สงครามประกาศศักดา

"นายยังพูดประโยคเดิมได้ห่วยเหมือนเดิมเลยนะ 'จักรพรรดิ'..." เรย์กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะที่เขาก้าวเท้าผ่านซากปรักหักพังของกำแพงเมืองด่านหน้า กลิ่นไอของสนิมเหล็กและเวทมนตร์ที่กำลังสลายตัวตลบอบอวลอยู่ในอากาศ เบื้องหน้าของเขาคือ 'จักรพรรดิทมิฬ' ผู้ที่เคยเรียกตนเองว่าเป็นสหายรัก ชายผู้นั้นสวมเกราะสีนิลที่เปล่งประกายด้วยพลังงานมืดมิดประหลาด ผิดกับเรย์ที่สวมเพียงชุดเกราะหนังเรียบง่าย แต่แววตาของเขานั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกที่ไม่มีวันละลาย "ความภูมิใจของฉันไม่ใช่สิ่งก่อสร้างที่นายเห็นหรอกนะ" เรย์หยุดเดิน ห่างจากศัตรูไม่ถึงสิบก้าว "แต่มันคือคนที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันต่างหาก" สิ้นคำพูดของเรย์ กองทัพของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดของผืนป่า ไม่ใช่ด้วยเสียงแตรประกาศศึกที่เอิกเกริก แต่เป็นเสียงฝีเท้าที่พร้อมเพรียงราวกับเครื่องจักรที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี เอลีน่ายืนตระหง่านอยู่แถวหน้า นัยน์ตาสีครามของเธอเรืองแสงวาบ มือถือคทาโบราณที่สั่นระริกด้วยอานุภาพเวทมนตร์แห่งพงไพร จักรพรรดิทมิฬหัวเราะร่า เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วหุบเขา "กิลด์ที่เต็มไปด้วยพวก NPC และคนตกอับอย่างนายเนี่ยนะจะมาท้าทายอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เกมนี้? เรย์ นายยังคงเพ้อฝันเหมือนเดิมเลยนะเพื่อนรัก" "ถ้าอย่างนั้น ก็ลองพิสูจน์ดูสิครับ" เรย์กระซิบสั้นๆ แล้วยกมือขึ้นส่งสัญญาณ ทันใดนั้น ผืนดินใต้เท้าของกองทัพกิลด์ทมิฬก็สั่นสะเทือน! เอลีน่าสะบัดคทาเบาๆ ผืนดินที่เคยราบเรียบพลันแปรเปลี่ยนเป็นกับดักเวทมนตร์ รากไม้หนามนับพันพุ่งขึ้นจากพื้นดินราวกับอสรพิษ รัดตรึงทหารหน้าของศัตรูไว้แน่นในชั่วพริบตา กองทัพของจักรพรรดิทมิฬที่ดูเหมือนจะไร้พ่าย กลับกลายเป็นฝูงแกะที่ตื่นตระหนกในเสี้ยววินาที "ฆ่ามัน! ลุยเข้าไป!" จักรพรรดิทมิฬคำราม สั่งให้หน่วยรบพิเศษที่เป็นผู้เล่นระดับท็อปบุกทะลวงเข้ามา ทว่า สิ่งที่พวกเขาเจอไม่ใช่การต่อสู้แบบกิลด์วอร์ทั่วไป แต่มันคือการ "จัดระเบียบใหม่" ของเรย์ กองทัพของเขาสู้ด้วยยุทธวิธีที่ซับซ้อน เรย์ไม่ได้สั่งการผ่านคำพูด แต่ใช้การขยับของนิ้วมือและสายตา สั่งให้ทหารแต่ละหน่วยเคลื่อนไหวราวกับหมากรุกที่ถูกวางแผนมาอย่างดีทุกก้าวย่าง เอลีน่าร่ายเวทมนตร์สนับสนุนซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ จนแนวรับของกองทัพทมิฬเริ่มร้าวฉาน "ความเกลียดชังของท่านไม่ได้ทำให้ท่านแข็งแกร่งขึ้นหรอกค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเย็นขณะที่กระแสลมกรดพัดกระหน่ำใส่กลุ่มผู้เล่นแนวหน้าของศัตรูจนเกราะแตกละเอียด เรย์ยังคงนิ่งเฉย เขาจ้องมองไปยังจักรพรรดิทมิฬที่เริ่มแสดงสีหน้ากระวนกระวาย "นายมองเห็นแค่พลังโจมตี นายมองเห็นแค่ตัวเลขไอเทม แต่นายไม่เคยเข้าใจคำว่า 'ศรัทธา' ของผู้คนที่ร่วมสร้างมันขึ้นมาเลยสักครั้ง" จักรพรรดิทมิฬชักดาบสีดำสนิทออกมา ไอความมืดพวยพุ่งรอบตัวเขาจนอากาศบิดเบี้ยว "ศรัทธากินไม่ได้หรอกเรย์! มีแต่พลังเท่านั้นที่ทำให้เราเป็นพระเจ้า!" เขาพุ่งตัวเข้าหาเรย์ด้วยความเร็วสูง ดาบในมือฟาดฟันลงมาดุจสายฟ้าฟาด เรย์ไม่แม้แต่จะขยับหลบ เขารับคมดาบนั้นด้วยโล่ขนาดเล็กที่ดูไร้ค่าในสายตาใครๆ แต่เมื่อการปะทะเกิดขึ้น เสียงกัมปนาทก็ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ คลื่นกระแทกซัดเอาต้นไม้รอบๆ ล้มระเนระนาด เรย์ยันตัวรับแรงกระแทกได้อย่างมั่นคง แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นคมกริบราวกับใบมีด "พระเจ้าเหรอ?" เรย์ถามพลางแสยะยิ้มที่มุมปาก "ถ้าอย่างนั้น ลองดูสิว่าพระเจ้าที่ปราศจากวิญญาณอย่างนาย จะทำอย่างไรเมื่อถูกล้มล้างโดยคนที่นายเคยเหยียบย่ำ" เรย์ใช้มืออีกข้างคว้าข้อมือของเพื่อนเก่าเอาไว้ บีบจนเสียงเกราะเหล็กแหลกละเอียด ความเจ็บปวดแล่นพล่านเข้าสู่ประสาทสัมผัสของจักรพรรดิทมิฬจนใบหน้าบิดเบี้ยว ทว่าในจังหวะที่เรย์กำลังจะปิดฉากด้วยคมดาบที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อ กองทัพของเขาก็หยุดชะงักลง เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านหลังของเรย์ พื้นดินส่วนที่เหลือถูกทำลายลงพร้อมกับแสงสว่างจ้าสีม่วงเข้มที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มันไม่ใช่เวทมนตร์ของกองทัพทมิฬ และไม่ใช่เวทมนตร์ของเอลีน่า ร่างปริศนาในชุดคลุมสีเงินยาวลอยตัวลงมาอยู่กึ่งกลางระหว่างเรย์และจักรพรรดิทมิฬ พลังกดดันที่แผ่ออกมาทำให้ทหารทั้งสองฝั่งถึงกับคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว ร่างนั้นหันมามองเรย์ด้วยดวงตาสีทองที่ไร้อารมณ์ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของเรย์ต้องสั่นคลอน "ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง 'ผู้เล่นหมายเลขศูนย์' ท่านทำลายสมดุลของเซิร์ฟเวอร์นี้เกินกว่าที่ระบบจะอนุญาตได้แล้ว" เรย์ชะงักงัน ดาบในมือร่วงหล่นลงสู่พื้นดินทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ชื่อที่ไม่มีใครในโลกนี้ควรจะรู้จักนอกจากตัวเขาเอง และยิ่งไปกว่านั้น... ใบหน้าภายใต้ฮู้ดของร่างปริศนานั้น คือใบหน้าที่เรย์จำได้ดีที่สุด เพราะมันคือหน้าของเขาเองในร่างจำลองที่สมบูรณ์แบบที่สุด นี่ไม่ใช่แค่สงครามแย่งชิงดินแดนอีกต่อไป แต่มันคือการเผชิญหน้ากับความจริงที่ถูกลบไปจากหน่วยความจำของระบบ! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของอาณาจักรที่กำลังจะลุกโชนนี้นะครับ ผู้กล้าตกอับ