ประกาศศักดาในดันเจี้ยนฝึกหัด

"ใครอนุญาตให้พวกคุณเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของผม?" น้ำเสียงของรินทร์เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบกวาดมองกลุ่มฮันเตอร์รุ่นใหม่ที่ยืนอึ้งอยู่หน้าประตู ด่านทดสอบดันเจี้ยนฝึกหัดระดับ F ที่ควรจะเป็นสนามเด็กเล่นสำหรับมือใหม่ กลับถูกรินทร์เปลี่ยนให้กลายเป็นสนามล่าสังหารในเวลาเพียงไม่กี่นาที ที่พื้นเบื้องหน้า ศพของ 'ก็อบลินคิง' บอสประจำดันเจี้ยนที่ขึ้นชื่อว่าอึดและโหดร้ายที่สุด นอนแน่นิ่งในสภาพร่างกายแหลกเหลวจากการโจมตีเพียงครั้งเดียว ไม่มีการร่ายเวทมนตร์อลังการ ไม่มีการตะโกนก้องฟ้า มีเพียงรอยเท้าเปื้อนเลือดที่ลากผ่านใจกลางห้องโถงมาจนถึงจุดที่รินทร์ยืนอยู่ "รินทร์... นี่เธอ... ทำได้ยังไง?" หัวหน้าทีมฮันเตอร์รุ่นใหม่ที่เคยเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานผู้เคยดูถูกรินทร์ว่า 'ขยะไร้แรงก์' ถึงกับหน้าถอดสี มือที่ถือดาบสั่นเทาจนเกิดเสียงกระทบกันของโลหะ รินทร์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ปัดฝุ่นที่ไหล่เบาๆ ก่อนจะเบนสายตาไปหาลินินที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างๆ หญิงสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจแม้แต่น้อย เธอเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆ ให้เขา—ยิ้มที่สื่อความหมายว่า 'จัดการให้สิ้นซากเลยครับที่รัก' "ดันเจี้ยนนี้ถูกเคลียร์แล้ว" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ถ้าพวกคุณไม่อยากเป็นศพเฝ้าสมบัติ ก็ไสหัวออกไปให้พ้นทางผม" "ไอ้ขยะ! อย่าได้ใจไปหน่อยเลย!" หนึ่งในฮันเตอร์รุ่นใหม่ที่ยังไม่ยอมรับความจริงพุ่งดาบเข้ามาหมายจะแทงเข้าที่หัวไหล่ของรินทร์ ทว่า... ก่อนที่ปลายดาบจะถึงตัว ชายหนุ่มเพียงแค่ดีดนิ้ว *ตึก!* แรงอัดมหาศาลจากระบบอภิมหาเศรษฐีข้ามมิติกระแทกเข้าที่หน้าอกของชายคนนั้นจนกระเด็นทะลุกำแพงหินไปไกลหลายเมตร รินทร์ไม่ได้ใช้พลังฮันเตอร์ แต่เขาใช้ 'ความรวย' ที่มาในรูปแบบของสกิล [จ่ายเงินซื้อความยุติธรรม] ซึ่งสามารถเปลี่ยนค่าเงินในระบบให้เป็นแรงกระแทกทางกายภาพได้มหาศาล "เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง แต่เงินซื้อความเจ็บปวดให้พวกแกได้แน่ๆ" รินทร์แสยะยิ้มที่มุมปาก ลินินเดินเข้ามาใกล้ พลางจัดปกเสื้อให้ชายหนุ่ม "คนพวกนี้ไม่คู่ควรกับการเสียเวลาหรอกครับรินทร์ เราไปจัดการธุระต่อที่สมาคมฮันเตอร์กันดีกว่าครับ" รินทร์พยักหน้า เขาหยิบสมาร์ทโฟนดีไซน์หรูหราขึ้นมา หน้าจอระบบปรากฏตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่พุ่งสูงจนน่าตกใจจากการเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยความเร็วสูงเป็นสถิติใหม่ของโลก ระบบส่งเสียงแจ้งเตือนที่ดังพอจะทำให้ฮันเตอร์ทุกคนในโถงนั้นต้องหูอื้อ [ภารกิจ: ประกาศศักดาสำเร็จ! รับคะแนนสะสม 500,000 พอยต์ และสิทธิพิเศษ 'สถานะลูกค้าวีไอพีระดับจักรวาล'] ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตะลึงกับร่างที่ล้มลงของเพื่อนร่วมทีมและสถิติที่ถูกทำลาย รินทร์ก็ก้าวเดินผ่านกลุ่มคนเหล่านั้นไปอย่างสง่างาม ราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้า แต่แล้ว เมื่อเขากำลังจะก้าวพ้นประตูโถงดันเจี้ยน เสียงแจ้งเตือนที่น่าขนลุกจากระบบก็ดังขึ้นในหัว [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากฮันเตอร์แรงก์ SSS ที่กำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของคุณ... เป้าหมายคือการกำจัด 'ตัวตนที่ไม่ได้รับอนุญาต'] รินทร์หยุดฝีเท้าทันที เขาหันกลับมามองลินินที่สีหน้าเริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาฉับพลัน เธอขยับมาบังด้านหลังของเขาไว้แน่น ทว่า ก่อนที่ความตึงเครียดจะถึงขีดสุด เสียงเฮลิคอปเตอร์ทหารลำยักษ์ที่บินต่ำลงมาเหนือเพดานดันเจี้ยนเปิดก็ดังสนั่นหวั่นไหว แรงลมมหาศาลเป่าจนเศษหินและฝุ่นตลบอบอวล ประตูห้องรับรองด้านหลังของเขาก็ถูกพังทลายลงอีกครั้ง พร้อมกับชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวเดินเข้ามาด้วยท่าทีคุกคาม พร้อมกับวางบัตรสีดำใบหนึ่งลงบนโต๊ะกลางห้อง "รินทร์... ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมเป็นตัวแทนจาก 'สมาคมลับแห่งโลกใบที่สอง' และดูเหมือนว่า... สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ จะทำให้คนบนนั้นไม่พอใจอย่างรุนแรง" รินทร์มองบัตรสีดำบนโต๊ะสลับกับชายผู้นั้น ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ "ถ้าพวกมันไม่พอใจ... ก็บอกให้พวกมันเอาเงินมาคุยกับผม หรือไม่ก็เตรียมตัวรับมือกับการล่มสลายของสมาคมพวกมันได้เลย" รินทร์หยิบบัตรสีดำใบนั้นขึ้นมา แล้วหักมันเป็นสองท่อนต่อหน้าต่อตาชายชุดสูทท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วดันเจี้ยน ก่อนที่เขาจะหันไปหาลินินแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด "เตรียมตัวให้พร้อมครับลินิน... คืนนี้เราจะประกาศสงครามกับโลกทั้งใบ" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของรินทร์และลินินนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!