ผู้เล่นที่ดูถูกอาชีพ

เสียงหัวutterเยาะเย้ยดังระงมก้องลานฝึกซ้อมระดับสูงของกิลด์รุ่งอรุณ แสงไฟจากคริสตัลเวทMage-Light สะท้อนลงบนชุดเกราะเหล็กกล้าชั้นดีที่เคลือบด้วยน้ำยาเวทมนตร์สีครามเงางาม บารอน ไทเลอร์ ขาใหญ่ประจำเซิร์ฟเวอร์และหัวหน้ากิลด์ย่อยเขตตะวันตกกำลังยืนกอดอก มองดูเศษซากดาบเหล็กขึ้นสนิมในมือของคีย์ด้วยแววตารังเกียจราวกับกำลังมองดูขยะเปียกข้างถนน "แกคิดว่าเศษเหล็กผุๆ นี่ จะเอามาใช้ลงดันเจี้ยนระดับหายากร่วมกับพวกเราได้งั้นรึ เจ้าคนตกอับ?" ไทเลอร์แค่นหัวเราะเสียงดัง เรียกเสียงฮาครืนจากลูกสมุนนับสิบคนที่รายล้อมอยู่รอบด้าน สายตาของพวกมันเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม คล้ายกับความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตที่พวกมันเคยเหยียบย่ำคีย์และลินน์อย่างไร้ความปรานี ลินน์ ก้าวเท้าเข้าไปยืนขนาบข้างคีย์อย่างเงียบเชียบ มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อคลุมเก่าๆ ของชายหนุ่มไว้แน่น นัยน์ตาสสีมรกตของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเชื่อมั่นและประกายความเย็นชาที่จ้องมองไปยังกลุ่มคนที่เคยทรยศพวกเขา คีย์ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยวแบบเด็กๆ แต่มันกลับลึกล้ำและว่างเปล่าจนน่ากลัวราวกับหลุมดำ ชายหนุ่มปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ดังฟังชัดไปทั่วบริเวณ "เศษเหล็กหรือ... น่าสนใจดีนี่ครับ ไทเลอร์" มุมปากของคีย์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย "ในเมื่อพวกคุณมั่นใจในอาวุธระดับแรร์ที่ประมูลมาด้วยราคาแพงลิบลิ่วกันนัก งั้นเรามาลองพิสูจน์กันหน่อยดีไหมครับว่า ระหว่างเงินที่พวกคุณอวดอ้าง กับอำนาจที่แท้จริง... สิ่งไหนจะพังทลายเร็วกว่ากัน" สิ้นเสียงของคีย์ นิ้วมือของเขาก็ตวัดกลางอากาศเรียกหน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่คนอื่นมองไม่เห็นออกมา แสงสว่างวาบพุ่งออกมาจากอากาศธาตุพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบโอนเงินข้ามมิติที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ ตรวจพบการทำธุรกรรมวงเงินสูงสุด: 50,000,000 เหรียญทองคำเวทมนตร์ ] [ ทำการยืนยันผ่านบัตรเครดิตสีดำไร้ขีดจำกัด... สำเร็จ ] [ เริ่มต้นกระบวนการอัปเกรดแบบก้าวกระโดด: ข้ามขีดจำกัดระดับตำนานสู่ระดับบรรพกาล (Mythic to Primordial Grade) ] บรรยากาศภายในลานฝึกซ้อมพลันเปลี่ยนเป็นอึดอัดขึ้นมาทันที อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างกะทันหันจนเกิดไอสีขาวออกจากปากของผู้คนที่ยืนอยู่ แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างของคีย์จนเหล่าลูกสมุนของไทเลอร์ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นโดยไม่ทราบสาเหตุ "นะ... เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมแรงกดดันนี่มัน..." ไทเลอร์หน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ความมั่นใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกอย่างรุนแรงเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตายที่คืบคลานเข้ามา ดาบเหล็กขึ้นสนิมในมือของคีย์เริ่มสั่นระริก สนิมสีแดงเข้มที่เกรอะกรังค่อยๆ หลุดร่อนออกทีละน้อย เผยให้เห็นเนื้อเหล็กสีนิลสนิทที่สะท้อนแสงประกายรุ้งลึกลับ ลวดลายอักขระโบราณสีทองคำเปล่งแสงเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนแสบตา เสียงกึกก้องราวกับเสียงคำรามของมังกรโบราณดังสะท้อนก้องมาจากห้วงมิติที่ลึกที่สุด ไทเลอร์และพวกพ้องต่างผถดถอยหลังไปคนละก้าวด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า อาวุธระดับขยะที่พวกเขาหัวเราะเยาะเมื่อครู่ กลับกำลังถูกหลอมรวมใหม่ด้วยพลังงานเงินสดมหาศาลที่ซื้อได้กระทั่งกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้! "จำไว้นะครับไทเลอร์..." คีย์เอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่กลับดังชัดเจนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคน "คนที่มีเงินสดในมือมากพอ... เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเองหรอกครับ เพราะจะมีสิ่งของราคาแพงลิบลิ่วคอยตบหน้าพวกคุณแทน" แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทะลุหลังคากลางแจ้งของลานฝึกซ้อม แรงระเบิดจากคลื่นพลังงานระดับบรรพกาลกวาดร่างของกลุ่มไทเลอร์ปลิวไปกระแทกกำแพงหินจนแตกร้าวเป็น0วงกว้าง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมตามมาติดๆ ทว่า ในวินาทีที่คีย์กำลังจะก้าวเท้าเข้าไปหาไทเลอร์ที่นอนคู้ตัวอยู่บนพื้นอย่างไร้ทางสู้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังขึ้นที่ทางเข้าลานฝึก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ทั้งคีย์และลินน์คาดไม่ถึงที่สุด—ชายชราในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์สัญลักษณ์แห่งสภาสูงผู้เคยตัดสินเนรเทศพวกเขาออกจากเมืองหลวง ยืนถือไม้เท้าคฑาศักดิ์สิทธิ์จ้องมองมาที่คีย์ด้วยแววตาสั่นระริก "ไม่นึกเลยว่าเจ้าสัปะรดตกอับ จะกลายเป็นคนที่ถือครองระบบต้องห้าม..." ชายชราเอ่ยเสียงสั่น พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "จับตัวมันไว้! ทรัพย์สินทั้งหมดของมันตกเป็นของสภาสูงตั้งแต่บัดนี้!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจในบทนี้ และมาร่วมลุ้นระทึกไปกับการเผชิญหน้าครั้งใหม่ในตอนหน้าด้วยกันนะครับ