"ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้ คิรอส... นี่มันไม่ใช่เวลามาเล่นตลกนะ"
เสียงของเรย์น่าสั่นพร่าเล็กน้อย เธอไม่ได้สะบัดข้อมือออกอย่างรุนแรงอย่างที่ควรจะเป็น แต่น้ำเสียงที่เคยเด็ดขาดกลับแฝงไปด้วยความสั่นไหวที่เจ้าตัวไม่อาจปิดบังได้ คิรอสยังคงกุมข้อมือเรียวนั้นไว้แน่น สัมผัสจากปลายนิ้วที่ปะทะกับผิวหนังของเธอผ่านถุงมือหนังบางๆ ของเกมเสมือนจริงกลับส่งความรู้สึกร้อนผ่าวแล่นผ่านเส้นประสาทของเขาไปจนถึงหัวใจ
พวกเขาอยู่ห่างจากค่ายพักแรมของกิลด์เด็กดื้อพอสมควร ริมทะเลสาบเร้นลับแห่งทวีปเอเทอร์เรียสะท้อนแสงจันทร์สีคราม ผิวน้ำนิ่งสนิทราวกับกระจกบานใหญ่ที่รอคอยการสั่นคลอน แสงหิ่งห้อยเวทมนตร์สีส้มทองลอยละล่องอยู่รอบตัว ราวกับจะหยอกล้อกับความตึงเครียดที่ปกคลุมคนทั้งสอง
คิรอสคลายแรงบีบลงเล็กน้อย แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่ปกติมักจะฉายแววหยิ่งทะนง แต่วินาทีนี้กลับดูสับสนและเปราะบางเหลือเกิน
"เล่นตลกเหรอครับ... เอ่อ ไม่สิ สำหรับคุณมันอาจจะเป็นเรื่องล้อเล่น แต่สำหรับผม..." คิรอสเว้นจังหวะ พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงจากการแจ้งเตือนของระบบที่เด้งขึ้นมาเตือนในหัวไม่หยุดหย่อน *[แจ้งเตือน: อัตราการเต้นของหัวใจผู้เล่นเกินขีดจำกัด! สกิล 'จิตวิญญาณเยือกเย็น' ถูกระงับการทำงานชั่วคราว!]*
บ้าจริง... ระบบบ้าๆ นี่ดันมาเลือกเวลานี้ในการปิดระบบรักษาสมดุลอารมณ์ของเขาเนี่ยนะ!
"สำหรับคุณมันคืออะไร?" เรย์น่าถามย้ำ เธอขยับกายเข้าหาเขาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายจางๆ ของดอกไม้ป่าและเหล็กกล้าจากชุดเกราะของเธอลอยมาแตะจมูกคิรอส กลิ่นที่เขาคุ้นเคยดีตลอดช่วงเวลาที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับกิลด์สุดแสบกลุ่มนี้
"มันคือเรื่องจริงจังที่สุดในชีวิตการเล่นเกมของผม" คิรอสตัดสินใจพูดออกไป น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปเป็นโทนที่นุ่มนวลทว่าหนักแน่น "ในกิลด์ คุณคือหัวหน้า คุณคือคนตัดสินใจ แต่เมื่อมาถึงตรงนี้ ภายใต้แสงจันทร์นี้... ผมอยากให้คุณเลิกมองผมในฐานะพี่เลี้ยงหรือลูกน้องที่ต้องคอยตามเช็ดตามล้างให้เด็กๆ ในกิลด์เสียที"
เรย์น่าชะงัก ลมหายใจของเธอติดขัด "แล้ว... ให้ฉันมองคุณในฐานะอะไรล่ะ?"
คำถามนั้นเปรียบเสมือนศรที่ปักลงกลางใจคิรอส ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงน้ำกระทบโขดหินเบาๆ ที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาท คิรอสค่อยๆ ขยับมือที่กุมข้อมือเธออยู่ขึ้นมา เปลี่ยนเป็นการสอดประสานนิ้วมือของเขาเข้ากับมือของเธออย่างแผ่วเบา
เรย์น่าไม่ได้ชักมือกลับ เธอทำเพียงก้มหน้าลงซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อ
"ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง... ที่ไม่ได้อยากแค่ดูแลกิลด์ของคุณ แต่เขาอยากดูแล 'คุณ' ด้วย"
คำสารภาพที่ดูเรียบง่ายแต่ทรงพลังนั้นทำให้บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ทะเลสาบที่เคยนิ่งสนิทเริ่มปรากฏระลอกคลื่นจางๆ ราวกับเวทมนตร์บางอย่างกำลังตอบสนองต่ออารมณ์ของทั้งคู่ ระบบเกมเสมือนจริงที่มักจะซื่อตรงต่อกลไกของมัน ดูเหมือนจะเริ่มทำงานผิดปกติ เมื่อหน้าต่างสถานะโปร่งแสงเด้งขึ้นมาตรงหน้าพวกเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ
*[ประกาศจากระบบโลก: ความสัมพันธ์ของผู้เล่น 'คิรอส' และ 'เรย์น่า' บรรลุเงื่อนไขสถานะ 'พันธสัญญาแห่งหัวใจ' เอฟเฟกต์สนับสนุนกิลด์เพิ่มขึ้น 20% โดยอัตโนมัติ!]*
เรย์น่าเงยหน้าขึ้นมองหน้าต่างระบบด้วยความตกใจ แต่เธอก็ยิ้มออกมาบางๆ เป็นยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง ยิ้มที่ไม่ได้มีความถือดีหรือมาดมาดหัวหน้ากิลด์ปนอยู่เลยแม้แต่น้อย
"พี่เลี้ยงจอมกะล่อน... นายพูดแบบนี้กับทุกคนที่รับเข้ากิลด์หรือเปล่า?" เธอเอ่ยหยอกเย้า แต่สายตาที่เธอมองเขานั้นกลับหวานเชื่อมจนคิรอสแทบจะละลาย
"ถ้าบอกว่าคุณเป็นคนแรก... แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะได้รับความเชื่อใจจากคุณครับ?"
คิรอสโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ระยะห่างที่เหลือเพียงไม่กี่คืบทำให้เขาสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเธอ หัวใจของเขาสั่นไหวราวกับจังหวะของกลองรบที่ใกล้จะพ่ายแพ้ให้กับความรู้สึกของตัวเอง
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปถึงจุดที่ความอบอุ่นกำลังก่อตัว ท้องฟ้าเหนือทะเลสาบพลันมืดมิดลงอย่างกะทันหัน เสียงฟ้าร้องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นในเขตปลอดภัยของเกมดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินใต้เท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนทั้งคู่ต้องผละออกจากกัน
หน้าต่างระบบนับร้อยดวงเด้งพรวดขึ้นมาบดบังทัศนียภาพรอบข้าง ตัวอักษรสีเลือดที่แสดงคำเตือนกะพริบถี่ๆ จนแสบตา
*[คำเตือนระดับวิกฤต: บอสลับ 'ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญาที่สาบสูญ' ตื่นจากการหลับใหล!]*
*[เงื่อนไขการอัญเชิญถูกกระตุ้นโดย 'พันธสัญญาแห่งหัวใจ': มิติที่ห้ากำลังจะถูกเปิดออก!]*
ก่อนที่คิรอสจะทันได้คว้าดาบออกมา ร่างเงาดำทมิฬขนาดมหึมาก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากใจกลางทะเลสาบ สายลมมหาศาลซัดสาดจนทั้งคู่กระเด็นถอยหลังไปคนละทาง
เรย์น่าตะโกนฝ่าเสียงคำรามกึกก้อง "คิรอส! ระวังข้างหลัง!"
เมื่อคิรอสหันกลับไป เขาก็ต้องเบิกตากว้าง... สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่สัตว์ประหลาดทั่วไป แต่มันคือร่างโคลนที่มีหน้าตาเหมือนกับเขาและเรย์น่าในเวอร์ชันที่ดูดาร์กและเปี่ยมไปด้วยอำนาจมืดราวกับเป็นด้านตรงข้ามของความรู้สึกที่พวกเขาเพิ่งสารภาพออกไป
มือของเงามืดนั้นยื่นเข้ามาหาคิรอสพร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นยะเยือก "ความรักของพวกเจ้า... คือกุญแจที่จะปลดปล่อยหายนะครั้งใหม่สู่เอเทอร์เรีย!"
ท่ามกลางความโกลาหลที่เกิดขึ้นเรย์น่าพุ่งเข้ามาคว้าแขนคิรอสไว้แน่น เธอมองเขาสลับกับเงาทมิฬนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "คิรอส... ฉันจำได้แล้ว บอสตัวนี้... มันไม่ใช่แค่ระบบบอสทั่วไป แต่มันคือ 'เงาแห่งอดีต' ที่เราทั้งคู่เคยพยายามปิดตายเอาไว้!"
การผจญภัยที่เคยอบอุ่นหัวใจกลับกลายเป็นบททดสอบที่อันตรายที่สุด และความลับที่เรย์น่าเพิ่งเผยออกมานั้น กำลังจะเปลี่ยนทุกอย่างที่คิรอสเคยรู้จักไปตลอดกาล!
หวังว่าตอนที่ 28 นี้จะทำให้หัวใจของรี้ดเดอร์ทุกท่านเต้นรัวไปพร้อมกับคิรอสนะคะ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้านะคะ!
ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม•ตอนที่ 28
คำสารภาพริมทะเลสาบ
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!