ความโกลาหลในตลาดมืด

เสียงปรบมือแปะๆ สองครั้งดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมห้องประชุมลับชั้นบนสุดของตลาดมืด เงาร่างในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวพ้นขอบประตูกระจกนิรภัยเข้ามาอย่างเชื่องช้า ปลายรองเท้าหนังขัดมันเหยียบย่างลงบนพรมเปอร์เซียราคาแพง เสียงนั้นก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตายสำหรับใครบางคนในห้องนี้ คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวของลินน์ที่นั่งอยู่ข้างกายไว้แน่นสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบจากปลายนิ้วของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน แววตาของหญิงสาวกลับเต็มไปด้วยความนิ่งสงบดั่งผิวน้ำในบึงลึก เธอไม่ได้หวาดกลัวเงาร่างปริศนานั้นแม้แต่น้อย "ยินดีต้อนรับสู่การแสดงที่พวกท่านลงทุนลงแรงกันมาเนิ่นนาน... น่าเสียดายนะครับที่บทละครตอนจบมันกำลังจะถูกฉีกทิ้ง" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังลอดออกมาจากภายใต้ฮู้ดสีดำ ก่อนที่มือเรียวยาวจะเอื้อมขึ้นปลดผ้าคลุมออกเผยให้เห็นใบหน้าคมคายรอยยิ้มมุมปากที่ประดับอยู่บนใบหน้านั้นไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเยียบเย็นและการดูแคลนที่ส่งตรงไปยัง 'คีย์' หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬ ผู้กำลังหน้าถอดสีในยามนี้ "ทะ... ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่!?" คีย์ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ แรงกระแทกทำให้พนักเก้าอี้ชนเข้ากับผนังเสียงดังสนั่น เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผากของชายผู้เคยเหยียบย่ำคนอื่นมานับไม่ถ้วน "ที่นี่คือเขตปกครองพิเศษของตลาดมืด การรักษาความปลอดภัยระดับเอสคลาส... แกผ่านเข้ามาได้ยังไง!" "ระบบรักษาความปลอดภัยระดับเอสคลาสอย่างนั้นหรือครับ?" ชายหนุ่มผู้มาใหม่หัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดตามองเอกสารลับนับร้อยหน้าที่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ "น่าขันสิ้นดี เงินเดือนของพวกยามที่พวกท่านจ้างมาเพื่อปิดปากฉัน มันยังน้อยกว่าค่ากาแฟหนึ่งแก้วที่ฉันใช้จ่ายด้วยซ้ำ... และเมื่อพูดถึงเงิน เงินนับสิบล้านเหรียญทองที่พวกท่านยักยอกมาจากคลังกอง บรรยากาศในห้องประชุมอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงลมหายใจหอบถี่ของเหล่าผู้บริหารกิลด์ดังประสานกันราวกับคนใกล้ตาย ลินน์ปรายตามองเอกสารบัญชีลับที่เปิดค้างอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรม เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมบาดลึก "บัญชีรายรับรายจ่ายฉบับนี้ มีร่องรอยการฟอกเงินผ่านเครือข่ายธนาคารลอยตัวในเขตแดนเหนือ... น่าสนใจทีเดียวค่ะ ที่กิลด์ผู้กล้าอันทรงเกียรติ กลับกลายเป็นแค่ซุ้มโจรที่หากินกับความล่มสลายของประชาชน" ลินน์เน้นเสียงคำว่า 'ค่ะ' ในใจด้วยความสมเพช ก่อนจะหันไปสบตากับคีย์ "จริงไหมคะ ที่รัก... อ้อ ขอโทษทีครับ ผมติดปากใช้คำพูดสมัยก่อนไปหน่อย" เธอแย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่งดงามแต่กลับสร้างความสะพรึงกลัวให้แก่ผู้พบเห็นยิ่งกว่าภูตผี "แก! นังแม่มดสารเลว! แกกล้าดียังไงมาขุดคุ้ยเรื่องพวกนี้!" หนึ่งในคณะกรรมการบริหารกิลด์ทนแรงกดดันไม่ไหว ตะโกนลั่นพร้อมกับชี้หน้าลินน์ด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว "พวกแกมันก็แค่เศษสวะที่ถูกขับไล่ออกไปจากเมืองหลวง คิดเหรอว่ามีหลักฐานแค่นี้แล้วจะทำลายพวกเราได้!" "หลักฐานแค่นี้... อย่างนั้นหรือครับ?" คีย์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เขายpyตัวพิงพนักเก้าอี้ ไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ผิดกับท่าทีตื่นตระหนกของอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง นิ้วเรียวยาวแตะลงบนแหวนมิติที่สวมอยู่บนนิ้วมือ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นพร้อมกับกระดาษหนาปึกที่ตกลงมากระแทกบนโต๊ะประชุมเสียงดังสนั่น *ปึก!* เอกสารนับพันแผ่นนั้นคือสัญญาซื้อขายทาสมนุษย์ บันทึกการส่งออกอาวุธผิดกฎหมาย และรายชื่อขุนนางระดับสูงที่รับสินบนจากกิลด์อัคคีทมิฬ ทุกตัวอักษร ทุกชื่อ และทุกยอดเงินถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด ยิ่งกว่านั้น ยังมีตราประทับประจำตัวของผู้นำกิลด์ประทับอยู่อย่างชัดเจน ปฏิเสธไม่ได้แม้แต่น้อย "นี่มัน... บัญชีลับตัวจริง! นายไปเอามันมาจากไหน!" คีย์เข่าอ่อนทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นพรม ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นชื่อของตนเองถูกระบุไว้เป็น 'ผู้สั่งการหลัก' ในทุกคดีอารกรรม "ฉันไม่ได้ไปเอา... แต่ฉันเป็นคน 'ซื้อ' มันต่างหากครับ" ชายหนุ่มผู้มาใหม่เดินเข้าไปตบไหล่ของคีย์เบาๆ สองครั้ง ราวกับกำลังปลอบประโลมเด็กน้อยที่กำลังทำความผิด "ด้วยวงเงินที่ไม่จำกัด และระบบโอนเงินข้ามมิติที่พวกท่านไม่มีวันเอื้อมถึง... การซื้อความฉิบหายให้กิลด์อัคคีทมิฬ มันใช้เวลาแค่สามวินาทีเองนะครับ" ทันทีที่สิ้นเสียงพูด ประตูห้องประชุมด้านหน้าก็ถูกถีบกระเด็นหลุดออกจากวงกบเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษของทางการในชุดเกราะเหล็กกล้าสีเงินวาววับ พร้อมอาวุธครบมือ พากันกรูกันเข้ามาปิดล้อมห้องประชุมไว้ทุกด้าน "กิลด์อัคคีทมิฬ ถูกสั่งปิดในข้อหากบฏต่อราชสำนักและอาชญากรรมข้ามมิติ! ใครขัดขืนมีโทษประหารสถานเดียว!" เสียงคำรามก้องของหัวหน้าหน่วยกศล. ดังสะท้อนไปทั่วตึกระฟ้าของตลาดมืด ความโกลาหลระเบิดขึ้นในพริบตา เหล่าผู้บริหารและสมาชิกกิลด์ต่างพากันวิ่งหนีตายอลหม่าน เสียงกรีดร้องและเสียงข้าวของแตกหักดังประสานกันระงม ทว่ารอบตัวของคีย์และลินน์กลับสงบนิ่งราวกับอยู่ในตาพายุ ไม่มีทหารคนใดกล้าแตะต้องคนทั้งสองแม้แต่ปลายนิ้ว เนื่องจากพวกเขากุมอำนาจและเส้นทางการเงินทั้งหมดของปฏิบัติการครั้งนี้ไว้ในกำมือ คีย์ที่เคยหยิ่งผยอง บัดนี้ได้แต่นั่งหมอบราบคาบกับพื้น น้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง อนาคต ชื่อเสียง และอำนาจที่สั่งสมมานานนับปี พังทลายลงภายในชั่วพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของคนที่เขาเคยเหยียบย่ำ ชายหนุ่มผู้มาใหม่หันหลังให้ภาพความวุ่นวายเบื้องหลัง เขาคว้ามือของลินน์มากุมไว้แน่น ทั้งสองเดินเคียงคู่กันออกทางประตูกระจกที่เชื่อมต่อไปยังลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวด้านนอก ลมยามค่ำคืนพัดกระโชกเส้นผมของเขากระเจิงเล็กน้อย เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์รุ่นใหม่ล่าสุดส่งเสียงคำรามก้องกังวานรอรับการกลับมาของผู้ชนะอย่างสมเกียรติ ทว่า ในขณะที่คีย์กำลังจะก้าวขาขึ้นสู่บันไดเครื่องบิน เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกัน... เป็นข้อความสั้นๆ จากระบบธนาคารกลางต่างมิติที่ระบุยอดเงินคงเหลือ '0.00 เหรียญ' พร้อมกับตัวหนังสือสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: **[คำเตือน: ทรัพย์สินทั้งหมดของท่านถูกอายัดและโอนย้ายไปยังบัญชีของ 'ผู้กล้าตกอับ' เรียบร้อยแล้ว และในขณะเดียวกัน... หนี้สินจำนวนห้าร้อยล้านเหรียญทองของกิลด์อัคคีทมิฬ ได้ถูกโอนมาเป็นภาระผูกพันของท่านแต่เพียงผู้เดียว นับถอยหลังการบังคับคดี: 10... 9...]** ...โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอดนะครับ!