มังกรแห่งพงไพร

“หากก้าวล่วงเข้ามาในอาณาเขตแห่งนี้... ต่อให้เป็นมังกรเทวะ ก็ต้องกลายเป็นเพียงซากกระดูกที่ไร้ชื่อ” เสียงทุ้มต่ำตึงเครียดดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของดันเจี้ยนระดับตำนาน 'ป่าโบราณรัตติกาล' กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านจนแม้แต่ลมหายใจก็ยังรู้สึกหนาวเหน็บ รินทร์ยืนนิ่งสงبيอยู่เบื้องหน้าม่านพลังสีม่วงเข้ม ดวงตาคมกริบกวาดมองสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่กำลังคำรามก้องสะท้อนก้อนหินผา มันคือ ‘ราชันมังกรพงไพร’ อสูรกายโบราณที่มีเกล็ดสีเขียวมรกตหนาทึบราวกับเหล็กกล้า และเปลวเพลิงพิษที่พวยพุ่งออกมาจากกรามทุกครั้งที่มันหายใจ ด้านหลังของรินทร์ ลินิน ฮันเตอร์แรงก์ S สายซัพพอร์ตคู่ชีวิตของเขากำลังร่ายเวทมนตร์คุ้มกัน แสงสีทองนวลตาจากคถาในมือของเธอแผ่ขยายออกเป็นบาเรียรูปทรงเรขาคณิต ป้องกันแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวบอส แม้เหงื่อกาฬจะผุดพรายเต็มใบหน้าเนียนนุ่ม แต่แววตาของเธอกลับแน่วแน่และไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย “รินทร์... มันกำลังจะโจมตีระลอกสองแล้วครับ ระวังตัวด้วยนะ” เสียงหวานเอ่ยเตือนด้วยความห่วงใย แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ น้ำเสียงของเธอก็ยังคงเป็นดั่งพลังใจที่ทำให้หัวใจของรินทร์สงบลงได้อย่างน่าประหลาด “ไม่ต้องห่วง ลินิน... วันนี้แหละที่เราจะปิดฉากดันเจี้ยนนี้ เพื่อเอาชิ้นส่วนเซตสุดท้ายมาครอง” รินทร์กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและมั่นคง มือหนากระชับดาบยาวในมือแน่น พลังมานาสีดำสนิททะลักออกมาจากร่างของเขาจนมิติรอบข้างบิดเบี้ยว นั่นคือพลังของฮันเตอร์แรงก์ SSS ที่คนทั่วทั้งสมาคมเคยดูถูกว่าเป็นเพียงเศษสวะไร้ค่า... แต่ในตอนนี้ พวกมันทั้งหมดคงไม่มีปัญญาแม้แต่จะยืนหายใจต่อหน้าเขา *โฮกกกกกกกกกก!* ราชันมังกรพงไพรกรีดร้องคำรามลั่น มันตวัดหางหนาเตอะฟาดใส่รินทร์ด้วยความเร็วระดับเสียง แรงปะทะทำให้พื้นดินรอบด้านยุบตัวลงเป็นหลุมลึก ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่รินทร์กลับไม่หลบเลี่ยง เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วด้วยวิชาตัวเบาขั้นสูง ดาบในมือฟันสวนออกไปตรงๆ ปะทะกับกรงเล็บมังกรจนเกิดประกายไฟสว่างวาบไปทั่วถ้ำ เปรี้ยง! แรงสะเทือนจากการปะทะทำให้หินย้อยบนเพดานร่วงหล่นลงมา ร่างของรินทร์ไถลถอยหลังไปเล็กน้อยก่อนจะตั้งหลักได้อย่างมั่นคง เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาเปล่งประกายความสะใจขั้นสุด “พลังระดับนี้... ยังอ่อนหัดเกินไปสำหรับฉัน” รินทร์ไม่รอช้า ระบบอภิมหาเศรษฐีข้ามมิติในหัวของเขาส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็ว พร้อมกับสิทธิพิเศษในการใช้ "กองทุนไร้ขีดจำกัด" เพื่อเสริมแกร่งอุปกรณ์ หน้าจอโฮโลแกรมสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้า: [ ตรวจพบการต่อสู้กับบอสระดับตำนาน 'ราชันมังกรพงไพร' ] [ ระบบทำการปลดล็อกฟังก์ชันพิเศษ: 'บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด - โหมดทำลายล้าง' ] [ ท่านต้องการชำระเงินเพื่อซื้อไอเทมเซตสุดท้าย 'เกราะเทวะมังกรทมิฬ' มูลค่า 9,999,999,999 บาท ณ บัดนี้หรือไม่? ] รินทร์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขานึกสั่งการในใจอย่างเฉียบขาด *“จ่าย!”* ติ๊ด! เสียงรูดบัตรเครดิตดิจิทัลดังขึ้นก้องในโสตประสาท ราวกับเสียงประกาศชัยชนะอันเด็ดขาด แสงสีทองสว่างจ้าพวยพุ่งขึ้นฟ้า ทะลุทะลวงเพดานดันเจี้ยนขึ้นไปบนท้องนภากรุงเทพมหานคร ชุดเกราะสีดำสนิทลวดลายมังกรทองอร่ามปรากฏขึ้นสวมทับร่างของรินทร์โดยสมบูรณ์ พลังออร่ามหาศาลพุ่งทะยานจนราชันมังกรพงไพรถึงกับชะงัก มันส่งเสียงครางฮื่อในลำคอด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณของสัตว์อสูรเตือนภัยมันว่า มนุษย์ตรงหน้าไม่ใช่เหยื่ออีกต่อไป... แต่คือผู้ล่าที่แท้จริง “ลินิน สนับสนุนผมอีกแรง เราจะจบเรื่องนี้กันในกระบวนท่าเดียว!” รินทร์หันไปสบตากับคู่ชีวิต ลินินยิ้มรับด้วยความภาคภูมิใจ เธอยกคถาขึ้นสูงระบายเวทมนตร์เสริมพลังซัพพอร์ตขั้นสูงสุด ‘บัฟเทพเจ้าสงกรานต์’ ส่องประกายสว่างวาบโอบล้อมร่างของรินทร์จนกลายเป็นแสงสีฟ้าคราม “จัดการมันเลยครับ รินทร์ของฉัน!” รินทร์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วเหนือแสง ดาบในมือผสานเข้ากับพลังแห่งเซตไอเทมสุดท้าย กลายเป็นดาบเพลิงมังกรทมิฬขนาดยักษ์ที่แผ่รังสีทำลายล้างสูงลิ่ว เขาวาดดาบฟันลงมาตรงกลางลำตัวของราชันมังกรพงไพรอย่างไร้ความปรานี ฉัวะ! เสียงคมดาบตัดผ่านเกล็ดมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพีราวกับตัดเต้าหู้ ร่างยักษ์ของราชันมังกรพงไพรหยุดนิ่งค้างกลางอากาศ ก่อนจะระเบิดออกเป็นละอองแสงสีทองนاتตระการตากระจายไปทั่วผืนป่า ร่างกายของมันสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงไอเทมเซตสุดท้ายที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ รินทร์ร่อนลงพื้นอย่างสง่างาม พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นรัวๆ เพื่อยืนยันความสำเร็จ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบกลับคืนสู่ดันเจี้ยน เสียงฝีเท้าปริศนากลับดังขึ้นจากด้านหลังม่านหมอกหนาทึบ พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ไม่เลวเลยนี่... ฮันเตอร์ไร้แรงก์ผู้ต่ำต้อย ไม่นึกเลยว่าแกจะซ่อนไพ่ตายแบบนี้เอาไว้” เงาร่างของชายสวมชุดสูทสีขาวหรูหราเดินออกมาจากความมืด ใบหน้าของเขายิ้มเยาะด้วยความเหยียดหยาม ดวงตาคู่คมจ้องมองมาที่รินทร์และลินินราวกับมองมดปลวก และบุคคลที่ก้าวตามหลังเขามานั้น... คือคนที่รินทร์จำได้แม่นยำยิ่งกว่าใคร คนที่เคยเหยียบย่ำและขับไล่เขาออกจากกิลด์เมื่อหลายเดือนก่อน รินทร์หรี่ตาลง รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้า ขณะที่ปลายนิ้วของเขากำลังกดปุ่มบนหน้าจอโฮโลแกรมเพื่อเตรียมเปิดเผย "ยอดเงินในบัญชี" ที่จะทำให้พวกมันต้องคุกเข่าร้องขอชีวิตในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา