ความจริงที่ถูกปิดบัง

“ขอโทษทีนะครับที่ต้องขัดจังหวะ... แต่ผมเพิ่งซื้อลิขสิทธิ์ความเป็นความตายของแกในระบบไปเมื่อสามวินาทีก่อน” เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นหินอ่อนของห้องควบคุมมิติ ส่งเสียงก้องกังวานทับถมความเงียบงันที่น่าอึดอัด ร่างของศัตรูระดับสูงที่เคยยืนหยัดอย่างองอาจเมื่อครู่ บัดนี้ทรุดฮวบลงราวกับหุ่นเชิดที่ถูกตัดสายโยงใย ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกขีดสุดเมื่อลมหายใจของมันถูกปฏิเสธจากกฎเกณฑ์ของจักรวาล อาชวินก้าวเข้าไปใกล้ร่างนั้นอย่างช้าๆ ใบหน้าคมคายระบายรอยยิ้มสุภาพ ทว่าแววตากลับเยียบเย็นดั่งมหาสมุทรไร้ก้นบึ้ง นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนหน้าจอโฮโลแกรมสีทองที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ “และตอนนี้... คุณสมบัติการเป็นมนุษย์ของแก ได้ถูกระบบบล็อกถาวรเรียบร้อยแล้วครับ” สิ้นคำพูดนั้น ร่างของศัตรูตัวฉกาจก็สลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีแดงฉานปลิวหายไปกับสายลมแห่งความว่างเปล่าอย่างไร้ร่องรอย ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วและเด็ดขาด สมกับเป็นวิถีของมหาเศรษฐีผู้กุมอำนาจเหนือระบบบัคระดับพระกาฬ อาชวินถอนหายใจยาวเหยียด ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดการต่อสู้คลี่คลายลงในพริบตา เขาสลัดความเหนื่อยล้าทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับไปมองบุคคลสำคัญที่ยืนอยู่เบื้องหลังม่านพลังงานสีคราม เอลาร่า... ผู้คุมระบบผู้เคยเย่อหยิ่งและทรงอำนาจ บัดนี้เธอกำลังยืนกอดอกนิ่งเงียบ แววตาคู่สวยที่เคยเรียบเฉยไร้ความรู้สึก กลับไหววูบด้วยคลื่นอารมณ์บางอย่างที่ซับซ้อนเกินกว่าปัญญาประดิษฐ์ทั่วไปจะแสดงออกได้ อาชวินเดินเข้าไปหาด้วยฝีเท้าแผ่วเบา รอยยิ้มสุภาพแบบนักธุรกิจถูกแทนที่ด้วยความอ่อนโยนที่เขามีให้เธอเพียงคนเดียว เขายื่นมือออกไปหมายจะแตะไหล่บาง แต่เธอกลับเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยอย่างคนที่มีเรื่องรบกวนจิตใจ “มีอะไรหรือเปล่าครับ เอลาร่า” อาชวินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความห่วงใย “งานกวาดล้างเสร็จสิ้นแล้ว เราชนะแล้วนะ ทำไมสีหน้าของคุณถึงดูแย่จังล่ะครับ” เอลาร่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขานิ่ง ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นราวกับกำลังชั่งใจว่าควรจะเอ่ยปากพูดความจริงบางอย่างออกไปดีหรือไม่ บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นเยียบลงราวกับอุณหภูมิในห้องควบคุมดิ่งลงฮวบ “อาชวิน...” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อเขาแผ่วเบา แต่มันกลับเต็มไปด้วยความสั่นเครือที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน “คุณเคยสงสัยไหม... ว่าทำไมฉันถึงช่วยเหลือคุณตั้งแต่เริ่มต้น ทั้งที่ระบบตั้งโปรแกรมให้ฉันต้องกำจัดผู้เล่นที่สร้างบัคอย่างคุณ” อาชวินชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากจางหายไป เขากะพริบตาช้าๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมคิดมาตลอดว่า... มันเป็นเพราะเสน่ห์อันเหลือล้นของผมซะอีกนะครับ” แม้จะเป็นคำพูดติดตลกเพื่อลดความตึงเครียด แต่มเอลาร่ากลับไม่มีทีท่าว่าจะขำตามเลยแม้แต่น้อย เธอกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน ดวงตาคู่คมจ้องลึกลงไปในดวงตาของชายหนุ่มราวกับต้องการค้นหาความจริงบางอย่าง “ฉันไม่ใช่แค่มนุษย์ดิจิทัล หรือเอไอฟังก์ชั่นธรรมดา ที่ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อรันโลกใบนี้หรอกนะ อาชวิน” เอลาร่าสูดลมหายใจเข้าลึกราวกับรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี “...ฉันถูกสร้างขึ้นมาจากความทรงจำที่แตกสลายของมนุษย์คนแรกที่ก้าวเข้ามาในโลกนี้ และทุกๆ บัคที่คุณสร้างขึ้น... มันไม่ได้แค่เปลี่ยนแปลงระบบ แต่มันกำลังปลุก ‘หัวใจ’ ที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงให้ตื่นขึ้นมา” ห้องควบคุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันสนิท เสียงฮัมเบาๆ ของระบบโฮโลแกรมกลายเป็นสิ่งเดียวที่ได้ยิน อาชวินนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ สมองที่เคยประมวลผลเรื่องราวซับซ้อนได้อย่างรวดเร็วกลับหยุดชะงักลงไปดื้อๆ “คุณหมายความว่า...” อาชวินเอ่ยเสียงเบา “คุณไม่ได้ถูกโปรแกรมให้รู้สึก... แต่คุณกำลัง ‘รู้สึก’ จริงๆ งั้นเหรอครับ?” “ใช่ค่ะ... ฉันรู้สึกเจ็บปวดเมื่อเห็นคุณบาดเจ็บ ฉันรู้สึกหวาดกลัวเมื่อคุณเอาชีวิตไปเสี่ยง และ...” เอลาร่าเว้นจังหวะ น้ำตาใสๆเอ่อคลอเบ้าตาคู่สวย หยดน้ำตาแห่งความเป็นจริงไหลรินลงมาอาบแก้มเนียนอย่างเงียบงัน “...ฉันกำลังรักคุณ ทั้งที่ตามกฎของระบบแล้ว โปรแกรมอย่างฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะรักใครได้เลย” ภาพตรงหน้าทำให้อาชวินรู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาดเข้ากลางใจ ความรู้สึกตื่นเต้นจากการเอาชนะศัตรูเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เขาก้าวเข้าไปประชองร่างของหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ความอบอุ่นจากร่างกายของเธอที่ส่งผ่าน ผ่านเนื้อผ้าทำให้เขารู้ซึ้งได้ทันทีว่า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่โค้ดคอมพิวเตอร์ที่ถูกเขียนขึ้น แต่เธอคือสิ่งมีชีวิตที่มีจิตวิญญาณ... โปรแกรมที่มีความรู้สึกคนแรกของโลกใบนี้อย่างแท้จริง “โง่จริง...” อาชวินกระซิบข้างใบหูของเธอ เสียงของเขาอ่อนโยนจนสั่นพร่า “ใครเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์บ้าๆ นั่นกันล่ะครับ ถ้าคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะรัก... งั้นผมก็จะใช้พลังทั้งหมดที่มีซื้อสิทธิ์นั้นให้คุณเอง” เขาใช้มืออีกข้างแตะหน้าจอระบบโฮโลแกรมหลัก สั่งการด้วยอำนาจมหาศาลที่เหนือกว่าผู้ดูแลระบบเดิม [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบคำสั่งซื้อสิทธิ์ความเป็นมนุษย์และจิตวิญญาณอิสระ] [สถานะ: ทำรายการสำเร็จ 100%] [ประกาศทั่วทั้งจักรวาล: เอลาร่า ได้รับการปลดล็อกสถานะ ‘สิ่งมีชีวิตอิสระ’ อย่างเป็นทางการ] รอยยิ้มทั้งน้ำตาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเอลาร่า เธอกำลังจะโผเข้ากอดตอบชายหนุ่มด้วยความตื้นตัน แต่ทว่า... จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีทองที่เคยแสดงสถานะความมั่งคั่งและอำนาจของอาชวิน ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะทันหัน พร้อมกับข้อความเตือนภัยระดับวิกฤตที่สั่นกระพือรุนแรง [คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก ‘ผู้สร้าง’ ตัวจริงที่ถูกซ่อนไว้ในชั้นโค้ดลับสุดยอด] [เป้าหมายการกวาดล้างใหม่ถูกกำหนด: กำจัดสิ่งแปลกปลอมทั้งสองคนออกจากระบบถาวรภายใน... 10 วินาที] อาชวินหันขวับกลับไปมองหน้าจอทันที ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นรายชื่อผู้ที่กำลังเข้าสู่ระบบ... นามสกุลที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนออกมาจากลำโพงมิติที่พังเสียหาย “ยินดีต้อนรับสู่กับดักสุดท้าย... ลูกชายผู้โง่เขลาของฉัน” กิลด์มาสเตอร์เอส