ลินินคือสิ่งเดียวที่ประเมินค่าไม่ได้

"ท่านผู้บัญชาการ... เรื่องนี้คงต้องขอความร่วมมือจากทางสมาคมเป็นกรณีพิเศษแล้วกระมึงครับ" เสียงแหบพร่าทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจกดดันระดับแรงก์ S ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องรับรองวีไอพี แรงกดดันจากมานาสีนิลที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างของชายชราเบื้องหน้า ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาทึบราวกับจมดิ่งลงสู่ก้นบึงมหาสมุทร รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน ชายชราผู้นี้คิดว่าการใช้ชื่อเสียงและอำนาจมืดของสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติมาข่มขู่ จะสามารถทำให้ฮันเตอร์ไร้แรงก์อย่างเขาหวาดกลัวได้สินะครับ แต่ทว่า รินทร์ในเวลานี้ หาใช่ฮันเตอร์ตกอับผู้เคยถูกเหยียดหยามเมื่ออดีตอีกต่อไปแล้ว โครม! ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของบอดี้การ์ดส่วนตัวของท่านผู้บัญชาการ ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่ความตื่นตระหนกของรินทร์ หากแต่เป็นแววตาคู่คมที่จ้องมองกลับมาด้วยความว่างเปล่าราวกับกำลังมองดูตัวตลกในคณะละครสัตว์ "แก... ยังมีหน้ามายิ้มอยู่อีกงั้นหรือไอ้สวะรินทร์! รู้ไหมว่าเบื้องหน้าของแกคือใคร!" เสียงตะคอกด้วยความโกรธเกรี้ยวจากนายทหารยศสูงดังลั่น ทว่ารินทร์เพียงแค่ยกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่อย่างไม่ใส่ใจ "ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งสมาคมฮันเตอร์... ผู้กุมอำนาจในการจัดสรรดันเจี้ยนและใบอนุญาตฮันเตอร์ทั่วประเทศสินะครับ" รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบสนทนาราวกับกำลังคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ ดวงตาคมกริบกวาดมองชายชราผู้สวมชุดสูทหรูหราที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะไม้สลักลวดลายประณีต "น่าเสียดายจริงๆ ที่อำนาจปลอมๆ ของพวกท่าน มันไม่มีค่าแม้แต่จะเอามาแลกกับเศษกระดาษทิชชูในสายตาของผม" "สามหาว!" ชายชราตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนแรงกดดันระดับ SSS ทะลักออกมาสะเทือนกระจกหน้าต่างจนเกิดรอยร้าว "เด็กเมื่อวานซืนอย่างแก กล้าดียังไงมาท้าทายอำนาจของสมาคม! คิดว่ามีดีลลับกับกิลด์พยัคฆ์ทมิฬแล้วจะใหญ่ค้ำฟ้าหรือไง!" รินทร์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาแล้วกดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้ง ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบอันคุ้นเคยดังขึ้นในห้วงความคิดของรินทร์ พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ติ๊ง! ตรวจพบคำสั่งซื้อพิเศษ: 'สร้อยคอดาราสวรรค์' (ไอเทมระดับตำนาน - SSS-Rank) มูลค่า 5,000,000,000 เครดิต] [ระบบกำลังดำเนินการหักเงินผ่านบัญชี 'แบล็กการ์ดอภิมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัด'... หักเงินสำเร็จ!] [ไอเทมถูกส่งตรงเข้าสู่คลังมิติส่วนตัวของโฮสต์เรียบร้อยครับ] รินทร์ปิดหน้าต่างระบบลงด้วยรอยยิ้มบางเบา ความรู้สึกสะใจไหลทะลักเข้าสู่กระแสเลือด มันช่างเป็นความรู้สึกที่หอมหวานเสียเหลือเกินกับการใช้เงินสดฟาดหัวพวกที่ชอบทำตัวเหนือกว่า เงินคืออำนาจ และในโลกที่โหดร้ายใบนี้ เงินคือพระเจ้าที่แท้จริง ในขณะเดียวกัน ที่ลานจอดรถ VIP ด้านล่างของอาคารสมาคม ลินินกำลังยืนรอรินทร์ด้วยความกระวนกระวายใจ ฮันเตอร์สาวแรงก์ S สายซัพพอร์ตผู้มีใบ่างงดงามราวกับภาพวาดและเส้นผมสีเงินยวดยวงกำลังกุมมือตัวเองแน่น ความเป็นห่วงฉายชัดผ่านดวงตากลมโตคู่สวย เธอรู้ดีว่ารินทร์แอบสืบเรื่องราวเบื้องหลังการตายของฮันเตอร์รุ่นพี่ และการมาพบกับผู้บัญชาการสูงสุดในวันนี้มันอันตรายแค่ไหน "รินทร์... คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ" ลินินพึมพำกับตัวเองเบาๆ เธอยอมละทิ้งทุกอย่าง ยอมแม้กระทั่งถูกกิลด์ใหญ่ขับไล่ เพียงเพราะต้องการยืนเคียงข้างชายผู้เคยปกป้องเธอในวันที่เธอยังเป็นแค่ฮันเตอร์ฝึกหัดไร้ชื่อเสียง สำหรับลินินแล้ว รินทร์ไม่ได้เป็นแค่คนรัก แต่เขาคือบ้าน คือลมหายใจ และคือสิ่งเดียวในโลกใบนี้ที่ประเมินค่าไม่ได้ พรึบ! จู่ๆ อากาศเบื้องหน้าของลินินก็บิดเบี้ยวเป็นวงกลมสีทอง แสงสว่างวาบขึ้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่กล่องไม้แกะสลักลวดลายโบราณจะตกลงมาอยู่บนฝ่ามือของเธออย่างนุ่มนวล ลินินสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เธอมองซ้ายมองขวาด้วยความระแวดระวัง ก่อนจะค่อยๆ เปิดฝากล่องไม้นั้นออก แสงสีฟ้าครามเจิดจ้าพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน แรงกดดันจากมานาบริสุทธิ์แผ่ขยายออกไปรัศมีหลายร้อยเมตร จนทำให้ฮันเตอร์รอบบริเวณนั้นต่างต้องคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว ลินินเบิกตากว้างจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อสิ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายในกล่องนั้นคือ 'สร้อยคอดาราสวรรค์' ไอเทมซัพพอร์ตระดับตำนานที่ถูกบันทึกไว้ในตำราโบราณว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่สูญหายไปกว่าร้อยปี! "นี่มัน... หรือว่า..." ลินินยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกตะลึง น้ำใสๆ เอ่อคลอเบ้าตาคู่สวยทันที เธอมองขึ้นไปบนตึกสูงระฟ้าของสมาคมด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ในวินาทีเดียวกันนั้นเอง บนห้องพักรับรองชั้นบนสุด รินทร์ที่กำลังยืนเผชิญหน้ากับผู้บัญชาการสูงสุดและเหล่าบอดี้การ์ดนับสิบชีวิต ก็ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสูทออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น เขามองหน้าชายชราที่เริ่มมีเหงื่อกาฬไหลซึมลงมาตามขมับด้วยความตื่นตระหนก เนื่องจากแรงกดดันจากมานาของรินทร์ในตอนนี้ มันกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผลจนทะลุเพดานแรงก์ S ไปไกลลิบ! "แก... แกเป็นใครกันแน่! ทำไมมานาของแกถึง..." ชายชราก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ขาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด รินทร์หัวسเราะในลำคอเบาๆ แววตาสีดำสนิทคู่นั้นไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ทั้งสิ้น "ผมก็แค่... สามีของคนที่พวกคุณกำลังคิดจะแตะต้องยังไงล่ะครับ" ครืนนนนน! พื้นห้องรับรองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว กระจกบานยักษ์ด้านหลังแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของเงาดำนับสิบที่พุ่งทะลุเข้ามาล้อมรอบตัวผู้บัญชาการสูงสุดไว้ในพริบตาเดียว! และก่อนที่ใครจะได้ส่งเสียงกรีดร้อง ประตูห้องรับรองก็ถูกกระชากเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุดก้าวเข้ามา... ขอบคุณที่ติดตามอ่านผลงานของ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" นะครับ