เริ่มแผนการทำมาหากิน

เตียงเหล็กในห้องฉุกเฉินสถานีอนามัยอำเภอกำลังสั่นไหวด้วยแรงดิ้นรุรังของร่างท้วมที่ใบหน้าเขียวคล้ำจนน่ากลัว เสียงร้องโอดโอยปนสำลักเลือดสดๆ ดังระงมจนแพทย์ฝึกหัดหน้าซีดเผือดทำอะไรไม่ถูก เข็มฉีดยาในมือสั่นระริกราวกับถือลูกระเบิดที่พร้อมจะระเบิดใส่หน้าได้ทุกเมื่อ "ถอยไปค่ะ!" เสียงหวานกังวานแต่เด็ดขาดดังขึ้นตัดผ่านความโกลาหล หลินอวี้ซินก้าวพรูเข้ามาในห้องด้วยก้าวเท้าที่มั่นคงและรวดเร็ว ดวงตาคู่คมกวาดมองอาการของคนไข้ในเสี้ยววินาที ชีพจรเต้นอ่อนยวบ ความดันตกฮวบ ริมฝีปากเขียวชอว์นบ่งบอกถึงภาวะพิษจากสมุนไพรป่าออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทอย่างรุนแรง "หมอหลิน! ท่านนี้คือหลานชายของท่านหัวหน้าคอมมูน... ถ้าเขาตายที่นี่ สถานีอนามัยของเราพังแน่!" หัวหน้าแพทย์ประจำสถานีละล่ำละลักละลือกเข้ามาเกาะแขนเธอ ราวกับเจอแพท่ามกลางพายุคลั่ง อวี้ซินไม่แม้แต่จะชายตามองอีกฝ่าย มือเรียวบางตวัดเปิดกระเป๋าผ้าใบเก่าที่พกติดตัวมา ด้านในนั้นซ่อนพื้นที่มิติลับที่เธอใช้ปลูกสมุนไพรวิเศษไว้ นิ้วเรียวยาวหยิบเข็มเงินบริสุทธิ์เก้าเล่มออกมาจากกล่องไม้จันทน์หอมอย่างคล่องแคล่วว่องไว ทุกท่วงท่าเปี่ยมด้วยความมั่นใจและสง่างามราวกับเทพเซียนลงมาโปรดสัตว์ จางเหว่ยที่วิ่งตามเข้ามาติดๆ กวาดสายตาดุคมกันไม่ให้ใครเข้ามารบกวนภรรยา ร่างสูงใหญ่ยืนขวางประตูราวกับภูเขาเหล็ก แววตาแข็งกร้าวคุกคามจนพยาบาลและเจ้าหน้าที่ถอยกรูดด้วยความเกรงกลัว "ตั้งสติแล้วมองให้ดีนะคะ ฉันจะรักษาคนให้ดูเป็นขวัญตา" อวี้ซินเอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลัง ปัก! ปัก! ปัก! เข็มเงินทั้งเก้าเล่มถูกฝังลงตามจุดชีพจรสำคัญบนแผ่นอกและลำคอด้วยความเร็วระดับสายตาแทบมองไม่ทัน ทุกเข็มแม่นยำราucจับวาง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง ร่างที่กำลังชักกระตุกและดิ้นรนอย่างทรมานค่อยๆ สงบลง ลมหายใจที่เคยติดขัดเริ่มกลับมาสม่ำเสมอขึ้นทีละน้อย เลือดที่สำลักออกมาหยุดชะงักลงทันทีราวกับมีปาฏิหาริย์ ฟู่... เสียงถอนหายใจโล่งอกดังขึ้นทั่วทั้งห้อง แต่สำหรับอวี้ซิน นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น "เขาไม่ได้เป็นแค่โรคอาหารเป็นพิษธรรมดาค่ะ แต่ถูกพิษจากราก 'หญ้าพันพิษ' ที่ขึ้นตามซอกหินชื้นแฉะ ใครเป็นคนจัดยาต้มให้เขากินเมื่อเช้า?" คำถามของอวี้ซินทำให้สีหน้าของญาติคนไข้และเจ้าหน้าที่เปลี่ยนสีทันที ป้าสะใภ้รองเฉินที่แอบเนียนเดินตามเข้ามาดูเหตุการณ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงกับสะดุ้งสุดตัว ดวงตาลีบเล็กไหวระริกด้วยความพิรุธ รีบเบี่ยงตัวหลบไปด้านหลังฝูงชนทันที แต่มีหรือที่สายตาของอวี้ซินจะพลาดเป้าหมายนี้ไป มุมปากของแพทย์หญิงจากยุคปัจจุบันยกย่องขึ้นนิดๆ แววตาดุจพญาเสือดาวจ้องมองเหยื่อสาวเจ้าเล่ห์อย่างเยือกเย็น *'หึ... คิดจะใช้คนไข้มาดิสเครดิตฉันในสถานีอนามัย เพื่อหวังฮุบสูตรยาเหรอคะ? ฝันไปเถอะค่ะสะใภ้รองเฉิน'* หลังจากจัดการเคลียร์เคสวิกฤตจนทุกคนต่างโค้งคำนับคารวะและยกย่องให้เธอเป็น 'หมอเทวดา' กลับมาถึงบ้าน อวี้ซินก็ไม่อาจปล่อยเวลาให้เสียเปล่า ภารกิจปั้นสามีให้เป็นเศรษฐีพันล้านยังต้องดำเนินต่อไป และก้าวแรกที่สำคัญที่สุดคือการเปิด 'ร้านขายสมุนไพรลับๆ' ในตัวเมืองอำเภอ เพื่อสร้างรากฐานทางการเงินที่มั่นคงก่อนที่นโยบายเศรษฐกิจจะเปิดกว้างอย่างเต็มตัว ยามค่ำคืนเงียบสงบ แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องประกายสลัวกระทบใบหน้าคมคายของจางเหว่ยที่กำลังนั่งขัดปืนล่าสัตว์อยู่บริเวณเฉลียงบ้าน ร่างหนากำยำหยุดมือเมื่อได้กลิ่นหอมกรุ่นของสมุนไพรและเนื้อตุ๋นยาจีนที่ลอยมาจากในครัว อวี้ซินเดินถือถ้วยกระเบื้องเคลือบสีนวลออกมาวางตรงหน้าสามี ไอความร้อนกรุ่นพวยพุ่งพร้อมกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย "ซุปไก่ตุ๋นโสมภูเขากับเก๋ากี้ในมิติลับค่ะ ดื่มเสียนะคะ วันนี้คุณเหนื่อยที่ช่วยกันคุมเชิงคนพวกนั้นที่สถานีอนามัย" จางเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองภรรยา ดวงตาคมเข้มทอประกายอ่อนโยนจนแทบละลาย มือหนากร้านจากการจับจอบจับเสียมเอื้อมมารับถ้วยซุปจากมือเรียว นัยน์ตาคู่นั้นสะท้อนภาพของหญิงสาวผู้เพียบพร้อมทั้งความฉลาด ความงดงาม และความเด็ดเดี่ยว จนเขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามด้วยความห่วงใย "อวี้ซิน... ที่เธอวางแผนจะแอบเปิดร้านขายสมุนไพรในตัวเมืองพรุ่งนี้ มันอันตรายเกินไปหรือเปล่า ช่วงนี้พวกคณะกรรมการปฏิวัติยังคงตรวจตราตลาดมืดเข้มงวดมาก พี่ไม่อยากให้เธอต้องเสี่ยงอันตราย" อวี้ซินทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม มือเรียวรินน้ำชาอุ่นๆ ให้สามี รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวย "ไม่ต้องห่วงค่ะสามี... คนอย่างหลินอวี้ซิน ถ้าไม่มั่นใจไม่มีทางทำเด็ดขาด สมุนไพรที่จะเอาไปขายไม่ใช่ของธรรมดา แต่เป็นตัวยาฟื้นฟูพลังปราณที่คนมีฐานะในเมืองโหยหา ยิ่งห้าม ยิ่งแพง ยิ่งอยากได้ค่ะ!" เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยประกายแวววาวเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... ฉันมีแผนจัดการกับป้าสะใภ้รองที่คอยตามรังควานเราไม่เลิกในคราวเดียวกันด้วย รับรองว่างานนี้ เธอจะได้ทั้งเงิน ทั้งชื่อเสียง และได้ตบหน้าคนตระกูลเฉินให้หายแค้นไปพร้อมกันเลยค่ะ" จางเหว่ยจ้องมองภรรยาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งทึ่ง หลงใหล และยอมสยบแทบเท้าอย่างเต็มใจ เขาวางถ้วยซุปในมือลง ยื่นมือหนาไปกุมมือเรียวเล็กของเธอไว้แน่น ผิวสัมผัสอุ่นซ่านส่งผ่านความเชื่อใจและมั่นคง "ถ้าเธอยืนกรานจะทำ พี่ก็จะอยู่เคียงข้างเธอทุกก้าว ไม่ว่าใครหน้าไหนกล้ามาขวางทางเธอ พี่คนนี้จะใช้กำปั้นจัดการเอง" บรรยากาศภายในห้องครัวเล็กๆ อบอวลไปด้วยความหวานชื่นและพลังแห่งการต่อสู้ ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผนการค้าครั้งประวัติศาสตร์อย่างไร้รอยรั่ว เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน! ปัง! ปัง! ปัง! เสียงทุบประตูดุนดันด้วยความร้อนรนราวกับมีคนกำลังหนีตาย ตามมาด้วยเสียงตะโกนแหบพร่าของเด็กชายตัวน้อยบ้านข้างเคียงที่หอบหายใจจนตัวโยน "พี่จางเหว่ย! พี่อวี้ซิน! แย่แล้วครับ! ที่... ที่หน้าบ้านมีคนนอนสลบไหมดสติ เลือดท่วมตัว... แถมคนคนนั้นแต่งตัวด้วยเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากในเมือง... เขาถือกล่องไม้แกะสลักตราพยัคฆ์มาด้วย และพึมพำชื่อของ... ของคุณหมอหลินตลอดเวลาเลยครับ!" อวี้ซินและจางเหว่ยสบตากันนิ่งทันที ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะเมื่อตระหนักว่า... แขกยามวิกาลผู้นี้ ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาอย่างแน่นอน! -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้อวี้ซินเสมอนะคะ