ประกาศิตสยบฟ้า

กลิ่นอายกำยานจันทน์หอมราคาแพงระเหยวนเวียนอยู่ภายในท้องพระโรงใหญ่ รัศมีแห่งอำนาจอันกดดันแผ่ซ่านออกมาจากเหล่าขุนนางอาวุโสที่ยืนเรียงรายราวกับฝูงพยัคฆ์รอขย้ำเหยื่อ เสียงรองเท้าบูทหนังปักดิ้นทองย่างก้าวเข้ามาทีละก้าวอย่างมั่นคงและเยือกเย็น กลิ่นอายสังหารที่หลี่จวินหรงสะสมมาจากการศึกนับร้อยสนามแผ่ซผ้านจนบรรยากาศรอบกายพลنينเงียบกริบ แม้แต่เสียงลมหายใจของมหาเสนาบดีเฒ่าก็ยังต้องสะดุด "ท่านอ๋อง... พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่า การที่ทรงปกป้องสตรีไร้หัวนอนปลายเท้าผู้นี้ไว้เบื้องหลัง คล้ายกำลังท้าทายราชโองการขององค์ฮ่องเต้โดยตรง!" สุริยเสียงแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยพิษสงของเสนาบดีซ่งดังขึ้นทำลายความเงียบ เขากวาดสายตามองไปยังร่างระหงในชุดคลุมกุนซือสีเข้มที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังท่านอ๋อง ใบหน้าใต้หน้ากากครึ่งซีกของเหม่ยซูเหยาไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับประกายแสงวาววับดั่งคมดาบที่ซ่อนอยู่ในฝัก หลี่จวินหรงไม่แม้แต่จะชายตามองผู้อาวุโส เขาเพียงยกมือขึ้นจัดปลายแขนเสื้อผ้าต่วนปักลายพยัคฆ์เมฆาอย่างเชื่องช้า ทว่ากิริยานั้นกลับเปี่ยมด้วยพลังกดดันมหาศาลจนคนมองต้องกลืนน้ำลายลงคอ "สตรีไร้หัวนอนปลายเท้าที่ท่านว่า... คือผู้ใดกันหรือครับท่านเสนาบดีซ่ง" นำเสียงของท่านอ๋องเยือกเย็นดุจน้ำแข็งพันปีในหุบเขาไร้ตะวัน "หรือท่านจำไม่ได้ว่า แผนยุทธศาสตร์สลายค่ายกลตระกูลหลินเมื่อสามเดือนก่อน ผู้ใดเป็นคนวาดเส้นทางเดินทัพจนพวกเราได้รับชัยชนะโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว?" "แต่นางเป็นคนนอก! อีกทั้งยังมีภูมิหลังคลุมเครือ..." "คนนอกกระนั้นหรือ?" หลี่จวินหรงแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจของทุกคนในสภา "ในขณะที่พวกท่านนั่งจิบชาชั้นดีอยู่ในห้องอุ่น คอยบงการชีวิตผู้คนจากเบื้องหลัง นางกลับยืนอยู่ท่ามกลางสนามรบ เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องแผ่นดินนี้ หากสตรีผู้มีคุณความดีเช่นนี้สมควรถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ... เช่นนั้นขุนนางในสภาแห่งนี้ ที่วันๆ เอาแต่แย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์ คงเหลือแต่หัวอยู่บนบ่าเพราะความกรุณาของเปิ่นหวางแล้วกระมัง" คำพูดนั้นเฉียบคมดั่งคมดาบที่พาดผ่านลำคอ ทุกคนในท้องพระโรงต่างนิ่งงัน ไม่มีผู้ใดกล้าสบตากับท่านอ๋องผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและไร้ความปรานี ยิ่งยามที่หลี่จวินหรงก้าวถอยหลังมาครึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ของเขาบังร่างของเหม่ยซูเหยาไว้มิดชิดราวกับภูผาหินผาที่พร้อมจะรับแรงกระแทกจากพายุทุกลูกแทนนาว เหม่ยซูเหยาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองแผ่นหลังกว้างที่แผ่ไออุ่นอันมั่นคงออกมาท่ามกลางบรรยากาศอันหนาวเหน็บ หัวใจที่เคยด้านชาและเต็มไปด้วยความแค้นจากการล่มสลายของตระกูล กลับไหววูบด้วยความรู้สึกบางอย่างที่นางพยายามสะกดกลั้นมาตลอด นางรู้ดีว่าการกระทำของหลี่จวินหรงในวันนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการปกป้องนางจากข้อกล่าวหา แต่ยังเป็นการประกาศสงครามทางอ้อมกับขั้วอำนาจเก่าในราชสำนักอย่างเต็มตัว "ท่านอ๋องทรงใช้อารมณ์เหนือเหตุผลเกินไปแล้วกระมังพ่ะย่ะค่ะ!" ขุนนางฝ่ายบู๊ผู้สนับสนุนตระกูลซ่งก้าวออกมาประสานมือคำนับด้วยความไม่พอใจ "กฎมณเฑียรบาลระบุชัดเจนว่า ห้ามมิให้ผู้ใดที่มิใช่เชื้อสายขุนนางระดับสูงก้าวล่วงเข้าสู่เขตพระราชฐานชั้นใน แต่นางผู้นี้กลับ... กลับมีหลักฐานพัวพันกับกลุ่มกบฏโพ้นทะเล!" สิ้นคำพูดนั้น เอกสารปึกหนึ่งก็ถูกโยนลงบนพื้นหินอ่อน เสียงกระดาษกระทบพื้นดังสะท้อนก้อง หลี่จวินหรงก้มลงมองเอกสารเหล่านั้นแวบหนึ่ง มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยัน "หลักฐานกระนั้นหรือ?" หลี่จวินหรงก้าวเข้าไปใกล้ขุนนางผู้นั้นทีละก้าว ชายผ้าคลุมยาวลากผ่านพื้นหินส่งเสียงเสียดสีเบาๆ แต่กลับทำให้คู่สนทนากลืนน้ำลายฝืดคอจนต้องถอยหลังหนี "ของปลอมที่เขียนขึ้นด้วยหมึกราคาถูกและประทับตราลักลอบเช่นนี้ ข้าสามารถหาซื้อได้ตามตลาดมืดท้ายเมืองร้อยแผ่นภายในเวลาหนึ่งก้านธูป... ท่านเสนาบดีซ่ง ท่านคิดว่าฝีมือการปลอมแปลงเอกสารของคนของท่าน ต่ำต้อยเกินไปหรือว่าดูถูกสติปัญญาของเปิ่นหวางกันแน่?" ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครา บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดกรีดออกได้ เสนาบดีซ่งหน้าซีดเผือดลงถนัดตา เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับของขุนนางเฒ่าผู้อำนาจล้นฟ้า ทว่าในจังหวะที่ทุกคนกำลังคิดว่าสถานการณ์กำลังจะคลี่คลายลงด้วยอำนาจเด็ดขาดของท่านอ๋องนั้นเอง *ก๊อง... ก๊อง... ก๊อง...* เสียงตีกลองศึกจากหอคอยสูงนอกวังหลวงดังสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันสามครั้ง ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดที่ไม่ได้ยินมานานนับทศวรรษ! สีหน้าของหลี่จวินหรงเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที สัญชาตญาณนักรบเตือนให้เขารู้ว่านี่ไม่ใช่เหตุบังเอิญ ในวินาทีนั้นเอง ประตูบานใหญ่แกะสลักลายมังกรของท้องพระโรงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ขันทีเฒ่าผู้ดูแลพระราชสำนักวิ่งหน้าตื่นเข้ามาด้วยเนื้อตัวสั่นเทา ล้มลุกคลานคลานมาแทบเบื้องพระบาท พร้อมกับชูราชโองการลับฉบับหนึ่งที่ห่อด้วยแพรไหมสีเลือดขึ้นเหนือหัว "ท... ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ! กองกำลังทหารพิทักษ์ชายแดนทางเหนือประกาศตัวเป็นกบฏแล้วพ่ะย่ะค่ะ! และ... และพวกมันกำลังมุ่งหน้ามาปิดล้อมเมืองหลวง โดยมีประกาศิตลับระบุชื่อ... ระบุชื่อของกุนซือเหม่ยซูเหยาว่าเป็นผู้นำทัพกบฏตัวจริงพ่ะย่ะค่ะ!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกาลเวลามาด้วยกันในบทนี้นะครับ (พงศาวดารมีชีวิต)