พายุที่โหมกระหน่ำ

เสียงคำรามกึกก้องของฟ้าผ่าสะเทือนเลื่อนลั่นนอกหน้าต่างบานสูง ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับความเงียบงันอันน่าอึดอัดที่แผ่ซ่านอยู่ภายในห้องสมุดส่วนตัวของคิรากร พริบตาเดียวที่แสงสว่างวาบจากสายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้าด้านนอก โลกทั้งใบก็พลันดับวูบลง ความมืดมิดกลืนกินทุกตารางนิ้ว ทิ้งไว้เพียงเสียงเม็ดฝนที่สาดซัดกระหน่ำซัดกระจกราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้าจังหวะหัวใจให้เต้นรัวระส่ำ ลินินสะดุ้งสุดตัว หนังสือบัญชีเล่มหนาในมือเกือบร่วงหล่นลงพื้น เธอถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นหนังสือไม้มะฮอกกานีเนื้อดี กลิ่นอายเฉพาะตัวของเขาลอยมาแตะจมูกท่ามกลางความมืด กลิ่นบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของอัลฟ่าผู้กุมอำนาจเหนือกว่าทุกสิ่ง ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าเขายังยืนอยู่ตรงนั้น... ห่างออกไปเพียงแค่เอื้อมมือ "กลัวความมืดหรือครับ... คุณนักบัญชีคนเก่ง" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากความมืด มันใกล้ชิดเสียจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดเข้าที่ข้างแก้มของเธอ ลินินเม้มริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมเสียงสั่นเครือไม่ให้แสดงความอ่อนแอออกมาต่อหน้าผู้ชายคนนี้ "ฉันไม่ได้กลัว... แค่ตกใจที่ไฟดับ" เธอเชิดหน้าขึ้น แม้จะรู้ว่าในความมืดนี้เขาคงมองไม่เห็นความดื้อรั้นในแววตาของเธอ แต่เธอก็ยังอยากแสดงออกถึงศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ "ปากแข็งเสียจริงนะ" คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาประชิดตัวทีละน้อย ก่อนที่มือหนาและทรงพลังจะทาบลงบนชั้นหนังสือด้านข้างศีรษะของเธอ กักขังร่างบอบบางไว้ระหว่างอ้อมแขนและชั้นหนังสือ เป็นการปิดตายทุกเส้นทางหนี ในห้องสมุดที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง มีเพียงแสงวาบเป็นระยะของสายฟ้าที่สาดส่องเข้ามา เผยให้เห็นโครงหน้าคมคายดุจเทพสร้างและนัยน์ตาสีเข้มที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนา คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจของทั้งคู่ผสานกลิ่นอายเข้าหากันอย่างแยกไม่ออก ความตึงเครียดทางเพศพุ่งทะยานสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก "คุณกำลังเล่นกับไฟ, ลินิน" เสียงกระซิบพร่าต่ำพาดผ่านริมฝีปากของเธอ "และตอนนี้... ไฟในบ้านก็ดับลงเสียด้วยสิ" นิ้วเรียวแกร่งของเขาไล้จากคางมนขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากสั่นระริกของเธออย่างแผ่วเบา แต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ปฏิเสธไม่ได้ ลินินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ แต่ทันทีที่ปลายนิ้วนั้นลากผ่านกลีบปาก ความคิดรวบยอดทั้งปวงก็พังทลายลงในพริบตา ร่างกายของเธอยอมจำนนต่อสัมผัสอันคุ้นเคยและอันตรายนี้อย่างน่าละอาย "ปล่อยฉัน... คิรากร" คำปฏิเสธเบาหวิวราวกับเสียงกระซิบ กลับยิ่งเติมเชื้อเพลิงให้คนตัวโตได้ใจ คิรากรไม่เพียงแต่ไม่ปล่อย แต่เขากลับรวบเอวบางเข้าหาตัวแนบแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง ร่างกายของอัลฟ่าหนุ่มร้อนผ่าวราวกับเตาไฟ ตัดกับความเย็นเยียบของสายฝนด้านนอก ริมฝีปากหยักลึกประกบจูบลงมาบนเรียวปากนุ่มของเธอทันทีอย่างไม่ปล่อยให้ตั้งตัว จูบนั้นไม่ใช่ความอ่อนโยน แต่มันคือการประกาศิตและการลงทัณฑ์ ริมฝีปากหนารุกไล่ บดขยี้อย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ เรียรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย ลินินครางอือในลำคอ พยายามทุบไหล่กว้างเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับไม่ต่างอะไรกับการสะกิดผิวกายของเสือร้าย มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับสะโพกผาย บีบเคล้นความนุ่มหยุ่นผ่านเนื้อผ้าอย่างจาบจ้วง ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มติดขัด รสจูบที่ลึกซึ้งและดุดันดึงสติสัมปชัญญะของลินินให้หลุดลอย เธอกำปกเสื้อสูทของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว เล็บจิกเข้ากับเนื้อผ้าเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวในขณะที่โลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง ความมืดรอบกายราวกับช่วยปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ทั้งคู่พยายามซ่อนเร้น คิรากรถอนริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวซบอยู่กับอกแกร่ง หน้าอกกระเพื่อมไหวตามจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วไม่เป็นจังหวะ นิ้วมือของเขาเกลี่ยปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากกรอบหน้าผากมนอย่างทะนุถนอมในเสี้ยววินาทีที่อ่อนโยนอย่างประหลาด "คุณหนีผมไม่พ้นหรอก, ลินิน..." เสียงทุบกระซิบแหบพร่าอยู่ข้างใบหู ร้อนผ่าวจนทำให้ขนลุกชันไปทั้งตัว "ไม่ว่าจะมีความมืดหรือพายุที่โหมกระหน่ำแค่ไหน คุณก็คือของผม" ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังระอุถึงขีดสุด และสัมผัสจากมือหนาที่กำลังลูบไล้อยู่ใต้ร่มผ้า ทันใดนั้นเอง... แสงไฟฉุกเฉินสีส้มสลัวก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งคฤหาสน์ พร้อมๆ กับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนกำลังเร่งรีบวิ่งตรงมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องสมุด! ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติด พร้อมกับเสียงรายงานด้วยความตื่นตระหนกจากบอดี้จاردคนสนิทที่ดังทะลุเข้ามา "นายครับ! ระบบรักษาความปลอดภัยหลักถูกแฮกจากภายนอก... มีคนกำลังบุกรุกเข้ามาในเซฟเฮาส์ครับ!" คิรากรชะงัก นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันในพริบตาเดียว เขาละมือออกจากร่างของลินินอย่างเสียดาย ก่อนจะหันไปมองประตูห้องด้วยแววตาน่ากลัว ประกายไฟแห่งอันตรายฉายชัดขึ้นอีกครั้ง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความมืดมนและเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ