ให้" เอลีน่าพยักหน้ารับคำสั่งอย่างแข็งขัน เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การตัดสินใจที่บุ่มบ่าม แต่คือแผนการที่ถูกคำนวณมาอย่างดีเยี่ยมเหมือนดั่งทุกครั้งที่เรย์เคยนำทัพในสมรภูมิจริง ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงเคาะประตูที่รัวเร็วและหนักหน่วงก็ดังขัดจังหวะขึ้น คนสนิทที่ประจำอยู่หน้าประตูผลักบานประตูเปิดออกด้วยท่าทีตื่นตระหนก ใบหน้าของเขามีรอยบาดแผลฉกรรจ์และอาบไปด้วยหยาดเหงื่อ "นายท่าน... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" ชายคนนั้นหอบหายใจอย่างหนัก "มีกองกำลังปริมาณมหาศาลปรากฏตัวขึ้นที่ทิศตะวันออก... แต่ไม่ใช่กองทัพของกิลด์ทมิฬครับ!" เรย์ขมวดคิ้วแน่น แววตาสีเข้มสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งสนิท "ถ้าไม่ใช่กิลด์ทมิฬ แล้วเป็นใคร?" "พวกเขาสวมตราสัญลักษณ์ที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน... เป็นตราของอดีตสหายที่น่าจะสาบสูญไปพร้อมกับการล่มสลายของกิลด์เราเมื่อสามปีก่อนครับนายท่าน!" เรย์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในขณะที่เอลีน่าอุทานออกมาด้วยความตกใจอย่างที่สุด ร่างของชายผู้ที่ควรจะตายไปแล้วภายใต้ซากปรักหักพังค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากเงามืดของระเบียงทางเดิน เขาคนนั้นยิ้มให้เรย์ด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับจะบอกว่า... 'เกมที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น' ทุกสิ่งที่เคยคาดการณ์ไว้ดูเหมือนจะพังทลายลงในพริบตา เมื่ออดีตเพื่อนร่วมรบที่เรย์คิดว่าสิ้นลมไปแล้วกลับมายืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับกองทัพที่หันปลายหอกเข้าหาอาณาจักรของเขาโดยไร้ซึ่งคำอธิบายใดๆ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่เดิมพันด้วยความเป็นตายของเรย์ไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ผู้กล้าตกอับ -