วิชาแพทย์สยบข่าวลือ

"หุ้นส่วนรายใหญ่จากเมืองหลวง... จะมาถึงที่นี่อย่างนั้นหรือ?" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาด้วยความตกใจระคนหวาดระแวงนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเสียงของป้าสะใภ้รองเฉิน ผู้ซึ่งเพิ่งจะยกสำรับอาหารเช้าเข้ามารingในบ้านของหลินอวี้ซินด้วยท่าทีจอมปลอมเมื่อครู่ นางถึงกับทำชามกระเบื้องในมือร่วงหล่นแตกกระจาย เสียงเศษกระเบื้องกระทบพื้นดังเพล้ง สะท้อนความตื่นตระหนกที่แล่นพล่านไปทั่วใบหน้าอัปลักษณ์ที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความโลภ รอยยิ้มเยือกเย็นของชายในชุดสูทสากลผู้ส่งโทรเลขยังคงประดับอยู่บนมุมปาก เขามองกวาดสายตาไปยังผู้คนที่มามุงดูเหตุการณ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นรอบบ้าน ก่อนจะประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมต่อหน้าจางเหว่ยและหลินอวี้ซินที่ยืนเคียงคู่กันอย่างสง่างาม "เรียนคุณจาง และคุณหมอหลิน... ทางท่านประธานบริหารสูงสุดของกลุ่มทุนแปซิฟิกได้รับรายงานเรื่อง 'ยาทิพย์สมานแผล' และ 'ชาโสมร้อยปี' ที่พวกท่านผลิตขึ้นมาจำหน่ายผ่านตลาดมืดและสหกรณ์อำเภอแล้วครับ ท่านทึ่งมากจนต้องสั่งเลื่อนกำหนดการเดินทางทั้งหมด เพื่อมาพิสูจน์ฝีมือด้วยตาตัวเอง และตอนนี้... รถยนต์ลีมูซีนของท่านกำลังเลี้ยวเข้าเขตหมู่บ้านของเราแล้วครับ!" สิ้นเสียงรายงานนั้น บรรยากาศรอบบริเวณบ้านพักทหารอันเงียบสงบก็พลันระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นราวกับรังแตนแตก ชาวบ้านต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง ยุค 70 เช่นนี้ การได้เห็นรถยนต์สี่ล้อธรรมดาก็ว่ายากยิ่งแล้ว แต่นี่... รถยนต์หรูหราจากเมืองหลวงเชียวนะ! หลินอวี้ซินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางเพียงแต่ปัดเศษผงยาจีนออกจากปลายแขนเสื้ออย่างใจเย็น ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววคมกริบทรงปัญญา นางปรายตามองป้าสะใภ้รองเฉินที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกับไก่ต้ม ปากสั่นระริกพูดไม่ออก เพราะก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที นางเพิ่งจะตะโกนประจานใส่ร้ายป้ายสีว่ายาสมุนไพรของอวี้ซินเป็น "ยาพิษหลอกลวงชาวบ้าน" และกำลังจะแจ้งทางการให้มาจับกุมตัว "ตายจริง... เมื่อครู่ป้าสะใภ้รองบอกว่ายาของฉันเป็นยาพิษสังหารคนไม่ใช่หรือคะ?" หลินอวี้ซินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใสราวกระดิ่งแก้ว แต่กลับทรงพลังเสียจนผู้ฟังต้องสะดุ้ง "หากท่านประธานจากเมืองหลวงมาถึงแล้วได้ยินว่าผลิตภัณฑ์ระดับชาติที่เขากำลังจะมาลงทุนด้วย ถูกคนแถวนี้ตราหน้าว่าเป็นยาเถื่อน... ไม่ทราบว่าโทษฐานพยายามทำลายเศรษฐกิจส่วนรวม จะต้องรับโทษหนักสักแค่ไหนกันนะ6ะคะ?" "น...นั่น... อวี้ซิน! หลานพูดจาเหลวไหลอะไรกัน ป้า... ป้าก็แค่หยอกล้อเล่นตามประสาญาติผู้พี่ผู้น้องเท่านั้นเอง!" ป้าสะใภ้รองเฉินรีบเปลี่ยนท่าทีทันควัน รอยยิ้มแห้งแล้งและน่าเกลียดถูกปั้นแต่งขึ้นบนใบหน้า นางรีบก้าวเข้ามาทำทีจะคว้ามืออวี้ซินมาจับ แต่ถูกจางเหว่ยที่ก้าวเข้ามาบังขวางไว้ด้วยร่างหนากำยำ รังสีอำมหิตแบบฉบับทหารผ่านศึกที่ผ่านสนามรบมาโชกโชนแผ่ซ่านออกมาจนป้าสะใภ้รองต้องถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว "อย่ามาแตะต้องภรรยาฉัน" จางเหว่ยเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน ดวงตาคมกราบดุจเหยี่ยวจ้องมองนางมารร้ายประจำตระกูลอย่างไม่เกรงใจ ในวินาทีนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องก็ดังสนั่นเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้าน รถยนต์สีดำมันวาววับสะท้อนแสงแดดยามสายจนแสบตา ประตูรถเปิดออกพร้อมกับร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทรasปقชั้นดี ใบหน้าเปี่ยมด้วยบารมีและแววตาเฉียบคมกอดอกก้าวลงมา ท่ามกลางการคุ้มกันของบอดี้การ์ดร่างยักษ์ ผู้คนในหมู่บ้านต่างพากันถอยร่นด้วยความเกรงกลัว แต่ชายผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นกลับเดินตรงดิ่งมายังหลินอวี้ซินและจางเหว่ยด้วยท่าทีรีบร้อน รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "คุณหมอหลิน! ในที่สุดผมก็ได้พบท่านตัวจริงเสียที!" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด "ยาบำรุงเลือดและสมานแผลสูตรโบราณที่ท่านปรุงขึ้น... มันช่วยชีวิตสหายสนิทของผมที่เป็นนายพลใหญ่ในเมืองหลวงเอาไว้ได้! อาการบาดเจ็บเรื้อรังจากการรบหายเป็นปลิดทิ้งภายในสามวัน! วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อขอซื้อสิทธิบัตรและเซ็นสัญญาผูกขาดการผลิตกับท่านอย่างเป็นทางการครับ!" ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบริเวณอีกครั้ง ช็อกยิ่งกว่าเดิมจนแทบไม่มีใครกล้าหายใจแรง ป้าสะใภ้รองเฉินถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ดวงเบิกกว้างด้วยความสิ้นหวัง นางรู้ทันทีว่าตระกูลเฉินของนางได้พลาดโอกาสทองครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตไปเสียแล้ว และที่สำคัญ... หลินอวี้ซินที่นางเคยดูถูกเหยียดหยาม บัดนี้ได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดที่คนธรรมดาไม่มีวันเอื้อมถึงเสียแล้ว! หลินอวี้ซินแย้มรอยยิ้มบางเบาอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า นางหันไปสบตากับจางเหว่ยสามีสุดที่รักที่กำลังส่งยิ้มภาคภูมิใจมาให้ ก่อนจะหันไปกล่าวกับแขกคนสำคัญจากเมืองหลวงด้วยน้ำเสียงสุภาพและหนักแน่น "ยินดีต้อนรับค่ะท่านประธาน เชิญเข้าไปคุยรายละเอียดด้านในบ้านดีกว่าค่ะ พอดีวันนี้สามีของฉันเพิ่งจะเคี่ยว 'ซุปกระดูกตุ๋นโสมพันปีกับเห็ดหอมป่า' เสร็จใหม่ๆ กลิ่นหอมกรุ่นกำลังยั่วน้ำลายเชียวค่ะ รับรองว่าท่านจะไม่เคยลิ้มรสอาหารที่ทั้งอร่อยและบำรุงร่างกายได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อนในชีวิตอย่างแน่นอนค่ะ" กลิ่นหอมหวานล้ำลึกของซุปสมุนไพรตุ๋นเดือดปุดๆ ที่ลอยอบอวลออกมาจากห้องครัวผสมผสานกับบรรยากาศอันน่าตื่นตะลึงของความมั่งคั่งที่กำลังจะหลั่งไหลเข้ามา ทำให้ผู้คนรอบข้างต่างกลืนน้ำลายเอื้อมมือสัมผัสความหอมนั้น แต่ทว่า... ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูรั้วบ้านด้านหลังกลับดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเงาร่างของบุรุษลึกลับอีกคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับกล่องไม้แกะสลักลวดลายโบราณในมือ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้รอยยิ้มของหลินอวี้ซินต้องชะงักกึก "คุณหมอหลินครับ... ของประมูลชิ้นสุดท้ายจากตลาดมืดฮ่องกง ที่ท่านสั่งให้ผมตามหามานาน... บัดนี้มาถึงมือท่านแล้วครับ!" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนอวี้ซินมาโดยตลอดนะคะ!