จ้างวานนักฆ่าที่น่ารัก

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ และกลิ่นอายความตายของมอนสเตอร์ระดับบอสยังคงลอยอบอวลอยู่ในห้องนิรภัยชั้นใต้ดินของกิลด์ทมิฬ ทว่าบรรยากาศกลับเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ แววตาของนักฆ่าสาวในชุดหนังสีดำสนิทสั่นระริก ปลายมีดสั้นอาบยาพิษในมือของเธอตกลงกระทบพื้นหินเสียงดัง *เคร้ง* สะท้อนก้องกังวาน ความเย่อหยิ่งและรอยยิ้มเยาะเย้ยที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของมือสังหารอันดับหนึ่งแห่งสมาคมเงามืด บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกและหยาดเหงื่อกาฬที่ผุดซึมเต็มกรอบหน้า "เป็นไปไม่ได้..." เสียงของเธอกระซิบแผ่วเบา ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกคำสาปแช่ง ตรงหน้าของเธอคือ รินทร์ ชายหนุ่มที่สมาคมเคยตราหน้าว่าเป็นแค่อดีตฮันเตอร์ตกอับไร้แรงก์ แต่ในมือของเขากลับถือบัตรเครดิตสีดำขลิบทองคำขาว—บัตร "Black Infinite Card" ของระบบอภิมหาเศรษฐีข้ามมิติ ที่แผ่รังสีพลังงานกดดันระดับ SSS ออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว รินทร์ไม่ได้ขยับตัวเข้าไปประชิด เขายังคงยืนกอดอกด้วยท่าทีผ่อนคลาย สายตาคมกริบมองร่างระหงที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความอ่อนแรงจากแรงกดดันของระบบ มุมปากของชายหนุ่มหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยว แต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นของคนที่กุมชะตากรรมของทุกคนไว้ในกำมือ "ข้อมูลของสมาคมนักฆ่าบอกเธอสินะ ว่าเป้าหมายในคืนนี้เป็นแค่ฮันเตอร์กระจอก ๆ ที่พร้อมจะถูกเชือดทิ้งเพื่อปิดปาก?" รินทร์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังสะท้อนก้องในความมืด "น่าเสียดาย... ดูเหมือนว่าผู้ว่าจ้างของเธอจะให้ข้อมูลที่ล้าสมัยไปหน่อยนะ" มือสังหารสาวกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เธอพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงเพื่อดีดตัวถอยหลังหนี แต่รัศมีสีทองจาง ๆ จากระบบอภิมหาเศรษฐีกลับตรึงร่างของเธอไว้กับพื้นราวกับมีโซ่ตรวนล่องหนพันธนาการไว้ "แก... แกต้องการอะไรกันแน่? จะฆ่าฉันก็ลงมือสิ!" เธอกลั้นใจเค้นเสียงพูดออกมา แม้ในใจจะรู้ดีว่าความตายอยู่ห่างจากเธอแค่เอื้อม ในจังหวะนั้นเอง ประตูเหล็กกล้าทางเข้าห้องนิรภัยก็ถูกผลักเปิดออกอย่างนิ่มนวล ลินิน ภรรยาและคู่ชีวิตผู้มีสายตาเด็ดเดี่ยวของรินทร์ก้าวเข้ามา เธอยังคงสวมชุดคลุมฮันเตอร์สีขาวสะอาดตา ตัดกับคราบฝุ่นและร่องรอยการต่อสู้เล็กน้อยบนไหล่ สายตาคู่สวยกวาดมองสถานการณ์ในห้องแวบเดียวก่อนจะมาหยุดที่ร่างของนักฆ่าสาว ลินินเดินเข้าไปใกล้สามี มือเรียวยาวเอื้อมไปจัดปกเสื้อให้รินทร์ด้วยความคุ้นชินและอ่อนโยน ราวกับว่านี่ไม่ใช่สถานการณ์เผชิญหน้าระหว่างความเป็นความตาย แต่เป็นเพียงการเดินออกมาซื้อของที่ตลาด "เรียบร้อยดีไหมครับที่รัก?" รินทร์เอ่ยถามภรรยา เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นทันทีเมื่อมองสบตาเธอ "พวกสมุนข้างนอกสลบหมดแล้วค่ะ... เอ่อ หมายถึง เรียบร้อยดีค่ะคุณ" ลินินเกือบเผลอหลุดคำพูดเคยชิน แต่ก็ปรับน้ำเสียงให้เข้ากับสถานการณ์ได้อย่างแนบเนียน พร้อมกับส่งสายตาดุ ๆ มายังรินทร์เบา ๆ เชิงหมั่นไส้ที่เขาลีลาไม่ยอมจัดการธุระให้เสร็จ รินทร์หัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะหันกลับมามองนักฆ่าสาวที่กำลังมองภาพตรงด้วยความงุนงง เธอคงคาดไม่ถึงว่าฮันเตอร์ระดับ SSS ที่ร่ำลือกัน จะมีมุมที่อ่อนโยนและให้เกียรติภรรยาเช่นนี้ "ลุกขึ้นเถอะครับ 'เร첼' หรือจะให้ฉันเรียกว่า 'เงาพเนจร' ดีล่ะ?" รินทร์เอ่ยชื่อจริงของนักฆ่าสาว ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงหนักกว่าเดิม เพราะแม้แต่คนในสมาคมเองก็มีน้อยคนนักที่จะรู้ชื่อจริงของเธอ เร첼พยุงร่างอันสั่นเทาของตัวเองขึ้นยืนอย่างยากลำบาก เธอมองหน้าชายหนุ่มสลับกับหญิงสาวข้างกายด้วยความระแวง "แก... รู้จักฉันได้ยังไง? และที่สำคัญ แกต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ถ้าจะจ้างวานให้ฉันไปฆ่าใคร ค่าจ้างของฉันสูงมากนะ!" รินทร์แย้มยิ้มกว้างขึ้น รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยเล่ห์กลของนักธุรกิจผู้กุมความลับของโลกใบนี้ เขาไม่ได้ต้องการกำจัดเธอ ทว่าในโลกเบื้องหลังที่เต็มไปด้วยการหักหลังและผลประโยชน์ พันธมิตรในเงามืดต่างหากคือสิ่งที่มีค่ามากกว่าศัตรูที่ตายไปแล้ว "เงินเหรอ? หึ..." รินทร์ปัดนิ้วกลางอากาศเบา ๆ หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีทองอร่ามก็พุ่งออกมาแสดงตัวเลขยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่ไร้ขีดจำกัด "สำหรับฉันแล้ว เงินเป็นแค่ตัวเลข... และฉันไม่ได้จะจ้างเธอไปฆ่าใครหรอก เร첼" นักฆ่าสาวขมวดคิ้วแน่น "แล้วแกต้องการอะไร?" "ฉันต้องการ 'ซื้อ' ความจงรักภักดีของเธอ" รินทร์ก้าวเข้าไปใกล้เธอทีละก้าว แรงกดดันรอบตัวมลายหายไป เหลือเพียงความสุขุมนุ่มลึกที่เป็นเอกลักษณ์ของสุภาพบุรุษ "สมาคมนักฆ่ากำลังจะทรยศเธอเพื่อปิดปากในคืนนี้ พวกมันส่งเธอมาตายโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ... แต่ฉัน จะให้เงินเดือนที่มากกว่างานเดิมสิบเท่า อิสรภาพที่เธอโหยหามาตลอด และที่สำคัญที่สุด... ข้อมูลที่จะช่วยให้เธอล้างแค้นคนที่ฆ่าครอบครัวเธอได้" เร첼นิ่งงัน ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อได้ยินคำว่า 'ล้างแค้นคนที่ฆ่าครอบครัว' ข้อมูลนี้เป็นความลับสุดยอดที่เธอปิดตายไว้ในใจมาหลายปี ไม่มีทางที่คนภายนอกจะล่วงรู้ได้เลยหากไม่ได้เจาะระบบระดับพระกาฬ "ทำไม... ทำไมแกถึงรู้เรื่องนั้น?" เสียงของเธอสั่นเครือ หยาดน้ำใสเริ่มเอ่อคลอเบ้าตาของนักฆ่าผู้ไร้หัวใจ ลินินเดินเข้ามาใกล้เร첼อีกนิด เธอส่งยิ้มบาง ๆ ที่เปี่ยมด้วยความเห็นอกเห็นใจให้ พร้อมกับยื่นมือเรียวออกไปแตะไหล่เบา ๆ เป็นการปลอบประโลม "เพราะพวกเราเข้าใจความรู้สึกของการถูกพรากทุกอย่างไป... และพวกเราก็เกลียดพวกคนใหญ่คนโตที่เหยียบย่ำคนอื่นเหมือนกันค่ะ มาร่วมมือกับเราเถอะนะ" เร첼มองมือที่ยื่นมาตรงหน้า สลับกับใบหน้าที่จริงจังและจริงใจของทั้งสองคน ในโลกนี้มีแต่การหักหลัง มีแต่คำโกหกและการซื้อขายชีวิต ทว่าในแววตาสองคู่นี้กลับมีบางสิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสมานานแสนนาน... ความจริงใจที่มาพร้อมกับอำนาจอันไร้ขีดจำกัด มือเรียวของนักฆ่าสาวค่อย ๆ ยื่นออกไปกุมมือของลินินไว้ เป็นการแสดงออกถึงการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต "ตกลง... ฉันจะยอมเป็นเงาให้พวกคุณ" เร첼กล่าวเสียงหนักแน่น รินทร์ยิ้มรับอย่างพึงพอใจ เขายกบัตรเครดิตสีดำในมือขึ้นมาแตะเบา ๆ กลางอากาศ ระบบอภิมหาเศรษฐีส่งเสียงแจ้งเตือน *ติ๊ง!* ยอดเงินก้อนโตถูกโอนเข้าบัญชีลับของเร첼ทันที พร้อมกับสัญญาผูกมัดวิญญาณที่เสร็จสมบูรณ์ "ยินดีต้อนรับสู่ทีมครับ" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่า ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะลงตัว เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งห้องนิรภัย แสงไฟฉุกเฉินกะพริบถี่รัว แรงสั่นสะเทือนจากพื้นเบื้องบนทำให้ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมา *โครมมม!* ผนังคอนกรีตเสริมเหล็กด้านทิศตะวันออกระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาผู้มีออร่าพลังเวทมนตร์แรง SSS ขั้นสูงก้าวเดินผ่านกลุ่มควันเข้ามา ใบหน้าของเขายกยิ้มหยันด้วยความเหยียดหยาม ดวงตากวาดมองทั้งสามคนด้วยแววตารังเกียจ "ที่แท้แกก็มาหลบอยู่หนูสกปรกนี่เอง รินทร์... แกคิดจริง ๆ เหรอว่าเงินงี่เง่าพวกนั้นจะช่วยให้แกหนีพ้นจากเงื้อมมือของตระกูลเราได้?" รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้งโดยไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายกบัตรเครดิตสีดำในมือขึ้นหมุนเล่นช้า ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดถึงขีดสุด "แกมาช้าไปหน่อยนะ... ท่านประธานผู้สูงส่ง" รินทร์เอ่ยเสียงเรียบ "เพราะตอนนี้... ฉันเพิ่งซื้อสมาคมของแกไปหมดทั้งบริษัทแล้วล่ะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา