ความหวังในที่แคบ

กลิ่นอับชื้นของกระดาษเอกสารเก่าผสมกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยอบอวลอยู่ในเซฟเฮาส์ไร้เสียงแห่งนี้ มันคือกลิ่นอายของความตึงเครียดที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความเงียบงัน คิรากรนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม แววตาคมกริบดั่งพญาสัตว์ล่าเหยื่อกำลังจ้องมองร่างระหงของลินินที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะสาดกระทบใบหน้าเคร่งเครียดของเธอ เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผม แต่นั่นไม่ได้ลดทอนความเด็ดเดี่ยวในแววตาคู่สวยนั้นลงเลยแม้แต่น้อย "คุณแน่ใจแค่ไหนกับสิ่งที่ถืออยู่ในมือ ลินิน" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันที่กัดกินหัวใจมานานหลายชั่วโมง มันไม่ใช่คำถามเชิงสงสัย แต่เป็นการทดสอบความมั่นคงของหญิงสาวที่บังaาญเข้ามาเล่นเกมในอาณาจักรแห่งความตายนี้ ลินินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ปลายนิ้วเรียวที่ถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะถูกควบคุมให้มั่นคง เธอก้าวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มผู้กุมชะตาชีวิตของคนทั้งตระกูล ร่างบางทิ้งตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเขา บังคับให้คิรากรต้องก้มมองลงมา สบตาเข้ากับความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ภายใน "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสี่ยงโชคค่ะ... เอ่อ หมายถึง ฉันไม่ได้มาเพื่อเสี่ยงดวงนะครับ" ลินินเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นชิน แต่รีบแก้คำพูดเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมปลาบที่หรี่ลงอย่างจับผิด "สิ่งที่ฉันเจอในบัญชีลับของบริษัทเครือข่ายเมื่อคืนนี้ มันไม่ใช่แค่ร่องรอยการยักยอกเงินธรรมดา แต่มันคือเส้นทางการเงินที่ถูกส่งต่อไปยังบัญชีส่วนตัวของอัยการสูงสุด และผู้มีอำนาจระดับสูงในกระทรวงยุติธรรม... คนที่กำลังพยายามเลื่อยขาเก้าอี้คุณอยู่ตอนนี้" คิรากรขมวดคิ้วมุ่น ความสนใจพุ่งตรงไปยังเอกสารในมือเรียว ร่างสูงโน้มตัวลงมา ใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่คืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นนิโคตินปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน "คุณกำลังบอกว่า... หลักฐานที่ฉันตามหามาครึ่งปี ถูกซ่อนไว้ในบัญชีซ้อนที่พวกมันคิดว่าสะอาดสะอ้านอย่างนั้นหรือ" เสียงของเขาแหบพร่า ลึกล้ำ และทรงพลังจนทำให้หัวใจของลินินกระตุกวูบ "ใช่ค่ะ... อะแฮ่ม ใช่ครับ" ลินินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านของคิรากรยื่นมาแตะที่ปลายคางมน บังคับให้เธอเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสอันคุ้นเคยและอันตราย "ถ้าเราเปิดเผยเอกสารชุดนี้ต่อสาธารณชนในเวลาที่เหมาะสม ไม่เพียงแต่คดีของคุณจะถูกยกฟ้อง แต่พวกมันทั้งหมดจะไม่มีทางลืมชื่อ 'คิรากร' ไปตลอดชีวิต" รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากของอัลฟ่าหนุ่ม ความเยือกเย็นก่อนหน้านี้มลายหายไป ถูกแทนที่ด้วยความเร่าร้อนดิบเถื่อนที่พุ่งพล่านขึ้นในแววตา คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างถึงที่สุด มือใหญ่อีกข้างเลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธออย่างไร้การThe permission แล้วกระชากเข้าหาร่างหนาจนลินินเสียหลักล้มลงไปนั่งคร่อมอยู่บนตักแกร่งโดยอัตโนมัติ "คุณนี่มัน... ดื้อรั้นจนน่าจับกดให้จมเตียงเสียจริง ลินิน" กระแสไฟแห่งความปรารถนาพุ่งพล่านขึ้นทันทีเมื่อเรือนร่างแนบชิดกันอย่างไร้ช่องว่าง กลิ่นกายเฉพาะตัวของคิรากรแผ่ซ่านครอบ aองประสาทของหญิงสาวจนสมองขาวโพลน มือหนาเลื่อนจากเอวบางขึ้นมาสอดเข้าใต้ร่มผ้า ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มอย่างจงใจยั่วยวน ลินินสะท้านเฮือก เผลอใช้มือทั้งสองข้างยึดไหล่กว้างของเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว "ค... คิรากร นี่ไม่ใช่เวลามา..." เสียงทักท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากร้อนจัดทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี จูบของเขาดุดันและเรียกร้อง ราวกับต้องการลงโทษความกล้าหาญที่บังอาจก้าวล้ำเข้ามาในอาณาเขตอันตราย ลินินพยายามจะเบือนหน้าหนีแต่ก็ไร้ผล เมื่อมือใหญ่อีกข้างรวบหลังคอเธอตรึงไว้ บังคับให้เปิดริมฝีปากรับสัมผัสวาบหวามที่รุกไล่อย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำจนหญิงสาวแทบละลายคาอ้อมอก แรงดึงดูดระหว่างทั้งคู่รุนแรงราวกับพายุหมุนที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความดุเดือดค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งเร่าร้อน ลินินรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นรำระส่ำไม่เป็นจังหวะ มือเรียวที่เคยผลักไสค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจิกเกร็งลงบนลาดไหล่หนาภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี ยอมจำนนต่อสัมผัสที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบภายในกายให้ตื่นขึ้น ความคับ 18+ ล้นปรี่สะท้อนผ่านการลูบไล้ที่หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ คิรากรผละริมฝีปากออกชั่วครู่เพื่อให้หญิงสาวได้กอบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาคมกริบฉายแววปรารถนาสีเข้มจัดขณะจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อและใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ "ถ้าเราชนะเกมนี้... คุณจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ ลินิน" เสียงกระซิบแหบพร่าดังชิดริมใบหู พร้อมกับปลายนิ้วที่ลากไล้ต่ำลงมาตามแนวสันหลังอย่างเชื่องช้า "แต่ตอนนี้... ร่างกายและลมหายใจของคุณ เป็นของฉัน..." ก่อนที่ลินินจะได้เอื้อนเอ่ยคำใดโต้แย้ง เสียงเคาะประตูกระชั้นชิดสามครั้งดังขึ้นจากด้านนอก ตามด้วยเสียงฝีเท้าเร่งรีบและน้ำเสียงตื่นตระหนกของลูกน้องคนสนิทที่หน้าห้อง "นายครับ! แย่แล้วครับ! ทีมสืบสวนพิเศษกำลังบุกเข้ามาที่นี่ พวกมันรู้พิกัดเซฟเฮาส์แล้ว!" คิรากรชะงัก ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงในเสี้ยววินาที ความเร่าร้อนเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นอันน่ากลัวในทันที เขาดึงลินินให้ลุกขึ้นตามมาติดๆ ก่อนจะคว้าแฟ้มเอกสารหลักฐานบนโต๊ะยัดใส่มือเธอ ดวงตาคมกริบหันกลับมามองหญิงสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เสียงพังประตูด้านนอกจะดังขึ้น พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาในห้องโถง—บุคคลที่พวกเขาน้อยคนนักจะคาดคิดว่าจะกลายเป็นผู้หักหลังในนาทีสุดท้ายนี้เอง! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะครับ