คืนล้างแค้น

"ถอดชุดนั่นออกซะ มินตรา... ก่อนที่ฉันจะทนเห็นความพยายามง่อยๆ ของเธอไปมากกว่านี้" เสียงเย็นเฉียบของเรย์ รินรดา ก้องสะท้อนอยู่ในห้องแต่งตัวส่วนตัวของกองถ่าย ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ดีไซเนอร์สาวผู้เลื่องชื่อเรื่องความเนี๊ยบระดับเทพยืนกอดอก พิงผนังห้องด้วยสายตาที่กรีดลงบนร่างของนางแบบสาวราวกับใบมีด มินตราไม่ได้ตอบโต้อะไรในทันที เธอเพียงแค่นิ่งเงียบ มือเรียวบางที่สวมถุงมือหนังสีดำค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมตัวบางที่เรย์เป็นคนออกแบบขึ้นมาเองทีละเม็ด สายตาคมกริบของมินตราจ้องตอบรินรดาอย่างไม่ลดละ ไม่มีแววตาของนางแบบตกอับที่หวาดกลัวคำสบประมาทอีกต่อไป "คุณบอกว่ามันง่อยเหรอคะ?" น้ำเสียงของมินตราแหบพร่าทว่าเต็มไปด้วยพลัง "หรือจริงๆ แล้วคุณแค่กลัว... กลัวว่าถ้าฉันใส่ชุดนี้เดินบนรันเวย์คืนนี้ คนจะจำไม่ได้ว่าฉันเคย 'ตกอับ' แต่จะจำได้ว่าฉันคือใครกันแน่" "มั่นใจเกินไปมันก็น่าสมเพชนะ มินต์" เรย์ก้าวเข้ามาประชิด ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ประจำตัวของรินรดาปะทะเข้ากับจมูกของมินตรา "ชุดนี้ถูกออกแบบมาเพื่อคนที่ 'เหมาะสม' เท่านั้น และความมั่นใจจอมปลอมของเธอ... มันก็แค่ขยะที่ฉันต้องคอยตามเช็ดตามล้างให้กองถ่ายนี้" มินตราหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความตลกขบขัน เธอขยับเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สัมผัสถึงลมหายใจที่สั่นไหวของอีกฝ่าย "งั้นเรามาพิสูจน์กันไหมคะ" มินตราขยับยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ดูอันตรายและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน "ถ้าฉันเดินในโชว์นี้แล้วไม่ได้เสียงตอบรับอย่างที่สมควรจะได้... ฉันจะเดินออกจากวงการแฟชั่นไปตลอดกาล แต่ถ้าฉันทำได้... คุณต้องถอนคำพูดที่ว่าฉันเป็นนางแบบห่วยๆ นั่นซะ" เรย์ชะงัก สายตาที่เคยแข็งกร้าวไหววูบไปชั่วขณะ เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวตรงหน้า ที่นั่นมีความมุ่งมั่นที่ดิบเถื่อนและร้อนแรงจนทำให้ใจของดีไซเนอร์สาวเต้นผิดจังหวะ "เดิมพันด้วยอนาคตทั้งชีวิตเหรอ? เธอมันบ้าไปแล้ว" "ใช่ค่ะ ฉันบ้า... และเพราะความบ้านี่แหละ ที่ทำให้เรย์ รินรดา หันมามองฉันตั้งแต่วันแรกไม่ใช่เหรอ?" มินตราหันหลังกลับไปคว้าชุดราตรีผ้าซาตินสีแดงเพลิงที่แขวนอยู่บนราวขึ้นมาทาบกับตัว ความมั่นใจของเธอแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีการลังเล ไม่มีการแสดงท่าทีอ่อนแอ เหลือเพียงนักล่าที่เตรียมพร้อมจะทวงคืนบัลลังก์ของตัวเอง ค่ำคืนแห่งการเดินแบบเริ่มขึ้นท่ามกลางแสงไฟสปอตไลท์ที่สาดส่องไปทั่วรันเวย์ขนาดยักษ์ ทันทีที่มินตราก้าวออกมาบนเวที เสียงซุบซิบจากบรรดาแขกเหรื่อและเหล่าดีไซเนอร์ที่รอจ้องจะซ้ำเติมก็เงียบกริบไปชั่วขณะ มินตราเดินออกมาด้วยจังหวะก้าวที่หนักแน่นและทรงพลัง ทุกก้าวย่างของเธอเหมือนสะกดคนดูให้อยู่หมัด ร่างระหงในชุดสีแดงเพลิงเคลื่อนไหวอย่างพริ้วไหวแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ทุกครั้งที่เธอสะบัดตัว ปลายผ้าซาตินจะตวัดเป็นเส้นสายที่งดงามราวกับเปลวไฟที่กำลังเริงระบำ จากมุมหนึ่งของเวที เรย์ยืนมองผ่านมอนิเตอร์ มือของเธอที่กำแน่นอยู่ข้างลำตัวสั่นน้อยๆ เธอไม่เคยเห็นมินตราในเวอร์ชันที่ทรงพลังขนาดนี้มาก่อน ไม่ใช่แค่เรื่องทักษะการเดิน แต่มันคือแววตาที่สื่อสารกับผู้ชมว่า *'ฉันกลับมาแล้ว'* และไม่มีใครในที่นี้จะมาขวางทางเธอได้ เมื่อมินตราเดินมาถึงจุดปลายรันเวย์ เธอหยุดนิ่ง หันมาสบตากับเรย์ที่ยืนอยู่หลังเวทีผ่านแสงไฟที่พร่ามัว เธอกระตุกยิ้มให้รินรดาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะจิกปลายเท้าแล้วหมุนตัวกลับอย่างสง่างาม เสียงปรบมือที่เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเสียงอื้ออึงทั่วทั้งฮอลล์ คือเครื่องพิสูจน์ที่ชัดเจนที่สุด แต่ทว่า... ในขณะที่มินตรากำลังจะเดินกลับเข้าหลังเวที ความวุ่นวายที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แสงไฟบนเพดานฮอลล์ดับวูบลงพร้อมกับเสียงกรีดร้องของทีมงาน ตามมาด้วยเสียงประตูทางเข้าใหญ่ที่ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงก้าวเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดกลุ่มใหญ่ เขาตรงดิ่งเข้ามาที่หน้าเวทีด้วยสีหน้าบูดบึ้ง "หยุดโชว์นี่เดี๋ยวนี้!" ชายคนนั้นตวาดลั่น "สิทธิ์ในการจัดงานนี้เป็นของบริษัทผม... และนางแบบคนนี้ ไม่มีสิทธิ์ขึ้นเดินในโชว์ของผม!" เรย์พุ่งตัวออกไปขวางหน้ามินตราโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของดีไซเนอร์สาววาวโรจน์ด้วยความโกรธ "คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้ นี่คือกองถ่ายและงานของฉัน!" มินตรามองไปที่ชายคนนั้น ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเมื่อจำได้ว่าเขาคือคนเดียวกับที่ใส่ร้ายเธอจนต้องพ้นจากวงการเมื่อสองปีก่อน ความแค้นที่ถูกฝังไว้ลึกสุดใจกำลังปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เธอขยับก้าวไปข้างหน้า ประจันหน้ากับผู้ชายที่ทำลายชีวิตเธออย่างไม่เกรงกลัว "คุณกลับมาทำไม..." มินตราเค้นเสียงถาม "มาเพื่อจะทำลายฉันอีกครั้งงั้นเหรอ?" ชายคนนั้นยิ้มเหี้ยม เขาก้าวเข้ามาใกล้จนเกือบถึงตัวมินตราก่อนจะกระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายมินตราเย็นเฉียบ "ฉันไม่ได้มาเพื่อทำลายเธอ... ฉันมาเพื่อบอกว่าคนที่เธอ 'เชื่อใจ' ที่สุดในตอนนี้เนี่ยแหละ คือคนจ่ายเงินจ้างฉันมาเพื่อกำจัดเธอตั้งแต่แรก... เรย์ รินรดา น่ะเหรอ? เธอถามเจ้าตัวดูสิ ว่าทำไมงานนี้ถึงได้มี 'ความลับ' ซ่อนอยู่" เรย์ชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้น เธอหันกลับไปมองมินตราที่กำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวดลึกซึ้ง ขอบคุณรี้ดที่อยู่เคียงข้างความสัมพันธ์ที่กำลังจะพังทลายหรือก่อร่างใหม่ครั้งนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อนะคะว่าความจริงที่เจ็บปวดนี้จะจบลงอย่างไร สการ์เล็ตโรส ค่ะ