พิสูจน์รักด้วยความจริงใจ

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ของกรรมการอาวุโสในห้องประชุมใหญ่ชั้นสิบห้า ดังสะท้อนก้องท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด เอกสารงบประมาณโครงการรีโนเวต์ระบบโครงสร้างตึกระฟ้าถูกเลื่อนมากองรวมกันตรงหน้าผู้บริหารสูงสุด ขณะที่มินท์—หัวหน้าทีมวิศวกรฝ่ายตรวจสอบ—กำลังลอบยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ หล่อนเพิ่งกล่าวโจมตีว่าข้อเสนอของรินมีช่องโหว่ทางกฎหมายและอาจทำให้บริษัทสูญเสียผลประโยชน์มหาศาล ริน เม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไร้สีเลือด มือเรียวใต้โต๊ะกำชายเสื้อสูทของตัวเองไว้แน่นเพื่อระงับอาการสั่นเทา ไม่ใช่เพราะกลัวคำกล่าวหา แต่เพราะความไม่ยุติธรรมที่ถูกหยิบยกขึ้นมาโจมตีในวาระสำคัญนี้ต่างหาก ทว่า... ก่อนที่รินจะได้อ้าปากโต้แย้งด้วยหลักการทางจิตวิทยาและการบริหารความเสี่ยงที่เตรียมมาอย่างรัดกุม ร่างสูงสง่าในชุดสูทเข้ารูปสีชาร์โคลของธันวาก็ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทันที นัยน์ตาดุดันหันขวับไปมองมินท์สลับกับรินที่หน้าถอดสีลงในพริบตาเดียว! แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัววิศวกรหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็น บรรยากาศในห้องประชุมลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "ที่คุณมินท์กำลังพยายามชี้นำที่ประชุม..." น้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง และราบเรียบจนน่ากลัวดังขึ้น ขัดจังหวะทุกความคิดเห็นในห้อง ธันวาไม่แม้แต่จะปรายตาแลมินท์ที่กำลังหน้าเสีย เขาจ้องตรงไปที่คณะกรรมการผู้ทรงเกียรติด้วยแววตานิ่งสนิทที่ซ่อนไฟแห่งความเดือดดาลไว้ภายใน "คือการบิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่อปกปิดความไร้ประสิทธิภาพของทีมตัวเองต่างหากครับ... อ้อ ขออภัยค่ะ ดิฉันหมายถึง 'ค่ะ' ตามระเบียบการประชุม" เมฆที่นั่งอยู่มุมห้องถึงกับสำลักกาแฟพรวด รีบยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะไว้แทบไม่ทัน เมื่อเห็นเพื่อนรักผู้แสนจะเคร่งขรึมและยึดถือตรรกะมาตลอดชีวิต ถึงกับยอมแหกกฎระเบียบและหลุดคำพูดจิกกัดกลางที่ประชุมเพื่อปกป้องผู้หญิงคนหนึ่ง รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หล่อนไม่คิดว่าธันวา—ผู้ชายที่เอาแต่ตีหน้ามึน ใส่เกียร์ถอยหลัง และทำเป็นผลักไสไล่ส่งหล่อนตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา จะเลือกยืนหยัดเคียงข้างกันในวินาทีที่วิกฤตที่สุดแบบนี้ "คุณธันวาคะ กรุณาควบคุมคำพูดด้วยค่ะ นี่คือที่ประชุมทางการ" มินท์รีบดึงสิทธิ์ของตัวเองกลับคืนมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย พยายามรักษาฟอร์มต่อหน้าผู้บริหาร "ผมควบคุมตัวเองดีเยี่ยมครับ..." ธันวาหันขวับไปจ้องมินท์ด้วยแววตาคมกริบราวกับใบมีดโกน "ดีเสียจนผมทนเห็นคนบางคนใช้วิธีสกปรกบิดเบือนข้อมูลโครงการ เพื่อทำลายชื่อเสียงของ 'คู่ชีวิต'... อื้อ หมายถึงคู่หูทางธุรกิจของผมไม่ได้อีกต่อไปแล้ว" ทว่า ประโยคถัดมาของธันวากลับทำให้ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสนิทช็อกยิ่งกว่าเดิม เมื่อวิศวกรหนุ่มผู้ปากแข็งระดับเหล็กกล้า กวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะหันกลับมาสบตารินตรงๆ นัยน์ตาคมกู๊ดคู่นั้นไหวระริกด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน "ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทฤษฎีจิตวิทยาความสัมพันธ์ที่ผมร่ำเรียนมามันสอนให้ผมวิเคราะห์คนอื่น สอนให้ผมระวังตัว สอนให้ผมถอยห่างเพื่อความปลอดภัย... แต่ผมลืมสอนตัวเองไปอย่างหนึ่ง" ธันวาเว้นจังหวะ เสียงลมหายใจของเขาสั่นพร่าเล็กน้อยท่ามกลางความเงียบ "สอนให้รู้ว่า... หัวใจของมนุษย์มันไม่ได้ทำงานตามสูตรคำนวณทางวิศวกรรม" รินรู้สึกเหมือนมีก้อนสะอื้นจุกอยู่ที่ลำคอ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอก หล่อนจ้องมองใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความจริงจังและยอมจำนนต่อความรู้สึกของตัวเองอย่างหมดรูป "ธันวา..." รินพึมพำชื่อเขาเบาๆ "ผมอาจจะเป็นวิศวกรที่คำนวณโครงสร้างตึกได้แม่นยำทุกตารางเมตร..." ธันวาขยับก้าวเข้าไปยืนประชิดโต๊ะประชุม ใกล้รินมากขึ้นเรื่อยๆ จนแทบไม่มีช่องว่าง สายตาคู่นั้นละลายกำแพงน้ำแข็งทั้งหมดที่รินสร้างขึ้นมานานปี "แต่ผมโคตรโง่เลยริน... โง่ที่ไม่ยอมรับว่าผมรักคุณ ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณเดินเข้ามาเถียงผมในห้องทำงานวันนั้นแล้ว" เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นรอบห้องประชุม กรรมการหลายคนถึงกับอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะได้เห็นฉากสารภาพรักกลางที่ประชุมวาระสำคัญของบริษัท มินท์หน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อตัวเอง นี่ไม่ใช่แค่การแก้ต่างให้โครงการ แต่เป็นการประกาศความเป็นเจ้าของและการสารภาพรักต่อหน้าธารกำนัลที่ไร้ซึ่งความเขินอายใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ชายซึนเดระที่เคยบอกว่าความรักคือความไร้เหตุผล วันนี้กลับยอมคุกเข่าให้ “เหตุผลของหัวใจ” อย่างราบคาบ รินน้ำตาคลอเบ้า หล่อนพยายามจะกลั้นความรู้สึกพรั่งพรูนี้ไว้ แต่รอยยิ้มที่มุมปากของธันวา—รอยยิ้มอบอุ่นที่หาดูได้ยากยิ่ง—กลับพังทลายเกราะป้องกันสุดท้ายของหล่อนลงจนหมดสิ้น "คุณมัน... บ้าที่สุดธันวา" รินหัวเราะทั้งน้ำตา มือเรียวเอื้อมไปหยิบเอกสารบนโต๊ะมากอดแนบอกเพื่อซ่อนความสั่นไหว "สารภาพรักทั้งที... เล่นเอาที่ประชุมเขาช็อกกันหมดแบบนี้เนี่ยนะ" "ถ้าไม่ทำแบบนี้ คุณก็คงจะเอาแต่หนีผมไปอีกรอบสิครับ" ธันวาโน้มตัวลงกระซิบข้างหู เสียงทุ้มนุ่มนวลระคนอ้อนวอนที่ทำเอาคนฟังเขארจนหน้าแดงก่ำ "ยอมรับเถอะนะริน... ว่าหัวใจของคุณ ก็คิดเหมือนกับผมเหมือนกัน" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานซึ้งและเคมีระหว่างทั้งคู่กำลังพุ่งทะยานถึงขีดสุดจนคนอ่านต้องจิกหมอนขาด ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิด! ร่างสูงสมส่วนของ 'ภาคิน'—อดีตคู่หมั้นเก่าของรินที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย—ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยียบเย็นในดวงตา เขาปรบมือช้าๆ สองสามครั้ง เสียงก้องกังวานทำลายบรรยากาศโรแมนติกทิ้งในพริบตา "โอ้โห... แสดงละครรักได้ซาบซึ้งกินใจมากครับคุณวิศวกร" ภาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงกวนประสาท กวาดสายตามองธันวาและรินสลับกัน "แต่พอดิบพอดีเลย... พอดีว่าผมมีเอกสารสำคัญอีกฉบับ ที่จะพิสูจน์ว่า 'ผู้หญิง' ที่คุณกำลังปกป้องอยู่นี้... กำลังซ่อนความลับช็อกโลกอะไรไว้จากคุณบ้าง!" รินหน้าถอดสีทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นซองเอกสารในมือของภาคิน ขณะที่ธันวาหันขวับกลับไปจ้องผู้มาใหม่ด้วยนัยน์ตาดุดันที่ลุกโชนไปด้วยโทสะระลอกใหม่! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและเอาใจช่วยคู่ซึนคู่นี้มาโดยตลอดนะคะ แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!