ความจริงที่เปิดเผย

"หลักฐานชิ้นสุดท้ายถูกทำลายไปแล้ว... ทีนี้เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้าล่ะ เรย์?" เสียงหัวเราะเยาะหยันของจักรพรรดิทมิฬดังสะท้อนก้องไปทั่วจัตุรัสกลางเมืองหลวงแห่งใหม่ที่เขาสร้างขึ้นบนหยาดเหงื่อของผู้อื่น ท่ามกลางสายตาของผู้เล่นนับหมื่นที่มารวมตัวกันในงานเฉลิมฉลองครบรอบหนึ่งปีของการก่อตั้งอาณาจักร 'อสุรา' แสงสีทองจากเวทมนตร์ฉายภาพโฮโลแกรมขนาดยักษ์บนท้องฟ้า มันคือภาพตัดต่อที่บิดเบือนความจริง เพื่อให้ดูเหมือนว่าเรย์คือคนทรยศที่ขโมยสมบัติกิลด์ไปในวันที่เขาถูกขับไล่ เรย์ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาไม่ได้สวมชุดเกราะอลังการหรือมีกองทัพขนาบข้างเหมือนเมื่อก่อน เขาสวมเพียงเสื้อคลุมสีเทาเก่าๆ ที่ดูเหมือนผู้เล่นระดับเริ่มต้นคนหนึ่ง ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับนิ่งสงบดั่งมหาสมุทรที่รอคอยการปะทุ "ความจริงไม่ใช่สิ่งที่เจ้าพูดออกมาหรอกนะ" เรย์เอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ด้วยระบบขยายเสียงเวทมนตร์ที่เขาติดตั้งไว้ในเหรียญตราที่แอบวางไว้ใต้ฐานรูปปั้นของจักรพรรดิทมิฬ เสียงของเขาจึงดังแทรกเข้าไปในความเงียบงันที่เกิดขึ้นฉับพลัน "คนทรยศหรือ? เจ้ากล้าใช้คำนี้กับคนที่เจ้าหักหลังในวันที่เขาบาดเจ็บสาหัสจากการปกป้องกิลด์งั้นหรือ?" ฝูงชนเริ่มกระซิบกระซาบ ภาพโฮโลแกรมบนฟ้าเกิดการรวนเร เอลีน่าที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของหอคอยสูงเฝ้ามองดูทุกอย่างผ่านหน้าต่างระบบ เธอเริ่มร่ายมนตร์ 'บันทึกความทรงจำกาลเวลา' ซึ่งเป็นเวทมนตร์โบราณที่หาได้ยากยิ่ง มันไม่ได้สร้างภาพลวงตา แต่มันคือการดึงเอา 'ล็อกไฟล์' จากเซิร์ฟเวอร์หลักที่ถูกปิดตายมาฉายซ้ำ ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือจัตุรัสก็เปลี่ยนจากสีทองอร่ามกลายเป็นสีดำมืด ภาพของเหตุการณ์เมื่อหนึ่งปีก่อนถูกฉายขึ้นอย่างคมชัด ไม่ใช่ภาพที่ถูกตัดต่อ แต่เป็นเหตุการณ์จริงที่จักรพรรดิทมิฬสั่งให้สมาชิกกิลด์คนสนิทรุมทำร้ายเรย์ในขณะที่เขาไร้ทางสู้ ภาพของเรย์ที่ถูกแทงจากด้านหลังโดยคนที่เขาเคยไว้ใจที่สุด ภาพของความอับอายที่ถูกตราหน้าว่าเป็นขโมย ทั้งหมดถูกเผยต่อสายตาผู้เล่นนับหมื่นที่เคยศรัทธาใน 'ความยุติธรรม' ของจักรพรรดิทมิฬ "นั่นมัน... เรย์จริงด้วย" เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งในฝูงชนดังขึ้น "ข้าจำได้ วันนั้นกิลด์ประกาศว่าเขาทำผิดกฎ แต่ทำไม... ทำไมภาพนี้ถึงเป็นแบบนี้?" "ดูนั่นสิ! จักรพรรดิทมิฬเป็นคนสั่งปิดระบบป้องกันกิลด์เองเพื่อเปิดทางให้ศัตรูเข้ามา!" ผู้เล่นชายอีกคนตะโกนขึ้นอย่างเหลือเชื่อ ความโกรธแค้นที่ถูกหลอกใช้เริ่มเปลี่ยนทิศทาง ใบหน้าของจักรพรรดิทมิฬที่เคยสงบนิ่งเริ่มซีดเผือด เขาหันซ้ายหันขวาอย่างตื่นตระหนก "หยุด! ใครก็ได้ปิดระบบเดี๋ยวนี้! นั่นเป็นของปลอม! อย่าไปหลงเชื่อภาพลวงตาของไอ้คนตกอับนั่น!" เรย์ก้าวเดินออกมาจากมุมมืด ท่ามกลางฝูงชนที่แหวกทางให้เขาโดยอัตโนมัติ เขาไม่ได้เดินด้วยความรีบร้อน แต่ทุกย่างก้าวกลับเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่กดดันจนคนที่อยู่ใกล้ต้องก้มหัวให้โดยไม่รู้ตัว "ของปลอมงั้นหรือ?" เรย์หยุดเดินตรงหน้าแท่นปราศรัย เขาเงยหน้ามองศัตรูเก่าด้วยสายตาที่เย็นชา "สิ่งที่เจ้าควรกลัวไม่ใช่ภาพเหล่านี้นะ แต่เป็นคำถามจากคนที่เจ้าเคยใช้เป็นบันไดเหยียบขึ้นไปสู่ตำแหน่งนั้นต่างหาก" เขากวาดสายตามองไปยังผู้เล่นระดับแนวหน้าที่เคยเป็นลูกน้องของเขา ทุกคนต่างหลบสายตาด้วยความละอายใจ ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ใต้พรมมานานนับปีถูกกระชากออกมาจนหมดสิ้น ความรุ่งเรืองที่สร้างบนคำโกหกกำลังพังทลายลงในพริบตา "เจ้าสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ได้ แต่เจ้าไม่เคยสร้าง 'ใจ' ให้กับคนที่อยู่ร่วมกับเจ้า" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึก "วันนี้ ข้าไม่ได้มาเพื่อทวงคืนตำแหน่ง ข้ามาเพื่อบอกให้โลกได้รับรู้ว่า... อาณาจักรที่ไม่มีรากฐานจากความจริง จะไม่มีวันยืนหยัดอยู่ได้นาน" ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าที่มืดครึ้มก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาด พื้นดินใต้เท้าของจักรพรรดิทมิฬเริ่มแตกร้าว กระแสพลังงานมหาศาลสีครามพุ่งขึ้นมาจากใต้ดิน มันไม่ใช่เวทมนตร์ของเรย์ แต่เป็นพลังงานจาก 'หัวใจแกนกลาง' ของเมืองที่เอลีน่าเป็นผู้ควบคุมอยู่อย่างลับๆ จักรพรรดิทมิฬถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว เขารีบเปิดเมนูระบบเพื่อจะเรียกใช้คำสั่ง 'ทำลายเมืองทิ้ง' เพื่อหนีความอับอาย แต่หน้าต่างระบบกลับแสดงข้อความสีแดงฉานที่ทำเอาหัวใจของเขาหยุดเต้น [คำเตือน: สิทธิ์การเข้าถึงระดับจักรพรรดิถูกเพิกถอนโดยระบบแม่เนื่องจากตรวจพบการละเมิดจริยธรรมผู้เล่นระดับรุนแรง] [อาณาจักร 'อสุรา' กำลังเข้าสู่กระบวนการล่มสลาย...] เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วทิศทาง ผู้เล่นในเมืองต่างแตกตื่น วิ่งหนีตายกันอลหม่าน เรย์ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มองดูจักรพรรดิทมิฬที่กำลังทรุดลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง แต่ก่อนที่ความวุ่นวายจะถึงจุดสูงสุด เงาร่างหนึ่งที่เรย์ไม่คาดคิดก็ปรากฏตัวขึ้นจากประตูมิติที่เปิดออกกลางอากาศ มันคือ 'แอดมินลึกลับ' ที่ทุกคนเชื่อว่าไม่มีอยู่จริง เขามาพร้อมกับดาบสีดำสนิทในมือและรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่แท้จริงภายใต้หน้ากากของชายผู้นั้น เพราะเขานึกว่าคนผู้นี้ตายไปตั้งแต่วันที่เกมนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว "ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะทำได้ถึงขนาดนี้ เรย์... แต่เสียใจด้วยนะที่เกมนี้ไม่ได้จบแค่การเปิดเผยความจริง" ชายผู้นั้นกล่าวพร้อมกับกวัดแกว่งดาบ พลังของมันทำให้มิติรอบข้างฉีกขาดเป็นชิ้นๆ "เพราะต่อจากนี้ไป... ข้าคือผู้ที่จะขีดเขียนจุดจบให้เจ้าด้วยตัวเอง" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมมาจนถึงวินาทีนี้ด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ