การกลับมาของกษัตริย์

"ฝ่าบาท... ท้องพระโรงกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงแล้วนะครับ" น้ำเสียงของเอลีน่าเจือด้วยรอยยิ้มบางเบา ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังรapลงบนโต๊ะทำงานหินแร่มานา เสียงก้องกังวานของแรงสั่นสะเทือนจากภายนอกดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับมีกองทัพมหึมานับแสนกำลังบุกประชิดประตูเมืองหลวงแห่งใหม่ที่เรย์เพิ่งสถาปนาขึ้น เรย์ในชุดคลุมสีดำสนิทปักด้ายทองคำลายมังกรไร้พ่าย นั่งไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์นิลกาฬ ดวงตาคมกริบสีเทาเข้มกวาดมองรายงานสถานการณ์ในระบบหน้าต่างโฮโลแกรมลอยฟ้า ตัวเลขทรัพยากรและแต้มอำนาจพุ่งทะยานสูงขึ้นจนน่าตกใจ หลังจากการกวาดล้างสนามรบแดนเหนือเมื่อวานนี้ "ปล่อยให้พวกมันพังประตูเข้ามาเถอะครับ..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เยือกเย็น จนน่าขนลุก "สุนัขที่ถูกปล่อยให้เห่าหอนมานาน พอได้กลิ่นเนื้อหวานเข้าหน่อย ก็มักจะลืมตัวว่าตัวเองเป็นแค่เดรัจฉาน" ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง ก่อนที่แม่ทัพองครักษ์จะพุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด คุกเข่าลงแทบเท้าด้วยความตื่นตระหนก "องค์จักรพรรดิ! กองทัพของจักรพรรดิทมิฬ... พวกมันนำโดยแม่ทัพเจเนอรัลแห่งกิลด์พันธมิตรระดับท็อป บุกมาถึงหน้ามหาวิหารแล้วครับ! พวกมันประกาศกร้าวให้ท่านออกไปกราบเท้าขอขมา มิฉะนั้นจะราบเป็นหน้ากลอง!" เอลีน่าเหลือบมองเรย์เล็กน้อย ดวงตากลมโตมีความขบขันซ่อนอยู่ "ดูท่าทางอดีตเพื่อนร่วมกิลด์ของคุณจะยังไม่รู้ตัวสินะครับว่า ตอนนี้พวกมันกำลังเดินเข้าสู่กรงขังมรณะ" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกจากร่างจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ระดับพลังของเขาในตอนนี้ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมไปไกลลิบลิ่ว หลังจากการอัปグレードระบบอาณาจักรถึงขั้นที่สาม "ไปกันเถอะครับเอลีน่า... ได้เวลาไปทวงคืนทุกอย่างที่พวกมันเคยพรากไปจากผมแล้ว" ณ ท้องพระโรงกลางแจ้งที่รายล้อมด้วยเสาหินอ่อนโบราณ กองทัพนับหมื่นในชุดเกราะเรืองแสงสีแดงฉานยืนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ใจกลางลานกว้าง จักรพรรดิทมิฬยืนยิ้มเยาะด้วยความลำพองใจ บนใบหน้าของมันมีรอยแผลเป็นที่เรย์เป็นคนฝากไว้เมื่ออดีต "ฮ่าๆๆๆ! เรย์! ไอ้สวะผู้ไร้ค่า! มุดหัวอยู่แต่ในรูมานานเป็นปี ถึงเวลาชดใช้หนี้แค้นแล้วรึไงวะ!" จักรพรรดิทมิฬตะโกนลั่น เสียงหัวerเยาะเย้ยดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ ลูกสมุนนับพันต่างส่งเสียงโห่ร้องอย่างสนุกสนาน พวกมันมั่นใจว่ากองทัพอันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์นี้ไม่มีวันพ่ายแพ้ เรย์ก้าวเดินออกมาจากเงามืดของประตูมหาวิหารอย่างช้าๆ เบื้องหลังของเขาคือเอลีน่าที่เดินตามมาเคียงบ่าเคียงไหล่ รัศมีแห่งความน่าเกรงขามแผ่กระจายออกไปกดทับทหารนับหมื่นจนต้องถอยหลังไปคนละก้าว "เสียงดังหนวกหูเสียจริงนะครับ..." เรย์เอ่ยเบาๆ แต่กลับดังชัดเจนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคน "แก! ยังปากดีไม่เปลี่ยนนะไอ้เรย์!" จักรพรรดิทมิฬชี้ดาบศักดิ์สิทธิ์เข้าใส่หน้าเรย์ "แกคิดว่ามีกองกำลังกระจอกๆ แค่หยิบมือแล้วจะต่อกรกับฉันได้งั้นเร่ะ? กิลด์ของฉันกุมทรัพยากรครึ่งค่อนโลกไว้ในมือ! เงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งชีวิตของแก!" เรย์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง มีเพียงความสมเพชเวทนา "เงินซื้อได้ทุกอย่างอย่างนั้นหรือครับ..." เรย์เอ่ยพลางยกมือซ้ายขึ้น ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่แหวนอัญมณีสีดำสนิทบนนิ้วนาง ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า เหนือหัวของกองทัพจักรพรรดิทมิฬ เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการทำธุรกรรมวงเงินสูงสุดระดับ "พระเจ้า"] [ระบบกำลังโอนย้ายกรรมสิทธิ์... ซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์จักรพรรดิทมิฬ 100%] [สถานะปัจจุบัน: หนี้สินทั้งหมดถูกชำระเรียบร้อย ทรัพย์สิน สิ่งปลูกสร้าง และระบบทั้งหมด ตกเป็นของ "องค์จักรพรรดิเรย์" แต่เพียงผู้เดียว] ความเงียบงันเข้าปกคลุมสนามรบในเสี้ยววินาที รอยยิ้มบนใบหน้าของจักรพรรดิทมิฬแข็งค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด "มะ... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้ยังไง! ฉันคือกิลด์มาสเตอร์! ฉันคุมระบบเศรษฐกิจทั้งหมด!" จักรพรรดิทมิฬแผดเสียงด้วยความสติแตก เหงื่อกาฬไหลพรั่งพรู หน้าจอสถานะของเขาพังทลายกลายเป็นเศษเสี้ยวข้อมูลสีแดง เรย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าว เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินดังชัดเจนราวกับเสียงนาฬิกามรณะ "คุณพูดถูกครับ... เงินซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ และโชคดีที่ผม... มีเงินมากกว่าที่คุณจินตนาการเอาไว้เสียอีก" เรย์สะบัดมือขวาเบาๆ ดาบยาวโบราณที่ส่องแสงสีฟ้าครามเจิดจ้าปรากฏขึ้นในมือ พลังเวทมนตร์มหาศาลกดทับจนทหารนับหมื่นทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น คุกเข่าโดยไม่ต้องมีใครออกคำสั่ง จักรพรรดิทมิฬพยายามจะยกดาบขึ้นสู้ แต่แรงกดดันระดับจักรพรรดิทำให้ร่างกายของมันขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว ความหวาดกลัวขั้นสุดยอดแล่นพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เมื่อตระหนักได้ว่าตัวตนที่มันเคยเหยียบย่ำในอديต ได้กลายเป็นภูตผีปีศาจที่มันไม่มีวันเอาชนะได้อีกต่อไป "ลาก่อนนะครับ... สุนัขรับใช้ที่หมดประโยชน์แล้ว" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แววตากลับไร้ซึ่งความปรานี ดาบสีฟ้าครามเง้าง่าขึ้นสูงสุด ท่ามกลางความตกตะลึงและเสียงกรีดร้องขอชีวิตที่กำลังจะดังขึ้น แต่ทว่า... ก่อนที่คมดาบจะพาดผ่านลำคอของศัตรู เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงสดก็ดังแทรกขึ้นมาจากแหวนที่นิ้วของเรย์ พร้อมกับภาพโฮโลแกรมใหม่ที่เด้งขึ้นมาขวางหน้าอย่างกะทันหัน [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการบุกรุกมิติระดับหายนะจาก "ผู้เล่นปริศนา" ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม] [และ... บัญชีธนาคารส่วนตัวของคุณ กำลังถูกแฮกจากบุคคลที่สาม ซึ่งมีรหัสผ่านเดียวกับ "คุณหนูตระกูลหลิว" คู่หมั้นสาวผู้ทรยศที่หายสาบสูญไป!] ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะครับ รี้ดเดอร์ทุกท่านเตรียมตัวรับแรงกระแทกในบทต่อไปได้เลยครับ!