ประกาศศึกมหากรรมกิลด์วอร์

เศษกระดาษสีทองคำเปลวที่ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าของมหานครลอยฟ้า ‘ซีเลสเทีย’ ไม่ใช่ละอองเวทมนตร์ธรรมดา หากแต่มันคือประกาศิตแห่งทวีปที่ถูกบดขยี้จนแหลละเอียด—นี่คือสิ่งที่คิรอสกำลังจ้องมองด้วยดวงตาที่หรี่แคบลงเล็กน้อย ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องโถงกิลด์ ‘รุ่งอรุณแห่งความเงียบ’ แม้ว่าภายนอก ท้องฟ้าของเกม VRMMO โลกเสมือนจริงแห่งนี้จะยังคงงดงามด้วยหมู่เมฆสีครามและฝูงกริฟฟินที่บินผ่าน แต่บรรยากาศภายในกลับกดดันจนแทบหายใจไม่ออก "ความลับที่ฉันเพิ่งบอกคุณ... มันทำให้คุณเปลี่ยนใจที่จะยืนเคียงข้างฉันหรือเปล่าคะ, คิรอส?" เสียงหวานทุบทำลายความเงียบลง เรย์น่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ โคลงศีรษะเล็กน้อยเพื่อซ่อนประกายความไหววูบในดวงตาสีอเทมิส ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง เธอในฐานะมาสเตอร์กิลด์ผู้เกรียงไกรและมีอดีตอันดำมืดกำลังรอคอยคำตอบ—คำตอบที่จะกำหนดว่าเส้นทางนับจากนี้ พวกเขาจะเป็นสหายร่วมรบที่ไว้ใจได้ที่สุด หรือกลายเป็นคนแปลกหน้าที่ต้องหันดาบเข้าหากัน คิรอสถอนหายใจเบาๆ เป็นการผ่อนลมหายใจเพื่อจัดระเบียบความคิดอันรวดเร็วสมกับอดีตโปรเพลเยอร์ เขาก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวหนึ่งก้าว เอื้อมมือไปปัดเศษกระดาษเวทมนตร์ที่ติดอยู่บนไหล่บอบบางของเธอออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นจากระบบสัมผัสเสมือนจริงทำให้เรย์น่าสะดุ้งเล็กน้อย "ผมไม่เคยบอกสักคำว่าจะถอยหลังนี่ครับ... เอ๊ย, ค่ะ" คิรอสแก้คำพูดตัวเองทันทีเมื่อเผลอใช้น้ำเสียงติดปาก พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "อีกอย่าง เรื่องที่อาจารย์เพิ่งสารภาพเมื่อกี้ มันไม่ได้ทำให้ผมตกใจเท่ากับการที่เจ้าพวกเด็กดื้อในกิลด์แอบกินพุดดิ้งรสมัทฉะเกรด SSS ในคลังแสงหมดเกลี้ยงหรอกนะคะ" เรย์น่าหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ความตึงเครียดในอกคลายลงทันตาเห็น ดวงตาคู่สวยค้อนขวับใส่เขาอย่างหมั่นไส้ "นี่คุณยังจะมีอารมณ์มาแซวเรื่องขนมอีกเหรอคะ! สถานการณ์ตอนนี้เรากำลังจะ..." *ตู้มมมมมมมม!* แรงสั่นสะเทือนมหาศาลระเบิดขึ้นจากใจกลางเมือง พื้นหินอ่อนสลักลวดลายโบราณสั่นไหวอย่างรุนแรงจนแก้วชาบนโต๊ะกระเด็นตกลงมาแตกกระจาย เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสาดส่องไปทั่วทุกตึกรามบ้านช่องในเซิร์ฟเวอร์ หน้าต่างระบบอินเตอร์เฟซสีดำสนิทดีดเด้งขึ้นตรงหน้าของผู้เล่นทุกคนนับแสนคนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย [ประกาศระบบ: มหากรรมกิลด์วอร์ 'Eclipse Horizon' (เอคลิปส์ ฮอไรซอน) เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ!] [เงื่อนไข: สงครามชิงความเป็นหนึ่งที่ไม่มีกฎเกณฑ์ กิลด์ใดที่ครอบครอง 'เสาหลักแห่งปฐพี' ได้เป็นเวลา 72 ชั่วโมง จะได้สิทธิ์ครอบครองทรัพยากรทั้งหมดในทวีปตะวันออก และขับไล่กิลด์คู่แข่งออกจากระบบเซิร์ฟเวอร์ถาวร!] [คำเตือน: ทุกกิลด์อยู่ในสถานะ 'เปิดให้สังหารอิสระ' ไอเทُمสวมใส่มีโอกาสดรอป 100% เมื่อเสียชีวิต!] ตัวเลขวินาทีถอยหลังสีเลือดปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงระฆังสงครามกังวานก้องสะท้อนไปถึงก้นบึ้งของหัวใจผู้เล่นทุกคน นี่ไม่ใช่แค่กิจกรรมกิลด์วอร์ธรรมดา แต่เป็น 'สงครามล้างบาง' ที่ระบบออกแบบมาเพื่อบีบให้กิลด์ขนาดกลางและขนาดเล็กต้องล่มสลาย เพื่อคัดเลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงหนึ่งเดียว "ให้ตายสิ... ระบบเล่นใหญ่เกินไปแล้วมั้งคะเนี่ย" เสียงใสแจ๋วของ 'มิน트' เด็กน้อยสายเวทประจำกิลด์ดังขึ้น พร้อมกับร่างเล็กที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องโถง ตามด้วยสมาชิกคนอื่นๆ ในกิลด์ที่สีหน้าซีดเผือดแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความฮึกเหิม "หัวหน้า! พี่คิรอส! แย่แล้วค่ะ! กิลด์ 'พายุทมิฬ' ของกิลก์มาสเตอร์แบร์คุมกำลังพลสามร้อยคนล้อมรอบเขตอาณาเขตกิลด์เราไว้หมดแล้ว พวกมันประกาศกร้าวว่าจะถอนรากถอนโคนพวกเราเป็นกิลด์แรกค่ะ!" เมลโลว์ นักธนูสาวฝีมือดีกัดฟันกรอด มือเรียวเรียกดึงคันศรเวทมนตร์ออกมาเตรียมพร้อม คิรอสไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างระบบแผนที่ยุทธศาสตร์ที่แสดงจุดกระจายกำลังของศัตรูอย่างใจเย็น สมองของเขาประมวลผลรูปแบบการเคลื่อนทัพและจุดอ่อนของกิลด์พายุทมิฬในเสี้ยววินาที ระบบเกมนี้มีความซับซ้อนสูง การจัดวางยูนิตและการบริหารค่าความเหนื่อยล้าคือหัวใจสำคัญ ซึ่งเป็นสิ่งที่กิลด์ใหญ่ๆ มักจะมองข้ามเพราะความมั่นใจในจำนวนคน "สามร้อยคนเหรอคะ..." คิรอสพึมพำเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับเรย์น่าที่ตอนนี้กลับมาสวมมาุดมาสเตอร์กิลด์สีดำสนิท แววตาของเธอดุดันและทรงพลังสมกับฉายา 'ราชินีแห่งความมืด' "ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคิดว่ากิลด์เด็กดื้อของเราเคี้ยว 300 ชีวิตนั้นหมูสินะคะ" เรย์น่าเหยียดยิ้มเย็นชา มือเรียวแตะที่ด้ามดาบคาตานะยาวที่เหน็บอยู่ข้างเอว "คิรอส... แผนของคุณคืออะไรคะ? ฉันมอบสิทธิ์บัญชาการรบทั้งหมดให้คุณแล้ว" นี่คือความเชื่อใจที่เรย์น่ามอบให้เขา—อดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยผ่านสนามรบระดับโลกมานับไม่ถ้วน คิรอสสูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายความตื่นเต้นของการแข่งขันไหลเวียนไปทั่วร่าง เขายกมือขึ้นปัดหน้าต่างระบบให้ขยายใหญ่ขึ้นจนปรากฏผังเมืองซีเลสเทียแบบสามมิติ "ทุกคนฟังให้ดีนะคะ" คิรอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิททรงพลัง แต่ดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถงจนทุกคนต้องเงียบกริบและตั้งใจฟัง "กิลด์พายุทมิฬมีจุดเด่นที่พลังโจมตีทางกายภาพรุนแรงและจำนวนคนที่มากกว่า แต่จุดอ่อน fatal ของพวกมันคือ 'ความประมาท' และ 'การสื่อสารที่เชื่องช้า' เมื่อต้องบุกพื้นที่สูง" นิ้วเรียวยาวของคิรอสลากเส้นบนแผนที่ดิจิทัลอย่างรวดเร็วและแม่นยำ "เมลโลว์ กับมินต์... นำทีมหน่วยสอดแนมไปวางกับดักเวทมนตร์ชะลอความเร็วที่ซอกตึกฝั่งทิศตะวันตก หลอกล่อให้พวกมันคิดว่าเรากำลังหนีไปทางนั้น เรย์น่า... คุณกับฉันจะดึงความสนใจของตัวหัวหน้าหลักที่หน้าประตูใหญ่ โดยใช้สกิลล่อเป้าขั้นสูง" "แล้วชัยชนะของเราล่ะคะ?" เมลโลว์เอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคิรอส รอยยิ้มที่ทำให้เรย์น่าถึงกับใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ "ชัยชนะของเราไม่ใช่แค่การป้องกันบ้านค่ะ... แต่เป็นการตีโต้กลับจนพวกมันต้องจดจำไปจนวันตายว่า อย่ามาลองดีกับกิลด์ที่พี่เลี้ยงโหดที่สุดในเซิร์ฟเวอร์!" คิรอสสะบัดมือปิดหน้าต่างแผนที่ พร้อมกับที่เสียงประกาศสงครามกิลด์นับถอยหลังเข้าสู่ช่วงเวลาปะทะ ดาบในมือของเรย์น่าเปล่งประกายแสงสีเงินยวงสะท้อนกับเงาจันทร์เสี้ยวในยามบ่าย ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังก้าวเท้าเตรียมพุ่งออกไปสู่สนามรบ— *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบระดับสีทองอร่ามที่ดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศการต่อสู้ ทำให้ฝีเท้าของทุกคนต้องชะงักกึก [ระบบตรวจพบการแทรกแซงภารกิจระดับ SSS: 'ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญาโบราณ' ได้ถูกกระตุ้นโดยเจตจำนงของเรย์น่า] [เงื่อนไขลับบรรลุ: เนื่องจากการตัดสินใจทำสงครามในครั้งนี้ ทางเชื่อมสู่ 'มิติรกร้างแห่งบรรพกาล' ได้เปิดออก] [คำเตือนจากระบบ: บุคคลที่สามผู้ไม่ได้รับเชิญ—ผู้เล่นอันดับ 1 ของเซิร์ฟเวอร์ต่างประเทศที่ถูกแบนถาวรไปเมื่อสามปีก่อน กำลังก้าวข้ามขีดจำกัดเซิร์ฟเวอร์เพื่อเข้ามาหาเรย์น่าโดยเฉพาะ... และเขากำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณในตอนนี้แล้วค่ะ] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความอบอุ่นและตื่นเต้นในโลกแฟนตาซีนี้ด้วยกันนะคะ!