การพิสูจน์ความบริสุทธิ์

“เลือกเอาสิ คริสเตียน... ชีวิตของผู้หญิงที่นายอ้างว่ารัก หรือ ‘หลักฐาน’ ที่จะทำให้ชีวิตที่เหลืออยู่ของนายพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี!” เสียงหัวเราะเยือกเย็นของมารีญ่าดังก้องผ่านลำโพงติดผนัง ท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินที่อากาศเริ่มเบาบางลงทุกขณะ รินรดารู้สึกถึงความกดอากาศที่บีบคั้นจนเจ็บปวดในช่องอก เธอพยายามสูดลมหายใจที่เหลือเพียงน้อยนิด แต่กลับพบเพียงความร้อนผ่าวจากเครื่องจักรที่กำลังทำงานอยู่เบื้องล่าง คริสเตียนยืนนิ่งดุจรูปปั้นหิน มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาไม่ได้ฉายแววลังเลเพียงชั่วครู่ แต่มันคือความสับสนที่รุนแรงจนน่ากลัว ในมืออีกข้างหนึ่ง เขาถือรีโมทที่สามารถหยุดการทำงานของระเบิดใต้พื้นห้องนี้ได้ แต่ในขณะเดียวกัน หากเขากดปุ่มนั้นเพื่อช่วยรินรดา ไฟล์ลับที่ซ่อนอยู่ในเซิร์ฟเวอร์สำรองจะถูกทำลายทิ้งทันที—ความจริงเรื่องการตายของครอบครัวเขาที่เขาสืบเสมือนลมหายใจจะหายไปตลอดกาล “คริสเตียน... ฟังฉันนะ” รินรดาเอ่ยเสียงแหบพร่า เธอพยายามยันกายขึ้นจากพื้นเย็นเฉียบ พลางจ้องมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเด็ดเดี่ยว “อย่าเลือกฉัน... ถ้าความจริงนั่นคือสิ่งที่นายรอคอยมาทั้งชีวิต” “หุบปาก!” เขาคำรามลั่น เสียงนั้นสั่นพร่าด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน “ถ้านายไม่เลือกใครเลย นายก็จะเสียทั้งสองอย่าง” เสียงมารีญ่าแทรกขึ้นมาอีกครั้งอย่างผู้ชนะ “เหลือเวลาอีกสี่นาที... คริสเตียน นายเป็นมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองนี้ไม่ใช่เหรอ? ลองพิสูจน์ให้ดูหน่อยสิว่าหัวใจของนายมันทำด้วยอะไรกันแน่ ระหว่างความแค้น... หรือผู้หญิงที่นายเอาไว้ใช้ปรนเปรอความใคร่!” รินรดารู้สึกถึงหยาดน้ำตาที่เอ่อล้น แต่มันไม่ใช่ความกลัวตาย สิ่งที่เธอเจ็บปวดคือการที่ชื่อเสียงของเธอต้องมาจบลงด้วยการถูกมองว่าเป็นเพียงเครื่องมือของผู้ชายคนนี้ เธอต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเธอก็มีศักดิ์ศรีพอที่จะยืนหยัดด้วยตัวเอง ไม่ใช่แค่เหยื่อที่รอการช่วยเหลือ เธอตัดสินใจรวบรวมเรี่ยวแรงสุดท้าย คลานเข้าไปใกล้แผงวงจรไฟฟ้าที่ซ่อนอยู่หลังภาพวาดบนผนังห้องใต้ดิน นิ้วเรียวสั่นเทาสัมผัสสายไฟนับสิบเส้น เธอจำได้... คริสเตียนเคยสอนวิธีดัดแปลงระบบวงจรพื้นฐานเมื่อครั้งที่เขาหยอกล้อเธอในห้องทำงาน การจะกู้ชื่อเสียงและชีวิตของเธอในวันนี้ ไม่ใช่การรอให้เขาเลือก แต่คือการที่เธอต้องเลือกทางเดินของตัวเอง “เธอจะทำอะไรน่ะ รินรดา!” คริสเตียนหันมาตะคอก ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งที่เธอทำ “ฉันไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อเป็นตัวเลือกของใครนะคะ คริสเตียน” เธอแค่นยิ้มทั้งน้ำตา นิ้วเรียวบรรจงตัดสายไฟเส้นสีน้ำเงินเฉียบขาด ในจังหวะที่หัวใจของเธอเต้นระรัวเหมือนจะหลุดออกมาจากอก เสียงหวีดหวิวของระบบระบายอากาศดังขึ้นพร้อมกับเสียงฟืดฟาดของอากาศบริสุทธิ์ที่พุ่งกลับเข้ามาในห้อง แสงไฟสีแดงที่กระพริบถี่ๆ ดับวูบลงทันที ความเงียบงันเข้าปกคลุมแทนที่เสียงระเบิดที่ควรจะดังขึ้น มารีญ่าทางปลายสายเงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนจะสบถออกมาด้วยความเดือดดาล “แก... นังผู้หญิงสารเลว! แกทำลายระบบของฉัน!” รินรดาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง แม้ขาจะสั่นเทา เธอเชิดหน้าขึ้นสบตากับคริสเตียนที่ยังคงตะลึงงัน “ฉันรอดแล้ว... และหลักฐานของนายก็ยังอยู่ครบ แต่สิ่งที่นายต้องตอบฉันหลังจากนี้ คือทำไมถึงยอมให้ผู้หญิงคนนั้นเล่นกับชีวิตเราได้ขนาดนี้คะ?” คริสเตียนก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ เงาของเขาทาบทับร่างบางจนมิด ความเย็นชาในแววตาถูกแทนที่ด้วยความโหยหาที่ลึกซึ้งเกินจะบรรยาย มือหนาเอื้อมมาแตะแก้มเนียนของเธอเบาๆ สัมผัสนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกผิดและความหวาดกลัวที่เขาพยายามซ่อนมาตลอด “เธอไม่ควรเอาชีวิตมาเสี่ยงแบบนี้ รินรดา...” เสียงของเขาต่ำพร่า แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรต่อ ประตูเหล็กกล้าที่ควรจะถูกล็อกแน่นหนากลับถูกกระชากออกอย่างแรงจากคนด้านนอก ชายชุดดำนับสิบกรูเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ และคนที่ก้าวตามเข้ามาคือชายชราที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับคริสเตียนอย่างน่าประหลาด... เขาคืออดีตหัวหน้าตระกูลวอล์คเกอร์ที่ทุกคนเชื่อว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน “ยินดีด้วยที่รอดตายมาได้... คริสเตียน แต่การทดสอบที่แท้จริงของแก มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้เท่านั้น” ชายชราเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของรินรดาหล่นวูบไปถึงตาตุ่ม เมื่อคริสเตียนเห็นร่างนั้น ความเด็ดเดี่ยวในแววตาของเขาก็พังทลายลงในทันที เขาหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่รุนแรงและคาดไม่ถึง รินรดาตระหนักในวินาทีนั้นเองว่า... ไม่ว่าเธอจะรอดพ้นจากระเบิดของมารีญ่ามาได้ แต่นรกขุมใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมกำลังจะกลืนกินชีวิตของพวกเขาทั้งสองคนไปตลอดกาล มิดไนท์คิสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะยังคงติดตามและร่วมลุ้นไปกับชะตากรรมของรินรดาในตอนต่อไปนะคะ