เกมซ้อนเกม

กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ราคาแพงในห้องทำงานของปารมี ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกกดดันบนแผ่นอกลดลงเลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีดำกำลังไล้ไปตามรอยพับของเอกสารสำนวนคดีฉบับล่าสุด ที่ถูกสอดไว้ใต้ประตูกระจกฝ้าของสำนักงานอย่างเงียบเชียบ ราวกับมีวิญญาณเดินผ่านโดยไม่ทิ้งร่องรอย มันไม่ใช่เอกสารทางราชการ... แต่มันคือบันทึกข้อตกลงลับระหว่างบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่กับกลุ่มทุนปริศนา ที่มีลายเซ็นของกันต์กำกับอยู่มุมล่างขวา เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งสั้นๆ ก่อนที่ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีชาคูลจะก้าวเข้ามาโดยไม่รอให้เธออนุญาต กันต์ยังคงรักษาความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์เอาไว้ได้เสมอ แววตาสีเทาเข้มภายใต้กรอบแว่นโลหะคู่นั้นกวาดมองเอกสารบนโต๊ะด้วยความนิ่งสงบ ราวกับเขารู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าเธอกำลังเผชิญหน้ากับอะไร "คุณดูตื่นเต้นนะ ทนายปารมี" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ซึ่งสำหรับเธอแล้ว มันไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตร แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมในเขาวงกต ปารมีเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่ม เธอไม่ยอมให้ความหวั่นไหวใดๆ สะท้อนออกมาผ่านแววตา ถึงแม้ว่าหัวใจข้างในจะเต้นระรัวราวกับกลองเพล "เอกสารนี่มาอยู่ที่โต๊ะฉันได้ยังไง และที่สำคัญกว่านั้น... คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ กันต์" กันต์ไม่ตอบในทันที เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวตนของเขา ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย มือหนาวางลงบนขอบโต๊ะไม้เนื้อแข็ง ก้มลงมองเธอด้วยสายตาที่ลุ่มลึกจนน่ากลัว "คุณคิดว่าตัวเองเป็นผู้ควบคุมเกมนี้มาโดยตลอดสินะครับ... ตั้งแต่ก้าวเข้ามาช่วยผมในคดีหน้ากากหิน ตั้งแต่พยายามขุดคุ้ยอดีตเมื่อสิบปีก่อน" เสียงของเขาแหบพร่าและใกล้ชิด "แต่ความจริงแล้ว คุณเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่ถูกเดินบนกระดานที่ใหญ่กว่านั้นมาก และคนที่ถือหมาก... ไม่ใช่ผม" คำพูดนั้นบาดลึกเข้าไปในโสตประสาท ปารมีรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบลำคอของเธอไว้แน่น ภาพความทรงจำในคืนวันที่ครอบครัวของเธอต้องสังเวยให้กับความอยุติธรรมเมื่ออดีตผุดวาบขึ้นมาในหัว สมองของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว... หากกันต์ไม่ใช่ฆาตกรตัวจริง และไม่ได้มีอำนาจสูงสุดในเกมนี้ เช่นนั้นแล้ว ใครกันล่ะที่บงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง? และเธอกำลังเดินตามเกมของใครกันแน่? "หมายความว่ายังไง..." เสียงของเธอแผ่วเบaลงโดยไม่รู้ตัว ความเยือกชาที่เคยเป็นเกราะป้องกันเริ่มสั่นคลอน ก่อนที่กันต์จะได้เอ่ยคำพูดใดออกมาเพื่อขยายความกระจ่าง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเร่งรีบก็ดังขึ้นที่หน้าห้องทำงาน ประตูไม้ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยสารวัตรธนา สีหน้าของนายตำรวจหนุ่มเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหยาดเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผม "ปารมี! ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้!" ธนาตะโกนลั่น พร้อมกับชักอาวุธปืนพกออกมาจากซองอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบมองไปยังกันต์ด้วยความระแวงสุดขีด "คุณกันต์ ถอยห่างจากเธอเดี๋ยวนี้! คุณโดนหมายจับข้อหาสมคบคิดในคดีฟอกเงินและฆาตกรรมต่อเนื่องแล้ว!" กันต์ไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขายืดตัวขึ้นช้าๆ ปรายตามองปืนในมือของสารวัตรธนาด้วยแววตาสมเพชระคนขบขัน ก่อนจะหันมาสบตาปารมีเป็นครั้งสุดท้าย แววตาสีเทาคู่นั้นลึกล้ำและสื่อความหมายบางอย่างที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว "ระวังเพื่อนสนิทของคุณให้ดี... ทนายปารมี" พูดจบ กันต์ก็หันหลังเดินผ่านสารวัตรธนาออกไปอย่างไร้ความเกรงกลัว โดยที่ธนาไม่กล้าเหนี่ยวไก ท่ามกลางความเงียบที่เข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง ปารมีหันไปมองหน้าสารวัตรธนาที่กำลังหอบหายใจรุนแรง แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรอยสักรูปงูสลักอยู่บริเวณต้นคอด้านหลังของธนา ขณะที่เขากำลังเก็บปืนเข้าซอง—รอยสักเดียวกับสัญลักษณ์บนแหวนของฆาตกรในสำนวนคดีลับที่เธอเพิ่งเปิดอ่านเมื่อครู่! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ความมืดมิดนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ - เงาจันทราลี้ลับ