งานเลี้ยงหน้ากากและกับดัก

“ถ้าคิดว่าการเอาเศษเงินหลักสลึงมาซื้อบัตรเชิญงานกาล่าการกุศลของสมาคมฮันเตอร์ จะทำให้แกเอาหน้ามาเดินเทียบชั้นกับฉันได้ล่ะก็... รินทร์ นายมันก็ยังเป็นได้แค่สุนัขข้างถนนตัวเดิมที่ไร้ค่าไม่เปลี่ยน” เสียงหัวเราะเยาะหยันดังลอดผ่านหน้ากากแฟนธอมประดับเพชรเม็ดโตของ ‘พงศกร’ ทายาทตระกูลใหญ่ผู้กุมอำนาจตลาดประมูลดันเจี้ยนค่อนทวีป ภายในห้องโถงจัดเลี้ยงระดับไฮแอนด์ที่ประดับด้วยโคมไฟระย้าคริสตัลออสเตรีย บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยสายตานับร้อยคู่ที่มองตรงมายังร่างของชายหนุ่มในชุดสูทตัดเย็บประณีตเรียบง่าย สายตาเหล่านั้นเคลือบไว้ด้วยความดูแคลน สมเพช และรอคอยเวลาที่จะเหยียบย่ำให้จมดิน รินทร์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยว รอยยิ้มบางเฉียบราวน้ำแข็งขั้วโลกปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเยือกเย็น เขายกแก้วแชมเปญขึ้นจิบช้าๆ ทอดสายตามองชายผู้หลงระเริงในอำนาจปลอมๆ ตรงหน้าด้วยความรู้สึกเวทนาเสียยิ่งกว่าโกรธ ข้างกายของรินทร์ ลินิน ฮันเตอร์สาวแรงก์ S ในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มราวยามค่ำคืน ยืนสงบนิ่งราวกับประติมากรรมชั้นสูง มือเรียวบางของเธอสอดประสานเข้ากับอุ้งมือของรินทร์แน่น แรงบีบกระชับที่ส่งผ่านความอบอุ่นมานั้น คือเครื่องยืนยันว่า ต่อให้คนทั้งโลกจะหันหลังให้ชายคนนี้ เธอก็จะยังคงยืนหยัดเคียงข้าง ดั่งแสงดาวนำทางในคืนเดือนมืดไม่เคยเปลี่ยนแปลง “เศษเงินหลักสลึงอย่างที่คุณพงศกรว่า... พอจะทำให้ตระกูลของคุณสั่นคลอนจนต้องวิ่งวุ่นหาทุนสำรองจากธนาคารกลางเมื่อสัปดาห์ก่อนได้เลยสินะครับ” รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวล ทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ “น่าเสียดายที่คนฉลาดอย่างคุณ กลับมองไม่เห็นว่ากระดานหมากรุกกระดานนี้... ใครกันแน่ที่เป็นคนถือหมากสีดำ” ใบหน้าภายใต้หน้ากากของพงศกรกระตุกวูบ เสียงฮือฮาจากกลุ่มไฮโซและฮันเตอร์ระดับสูงเริ่มดังขึ้นรอบด้าน ข่าวลือเรื่องการล้มละลายวงในของตระกูลพงศกรเป็นความลับสุดยอด แต่รินทร์กลับพูดมันออกมากลางงานหน้ากากที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศอย่างไม่สะทกสะท้าน “ปากดีนักนะไอ้สวะไร้แรงก์!” พงศกรก้าวเข้ามาประชิด มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความเคียดแค้น “คิดว่ามีผู้หญิงแรงก์ S คอยเกาะแกะแล้วจะกร่างได้งั้นเหรอ? แกมันก็แค่... อึก!” พงศกรยังไม่ทันได้พูดจบประโยค แรงกดดันมหาศาลระดับ SSS ก็แผ่พุ่งออกมาจากร่างของลินินโดยไม่ต้องเอ่ยปากขู่ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนอุณหภูมิติดลบ ไอความเย็นยะเยือกจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งบางๆ บนพื้นพรมราคาแพง ดวงตากลมโตคู่สวยของลินินวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารที่กดทับให้ฮันเตอร์รอบข้างถึงกับหายใจไม่ออก “ถ้าคุณยังไม่อยากให้มือคู่นี้... กลายเป็นน้ำแข็งสลายไปพร้อมกับชื่อตระกูลของคุณ ก็ถอยปากสกปรกของคุณออกไปซะ” เสียงหวานใสของลินินเอ่ยเตือนด้วยความเย็นชาไร้ความปรานี เป็นครั้งแรกที่คนในงานตระหนักได้ว่า ฮันเตอร์สาวผู้นี้ไม่ใช่แค่ซัพพอร์ตเตอร์หน้าตาดี แต่เธอคือมัจจุราชที่พร้อมฉีกกระชากใครก็ตามที่กล้าแตะต้องคนของเธอให้เป็นจุล รินทร์ยกมือขึ้นแตะไหล่บางของลินินเบาๆ สัญญาณนั้นทำให้แรงกดดันทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา เขากวาดสายตามองหน้าบรรดาแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติที่ต่างพากันหลบสายตาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งห้องโถงเงียบกริบยิ่งกว่าป่าช้า “ในเมื่อพวกคุณอุตส่าห์จัดงานประมูลการกุศลเพื่อหาเงินเข้ากองทุนสมาคมฮันเตอร์... ผมในฐานะ ‘ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่’ ของกลุ่มบริษัทในเครือพงศกร ก็อยากจะร่วมทำบุญสักเล็กน้อยนะครับ” รินทร์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบการ์ดสีดำสนิทที่ขอบเคลือบด้วยทองคำแท้ 24 K ออกมา วางลงบนถาดเงินของบริกรที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่ใกล้ๆ “จัดการรูดซื้อหุ้นที่เหลือทั้งหมด 74% ของตระกูลพงศกรในระบบบล็อกเชนของสมาคมเดี๋ยวนี้... และตัดวงเงินจากบัญชีส่วนตัวของผมได้เลยครับ” เสียงเครื่องรูดบัตรอิเล็กทรอนิกส์พกพาที่บริกรหยิบยื่นให้ด้วยความมึนงงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน หน้าจอสีฟ้าสว่างวาบขึ้นพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่สั่นสะท้านหัวใจทุกคนในงาน: **[TRANSACTION APPROVED: UNLIMITED SSS-TIER FUNDS - BALANCE: ∞]** พงศกรเบิกตากว้างจนแทบถลุดออกจากเบ้า ขາอ่อนแรงจนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองเพิ่งถูกซื้อกิจการและกลายเป็นคนไร้บ้านในเวลาเพียงไม่ถึงสามวินาที ทว่า ในวินาทีที่ความโกลาหลกำลังจะปะทุขึ้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ทหารรุ่นไฮเทคไร้เสียงก็บินแหวกน่านฟ้าลงมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้ากระจกเหนือห้องโถงใหญ่ แรงลมมหาศาลพัดโหมกระหน่ำจนหน้ากากของทุกคนปลิวว่อน ประตูห้องโถงถูกถีบเปิดออกอย่างไร้ความปรานี ร่างในชุดเครื่องแบบหน่วยปฏิบัติการพิเศษเงาทมิฬก้าวฉับๆ เข้ามา พร้อมกับเสียงรายงานผ่านวิทยุสื่อสารที่ดังลั่นห้อง “ท่านรินทร์ครับ! ตรวจพบร่องรอยของ ‘ราชาปีศาจเงา’ ระดับสวรรค์ที่รอยต่อมิติโซน 0 กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พิกัดนี้... และเป้าหมายบุคคลปริศนาที่ท่านตามหา อยู่บนดาดฟ้าแล้วครับ!” รินทร์หันขวับไปมองทางบันไดหนีไฟ สายตาคมกริบฉายประกายความตื่นเต้นระคนอันตราย เขาหันมามองลินินที่พยักหน้ารับรู้อย่างรู้ใจทันที มือหนาคว้ามือคู่ชีวิตไว้แน่นเตรียมพุ่งทะยานขึ้นไปเผชิญหน้ากับความจริงที่รอคอยมานานแสนนาน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา