บทเรียนจากความล้มเหลว

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานตรงหน้าส่งเสียงแจ้งเตือน "SYSTEM FAILED" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนอาชวินอยากจะคว้าเก้าอี้ฟาดมันให้พังคามือ เควสระดับตำนาน ‘มหาสุสานแห่งดาราดับ’ ที่พวกเขาใช้เวลาวางแผนมานานร่วมเดือน และทุ่มงบประมาณระดับซื้อคฤหาสน์ได้ทั้งหลังพังทลายลงในวินาทีสุดท้าย เพียงเพราะตัวแปรที่ระบบไม่ได้คาดคิด—หรือพูดให้ถูกคือ ความโลภของพันธมิตรหน้าเงินที่เขาเผลอให้ความไว้วางใจผิดคน กลิ่นอายความอับชื้นและกลิ่นดินปืนจาง ๆ ลอยอบอวลอยู่ในห้องประชุมลับใต้ดิน แสงไฟนีออนสีส้มสลัวสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่กำลังขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา อาชวินไม่ได้ปริปากบ่นสักคำ ความเงียบงันของเขาน่ากลัวเสียยิ่งกว่าการระเบิดอารมณ์ออกมาเสียอีก เอลาร่าก้าวเข้ามาเงียบ ๆ พร้อมกับถ้วยกาแฟดำร้อนกรุ่น เธอยื่นมันให้ชายหนุ่มโดยไม่พูดอะไร สายตาสีมรกตคู่สวยกวาดมองข้อความความล้มเหลวบนหน้าจอ ก่อนจะเหลือบมองคนรักที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ "ผมประเมินความโลภของพวกมันต่ำไปสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบในห้อง "ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอค่ะ... เอ่อ, ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ" เอลาร่าเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมาตามความคุ้นเคย แต่เมื่อเห็นสายตาดุ ๆ ที่ส่งกลับมา เธอก็รีบแก้คำพูด "ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ... อาชวิน มนุษย์เรามักพ่ายแพ้ต่อผลประโยชน์ตรงหน้าเสมอ โดยเฉพาะพวกขุนนางสภาสูงที่มองเกมสั้นกว่าผลลัพธ์ระยะยาว" อาชวินรับถ้วยกาแฟมาถือไว้ ความร้อนจากผิวกระเบื้องช่วยบรรเทาความเย็นเยียบในอก เขาวางมันลงบนโต๊ะกระจกอย่างเบามือ ก่อนจะเงยหน้าสบตาหญิงสาว ดวงตาคมกริบฉายแวววาวโรจน์ด้วยความท้าทายที่ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง "พ่ายแพ้ในศึกนี้ไม่ได้แปลว่าสงครามจบลงแล้วนี่ครับ เอลาร่า" รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เอลารารู้ทันทีว่า แผนการแก้แค้นและเอาคืนกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า "ในเมื่อพวกมันเลือกที่จะทำลายเควสนี้เพื่อผลประโยชน์ระยะสั้น ผมก็จะซื้อกิจการของกิลด์พวกมันทั้งหมด แล้วเขี่ยพวกมันออกไปจากแผนที่นี้ให้หมดสิ้น" "คุณเอาจริงเหรอคะ?" เอลาร่าเลิกคิ้วเล็กน้อย แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าคำตอบคืออะไร "ผมเคยล้อเล่นกับเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ด้วยหรือครับ?" อาชวินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทเข้ารูปให้เรียบร้อย "ในเมื่อระบบนี้มันขับเคลื่อนด้วยทุนนิยม งั้นเรามาสอนบทเรียนราคาแพงให้พวกสภาสูงได้รู้กันว่า ใครคือเจ้าของกระเป๋าเงินตัวจริงในโลกใบนี้" เขากดปุ่มเรียกอินเทอร์เฟซส่วนตัว หน้าจอสีทองอร่ามที่แสดงยอดเงินในบัญชีมหาศาลปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบพิเศษที่ถูกปลดล็อกทันทีที่เกิดความล้มเหลว—เงื่อนไขลับที่เปิดโอกาสให้ผู้เล่นสามารถทุ่มซื้อสิทธิ์ขาดของดันเจี้ยนได้โดยตรง หากมีเงินมากพอ อาชวินยกย่องตัวเองว่าเป็นนักธุรกิจผู้ใจบุญมาโดยตลอด แต่วันนี้... เขาพร้อมจะเป็นมหาเศรษฐีผู้ใจร้ายที่ใช้เงินฟาดหัวศัตรูให้จมดิน "เตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวครับ เอลาร่า" อาชวินหันไปสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "เราจะไปเยือนสำนักงานใหญ่ของสภาสูงกันในอีกสิบนาทีนี้ และผมจะทำให้พวกมันรู้ซึ้งว่า... การปฏิเสธข้อเสนอของผม มีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน" ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะกดสั่งการยืนยันคำสั่งซื้อสิทธิ์ขาดดันเจี้ยน หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็เกิดอาการกระพริบไหวรุนแรง เสียงระบบแจ้งเตือนภัยสีแดงฉานสลับกับสีน้ำเงินดังขึ้นระรัวจนหนวกหู *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงระบบจากบุคคลภายนอก... รหัสผ่านถูกแทนที่...* อาชวินชะงักฝีเท้า เอลาร่าหน้าถอดสี รีบก้าวเข้าไปแตะแผงควบคุมเพื่อตรวจสอบข้อมูลทันที "เป็นไปไม่ได้! ระบบนี้ถูกเข้ารหัสไว้ด้วยโค้ดของฉันเอง ไม่มีทางที่ใครจะเจาะเข้ามาได้..." ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะของห้องประชุมลับค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้า ๆ ท่ามกลางกลุ่มควันสีขาวที่พ่นออกมาจากระบบระบายอากาศอัตโนมัติ ร่างของใครบางคนก้าวพ้นกลุ่มควันเข้ามาในห้อง พร้อมกับเสียงปรบมือเบา ๆ ที่ดังสะท้อนก้อง "ยอดเยี่ยมมาก อาชวิน... สมกับที่เป็นเพลย์เยอร์อัจฉริยะที่ทำเงินได้มากที่สุดในประวัติศาสตร์" เสียงปริศนาดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปรากฏบนใบหน้าของแขกไม่速เชิญ "น่าเสียดายนะ... ที่นายไม่ได้เป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ซื้อโลกใบนี้" อาชวินหรี่ตาลงมองผู้มาใหม่ ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศในห้องทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของกิลด์มาสเตอร์เอสด้วยดีเสมอมานะครับ