แผนซ้อนแผน

เสียงชัตเตอร์รัวติดต่อกันราวกับห่าฝนในห้องแต่งตัววีไอพีหลังเวทีแฟชั่นโชว์ ไม่ได้ทำให้เรย์ รินรดา ละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ตในมือได้เลยแม้แต่น้อย ดีไซเนอร์สาวในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทขยับแว่นตากรอบเงินเล็กน้อย ปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่กดดันเหล่านักข่าวและทีมงานประชาสัมพันธ์ที่ยืนออกันอยู่เต็มห้องจนแทบไม่มีอากาศหายใจ สงครามจริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น... และเธอไม่มีวันยอมให้ใครมาเหยียบซ้ำสองแน่ "สรุปว่าทางแบรนด์จะจัดการกับข่าวฉาวเรื่องชุดราตรีลอกเลียนแบบยังไงคะ คุณเรย์? มีคนตาดีเห็นว่าภาพร่างนี้ถูกปล่อยออกมาจากห้องเสื้อของคุณก่อนกำหนดซะด้วย" นักข่าวสาวจากสำนักพิมพ์บันเทิงชื่อดังยิงคำถามแทงกั๊ก รอยยิ้มเยาะหยันบนมุมปากอีกฝ่ายเด่นชัดเสียจนน่าหมั่นไส้ เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบจนคนฟังต้องลอบกลืนน้ำลาย "ถ้าตาดีแต่สมองทึบ แนะนำให้ไปตรวจสายตานะคะคุณนักข่าว" เรย์เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเข้มคมกริบราวกับใบมีดโกนกวาดมองฝูงชน "ภาพร่างที่ถูกปล่อยออกไป มันเป็นเวอร์ชันดิบที่ฉันขยำทิ้งลงถังขยะตั้งแต่เดือนก่อน... ถ้าสำนักข่าวของคุณอยากได้ข่าวปลอมๆ เรียกเรตติ้ง เชิญไปหาจากกองขยะค่ะ ฉันไม่มีเวลามานั่งใจดีแจกทานข้อมูลขยะให้ใคร" ความฮือฮวดังขึ้นทันที ไดอะล็อกเชือดเฉือนแบบไม่ไว้หน้าใครทำเอาช่างภาพรัวชัตเตอร์แทบไม่ทัน แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านี้ มือเรียวบางของใครบางคนก็เอื้อมมาแตะลงบนลาดไหล่ภายใต้สูทสากลของเรย์อย่างแผ่วเบา "ใจเย็นสคะ คุณดีไซเนอร์คนเก่ง... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนางแบบแถวหน้าคนนี้เคลียร์เองดีกว่าค่ะ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลที่คุ้นเคยดังขึ้น มินตรา มินต์ ก้าวออกมาจากมุมมืดของห้องแต่งตัว ร่างระหงในชุดเดรสผ้าไหมสีแดงเพลิงผ่าสูงเผยให้เห็นเรียวขาสวยสะกดทุกสายตา เส้นผมสีเข้มถูกรวบตึงขับเน้นใบหน้าคมเฉี่ยวที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนร้อนแรง ท่าทีของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวต่อพายุข่าวฉาวเลยแม้แต่น้อย กลับกัน เธอกลับเชิดคางขึ้นอย่างถือดี รอยยิ้มมั่นใจที่ส่งยิ้มให้กับเลนส์กล้องนั้นทรงพลังจนทุกคนต้องยอมสยบ เรย์ชำเลืองมองเสี้ยวหน้าของหญิงสาวด้านข้าง หัวใจที่เคยเต้นกระหน่ำด้วยความโกรธกลับกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากปลายนิ้วของมินตราที่ยังคงแตะอยู่บนไหล่ของเธอ "ทุกคนคะ" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานและทรงอำนาจพอที่จะหยุดเสียงเซ็งแซ่ทั้งห้องได้ทันที เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวเรย์อย่างจงใจ จนระยะห่างระหว่างพวกเธอแทบไม่มีเหลือ พื้นที่ส่วนตัวถูกรุกล้ำแต่มินตรากลับเลือกที่จะโน้มใบเข้าไปกระซิบเบาๆ ใกล้ใบหูของดีไซเนอร์สาว ทว่าจงใจให้ไมโครโฟนไร้สายที่ปกเสื้อจับเสียงได้ชัดเจน "เล่นตามแผนที่เราซ้อมกันไว้... อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ" เรย์ปรายตามองคนที่ฉวยโอกาสเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของมินตราลอยกรุ่นแตะจมูก ปลุกเร้าความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดทับมันมาตลอดหลายวัน รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉย แต่มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทันเกม "หึ... คิดว่าตัวเองสั่งใครได้เหรอคะ คุณมินตรา" เรย์กระซิบตอบด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำพอให้ได้ยินกันแค่สองคน สายตาสื่อความหมายลึกซึ้งที่สะท้อนอยู่ในนัยน์ตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยเคมีอันตรายที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างรอบตัว หันกลับมาเผชิญหน้ากับสื่อมวลชนอีกครั้ง มินตราก็สวมวิญญาณนางแบบมืออาชีพเต็มตัว เธอยกมือขึ้นกอดอก หลุบตามองบรรดานักข่าวด้วยแววตาสูงส่งราวกับราชินีบนบัลลังก์ "เรื่องข่าวฉาวน่ะเหรอคะ? มันก็แค่เรื่องตลกที่พวกไร้ความสามารถกษาปณ์ขึ้นมาเพื่อดิสเครดิตเราสองคน..." มินตราจงใจใช้คำว่า 'เราสองคน' อย่างสนิทสนม จนเรย์ต้องลอบชำเลืองมองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "แต่ถ้าพวกคุณอยากรู้ความจริงนัก... ทำไมไม่รอดูโชว์รอบค่ำนี้ล่ะคะ? เพราะสิ่งที่เรากำลังจะเปิดตัว มันไม่ใช่แค่เสื้อผ้า... แต่มันคือการประกาศสงครามกับพวกสวะที่ชอบเล่นตอดข้างหลังต่างหากล่ะค่ะ" คำพูดที่เผ็ดร้อนและจริงใจอย่างไร้การเสแสร้ง ทำเอาห้องแต่งตัวแทบระเบิดด้วยเสียงฮือฮาอีกระลอก นักข่าวต่างแย่งกันตะโกนคำถาม แต่มินตรากลับไม่ให้โอกาสใครได้ซักไซ้ต่อ เธอคว้าข้อมือของเรย์ รินรดา ลากให้ก้าวเดินออกไปจากห้องแต่งตัวท่ามกลางแสงแฟลชที่สาดส่องเข้ามาไม่ขาดสาย มุ่งตรงสู่เวทีใหญ่ที่กำลังรอการระเบิดความอลังการ แรงบีบที่ข้อมือไม่ได้แน่นจนเจ็บ แต่มันอบอุ่นและมั่นคงจนเรย์เผลอปล่อยให้ตัวเองก้าวเดินไปตามจังหวะของอีกฝ่าย โดยไม่มีทีท่าว่าจะสะบัดหนี เมื่อก้าวพ้นประตูห้องแต่งตัวเข้ามายังโซนหลังเวทีที่ปลอดผู้คน มินตราถึงยอมปล่อยมือเรียวคู่นั้นออก แต่ร่างบางยังคงยืนขวางทางเดินไม่ให้เรย์เดินหนีไปไหน ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของดีไซเนอร์สาว "เล่นบทโหดได้ดีนี่คะคุณรินรดา" มินตราเอ่ยแซว น้ำเสียงเจือความขบขันเล็กน้อย พลางเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อสูทให้เรย์อย่างถือวิสาสะ นิ้วเรียวปัดปอยผมที่ตกลงมาบดบังใบหน้าคมคายนั้นออกอย่างเบามือ เรย์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ หัวใจทรยศเต้นรำไม่เป็นจังหวะกับสัมผัสแผ่วเบานั้น เธอปัดมืออีกฝ่ายออกเบาๆ แสร้งทำเป็นตีหน้ายุ่งเพื่อกลบเกลื่อนความวูบไหวในอก "อย่ามาลามปามค่ะ คุณมินต์... หน้าที่ฉันคือทำชุด หน้าที่คุณคือเดินแบบ อย่าล้ำเส้น" "ปากแข็งซะจริงนะคะ..." มินตราโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดริมฝีปากของเรย์จนอีกฝ่ายต้องเผลอกลั้นหายใจ "ทั้งๆ ที่เมื่อกี้... คุณยังมองฉันด้วยสายตาคลั่งรักแทบตายอยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ?" เรย์เบิกตากว้างเล็กน้อย กำหมัดแน่นเมื่อถูกจับไต๋ได้ทัน คาแรคเตอร์เยชาชาเย็นชาที่สร้างขึ้นมาพังทลายลงในพริบตาภายใต้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของนางแบบสาวตรงหน้า ก่อนที่เรย์จะได้ทันอ้าปากโต้เถียงด้วยคำพูดเจ็บๆ คันๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมบทสนทนาก็ลอยละลิ่วเข้ามาใกล้จากมุมอับด้านหลังเสาปูนเปลือย "พวกเธอแน่ใจนะว่าแผนนี้จะรอด? ถ้าเกิดบอร์ดบริหารรู้ว่าพวกเราจงใจปล่อยข่าวลือเพื่อสร้างกระแสความสนใจให้แบรนด์ก่อนเปิดตัวจริงๆ ฉันนี่แหละที่จะโดนเฉดหัวออกก่อนเพื่อน!" เสียงทุ้มเครียดของ 'ปกรณ์' ผู้จัดการฝ่ายการตลาดดังขึ้น ตามด้วยเสียงถอนหายใจยาวเหยียดของใครอีกคน เรย์และมินตราหันขวับไปมองหน้ากันทันที ความตื่นตระหนกฉายชัดขึ้นในแววตาของทั้งคู่ เมื่อตระหนักได้ว่าความลับที่พวกเธออุตส่าห์ร่วมมือกันวางแผนตบตาสื่อ กำลังจะถูกเปิดเผยโดยคนในองค์กรที่พวกเธอไว้ใจที่สุด! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในดินแดนแห่งความเร่าร้อนและดราม่านี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ สการ์เล็ตโรส