กิลด์เด็กเกเรแห่งทุ่งหญ้าเริ่มต้น

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและน้ำยาฟื้นฟูพลังราคาถูกลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องรับรองแคบๆ ของกิลด์ระดับล่าง คิรอสปัดฝุ่นที่เกาะตามไหล่เสื้อโค้ดสีเข้มของตนเองออกอย่างไม่ใส่ใจนัก สายตาคมกริบกวาดมองสภาพห้องที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากอาวุธและการเผาไหม้ของเวทมนตร์ระดับต่ำ บ่งบอกชัดเจนว่าสถานที่แห่งนี้เพิ่งผ่าน "สงครามย่อมๆ" ระหว่างสมาชิกในกิลด์มาหมาดๆ และต้นเหตุของความวุ่นวายทั้งหมดกำลังนั่งไขว่ห้างทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่บนโซฟาหนังขาดวิ่นตรงหน้า "นายคือคนที่สมาคมส่งมาเป็นพี่เลี้ยงแก้ขัดสินะ?" เด็กสาวผมเปียสีเพลิงในชุดเกราะหนังนักธนูเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเจือแววเยาะหยันอย่างไม่ปิดบัง เธอกำลังโยนลูกธนูเวทมนตร์เล่นในมือไปมา เสียงโลหะกระทบปลายนิ้วดังติ๊กๆ เป็นจังหวะที่น่าหงุดหงิดสำหรับคนรักความสงบอย่างคิรอส "ถ้าหมายถึงคนที่จะมาช่วยกู้ชื่อเสียงให้กิลด์ 'เพลิงทมิฬ' ที่กำลังจะตกชั้นไปอยู่แทงก์ล่างสุดของเซิร์ฟเวอร์... ก็คงเป็นฉันนี่แหละค่ะ" คิรอสตอบด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อย ทว่าแฝงรังสีบางอย่างที่ทำให้เด็กสาวชะงักมือที่กำลังโยนลูกธนูไปชั่วขณะ ในโลกของ *Aethelgard Online* เกม VRMMO ที่ผสานระบบนิเวศจำลองและปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูง การดูแล "กิลด์เด็กดื้อ" ไม่ใช่เรื่องที่จะใช้แค่กำลังหรือกฎระเบียบตึง,เครียดได้ การจะสยบเด็กเหลือขอที่เลเวลเฉลี่ยยังไม่ถึงสามสิบแต่ใจกล้าท้าทายมอนสเตอร์ระดับบอส จำเป็นต้องใช้ทั้งจิตวิทยาและกลยุทธ์ที่ล้ำหน้ากว่าระบบเกมทั่วไปหลายเท่า ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ร่างระหงในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ปักลวดลายดาราจักรจะก้าวเข้ามา เรย์น่า มาสเตอร์กิลด์สาวผู้มีเส้นผมสีเงินยาวสลวยและดวงตาสีอัมพันคู่สวยปรากฏกายขึ้น บรรยากาศภายในห้องที่เคยอึมครึมพล่งเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที "คิรอส... นายจัดการเด็กพวกนี้ได้หรือยัง?" เรย์น่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดเล็กน้อย ดวงตาสีอัมพันมองสำรวจเด็กๆ ในกิลด์ที่นั่งกระจายตัวอยู่ตามมุมห้องด้วยสายตาเอือมระอา "ฉันจ่ายเงินสะสมก้อนสุดท้ายไปจ้างนายมานะ หวังว่าจะไม่เสียเปล่าเหมือนคนก่อนๆ" คิรอสหันไปมองหญิงสาวที่มักจะแสดงท่าทีดุร้ายกลบเกลื่อนความโก๊ะและภาระอันหนักอึ้งของตัวเอง เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างรู้ทัน ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเหล่าสมาชิกกิลด์ตัวแสบทั้งห้าคนที่จ้องมองเขาด้วยสายตาท้าทาย "เงินที่มาสเตอร์เรย์น่าจ่ายมาคุ้มค่าทุกอีลิตแน่นอนครับ... เอ้ย, ค่ะ" คิรอสแก้คำพูดของตัวเองทันท่วงทีเมื่อเผลอใช้น้ำเสียงติดปากสมัยเป็นโปรเพลเยอร์ เรย์น่าถลึงตาใส่เขาเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ แต่ไม่ได้เอ่ยขัดอะไร "เอาล่ะ" คิรอសก้าวไปยืนกลางห้อง แผงหน้าต่างระบบสีฟ้าใสถูกเรียกขึ้นมาด้วยปลายนิ้ว ข้อมูลสถานะของสมาชิกกิลด์ทั้งหมดปรากฏขึ้นกลางอากาศให้เห็นกันจะๆ "พวกเธอชื่อ 'เพลิงทมิฬ' แต่เท่าที่ฉันเช็คสถิติการต่อสู้เมื่อวาน... แม้แต่สไลِم์โคลนในทุ่งหญ้าเริ่มต้นยังจัดการพวกเธอได้ราบคาบในสามนาที แบบนี้เขาไม่เรียกว่านักผจญภัยหรอกนะ เขาเรียกว่า 'อาหารว่างมอนสเตอร์' ต่างหาก" "ว่าไงนะตาแก่!" เด็กหนุ่มเผ่าสัตว์ป่าหูตั้งที่เป็นแทงค์ประจำกิลด์ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ เผลอปล่อยออร่าพลังป้องกันระดับต่ำออกมาจนโต๊ะไม้สั่นสะเทือน "พวกเราแค่ประมาท! ถ้าเจอพวกมันตัวต่อตัว ฉันซัดปลิวแน่!" "ความมั่นใจเป็นสิ่งที่ดีค่ะ เด็กน้อย..." คิรอสเอ่ยเสียงนุ่ม แต่แววตาเปลี่ยนเป็นคมกราบในเสี้ยววินาที "แต่ความมั่นใจที่ปราศจากแผนผังการเดินทีม และการจัดการทรัพยากรมานาน่า มันคือการพาเพื่อนไปตายหมู่ต่างหาก ในเมื่อพวกเธอดื้อนักและไม่ยอมรับฟังคำสั่งจากคนนอก งั้นเรามาเดิมพันกันหน่อยไหมล่ะ?" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรองทันที สมาชิกกิลด์ทุกคนหันมามองหน้ากันด้วยความฉงน "เดิมพันอะไร?" เด็กสาวนักธนูถาม หรี่ตามองเขาอย่างระแวดระวัง "ภายในสามวันนอกจากพวกเธอจะต้องเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ E 'ถ้ำหมาป่าเงา' ให้ได้ภายในเวลาต่ำกว่าสิบนาทีแล้ว..." คิรอสกวาดสายตามองทุกคนทีละคน "พวกเธอต้องทำมันโดย 'ห้ามใช้ยาฟื้นฟูเลือดแม้แต่ขวดเดียว' และถ้าพวกเธอทำไม่ได้... ฉันจะยุบกิลด์นี้ทิ้งซะ แล้วส่งพวกเธอไปฝึกภาคสนามกับสไลม์ยักษ์เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม" "หา!? บ้าไปแล้วเหรอ! ไม่มีทางที่พวกเราจะ..." เสียงโวยวายดังระเบ็งเซ็งเร่ทันที เรย์น่าที่ยืนฟังอยู่มุมห้องถึงกับเบิกตากว้าง เธอรีบก้าวเข้ามาสะกิดแขนคิรอสแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงร้อนรน "นายสติหลุดไปแล้วหรือไงคิรอส! เด็กพวกนี้แค่เอาตัวรอดในดันเจี้ยนธรรมดายังหืดขึ้นคอให้นายไปสั่งห้ามใช้ยาฟื้นฟูเนี่ยนะ? ถ้ากิลด์ถูกยุบฉันก็หมดตัวพอดียกเลิกข้อเสนอ..." คิรอสเอื้อมมือไปแตะไหล่บางของมาสเตอร์กิลด์สาวเบาๆ สัมผัสอุ่นผ่านเนื้อผ้าทำให้เรย์น่าสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว เขาสบตากับเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างล้นเหลือ "เชื่อใจฉันสิครับ... เอ๊ย, เชื่อใจฉันเถอะค่ะ มาสเตอร์" คิรอสกระซิบตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เด็กดื้อพวกนี้ไม่ได้ขาดฝีมือ... แต่พวกเขาขาด 'วิธีคิด' ต่างหาก และฉันนี่แหละที่จะเป็นคนดัดนิสัยพวกเขาเอง" ในขณะที่คิรอสกำลังจะหันกลับไปอธิบายแผนการฝึกนรกให้กับเด็กๆ เสียงเตือนภัยสีแดงฉานจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งกิลด์เฮาส์ หน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งแสงสีแดงเข้มขนาดยักษ์ดีดเด้งขึ้นตรงหน้าของทุกคน บ่งบอกถึงเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการคำนวณทั้งหมด [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับเซิร์ฟเวอร์!] [ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งมีชีวิตปริศนา: 'เงาอสูรบรรพกาล' ระดับแรงค์ SSS ปรากฏตัวขึ้น ณ พิกัดรอยต่อทุ่งหญ้าเริ่มต้นและดันเจี้ยนลับ] [เงื่อนไขพิเศษ: เป้าหมายการโจมตีหลักคือ กิลด์ 'เพลิงทมิฬ' กำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดปัจจุบันในอีก 120 วินาที...!] บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที สีหน้าของเด็กๆ ที่เคยฮึดฮัดโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ซีดเผือดลงจนแทบไร้สีเลือด แม้แต่เรย์น่ายังต้องก้าวถอยหลังด้วยความตกใจเพราะมอนสเตอร์ระดับ SSS ไม่ควรจะปรากฏตัวในเขตผู้เล่นเริ่มต้นได้เลย คิรอสหรี่ตามองตัวเลขถอยหลังบนหน้าจอระบบที่กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มสบายๆ บนใบหน้าหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาจริงจังที่เต็มไปด้วยสัญชาตญาณนักล่าของอดีตโปรเพลเยอร์ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!