แผนการยึดเมืองหลวงด้วยสินบน

"ถ้าท่านเจ้าเมือง 'บารอนโวน' คิดว่าการขึ้นภาษีประตูเมืองร้อยละสามสิบจะทำให้กิลด์การค้าของเราล่มสลายได้... ท่านคงประเมินความหนาของกระเป๋าเงินข้าต่ำไปหน่อยนะครับ เอลาร่า" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองแขกวีไอพี ชั้นบนสุดของหอคอยบัญชาการประจำเมืองหลวง 'วาเลนเซีย' แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลส่องกระทบใบหน้าคมคายของ อาชวิน เพลย์เยอร์อัจฉริยะผู้ถือครองระบบบัคและทรัพย์สินระดับมหาเศรษฐี เขากำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงลิบลิ่ว ดวงตาคมกริบมองลอดหน้าต่างบานใหญ่ลงไปยังลานกว้างเบื้องล่าง ที่ซึ่งกองกำลังทหารยามนับร้อยกำลังตั้งแถวตรวจตราความเรียบร้อยด้วยท่าทีขึงขัง เอลาร่า ในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับเรือนผมสีเงินยวดยวงยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อน เธอปรายตามองเอกสารประกาศขึ้นภาษีฉบับทางการที่เพิ่งถูกส่งมาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน มุมปากเรียวสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยสักนิด มีเพียงความขบขันระคนสมเพช "ท่านกำลังจะใช้ 'วิธีเดิม' อีกแล้วสินะครับ อาชวิน" เอลาร่าเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความรู้ทัน เธอย่างกรายเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม ทรรศนียภาพเบื้องหน้าของมหานครแห่งนี้เต็มไปด้วยความเหลื่อมล้ำ ชนชั้นสูงเสวยสุขบนหยาดเหงื่อของประชาชน ขณะที่คนรากหญ้าต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด "บารอนโวนผนึกกำลังกับสภาสูงเพื่อบีบให้ท่านคายสิทธิ์การค้าแร่มานา แต่ท่านกลับเลือกที่จะไม่ใช้กำลังทหารของกิลด์เราเข้าปะทะ... ทั้งที่ในมือเรามีกองพลโกเล็มเหล็กไหลที่สามารถบดขยี้เมืองนี้ให้ราบคาบได้ภายในหนึ่งชั่วโมง" อาชวินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทรงเสน่ห์และเปี่ยมด้วยความมั่นใจ เขายื่นมือหนาไปคว้าปลายนิ้วเรียวของหญิงสาวมากุมไว้เบื้องหน้าอย่างถือวิสาสะ เอลาร่าชักสีหน้างอแอนเล็กน้อยตามความเคยชิน แต่ก็ไม่ได้สะบัดมือออก ปล่อยให้ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่นคงมาสู่จิตใจ "กำลังทหารมันล้าสมัยไปแล้วครับ เอลาร่า" อาชวินเงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวย แววตาของเขาประกายแสงระยิบระยับด้วยพลังแห่งความมั่งคั่ง "สงครามที่ใช้กำลังรบ มีแต่จะทำให้ทรัพย์สินเสียหาย ประชาชนเดือดร้อน และที่สำคัญ... มันเปลืองเวลาชีวิตของผมที่จะต้องใช้เวลาร่วมกับคุณ ทว่า 'สงครามแห่งความโลภ' ต่างหาก คือศิลปะที่แท้จริง มนุษย์เราไม่ว่าจะยศฐาบรรดาศักดิ์สูงส่งแค่ไหน สุดท้ายก็มีป้ายราคาติดไว้ที่หน้าผากด้วยกันทั้งนั้น... อยู่ที่ว่าเราจะกล้าจ่ายหนาพอหรือเปล่าต่างหาก" ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะบทสนทนาอันหวานชื่น พ่อบ้านชราประจำคฤหาสน์ของบารอนโวนก้าวเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อม ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยเหงื่อกาฬที่ผุดพรายแม้ในห้องนี้จะติดเวทมนตร์ปรับอากาศไว้ก็ตามที "เรียน... เรียนท่านอาชวินครับ" พ่อบ้านกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาเหลือบมองหีบไม้พะยูงแกะสลักลวดลายทองคำที่ตั้งอยู่มุมห้อง "ท่านบารอนโวน... ส่งตัวแทนมารับฟังข้อเสนอของท่านแล้วครับ ท่านอนุญาตให้ท่านเข้าพบในห้องโถงใหญ่ส่วนตัวได้ทันที... แต่..." "แต่ท่านบารอนต้องการให้ผมเข้าไปพบด้วยท่าทีสำรวม และห้ามพกพาอาวุธเข้าไป ใช่ไหมครับ?" อาชวินต่อประโยคให้เสร็จสรรพ รอยยิ้มมุมปากของเขายิ่งเด่นชัดขึ้นจนน่าหมั่นไส้ "ครับ... ทางท่านบารอนแจ้งว่า ที่นี่คือเขตพระราชฐานชั้นใน การจะเข้าพบเจ้าเมืองผู้ปกครองนครหลวง จำเป็นต้องแสดงความเคารพต่อกฎระเบียบ..." พ่อบ้านก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้าสบตาเพลย์เยอร์หนุ่มผู้ทรงอิทธิพล อาชวินค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสลัดเศษฝุ่นที่มองไม่เห็นออกจากเสื้อสูทเนื้อดีสั่งตัดพิเศษ เอลาร่าขยับเข้ามาใกล้ จัดเนกไทให้ชายหนุ่มอย่างเบามือ สายตาของเธอบ่งบอกถึงความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีนิ่งขรึม "ระวังตัวด้วยนะครับ บารอนผู้นั้นขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์และเกลียดพวกพ่อค้าหน้าใหม่ที่ร่ำรวยกว่าตนเอง" เอลาร่ากระซิบบอกเบาๆ "คนเจ้าเล่ห์ แพ้ทางคนที่มีเงินหนากว่าเสมอครับที่รัก" อาชวินกระซิบตอบพร้อมกับส่งสายตาเจ้าชู้ใส่ภรรยาคู่คิดจนเธอต้องค้อนให้อย่างหมั่นไส้รอบหนึ่ง "หีบสมบัติพร้อมไหมครับพ่อบ้าน?" "พ... พร้อมครับ แต่ว่า... หีบนั้นมันหนักเกินกว่าจะ..." พ่อบ้านยังพูดไม่ทันจบ อาชวินโบกมือปัดเบาๆ ระบบอินเตอร์เฟซสีทองโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา นิ้วเรียวกดเลือกคำสั่งเฉพาะกิจทันที **[เรียกใช้งาน: กระเป๋าเงินมิติอนันต์ - เบิกจ่ายเงินสดประเภททองคำบริสุทธิ์ 99.99% จำนวน 50,000 เหรียญทองคำหลวง]** วิ้งงง! พริบตาเดียว หีบไม้พะยูงขนาดใหญ่ที่เคยตั้งอยู่เฉยๆ ก็เปล่งประกายแสงสีทองอร่ามจนแสบตา น้ำหนักที่เคยหนักอึ้งนับตันพลانมลายหายไปเพราะถูกจัดเก็บไว้ในมิติพกพาขั้นสูง อาชวินยกมุมปากยิ้มเหยียด เขาไม่ได้พกอาวุธเวทมนตร์หรือดาบสักเล่มเดินออกจากห้องไป แต่สิ่งที่เขาถือครองอยู่คือ 'อำนาจแห่งทุนนิยม' ที่พร้อมจะสั่นคลอนรากฐานของอาณาจักรนี้ให้พังครืนลงมาด้วยปลายนิ้ว ณ ห้องโถงใหญ่ประจำเมืองหลวง บารอนโวน เจ้าเมืองผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนและสวมใส่เครื่องประดับอัญมณีเต็มตัว นั่งวางท่าอยู่บนบัลลังก์ไม้โอ๊คด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งและถมึงทึง สองข้างทางมีองครักษ์ฝีมือฉกาจยืนคุมเชิงนับสิบชีวิต บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก "เจ้าคือ อาชวิน สินะ..." บารอนโวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ลากเสียงยาวเพื่อข่มขวัญ "บังAญนักนะที่กล้าท้าทายอำนาจของสภาสูง คิดว่ามีเงินทองจากการค้าขายกระจอกๆ แล้วจะมาเหยียบย่ำกฎหมายของเมืองหลวงได้งั้นรึ? ค่าภาษีประตูเมืองร้อยละสามสิบ... เจ้าจะจ่ายแต่โดยดี หรือจะให้ข้าสั่งริบทรัพย์สินทั้งหมดของเจ้าเข้าคลังหลวงเสียเดี๋ยวนี้!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ องครักษ์รอบห้องชักดาบออกจากฝักส่งเสียง 'กริ๊ก' ดังก้อง อาชวินไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายังคงก้าวเดินด้วยฝีเท้ามั่นคง รอยยิ้มสุภาพแต่งแต้มบนใบหน้าดั่งสุภาพบุรุษผู้สูงศักดิ์ อาชวินหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ห่างออกไปเพียงห้าก้าว เขาส2ดสายตามองบารอนผู้โง่เขลาด้วยความเวทนา ก่อนจะเอ่ยปากพูดประโยคที่ทำให้อากาศในห้องโถงแทบหยุดนิ่ง "ท่านบารอนครับ... ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อจ่ายภาษีร้อยละสามสิบหรอกนะครับ" บารอนโวนขมวดคิ้วแน่น ตะคอกกลับเสียงดัง "ถ้าเช่นนั้นเจ้ากล้าดียังไงถึง—!" "แต่ผมมาที่นี่..." อาชวินยกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง **คลิก!** พรึบ! หีบไม้พะยูงทองคำถูกโยนลงกระแทกพื้นหินอ่อนเบื้องหน้าบัลลังก์เสียงดังสนั่น ฝาหีบเปิดออกเผยให้เห็นทองคำแท่งบริสุทธิ์ส่องแสงระยิบระยับบาดตาบาดใจ กลิ่นอายของความมั่งคั่งฟุ้งกระจายไปทั่วห้องโถงจนพวกองครักษ์ที่ถือดาบอยู่ถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ มือที่กำด้ามดาบเริ่มสั่นเทา "...เพื่อ 'ซื้อ' ตำแหน่งเจ้าเมืองแห่งวาเลนเซียนี้ทั้งหมด... ในราคาหזהเท่าของรายได้ภาษีทั้งปีของท่านครับ" บารอนโวนหน้าถอดสี ผงะถอยหลังจนชนพนักพิงบัลลังก์ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตะลึงระคนโลภ ขณะที่อาชวินแย้มยิ้มกว้าง ควักบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ขอบบัตรฝังเพชรแท้ส่องประกายวาววับออกมาคีบไว้ระหว่างนิ้ว พร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนที่ดังชัดเจนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในห้อง *[ติ๊ง! ตรวจพบการทำธุรกรรมวงเงินสูงสุด: ยืนยันการซื้อกิจการและสิทธิ์การปกครองเมืองหลวง 'วาเลนเซีย' สำเร็จ... คุณได้กลายเป็นเจ้าของเมืองคนใหม่เรียบร้อยแล้วครับ]* --- *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนความสายเปย์ของผมมาโดยตลอดนะครับ - กิลด์มาสเตอร์เอส)*