จางเหว่ยกับปัญหาในอดีต

เอกสารตราครั่งสีแดงสดแผ่นนั้นถูกวางลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระดาษกระทบผิวไม้ดัง *ปึก* เบาๆ แต่กลับดังก้องราวกับเสียงอสุนีบาตในความเงียบงันของห้องโถงบ้านสกุลจาง หลินอวี้ซินหันขวับไปมองผู้มาใหม่ หัวใจกระตุกวูบเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น... บุคคลผู้นี้ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั่วไป แต่เป็นสารวัตรทหารผู้ทรงอิทธิพลจากเขตทหารมณฑลเหอเป่ย นามว่า "ลู่จื้อเฉิง" ชายหนุ่มที่เธอเพิ่งช่วยผ่าตัดฉุกเฉินและดึงเขากลับมาจากประตูกรมนรกเมื่อสามวันก่อน และในตอนนี้ เขากำลังถือหลักฐานชิ้นสำคัญ—แฟ้มคดีปลอมแปลงลายเซ็นและคำสั่งปลดประจำการที่เป็นเท็จ ซึ่งอาจทำให้สามีของเธอดิ่งลงสู่นรกหรือทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ในคราเดียว! "คุณหมอหลิน... ไม่สิ สหายหลิน ไม่ต้องตกใจไปครับ เอกสารชิ้นนี้ไม่ใช่ภัยคุกคาม แต่มันคือ 'กุญแจ' ที่จะไขความจริงทั้งหมด" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของลู่จื้อเฉิง เขาสวมชุดเครื่องแบบสีเขียวมะกอกรีดกรายไร้รอยยับ รัศมีของความเด็ดขาดแผ่ซ่านออกมาจนทำให้ป้าสะใภ้รองเฉินที่แอบยืนลอบมองอยู่หลังประถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว จางเหว่ยที่ยืนบังภรรยาเอาไว้ด้วยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบจ้องมองแฟ้มในมือของอีกฝ่ายเขม็ง กล้ามเนื้อใต้รومเสื้อกั๊กผ้าฝ้ายเกร็งแน่นจนนูนเด่น เขารู้จักเอกสารแผ่นนั้นดี มันคือรอยแผลเป็นในอดีต เป็นตราบาปที่ทำให้เขาถูกขับไล่ออกจากกองทัพอย่างไร้เกียรติเมื่อสองปีก่อน ถูกตราหน้าว่าเป็น 'นายทหารขี้ขโมย' ที่ยักยอกยุทโธปกรณ์ ทั้งที่ความจริงแล้ว เขากำลังปกป้องสหายร่วมรบจากการใส่ร้ายป้ายสีของนายทหารยศสูงผู้ฉ้อฉล! "คุณลู่... คุณเอามันมาที่นี่ทำไม" เสียงของจางเหว่ยแหบพร่า ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำด้วยเพลิงแค้นที่ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้งในรอบหลายปี อดีตที่เขาพยายามฝังกลบมันลงไปในดินแดนชนบทอันแห้งแล้งแห่งนี้ กำลังถูกขุดคุ้ยขึ้นมากลางแสงแดดอีกครา อวี้ซินเหลือบมองสามี หัวใจของเธอเจ็บแปลบเมื่อเห็นมือหนาที่หยาบกร้านจากการจับจอบจับเสียมกำลังสั่นเทาเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา จางเหว่ยแบกรับความอยุติธรรมนี้ไว้มากแค่ไหน เขาไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ยอมก้มหน้าก้มตาทำนาหาเงินมาจุนเจือครอบครัว และปล่อยให้คนในตระกูลจางเหยียบย่ำศักดิ์ศรีมาโดยตลอด เพียงเพราะเขาไม่มี 'หลักฐาน' ที่จะไปต่อกรกับผู้มีอำนาจ แต่วันนี้... ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว "สหายจางเหว่ย" ลู่จื้อเฉิงก้าวเข้าไปใกล้ กางแฟ้มเอกสารออกเผยให้เห็นลายเซ็นและตราประทับของกรมพลาธิการทหาร "คุณถูกใส่ร้ายอย่างเป็นระบบ คนที่ทำเรื่องนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผู้บังคับกองร้อยหวัง ผู้อำนวยการฝ่ายส่งกำลังบำรุงในขณะนั้น ซึ่งปัจจุบันเขาเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นพันโท และกำลังจะเดินทางมาตรวจราชการที่อำเภอนี้ในอีกสามวันข้างหน้า!" บรรยากาศในห้องพลันเย็นเยียบลงถนัดตา ป้าสะใภ้รองเฉินที่แอบฟังอยู่ด้านนอกถึงกับอ้าปากค้าง สมองอันเจ้าเล่ห์ของนางประมวลผลอย่างรวดเร็ว จางเหว่ย... หลานชายคนรองที่พวกนางรังเกียจเดียดฉันท์ ที่แท้ก็เป็นถึงอดีตนายทหารที่ถูกผู้มีอิทธิพลกลั่นแกล้ง! ถ้ารู้แบบนี้น นางคงไม่รีบตัดหางปล่อยวัดและหาเรื่องกลั่นแกล้งสองสามีภรรยาคู่นี้ตั้งแต่แรก! แต่อวี้ซินกลับไม่ได้สนใจท่าทีของคนนอก ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น ดวงตาคู่สวยประกายแสงวิบวับด้วยความเฉลียวฉลาด ฐานะแพทย์หญิงอัจฉริยะจากยุคปัจจุบันสอนเธอว่า *ความอยุติธรรมไม่มีวันหมดอายุ และหนี้เลือดต้องชำระด้วยหนี้เลือด!* "สามวันข้างหน้าสินะคะ..." อวี้ซินเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่มั่นคงอย่างประหลาด นางก้าวขึ้นมาเคียงข้างสามี พร้อมกับยื่นมือเรียวไปกอบกุมมือใหญ่ที่กำลังกำหมัดแน่นของจางเหว่ยไว้ ความอุ่นซ่านจากฝ่ามือของภรรยาแผ่ซ่านเข้าไปในหัวใจที่ด้านชาของชายหนุ่ม ทำให้ลมหายใจที่ติดขัดของเขากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง จางเหว่ยหันมามองภรรยา ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งและรักใคร่อย่างสุดซึ้ง เขารู้ว่าภรรยาตัวน้อยของเขาคนนี้ไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา นางฉลาด มีความรู้ และมักจะมีวิธีแก้ปัญหาที่คาดไม่ถึงเสมอ "อวี้ซิน... ผมไม่อยากดึงคุณเข้าไปพัวพันกับเรื่องสกปรกพวกนี้" จางเหว่ยกระซิบเสียงต่ำด้วยความกังวล "พูดอะไรบ้าๆ คะ!" อวี้ซินเอ่ยตักเตือนด้วยความหมั่นไส้เล็กน้อย นางหยิกฝ่ามือเขาเบาๆ เป็นการลงโทษ "เราเป็นสามีภรรนากัน สุขร่วมเสพ ทุกข์ร่วมต้าน พวกมันกล้ารังแกสามีของฉัน รังแกคนที่ฉันตั้งใจจะปั้นให้เป็นเศรษฐีพันล้าน... คิดว่าเรื่องนี้จะจบลงง่ายๆ แค่คำว่าขอโทษอย่างนั้นหรือคะ?" ลู่จื้อเฉิงถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทีเด็ดเดี่ยวของภรรยาหนุ่มนายทหารผู้นี้ สมแล้วที่เป็นหมอเทวดาผู้ช่วยชีวิตเขา นางช่างมีความกล้าหาญและเฉียบคมเสียยิ่งกว่าทหารหาญบางนายเสียอีก "ฮ่าๆๆ สมแล้วที่เป็นคุณหมอหลิน!" ลู่จื้อเฉิงพยักหน้าอย่างชื่นชม "ทางกองทัพส่วนกลางที่มีท่านนายพลเฉินหนุนหลังอยู่ กำลังรื้อฟื้นคดีทุจริตทั้งหมดขึ้นมาใหม่ และเราต้องการพยานปากเอกรวมถึงเอกสารตัวจริงเพื่อเอาผิดหวังเหว่ย... และนี่คือเหตุผลที่ผมมาที่นี่ เพื่อมอบโอกาสให้สหายจางเหว่ยทวงคืนเกียรติยศที่ควรจะเป็นของเขากลับคืนมา!" ลู่จื้อเฉิงยื่นซองเอกสารอีกซองหนึ่งให้อวี้ซิน นางรับมาเปิดดู ข้างในคือจดหมายแต่งตั้งและคำสั่งคืนยศ รวมถึงเงินชดเชยย้อนหลังก้อนโตที่รัฐบาลมอบให้เพื่อเป็นการล้างมลทิน ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและหวังว่าความยุติธรรมจะมาเยือน เสียงเคาะประตูบ้านตระกูลจางก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงแหลมแสบแก้วหูของหัวหน้าหมู่บ้านที่ตะโกนเข้ามาเสียงดังลั่น "จางเหว่ย! หลินอวี้ซิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! พวกเธอไปทำอะไรไว้ที่ตลาดมืด สินค้าสมุนไพรและแป้งสาลีเนื้อดีที่พวกเธอเอาไปขายถูกเจ้าหน้าที่พาณิชย์จังหวัดยึดหมดแล้ว! และตอนนี้พวกเขากำลังมาที่นี่เพื่อจับกุมพวกเธอฐานค้ากำไรเกินควร!" หัวใจของคนอ่านกระตุกวูบบนเส้นด้ายแห่งความลุ้นระทึก ท่ามกลางวิกฤตซ้อนวิกฤตที่ประเดประดาเข้ามาไม่หยุดหย่อน อวี้ซินจะใช้ไหวพริบและมิติลับสมุนไพรเอาตัวรอดจากข้อกล่าวหานี้ได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าหน้าที่รัฐกำลังยืนปิดล้อมบ้านอยู่หน้าประตู! ...โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ... *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่คอยสนับสนุนผลงานของอวี้ซินหมอยายุค 70 เสมอมานะคะ!)*