ความจริงที่กระจ่าง

"หลักฐานที่เธอพยายามทำลายทิ้งน่ะ... ฉันกู้มันกลับมาได้หมดแล้วนะคะ มารีญ่า" เสียงของคริสเตียนราบเรียบ ทว่าทรงพลังดั่งคลื่นใต้น้ำที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งให้จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของความหายนะ เขาขว้างแฟลชไดรฟ์สีเงินลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ เสียงโลหะกระทบพื้นไม้ดังสนั่นท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นจนแทบหยุดหายใจภายในห้องทำงานส่วนตัวของคฤหาสน์วอล์คเกอร์ มารีญ่าที่นั่งอยู่บนโซฟาหนังตัวหรูชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาคู่สวยที่เคยฉาบไปด้วยความไร้เดียงสาจอมปลอมค่อยๆ ปรับเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าวและเย็นชา เธอไม่ปฏิเสธ ไม่โวยวาย แต่กลับยกมือขึ้นเสยผมอย่างใจเย็น มุมปากยกยิ้มเหยียดหยามอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า "คริสเตียน คุณกำลังเล่นเกมที่น่าเบื่ออยู่นะคะ" มารีญ่าเอ่ยขึ้น แววตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเทาเข้มของชายหนุ่ม "คุณคิดจริงๆ เหรอว่าของกระจอกๆ แค่นี้จะทำให้ฉันสั่นคลอนได้? หลักฐานที่ฉันเตรียมไว้เพื่อทำลาย 'ผู้หญิงชั้นต่ำ' คนนั้นน่ะ มันมีมากกว่าที่คุณคิดเยอะ" รินรดาซึ่งยืนอยู่มุมห้อง กอดแขนตัวเองแน่นจนนิ้วมือเปลี่ยนเป็นสีขาว เธอสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกจากร่างสูงใหญ่ของคริสเตียน เขาไม่ได้โกรธจนสติแตก แต่ความเงียบของเขาต่างหากที่น่ากลัวกว่าพายุลูกไหนๆ "ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างที่คุณเรียก... คือคนที่คุณพยายามจะฆ่าทิ้งในโกดังร้างนั่นสินะ" คริสเตียนก้าวเข้ามาใกล้เธอ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาทำให้มารีญ่าขยับตัวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ "คุณมีหลักฐานมัดตัวฉันเหรอคะ?" มารีญ่าท้าทาย เธอแสร้งหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "หลักฐานที่ใครๆ ก็สร้างขึ้นมาได้จากคอมพิวเตอร์น่ะเหรอ อย่าลืมนะคะว่าหุ้นส่วนของวอล์คเกอร์คอร์ปอเรชั่นส่วนใหญ่เกรงใจบิดาฉันแค่ไหน ถ้าข่าวนี้รั่วออกไปว่าคุณกำลังใส่ร้ายอดีตคู่หมั้นด้วยหลักฐานปลอม... หุ้นบริษัทของคุณจะดิ่งเหวแค่ไหน?" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก ความหวาดกลัวเริ่มเกาะกินใจ เธอรู้ดีว่ามารีญ่าไม่ใช่แค่คนธรรมดา แต่เป็นถึงลูกสาวผู้ทรงอิทธิพลที่คุมเครือข่ายธุรกิจมืดอยู่เบื้องหลัง การจะล้มผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย "ฉันไม่ได้จะทำลายคุณด้วยข่าวลือค่ะมารีญ่า..." คริสเตียนขยับเข้าไปใกล้จนร่างของมารีญ่าถูกต้อนไปติดกับพนักโซฟา "แต่ฉันจะทำลายคุณด้วยชีวิต... ที่คุณไปแตะต้องคนของฉัน" คริสเตียนคว้าเอกสารอีกชุดหนึ่งออกมาจากลิ้นชักลับ มันคือบันทึกการโอนเงินจำนวนมหาศาลไปยังกลุ่มรับจ้างสังหาร และที่สำคัญที่สุด คือภาพจากกล้องวงจรปิดมุมอับที่จับภาพมารีญ่าในชุดคลุมสีดำสนิทขณะกำลังติดตั้งระเบิดเวลาในคืนนั้นได้อย่างชัดเจน วินาทีที่มารีญ่าเห็นภาพบนหน้าจอแท็บเล็ต ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นเลิศก็ซีดเผือดลงทันที เธอพยายามจะคว้ามันมาทำลายทิ้ง แต่คริสเตียนเร็วกว่า เขาคว้าข้อมือของเธอไว้แน่นจนมารีญ่าต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด "คุณมันปีศาจ..." มารีญ่ากัดฟันกรอด น้ำตาแห่งความแค้นเอ่อคลอ "ฉันรักคุณ คริสเตียน! ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อที่จะได้คุณกลับมา แต่คุณกลับเอาชีวิตของฉันไปแลกกับผู้หญิงที่ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณเลยสักนิด!" "คุณไม่ได้รักผม คุณแค่รักในอำนาจและสถานะที่ต้องเป็น 'คุณนายวอล์คเกอร์' เท่านั้น" คริสเตียนตอบเสียงต่ำ เขาสะบัดมือเธอทิ้งราวกับขยะแขยง "ส่วนรินรดา... เธอมีความหมายมากกว่าบัลลังก์ที่จอมปลอมอย่างคุณเคยพยายามจะนั่ง" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบระเบิด รินรดาเดินออกมาจากมุมห้อง สายตาของเธอไม่ได้สั่นคลอนด้วยความกลัวอีกต่อไป เธอสบตามารีญ่าด้วยความเห็นใจที่ปนเปไปกับความเด็ดขาด "คุณแพ้แล้วค่ะ มารีญ่า" รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ "ความลับที่ซ่อนไว้ใต้พรมของครอบครัวคุณ... ไม่ได้มีแค่เรื่องระเบิดเรื่องเดียวหรอกนะคะ" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของชายฉกรรจ์หลายคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน คริสเตียนส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดคุมตัวมารีญ่าไว้ ทว่าก่อนที่พวกเขาจะถึงตัว มารีญ่ากลับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง "คิดว่าจับฉันได้แล้วจะจบงั้นเหรอคะ?" เธอยิ้มเหี้ยม พลางกดปุ่มบางอย่างบนนาฬิกาข้อมือ "คุณลืมไปหรือเปล่าว่า... รินรดาไม่ได้มีแค่คุณที่คอยคุ้มครอง แต่พ่อของเธอยังติดหนี้พนันก้อนโตอยู่กับคนของฉัน ถ้าฉันตาย... พ่อของเธอจะเป็นคนแรกที่จะถูกส่งไปลงนรกแทน!" รินรดาหน้าถอดสี มือไม้สั่นเทาด้วยความตระหนก คริสเตียนชะงักกึก สีหน้าของเขาที่เคยราบเรียบเริ่มสั่นไหวเมื่อเห็นความสิ้นหวังในแววตาของหญิงสาวที่เขารัก มารีญ่าเหยียดยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าเกมเปลี่ยนไป "ตอนนี้... จะเลือกทางไหนดีคะคริสเตียน? จะจับฉันส่งตำรวจแล้วรอรับศพพ่อของรินรดา หรือจะปล่อยฉันไป แล้วเก็บความลับนี้ไว้ให้ตายไปพร้อมกับความรักง่อยๆ ของพวกคุณ?" คริสเตียนกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความโกรธแค้นในดวงตาสีเทาคู่นั้นลุกโชนดั่งไฟนรกที่กำลังแผดเผาเหตุผลทั้งหมดในสมองของเขา มิดไนท์คิสหวังว่าตอนนี้นักอ่านจะตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามเสมอมาค่ะ