พักผ่อนหย่อนใจสไตล์สโลว์ไลฟ์

"ถ้าคุณคิดว่านั่นคือคำขู่ งั้นก็ลองสั่งลบ 'ไฟล์' ชิ้นนี้ดูสิคะ!" เรย์น่ากระแทกเสียงตอบกลับหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่ยังคงกะพริบถี่ๆ อยู่ตรงหน้า ดวงตาสีอเมทิสต์ของเธอวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย เธอไม่ได้สั่นสะท้านกับสถานะที่เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะหันมามองคิรอสที่ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น คิรอสถอนหายใจยาว ก่อนจะยื่นมือไปปิดหน้าต่างโปร่งแสงนั้นด้วยการปัดทิ้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "การโต้เถียงกับระบบที่ไร้จิตสำนึกมีแต่จะทำให้เราเสียพลังงานค่ะ ตอนนี้สิ่งที่กิลด์เราต้องการไม่ใช่การวิเคราะห์บั๊ก แต่คือการ 'หยุดพัก' ก่อนที่เราจะสติแตกกันไปข้างหนึ่ง" ชายหนุ่มหันหลังเดินนำไปยังเรือไม้เก่าๆ ที่จอดเทียบท่าริมทะเลสาบกระจกเงา พื้นที่ลับระดับตำนานที่เขาปลดล็อกได้จากภารกิจรองเมื่ออาทิตย์ก่อน บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบจนได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นกระทบโขดหิน ผิดกับความตึงเครียดของสถานะ 'ไฟล์ที่ต้องลบ' บนหัวของเรย์น่าราวกับคนละโลก "ตกปลางั้นเหรอคะ?" เรย์น่าเลิกคิ้วมองอุปกรณ์ในมือคิรอส น้ำเสียงของเธออ่อนลงแต่ยังคงแฝงความสงสัย "เราเพิ่งถูกระบบประกาศว่าเป็นภัยคุกคามนะคะคิรอส ไม่ใช่พนักงานทำความสะอาดชายหาด" "พักผ่อนหย่อนใจสไตล์สโลว์ไลฟ์ไงคะ มาสเตอร์" คิรอสยิ้มมุมปาก พลางส่งเบ็ดตกปลาไม้เก่าๆ ให้เธอ "ถ้าเราไม่ทำตัวให้กลมกลืนกับโลกใบนี้ ระบบก็จะยิ่งจับตาดูเรามากขึ้น การทำสิ่งที่มนุษย์ (หรือตัวละครในเกม) พึงกระทำ จะช่วยลดค่าความน่าสงสัยของอัลกอริทึมได้... เชื่อฉันสิ" เด็กๆ ในกิลด์ที่เหลือเดินตามมาด้วยความงุนงง พวกเขาเริ่มหยิบจับอุปกรณ์ตกปลาด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงเมื่อ 'มิมิ' เจ้าหนูจอมซนประจำกิลด์ตะโกนลั่นเมื่อเบ็ดของเธอเริ่มกระตุก เรย์น่านั่งลงบนโขดหินข้างคิรอส เธอเฝ้ามองผิวน้ำที่นิ่งสนิทพลางนึกถึงคำพูดของระบบที่ยังคงฝังใจ แต่สัมผัสอบอุ่นจากไออุ่นที่แผ่ออกมาจากคิรอสข้างๆ ทำให้ความกลัวในใจเธอมลายหายไป "คุณนี่แปลกคนนะคะ... ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ คุณยังคิดเรื่องอาหารเย็นได้อีก" "ความหิวทำลายสติสัมปชัญญะค่ะ ถ้าเราหิว เราจะตัดสินใจพลาด" คิรอสตอบพลางจัดการแล่เนื้อปลาที่เพิ่งตกได้ด้วยความชำนาญ มือของเขาขยับอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทุกการเคลื่อนไหวดูสง่างามราวกับกำลังบรรเลงเพลง พวกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงกับการเผาปลาบนเตาหิน กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศในเกมที่คิรอสผสมขึ้นเองดึงดูดสัตว์เทพตัวน้อยๆ ในละแวกนั้นให้แอบโผล่ออกมาดู ความเป็นจริงที่ดูโหดร้ายในหน้าจอเมนูถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่เริ่มวางดาบและเวทมนตร์ลงเพื่อหยิบชิ้นเนื้อปลาสีทองกรอบส่งเข้าปาก "อร่อยจังค่ะพี่คิรอส!" มิมิเคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มป่อง เรย์น่ามองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เธอไม่เคยได้รับความรู้สึก 'บ้าน' แบบนี้มาก่อนในกิลด์ที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์และอำนาจ เธอค่อยๆ วางความระแวงลง แล้วหยิบชิ้นปลาขึ้นมาลิ้มรส "อืม... ไม่เลวนะคะ ถือว่าฝีมือใช้ได้" คิรอสหัวเราะเบาๆ "แค่ไม่เลวเองเหรอคะ?" ในขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหาร ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือทะเลสาบก็เริ่มเปลี่ยนสี จากสีครามยามบ่ายกลายเป็นสีม่วงเข้มราวกับรอยช้ำ ระบบไม่ได้ส่งเสียงแจ้งเตือนใดๆ แต่น้ำในทะเลสาบกลับเริ่มหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นขนาดใหญ่ คิรอสลุกขึ้นยืนทันที เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ผิดปกติ นี่ไม่ใช่เหตุการณ์สุ่มตามธรรมชาติ แต่มันคือการ 'แทรกแซง' "เรย์น่า... ดูนั่น" คิรอสชี้ไปที่ใจกลางวังน้ำวน ร่างโปร่งแสงที่ดูคล้ายเรย์น่าทุกประการค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากกลางน้ำ มันไม่ใช่ NPC ไม่ใช่ผู้เล่น แต่เป็น 'ร่างสำเนา' ที่ดึงเอาข้อมูลรหัสผ่านที่คิรอสเคยเห็นในหน้าจอโปร่งแสงก่อนหน้านี้ออกมาใช้อย่างสมบูรณ์แบบ! ร่างสำเนานั้นค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสีเงินวาวโรจน์ก่อนจะเปล่งเสียงที่ฟังดูเหมือนเสียงของระบบที่ถูกบิดเบือนจนน่าขนลุก "พบ... เป้าหมาย... กำลังดำเนินการ... กำจัด..." มันชูมือขึ้น เหนือหัวของร่างสำเนานั้นปรากฏหน้าต่างคำสั่งสีดำสนิทที่เขียนไว้เพียงคำเดียวว่า: [DELETE] คิรอสคว้าข้อมือเรย์น่าไว้แน่น หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัด นี่ไม่ใช่แค่การพักผ่อน แต่มันคือการถูกล้อมกรอบโดยระบบในพื้นที่ที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัยที่สุด! ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่ร่วมเดินทางไปกับกิลด์เด็กดื้อของเราในตอนที่แสนอบอุ่นและตึงเครียดนี้ด้วยกันนะคะ!