คืนเร่าร้อนกลางพายุ

"ถ้าการนัดหมายของเธอในสวนกุหลาบคือการมองหาทางหนี... ฉันแนะนำให้เธอมองหาทางใหม่ รินรดา เพราะต่อให้เธอขุดอุโมงค์ลงไปถึงใจกลางโลก ฉันก็จะตามไปลากเธอกลับมา" เสียงทุ้มต่ำที่กร้าวไปด้วยแรงอารมณ์ไม่ได้ดังมาจากหน้าประตู แต่มันดังขึ้นที่ข้างใบหูขณะที่มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของหญิงสาว แรงบีบนั้นหนักหน่วงและเด็ดขาดจนรินรดาสะดุ้งสุดตัว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นอายของฝนที่เริ่มโปรยปรายด้านนอกอบอวลไปทั่วห้องทำงานที่มืดสลัว แสงฟ้าแลบแปลบปลาบจากหน้าต่างบานสูงเผยให้เห็นใบหน้าคมสันที่เคร่งขรึมของคริสเตียน วอล์คเกอร์ ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวคู่นั้นไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงเพลิงโทสะที่จ้องจะเผาผลาญเธอให้มอดไหม้ "คุณเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่..." เธอเค้นเสียงถาม มือบางสั่นระริกขณะพยายามแกะมือหนาออก ทว่าเขากลับรวบข้อมือเธอไว้แล้วกดตรึงร่างบางกับโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ "ทันเวลาที่จะได้ยินว่า... 'ความหวัง' ของเธอไม่ได้อยู่ที่ฉัน" คริสเตียนแค่นยิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับว่างเปล่าจนน่าใจหาย เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบชิดกัน ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวแก้ม "บอกสิ ว่าไอ้คนในสวนนั่นมันมีดีอะไรถึงทำให้เธอกล้าทรยศต่อพันธะของเรา" "ฉันไม่ได้ทรยศ!" รินรดาเถียงกลับ ดวงตากลมโตคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความอัดอั้น "ฉันแค่ต้องการอิสรภาพ... อิสรภาพที่คุณไม่มีวันให้ได้ เพราะสำหรับคุณ ฉันเป็นได้แค่เครื่องมือระบายอารมณ์หรือของเล่นชิ้นหนึ่งเท่านั้น!" คำพูดของเธอเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ คริสเตียนกระชากร่างเธอเข้ามาใกล้จนแนบชิด พายุภายนอกเริ่มโหมกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องไปทั่วคฤหาสน์ แต่ความตึงเครียดภายในห้องกลับพุ่งสูงยิ่งกว่า เขาบดจูบลงมาอย่างรุนแรง ไม่ใช่จูบที่ถนุถนอม แต่เป็นการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและแรงปรารถนาที่สะกดกลั้นมานาน รินรดาทุบตีแผ่นหลังแกร่ง แต่เขากลับรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว ก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นมาบนโต๊ะทำงานอย่างง่ายดาย สิ่งของบนโต๊ะร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังสนั่น แต่ไม่มีใครสนใจ เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังประสานกับเสียงฝนที่ฟาดกระทบกระจกหน้าต่าง "ถ้าฉันเป็นคนโหดร้าย อย่างน้อยฉันก็เป็น 'เจ้าของ' ที่ดีพอจะดูแลเธอไม่ให้ไปอยู่ในมือใคร" เขาคำรามชิดริมฝีปากเธอ ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าไปตามซอกคอระหง กลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอช่างยั่วยวนจนเขาสติหลุด รอยจูบหนักๆ ประทับลงบนผิวเนียนจนขึ้นรอยแดง "ปล่อย... คริสเตียน ได้โปรด..." รินรดาอ้อนวอน เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงไปด้วยความร้าวราน "คุณเกลียดฉันไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำแบบนี้" คริสเตียนชะงัก ร่างกายเขากำลังสั่นเทาด้วยอารมณ์ที่ตีรวน เขาผละออกมองใบหน้าที่เปียกชื้นด้วยน้ำตาของเธอ ความโกรธที่เคยมีเริ่มเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ บาดแผลในอดีตที่เขาพยายามปิดตายเริ่มเปิดออกอีกครั้งเพียงเพราะความใกล้ชิดนี้ "ฉันเกลียดที่เธอทำให้ฉันเป็นแบบนี้... เกียดที่เธอเข้ามาเปลี่ยนโลกของฉันจนพังพินาศ" เขาพึมพำ ก่อนจะก้มลงซุกใบหน้าเข้ากับอกบาง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเธอ "เธอรู้ไหมว่าฉันเฝ้ามองเธอมาตลอด เฝ้ามองทุกย่างก้าว... และนั่นคือเหตุผลที่ฉันทนไม่ได้เวลาเห็นเธอทำท่าเหมือนจะเดินจากไป" ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมท่ามกลางพายุที่กำลังบ้าคลั่ง รินรดาใจอ่อนยวบเมื่อสัมผัสได้ถึงความสั่นเทาในน้ำเสียงของเขา เธอค่อยๆ ยกมือที่สั่นเทาขึ้นลูบเรือนผมหนาของเขา ความเกลียดชังในตอนแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความสงสารและแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทาน ท่ามกลางความมืดมิดและเสียงคำรามของพายุ คริสเตียนเงยหน้าขึ้น สายตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่น่ากลัว... ลุ่มหลงจนยอมแลกทุกอย่างเพื่อรั้งเธอไว้ เขากำลังจะโน้มลงมาประทับจูบอีกครั้งเมื่อเสียงเคาะประตูที่รุนแรงและฉับพลันดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงของมารีญ่าที่กรีดร้องจากหน้าห้อง "คริสเตียน! ฉันรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น! เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ความลับโสโครกของนังผู้หญิงคนนั้นจะถูกแฉจนไม่เหลือที่ยืนในสังคม!" คริสเตียนชะงักกึก สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาในเสี้ยววินาที เขาหันไปมองประตูห้องทำงานก่อนจะหันกลับมามองรินรดาที่ใบหน้าซีดเผือด "ความลับเหรอ?" รินรดาพึมพำด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ขณะที่คริสเตียนก้าวลงจากโต๊ะแล้วเดินตรงไปที่ประตู แต่ก่อนจะแตะลูกบิด เขาหยุดกึกแล้วหันมามองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "อยู่หลังโต๊ะนั่น... อย่าขยับไปไหนจนกว่าฉันจะกลับมา ถ้าเธอเปิดประตูให้ใครก็ตามที่อยู่ข้างนอกนั้น เธอจะได้เห็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจตัวไหนๆ ที่เธอเคยรู้จัก" เขาเปิดประตูออกไป ทิ้งให้รินรดานั่งนิ่งอยู่กลางความมืด เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดจากทางเดินชั้นบน ตามด้วยเสียงกรีดร้องที่เงียบหายไปในพริบตา ก่อนที่ประตูห้องจะถูกผลักเปิดออกอีกครั้งด้วยฝีเท้าที่หนักแน่นของใครบางคนที่ไม่ใช่คริสเตียน ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนและอันตรายในครั้งนี้นะคะ มิดไนท์คิส