รอยร้าวในความสัมพันธ์

"เศษสวะพวกนี้ไม่ได้มีค่าพอจะให้คุณต้องเปลืองแรงด้วยเงินแม้แต่เหรียญเดียวเลยนะครับอาชวิน" เอลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเธอจ้องมองร่างที่นอนหมดสภาพอยู่แทบเท้าของอาชวินด้วยความว่างเปล่า เธอไม่ได้แสดงความสะใจเหมือนใครหลายคน แต่มันคือความเหนื่อยหน่ายที่ฉายชัดออกมาจากแววตาสีมรกตคู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารมหาอำนาจระดับโลกในสมาร์ทโฟนของอาชวินยังคงสั่นค้างอยู่ ตัวเลขเจ็ดหลักที่ถูกโอนเข้าบัญชีผู้เคราะห์ร้ายเพื่อปิดปากถาวรยังคงกระพริบเป็นสีเขียวเรืองรองท่ามกลางความมืดมิดของโกดังร้าง "ราคาก็คือราคาครับเอลาร่า" อาชวินเก็บสมาร์ทโฟนเข้ากระเป๋าเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษ เขายกยิ้มที่มุมปากอย่างที่ชอบทำเสมอ ทว่าสายตาของเขากลับเหลือบมองใบหน้าที่เรียบเฉยของหญิงสาวข้างกาย "โลกนี้ขับเคลื่อนด้วยกลไกที่ซื่อตรงที่สุด... เงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งทางออกที่สวยหรูที่สุด" "รวมถึงตัวตนของคุณด้วยใช่ไหมคะ?" คำถามนั้นดังก้องอยู่ในความเงียบงัน อาชวินชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของเอลาร่า เธอไม่ใช่คนเดิมที่เคยร่วมวางแผนกับเขาในเกมระดับต่ำอีกต่อไป ในวันที่เขาเริ่มครอบครองความมั่งคั่งมหาศาลผ่านบัคของระบบเธอกลับดูจะถอยห่างออกไปทุกที "ผมกำลังทำเพื่อเรา" อาชวินยื่นมือไปหมายจะกุมมือเรียวเล็กของเธอไว้ แต่นิ้วมือของเอลาร่ากลับขยับหลบอย่างแผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่ได้ "เราเหรอครับ?" เอลาร่าแค่นยิ้มที่เต็มไปด้วยความขมขื่น "เงินที่คุณเปย์ให้ระบบจนพังทลาย ยอดเงินที่ทำลายดุลยภาพของโลกแฟนตาซีใบนี้... คุณคิดจริงๆ เหรอว่านั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ? ฉันต้องการคนที่เคยมองเห็นชัยชนะผ่านทักษะ ไม่ใช่คนที่ใช้แค่บัตรเครดิตฟาดหัวศัตรูให้จบเรื่องไปวันๆ" อาชวินนิ่งอึ้ง เขาพยายามจะอธิบายด้วยตรรกะเดิมที่เคยใช้เสมอมา ทว่าวันนี้คำพูดเหล่านั้นกลับดูไร้น้ำหนักเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่เขารักที่สุดในโลก "ความมั่งคั่งนี้คือเครื่องมือที่ทำให้เรายืนอยู่เหนือทุกคนได้ เอลาร่า... เราไม่ต้องก้มหัวให้ใครอีกแล้ว" "ใช่ครับ เราไม่ต้องก้มหัวให้ใคร" เอลาร่าหันมาสบตาเขาตรงๆ ดวงตาของเธอรื้นไปด้วยหยาดน้ำตาที่พยายามสะกดกลั้น "แต่คุณกำลังก้มหัวให้กับความโลภและตัวเลขในบัญชีจนลืมไปแล้วว่า 'อาชวิน' คนที่ฉันเคยรักคือใคร คุณกำลังกลายเป็นไอเทมชิ้นหนึ่งในระบบที่คุณสร้างขึ้นมาเอง คุณจำได้ไหมว่าครั้งสุดท้ายที่เราหัวเราะด้วยกันโดยไม่ต้องใช้เงินซื้อมาคือเมื่อไหร่?" คำถามนั้นเปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของชายหนุ่มผู้มั่นใจในตัวเองสูงส่ง อาชวินมองไปรอบตัว โกดังที่พังทลาย ศพของพวกที่เคยดูถูกเขา และยอดเงินในบัญชีที่ไม่มีวันหมดสิ้น สิ่งเหล่านี้คือความสำเร็จที่เขามุ่งหวัง แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวอย่างประหลาด บรรยากาศรอบข้างดูหนักอึ้ง จู่ๆ เสียงกระพือปีกของโดรนตรวจการณ์ระดับสูงก็ดังขึ้นจากเบื้องบน แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องลงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ เสียงประกาศจากระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองที่ถูกแฮกจนบิดเบือนดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ [ตรวจพบการใช้งานงบประมาณเกินขีดจำกัดสถานะ... ขออนุมัติหักเงินคืนสู่ระบบ... จำนวน 99,999,999,999 หน่วย] อาชวินเบิกตากว้าง นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ ระบบไม่เคยเรียกคืนเงินขนาดนี้มาก่อน นั่นหมายความว่าบัคที่เขาใช้อยู่กำลังถูกระบบส่วนกลางแก้ไข! "อาชวิน!" เอลาร่าร้องเตือนเมื่อเห็นเงาร่างลึกลับหลายสิบคนในชุดเกราะพลังงานสูงปรากฏตัวขึ้นที่ปากทางเข้าโกดัง พวกเขาไม่ใช่ศัตรูธรรมดา แต่เป็น 'หน่วยกวาดล้างข้อมูล' ของโลกใบนี้ อาชวินรีบคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมาเพื่อจะโอนเงินเพิ่มอีกครั้ง แต่ทว่าหน้าจอกลับขึ้นข้อความว่า [Account Frozen: ความมั่งคั่งของคุณมีราคาที่ต้องจ่ายด้วย 'ตัวตน' โปรดเลือก: คงเหลือเงินหรือคงเหลือความทรงจำ] "บ้าเอ๊ย!" อาชวินสบถ เขาหันไปมองเอลาร่าที่ตอนนี้ดูเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้ต้องเกิดขึ้น "คุณรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?" เอลาร่าไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่เธอก้าวเข้ามาคว้ามือเขาไว้แน่น แรงบีบที่ส่งผ่านฝ่ามือทำให้อาชวินรับรู้ได้ถึงความรักที่ยังคงอยู่ แม้ความเชื่อใจจะเริ่มสั่นคลอน "ถ้าอยากจะกู้โลกใบนี้ด้วยเงินของคุณ... คราวนี้คุณต้องยอมจ่ายด้วยสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้จริงๆ แล้วนะครับอาชวิน" สิ้นคำพูดของเธอ ผนังโกดังฝั่งตรงข้ามก็ระเบิดออก ร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวสะอาดตาที่ดูคุ้นตาจนน่าประหลาดเดินก้าวเข้ามา เขามีใบหน้าที่เหมือนกับอาชวินราวกับส่องกระจก แต่ดวงตานั้นกลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต "ผมคือนักบัญชีแห่งระบบ" ร่างจำลองนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "และผมมาเพื่อยึดคืนทุกอย่างที่คุณโกงมา... รวมถึงคนข้างๆ คุณด้วย" กิลด์มาสเตอร์เอสหวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะครับ!