สงครามเศรษฐกิจดันเจี้ยน

"พวกแกคิดว่าผูกขาดตลาดไอเทมระดับ A ได้แล้วจะครองโลกได้งั้นหรือครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังสะท้านไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของกิลด์ 'พยัคฆ์ทมิฬ' สมาคมฮันเตอร์ผู้ทรงอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศ โต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงถูกกระแทกด้วยฝ่ามือของ 'กิตติ' ประธานกิลด์ผู้เรืองอำนาจ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตากวาดมองลูกน้องระดับสูงที่นั่งคอตกอยู่รอบโต๊ะ รายงานบนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า กำลังสั่นคลอนรากฐานอาณาจักรธุรกิจมูลค่าหมื่นล้านของพวกเขาอย่างรุนแรง "มันเป็นใครวะ!" กิตติคำราม เสียงคำรามต่ำในลำคอสะท้อนความเดือดดาล "ร้านค้าไร้ชื่อเสียงบ้าบออะไร ถึงกล้าเอา 'ผลึกมานาบริสุทธิ์' ออกมาวางขายตัดราคาฮวบฮวบถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์! แถมยังเป็นไอเทมคุณภาพระดับสูงที่กิลด์เรากว้านซื้อมาจากดันเจี้ยนเกรด S ทั้งหมดในสัปดาห์นี้ด้วย!" ไม่มีใครกล้าสบตาประธานกิลด์ ทุกคนรู้ดีว่าผลึกมานาเหล่านั้นคือเส้นเลือดใหญ่ที่ใช้หล่อเลี้ยงการอัปเกรดอาวุธและศิลาเวทของสมาชิกกิลด์ การที่จู่ๆ มีร้านค้านอกระบบโผล่ขึ้นมาดัมพ์ราคาจนตลาดปั่นป่วน ย่อมหมายถึงความเสียหายระดับมหาศาล และใครบางคนกำลังตั้งใจทุบหม้อข้าวพวกเขาอย่างเลือดเย็น ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรในย่านการค้าใจกลางเมืองหลวง บริเวณหน้าร้าน 'รินทร์ ช็อปปิ้ง' ร้านค้าขนาดกะทัดรัดที่ถูกรีโนเวทใหม่ด้วยดีไซน์เรียบหรูทันสมัย บรรยากาศกลับเนืองแน่นไปด้วยฝูงชนและเหล่าฮันเตอร์อิสระนับร้อยคนที่เบียดเสียดกันเข้ามาจนล้นทะลักออกนอกประตู "นี่มันบ้าไปแล้ว..." ฮันเตอร์อิสระคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง ขณะจ้องมองป้ายราคาบนชั้นวางสินค้า "ศิลาป้องกันแรงกระแทกเกรด A ขายแค่สามแสนเยน? บ้าหรือเปล่า! ปกติในกิลด์ใหญ่ขายกันไม่ต่ำกว่าสองล้านนะเว้ย!" "ไม่ใช่แค่ชิ้นนั้นหรอกครับ ดาบสั้นวายุคลั่งเล่มนั้นก็ราคาแค่ครึ่งเดียวของตลาดมืดแถมออฟชั่นเสริมครบถ้วน! เจ้าของร้านเป็นใครกันแน่ ทำไมกล้าหาญขนาดนี้ ไม่กลัวโดนกิลด์ใหญ่ตามเก็บหรือไง" เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่วร้าน ลินิน ฮันเตอร์แรงก์ S สายซัพพอร์ตผู้เลื่องชื่อ ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยรอยยิ้มบางเบา ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความโล่งใจและภาคภูมิใจ ในมือเรียวบางกำลังจัดเรียงขวดน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตเกรดพรีเมียมที่ถูกเติมเข้ามาอย่างไม่มีวันหมด เธอมองร่างสูงโปรดของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ รินทร์... สามีและคู่ชีวิตที่เคยถูกเหยียบย่ำว่าเป็นแค่ตัวถ่วงไร้แรงก์ รินทร์สวมเสื้อโค้ทสีดำสนิท ใบหน้าคมคายฉายแววเยือกเย็นและเฉียบขาด ดวงตาคมกริบกวาดมองความอลหม่านตรงหน้าด้วยความสงบนิ่ง มือหนายกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ท่ามกลางเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังรัวไม่ขาดสายในหัว [ติ๊ง! ยอดขายรวมทะลุเป้าหมายรายวัน 500,000,000 เครดิต!] [ระบบอภิมหาเศรษฐีข้ามมิติ ทำการปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึง 'คลังแสงลับมิติที่ 9' เรียบร้อยแล้วครับ] [สินทรัพย์สุทธิของคุณในปัจจุบัน: เหนือกว่าสมาคมฮันเตอร์อันดับ 1 ของประเทศอย่างเป็นทางการ] รินทร์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความสะใจและความเด็ดเดี่ยวของคนที่กำชัยชนะไว้ในมือ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น... พวกที่เคยเหยียดหยาม หักหลัง และเหยียบย่ำเขาและลินินลงกับพื้นดิน จนเกือบเอาชีวิตไม่รอดในดันเจี้ยนแห่งความตายเมื่อหลายปีก่อน ถึงเวลาที่ต้องชำระบัญชีทีละคนแล้ว "รินทร์ครับ..." เสียงหวานของลินินเอ่ยเรียกเบาๆ พร้อมกับมือเรียวที่เอื้อมมาแตะแขนเสื้อเขาอย่างแผ่วเบา เธอมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและความผูกพันที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเนิ่นนาน "ทางกิลด์พยัคฆ์ทมิฬเริ่มเคลื่อนไหวแล้วนะคะ มีคนเห็นฮันเตอร์ระดับสูงของพวกมันกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้... คุณระวังตัวด้วยนะ" รินทร์หันมามองภรรยาคนสวย สายตาที่เย็นชาเมื่อครู่พลันอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวของเธอไว้ บีบเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคง "ไม่ต้องห่วงหรอกครับลินิน" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ผมบอกคุณแล้วไงว่า วันเวลาที่เราต้องก้มหัวให้พวกมันมันจบลงไปนานแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... คนที่จะต้องก้มหัวขอร้อง ไม่ใช่เรา" สิ้นคำพูดของรินทร์ เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องจากท้องฟ้าด้านนอกดึงดูดความสนใจของทุกคนในร้าน เฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะสีดำสนิทตราสัญลักษณ์ของ 'กิลด์พยัคฆ์ทมิฬ' ลอยลำต่ำลงมาจอดสนิทบนลานจอดรถฉุกเฉินหน้าลานร้านค้า แรงลมมหาศาลจากใบพัดพัดจนฝุ่นตลบอบอวล ฝูงชนด้านนอกต่างแตกตื่นและรีบถอยร่นออกไปเปิดทางด้วยความหวาดกลัว ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก กิตติ ประธานกิลด์พยัคฆ์ทมิฬก้าวลงมาด้วยสีหน้าถมึงทึง ด้านหลังของเขาเต็มไปด้วยฮันเตอร์แรงก์ A และ S มากฝีมือกว่าสิบชีวิตที่แผ่จิตสังหารรุนแรงออกมาจนอากาศรอบบริเวณแทบจะแข็งตัว กิตติเดินดุ่มๆ เข้ามาในร้านด้วยท่าทีคุกคาม ดวงตาคมกวาดมองสินค้าและป้ายราคาด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ชายหนุ่มร่างสูงผู้ยืนสงบนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ "แกสินะ... ไอ้สวะที่บังอาจมาเล่นตลกกับตลาดของกิลด์เรา!" กิตติแผดเสียงก้องด้วยความโมโห พร้อมกับตบโต๊ะเคาน์เตอร์เสียงดังลั่นจนข้าวของสั่นสะเทือน "รู้ไหมว่าแกกำลังหาเรื่องใครอยู่! คุกเข่าลงแล้วส่งมอบกรรมสิทธิ์ร้านนี้พร้อมระบบซัพพลายไอเทมทั้งหมดให้กิลด์ฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น... อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!" บรรยากาศภายในร้านเงียบกริบลงทันที ฮันเตอร์อิสระหลายคนกลั้นหายใจด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจแรง ทุกคนต่างคิดว่ารินทร์คงไม่รอดเงื้อมมือของประธานกิลด์ผู้โหดเหี้ยมคนนี้แน่ ทว่า รินทร์กลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขายังคงยืนกอดอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย ราวกับกำลังมองตัวตลกกำลังแสดงละครสัตว์ที่น่าสมเพช "คุกเข่าเหรอครับ?" รินทร์ทวนคำด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เสียดแทงลึกถึงขั้วหัวใจ เขายิ้มเยาะที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนจะควักสมาร์ตโฟนสีดำสนิทดีไซน์ล้ำยุคออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท "น่าเสียดายจังนะครับ... พอดีว่าผมไม่ค่อยชอบก้มหัวให้ใคร ยิ่งกับคนที่กำลังจะล้มละลาย... ยิ่งไม่มีความจำเป็นใหญ่เลย" รินทร์กดหน้าจอไม่กี่ครั้ง เสียงแจ้งเตือนระบบการเงินระดับประเทศก็ดังสะท้อนก้องผ่านลำโพงบลูทูธขนาดยักษ์ที่เชื่อมต่อไว้ทั่วทั้งย่านการค้า [ธุรกรรมเสร็จสิ้น: ทำการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์ 'พยัคฆ์ทมิฬ' 100% เรียบร้อยแล้วครับ] กิตติชะงักกึก สีหน้าที่เคยเกรี้ยวกราดแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา ร่างหนาสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกเมื่อสมาร์ตโฟนในมือของเขาเองก็แผดเสียงแจ้งเตือนการถูกปลดฟ้าผ่าดังลั่นระรัว รินทร์ก้าวเท้าเดินเข้าไปหากิตติช้าๆ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกของประธานกิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ ก่อนจะเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ได้ยินกันเพียงแค่สองคน "ตอนนี้... คุณเป็นแค่ลูกจ้างกินเงินเดือนธรรมดาๆ ในบริษัทของผมแล้วล่ะครับ ท่านอดีตประธานกิลด์" — ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา