พันธมิตรผู้จงรักภักดี

"พวกแกคิดว่าเงินซื้อความจงรักภักดีไม่ได้อย่างนั้นหรือครับ?" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทของคีย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของโถงประชุมกิลด์บูรพา ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทุกครั้งที่เสียงกระทบดังขึ้น หัวใจของเหล่าผู้บริหารกิลด์ชั้นนำก็กระตุกวูบราวกับมีเชือกมรณะมารัดรึงลำคอ เบื้องหน้าของเขาคือหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่แสดงตัวเลขยอดเงินหมุนเวียนในระบบ 'โอนเงินข้ามมิติ' ซึ่งพุ่งทะยานทะลุเพดานจนระบบแทบจะระเบิด ตัวเลขหลักสิบล้านเหรียญทองถูกกระจายออกไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเพื่อซื้อ 'ทุกอย่าง' ที่พวกมันเคยเหยียบย่ำ ลินน์ยืนเคียงข้างเขา มือเรียวบางเอื้อมมาสัมผัสแขนเสื้อของคีย์เบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและย้ำเตือนว่าเธอยังคงอยู่ตรงนี้ ไม่ว่าเบื้องหน้าจะมีพายุลูกใหญ่โหมกระหน่ำแค่ไหนก็ตาม ดวงตากลมโตของอดีตนักบวชสาวกวาดมองกลุ่มผู้เล่นอิสระนับร้อยคนที่ยืนอออยู่เต็มพื้นที่ด้านนอกกระจกใส พวกเขาไม่ใช่คนของกิลด์ แต่เป็น 'กองกำลังรับจ้าง' ที่พร้อมจะแปรพักตร์ทันทีที่เห็นผลประโยชน์มหาศาล "ท่านคีย์... เรื่องนี้มันเข้าใจผิดกันได้นะครับ!" หัวหน้ากิลด์บูรพาหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก เขาลุกขึ้นยืนค้ำโต๊ะพยายามส่งสายตาอ้อนวอน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปากของอดีตผู้กล้า "เข้าใจผิดหรือครับ? ตอนที่พวกคุณรุมขับไล่ผมออกจากปาร์ตี้อย่างไร้เยื่อใย หรือตอนที่พวกคุณริบทรัพย์สินทั้งหมดของลินน์ไป... นั่นก็คือความเข้าใจผิดด้วยหรือเปล่าครับ?" คีย์ถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กดดันจนผู้ฟังแทบกระอักเลือด บรรยากาศในห้องประชุมอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอายของอำนาจเงินและความแค้นที่สะสมมานานนับแรมปีอบอวลไปทั่ว ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'ผู้กล้าตกอับ' ทว่าในเวลานี้ เขากลับกลายเป็นผู้กุมชะตากรรมของทุกคนในดินแดนแห่งนี้ไว้ทั้งหมด ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นอิสระจำนวน 3,450 คน ได้ทำการกด 'ยอมรับสัญญาว่าจ้างถาวร' กับสำนักของผู้กล้าคีย์เรียบร้อยแล้ว!] เสียงฮือฮาดังขึ้นจากด้านนอกกระจกใส เหล่าผู้เล่นอิสระที่เคยยืนลังเล ต่างพากันเปลี่ยนปลอกแขนสัญลักษณ์เป็นสีทองอร่าม ซึ่งเป็นเครื่องหมายว่าพวกเขาได้กลายเป็นกองกำลังใต้สังกัดของคีย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เงินสดและไอเทมระดับตำนานที่ถูกโอนเข้าบัญชีของพวกเขาก่อนหน้านี้ คือหลักประกันที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำสาบานใดๆ ในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ "พวกเราไม่ได้มาเพื่อขายวิญญาณครับ... แต่พวกเรามาเพื่อความถูกต้องต่างหาก!" เสียงตะโกนจากตัวแทนผู้เล่นอิสระคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอก ก่อนที่ฝูงชนนับพันจะพร้อมใจกันคุกเข่าลงข้างหนึ่ง หันหน้าเข้าหาห้องประชุม เพื่อแสดงความเคารพต่อชายผู้ใช้เงินสดฟาดหน้าศัตรูจนดิ้นไม่หลุด ภาพนั้นสะท้อนอยู่ในแววตาของหัวหน้ากิลด์บูรพา เขาทรุดฮวบนั่งลงกับเก้าอี้ทันที ความหวังสุดท้ายที่จะใช้กำลังพลข่มขู่ได้มลายหายไปในพริบตา กิลด์ใหญ่ที่สร้างมานานนับปี พังทลายลงภายในคืนเดียวด้วยพลังอำนาจที่เงินตราสามารถซื้อได้ทุกสิ่ง คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เสื้อคลุมสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟจากระบบ เขากวาดสายตามองความพินาศย่อยยับของศัตรูด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่า การแก้แค้นไม่ได้ให้ความสะใจแบบดิบเถื่อน แต่มันคือความหอมหวานของการทวงคืนความยุติธรรมในแบบที่อีกฝ่ายไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะอ้าปากเถียง "เกมยังไม่จบแค่นี้หรอกนะครับ..." คีย์พึมพำเบาๆ กับตัวเอง ขณะที่มือขวายังคงถือบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ปรากฏประกายแสงเรืองรอง ทว่า ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังจะเข้าทางและชัยชนะอยู่แค่เอื้อม เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นจากทางเดินลับด้านหลังห้องประชุม ซึ่งควรจะเป็นพื้นที่ปิดตายที่ไม่มีใครเข้าถึงได้ ลินน์ขมวดคิ้วมุ่นทันที เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมานาแปลกประหลาดที่กดทับจนลมหายใจสะดุด ประตูบานเหล็กกล้าค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเงาร่างของบุคคลที่ควรจะตายไปในดันเจี้ยนแห่งความมลทินเมื่อหเดือนก่อน—ใบหน้านั้นแย้มยิ้มอย่างบิดเบี้ยว พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้คีย์ต้องชะงักค้างไปในทันที "ไม่นึกเลยนะครับ... ว่าท่านผู้กล้าจะลืมคนสนิทคนนี้ไปเสียสนิทเลย" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอดนะครับ!