เสียงกระซิบจากระบบ: ข้อผิดพลาดของโลก

“รหัส 000_Genesis... นี่มันไม่ใช่บั๊กธรรมดาในโค้ดเกมแล้ว คิรอส!” เสียงของเรย์น่าสั่นเครือเล็กน้อยขณะที่เธอตบหน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉานตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด นิ้วเรียวยาวของเธอกดรัวจนเกิดเสียงคลิกเบาๆ ในอากาศ แต่สิ่งที่ตอบสนองกลับมามีเพียงข้อความเดิมที่ฝังลึกอยู่กลางจอภาพ คิรอสไม่ได้หันไปมองหน้าจอ แต่เขากำลังจ้องมองฝ่ามือของตัวเองที่ดูเหมือนจะโปร่งแสงผิดปกติจนมองเห็นเส้นเลือดสีฟ้าจางๆ ภายใต้ผิวหนัง นี่ไม่ใช่ความรู้สึกของการเล่นเกมผ่าน Nerve Gear แต่มันให้ความรู้สึกเหมือน ‘ตัวตน’ ของเขาในโลกใบนี้กำลังถูกลบเลือนออกไปทีละส่วน “ใจเย็นก่อนเรย์น่า” คิรอสเอ่ยเสียงเรียบ แม้ในใจจะเริ่มเต้นเป็นจังหวะกระชั้นรัว เขาก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาว แตะมือลงบนไหล่ที่สั่นเทาของเธอเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวที่ไร้ความหมาย “การที่ระบบระบุว่าเราถูก ‘ลบชื่อออกจากบัญชีรายชื่อเซิร์ฟเวอร์หลัก’ หมายความว่าในฐานข้อมูลของโลกนี้... เราไม่มีตัวตนอีกต่อไป แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเราจะหายไปจากโลกนี้จริงๆ ดูสิ เรายังยืนอยู่ตรงนี้ เรายังหายใจอยู่” “แต่มันผิดปกติ!” เรย์น่าหันกลับมาดวงตาสีมรกตคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด “คิรอส นายไม่เข้าใจเหรอ ถ้าเราถูกลบชื่อ นั่นหมายความว่า ‘ผู้ดูแล’ หรืออะไรก็ตามที่อยู่เบื้องหลังโลกใบนี้ กำลังมองว่าเราเป็น ‘ข้อมูลแปลกปลอม’ ที่ต้องกำจัดทิ้ง แล้วสถานะที่ค้างอยู่ 99.9% นั่นล่ะ? มันกำลังนับถอยหลังสู่การล้างบางครั้งใหญ่ที่ไม่มีใครหยุดได้!” บรรยากาศภายในห้องโถงกิลด์ที่เคยอบอุ่นกลับเงียบงันลงทันตา แสงไฟจากโคมระย้าเวทมนตร์กะพริบถี่ๆ เหมือนหลอดไฟที่กำลังจะขาด คิรอสขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าอดีตโปรเพลเยอร์อย่างเขาไม่ควรจะมาตกม้าตายกับแค่ระบบรวน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้มันเหนือกว่าวิศวกรรมซอฟต์แวร์ที่เขารู้จัก เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้โอ๊คตัวเก่า หยิบจี้ห้อยคอที่เป็นของรางวัลจากการทำเควสลับเมื่อหลายเดือนก่อนออกมา มันเป็นไอเทมระดับตำนานที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้ ทันทีที่เขาสัมผัสมัน ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นซ้อนทับกับหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงก่อนหน้า [ตรวจพบการเชื่อมต่อกับจุดกำเนิด: คีย์รหัส 000_Genesis เปิดใช้งานแล้ว] [สถานะผู้ถูกลบ: ถูกระงับชั่วคราว] [คำเตือน: โลกนี้คือคุกที่สร้างขึ้นเพื่อกักขัง ‘จิตวิญญาณ’ ผู้เล่นที่แท้จริงไว้... อย่าให้ระบบรีเซ็ตสมบูรณ์ มิเช่นนั้นความทรงจำของคุณจะถูกฟอร์แมตใหม่ทั้งหมด] คิรอสอ่านข้อความนั้นด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเรย์น่าที่รอคำตอบอยู่ ความลับที่ถูกซ่อนไว้ในฐานะ ‘อาจารย์สาว’ ของเธออาจจะเป็นกุญแจสำคัญ “เรย์น่า...” คิรอสกระซิบเสียงแผ่ว “บอกผมมาตามตรง คุณรู้อะไรเกี่ยวกับโปรเจกต์ Genesis นี่กันแน่? ทำไมรหัสนี้ถึงเชื่อมโยงกับจี้ที่ผมได้มาจากภารกิจในวันแรกที่เราเจอกัน?” เรย์น่าชะงัก สายตาที่เคยเด็ดขาดกลับหลบวูบ เธอเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะถอนหายใจยาว “ฉันไม่ได้เป็นแค่มาสเตอร์กิลด์... คิรอส ฉันคือหนึ่งในผู้ทดสอบระบบรุ่นแรกที่ถูกกักขังอยู่ในเซิร์ฟเวอร์ทดสอบนี้มานานเกินไปจนลืมไปแล้วว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร การแจ้งเตือนนั่นไม่ใช่ความผิดพลาด แต่มันคือ ‘คำสั่งจากระบบแม่’ ที่กำลังจะทำการอัปเดตเพื่อเปลี่ยนผู้เล่นทุกคนให้กลายเป็น NPC ที่ไร้ความคิด” ขณะที่เธอกำลังจะพูดต่อ พื้นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนเกิดแผ่นดินไหว หน้าต่างระบบของทุกคนในเมืองหลวงต่างเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ตัวเลข 99.9% ที่ค้างอยู่ขยับตัวขึ้นเป็น 99.99% อย่างเชื่องช้า แต่ทรงพลัง คิรอสลุกขึ้นยืนทันที เขากระชับดาบข้างกายแน่น “ถ้ามันต้องการลบตัวตนของเรา เราก็ต้องทำให้มันเห็นว่าตัวตนของเรามีค่ามากกว่าแค่บรรทัดคำสั่ง!” เขากดปุ่มสั่งการระบบด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าที่เคยทำมาตลอดชีวิต ทุกคำสั่งรัวเร็วเหมือนจังหวะกลองศึก เขาไม่ได้กำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ แต่เขากำลังแฮ็กเข้าสู่แกนกลางของระบบที่กำลังพยายามลบเขาออกไป ทันใดนั้น หน้าต่างระบบตรงหน้าคิรอสก็แตกกระจายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าที่หมุนวนรอบตัวเขาและเรย์น่า ท้องฟ้าภายนอกหน้าต่างที่ควรจะเป็นยามค่ำคืน กลับเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนไร้จุดสิ้นสุด ท่ามกลางความว่างเปล่านั้น มีร่างหนึ่งที่คุ้นตาค่อยๆ ก้าวออกมาจากรอยแยกของมิติ ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนกับคิรอสราวกับส่องกระจก แต่ดวงตาของเขากลับเป็นสีเงินวาวโรจน์ไร้แววตาของมนุษย์ “ในที่สุด... ก็หาเจอสักที” ร่างเงาพูดด้วยเสียงที่ซ้อนทับกันเหมือนคนนับพันคน “คิรอส โลกนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้คุณเป็นผู้เล่น แต่มันออกแบบมาเพื่อให้คุณเป็น ‘แหล่งพลังงาน’ ในการหล่อเลี้ยงระบบนิเวศนี้ตลอดกาล” ร่างนั้นยกมือขึ้นชี้มาที่คิรอส และทันใดนั้น สถานะในหน้าจอโปร่งแสงของเรย์น่าก็เปลี่ยนจาก [ผู้เล่น] เป็น [ไฟล์ที่ต้องลบ] อย่างสมบูรณ์! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของพวกเขาทั้งสองคนมาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ