"ถ้าพวกเธอยังวิ่งเหยียบไลน์เวทมนตร์ผิดองศาอีกแค่ก้าวเดียว ฉันจะปรับเงินในกองกลางกิลด์มาซื้อลูกอมรสบ๊วยเค็มให้กินล้างปากคนละสัปดาห์ข้อหาทำให้แผนพังไม่เป็นท่า"
น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงประกายความเฉียบคมดังขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวของ 'ถ้ำผลึกอัสนี' ดันเจี้ยนระดับง่ายที่ถูกออกแบบมาสำหรับผู้เล่นมือใหม่โดยเฉพาะ แต่ทว่าในเวลานี้ บรรยากาศภายในกลับไม่ได้ดูง่ายดายอย่างที่ระบบของเกม VRMMO ระบุไว้เลยแม้แต่น้อย
คิรอสยืนกอดอกพิงผนังถ้ำที่ประดับด้วยผลึกเรืองแสงสีฟ้าคราม นัยน์ตาคมกริบกวาดมองเด็กๆ ในกิลด์ "สวรรค์รังสรรค์" ทั้งสี่คนที่กำลังหอบหายใจโยนตัวลงไปกองกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า เสื้อผ้าเกราะอ่อนของพวกเขามีรอยไหม้จางๆ จากการโดนกระแสไฟฟ้าสถิตช็อตติดต่อกันหลายครั้ง
"หัวหน้าคะ! แบบนี้มันโหดร้ายเกินไปแล้วนะคะ!" เด็กสาวสายเวทมนตร์หน้าตาน่ารักผู้มีฉายาว่า 'ยัยตัวแสบประจำกิลด์' โวยวายขึ้นมาพร้อมกับทำแก่งอน "นี่มันดันเจี้ยนเวลสิบนะ ทำไมพี่ถึงสั่งให้พวกเราเดินหลบกับดักด้วยองศาเป๊ะๆ เหมือนกำลังเต้นรำบนเส้นด้ายแบบนั้นล่ะคะ แถมมอนสเตอร์เลเวลสิบเอ็ดพวกนี้ยังเคลื่อนไหวเร็วกว่าปกติสามเท่าอีกต่างหาก!"
"เพราะฉันไม่ได้พาพวกเธอมา 'เคลียร์' ดันเจี้ยนค่ะ" คิรอสปัดฝุ่นตามไหล่เบาๆ เดินเข้าไปใกล้เด็กสาวแล้วย่อตัวลงใช้นิ้วเคาะเบาๆ ที่หมวกเกราะของเธอ "แต่ฉันกำลังสอนให้พวกเธอ 'อ่าน' ระบบของเกมต่างหาก มอนสเตอร์พวกนี้ถูกตั้งโปรแกรมให้โจมตีตามจังหวะชีพจรของผลึกอัสนี ถ้าเธอจับจังหวะการหายใจของมันได้ ดันเจี้ยนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับลานเดินเล่นในสวนหลังบ้านหรอกนะ"
คำพูดนั้นไม่ได้อวดดี แต่มันเต็มไปด้วยความมั่นใจระดับโปรเพลเยอร์ที่สั่งสมประสบการณ์มานับทศวรรษ เรย์น่าที่ยืนกอดอกมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ตรงปากทางเข้าถ้ำมุมมืด แอบยกยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างนึกสนุก อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมสีดำสนิทขยับพัดในมือเบาๆ ก่อนจะเอ่ยแซะด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
"แหม... พ่อรูปหล่อ สอนเด็กๆ ซะเข้มงวดขนาดนั้น ระวังพวกเธอจะพากันงอนหนีออกจากกิลด์ไปจริงๆ นะคะ" เรย์น่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ แสงสีฟ้าจากผลึกสะท้อนกับเรือนผมสีเงินยวงและดวงตากลมโตคู่สวยที่พราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... ทางเดินข้างหน้าคือห้องโถงของ 'ราชันย์อัสนี' บอสประจำดันเจี้ยน นายมั่นใจเหรอว่าเด็กๆ ที่เพิ่งโดนช็อตจนผมตั้งพวกนี้จะไหว?"
"ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะไม่ไหวค่ะ แต่ถ้าเป็นเด็กๆ ที่ผ่านการฝึกนรกแตกของฉันมาแล้ว..." คิรอสเหลือบมองเรย์น่าด้วยหางตา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก "รับรองว่าเราจะไม่ได้แค่ชนะ แต่เราจะทำลายสถิติเซิร์ฟเวอร์แบบที่ไม่มีใครเคยทำมาก่อนต่างหาก"
สิ้นคำพูดนั้น คิรอสก็หันไปตบมือเป็นจังหวะเรียกสติสมาชิกกิลด์ทั้งหมด "ลุกขึ้นค่ะ! พักเบรกหมดเวลาแล้ว รอบนี้เราจะใช้แผน 'เงาพ면สะท้อน' วิ่งเข้าประชิดตัวบอสภายในสิบวินาทีแรกโดยไม่ให้มันทันได้ร่ายสกิลสายฟ้าสายแรกออกมาเด็ดขาด ใครทำพลาด เตรียมตัวรับรสบ๊วยเค็มตลอดเดือนได้เลย!"
เด็กๆ ทั้งสี่คนสะดุ้งเฮือก รีบดีดตัวลุกขึ้นยืนตรงอย่างพร้อมเพรียง ความเหนื่อยล้าเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้งแทนที่ด้วยความฮึกเหิมและหวาดกลัวรสชาติของลูกอมบ๊วยเค็มในเวลาเดียวกัน
เมื่อกลุ่มเด็กดื้อเคลื่อนทัพเข้าสู่ห้องโถงกว้างใจกลางถ้ำ บอสประจำดันเจี้ยน 'ราชันย์อัสนี' สัตว์อสูรกลายพันธุ์รูปร่างคล้ายเสือโคร่งขนสีม่วงเข้มที่มีสายฟ้าแลบแปล๊บปลาบอยู่รอบตัวก็คำรามลั่นสะเทือนเลื่อนลั่น มันดีดตัวกระโจนเข้าใส่ด้วยความเร็วสูงทันทีที่ผู้บุกรุกก้าวล้ำเขตแดน
"ซ้ายสามองศา! แทงค์รับแรงกระแทกด้วยโล่เวทมนตร์ระดับสอง!" คิรอสออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดและนิ่งสงบราวกับผู้บัญชาการในสนามรบจริง
เด็กหนุ่มผู้รับหน้าที่แทงค์พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างแม่นยำตามคำบอก โล่ในมือรับแรงกระแทกจากอุ้งเท้าของบอสได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยที่พลังชีวิตแทบไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย ในขณะเดียวกัน สมาชิกสายโจมตีระยะไกลและสายเวทก็ร่ายคาถาประสานกันตามจุดอับสายตาที่คิรอสคำนวณไว้ล่วงหน้าอย่างเหมาะเจาะ
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและงดงามราวกับงานศิลปะ ไม่มีจังหวะสูญเปล่า ไม่มีดาเมจส่วนเกิน ทุกการเคลื่อนไหวของสมาชิกกิลด์สวรรค์รังสรรค์ถูกขับเคลื่อนด้วยอัลกอริทึมแห่งชัยชนะที่คิรอสฝังไว้ในสมองของพวกเขาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
เรย์น่าที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ถึงกับหรี่ตาลงด้วยความทึ่ง เธอยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนี้มีความสามารถในการมองทะลุกรอบของเกมได้อย่างน่ากลัว การเปลี่ยนกลุ่มเด็กเกเรไร้ระเบียบให้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารดันเจี้ยนในเวลาเพียงไม่กี่วัน เป็นสิ่งที่มาสเตอร์กิลด์อย่างเธอไม่มีทางทำได้ด้วยตัวเองแน่ๆ
"จบกันแค่นี้แหละค่ะ" คิรอสพึมพำเบาๆ พร้อมกับสะบัดมือส่งสัญญาณครั้งสุดท้าย
เด็กสาวสายเวทตัวแสบกระโดดลอยตัวขึ้นสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ร่ายเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งผสมสายฟ้าบทสุดท้ายลงกลางกระหม่อมของราชันย์อัสนีที่กำลังเสียหลักจากการถูกทำลายจุดศูนย์ถ่วง แสงสว่างวาบสีขาวโพลนพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานถ้ำ เสียงคำรามเฮือกสุดท้ายของบอสเงียบหายไปพร้อมกับร่างมหึมาที่สลายกลายเป็นละอองแสงสีทองระยิบระยับ
ทันทีที่บอสตัวสุดท้ายล้มลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของผู้เล่นทุกคนในเซิร์ฟเวอร์
*[ประกาศจากระบบเซิร์ฟเวอร์: กิลด์ "สวรรค์รังสรรค์" สามารถเคลียร์ดันเจี้ยน 'ถ้ำผลึกอัสนี' ระดับง่าย ได้ภายในเวลา 3 นาที 14 วินาที ทำลายสถิติสูงสุดตลอดกาลของเซิร์ฟเวอร์อย่างเป็นทางการ!]*
*[ระบบกำลังประเมินผลงานและประสิทธิภาพการต่อสู้...]*
*[ตรวจพบรูปแบบการต่อไร้รอยขีดข่วน (Flawless Clear): สมาชิกในปาร์ตี้ได้รับความเสียหาย 0% และใช้เวลาต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 70%]*
เด็กๆ ในกิลด์ส่งเสียงร้องดีดดิ้นด้วยความดีใจ กระโดดโลดเต้นจนฝุ่นตลบ พวกเขาหันมามองคิรอสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใสและศรัทธาอย่างแท้จริง ไม่มีความดื้อรั้นหรือความไม่พอใจหลงเหลืออยู่อีกต่อไป
คิรอสถอนหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปัดหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าเพื่อตรวจดูไอเทมดรอป แต่ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้กดรับรางวัล หน้าจออินเทอร์เฟซทั้งหมดกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างไร้สาเหตุ
ข้อความแจ้งเตือนสีเลือดพุ่งขึ้นมาบังหน้าจอจนมืดสนิท ตัวอักษรสีดำสนิทขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงระฆังเตือนภัยที่ดังระรัวจนน่าขนลุก
*[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบความผิดปกติในโค้ดลับของดันเจี้ยน... อนุมัติการปลุก "ผู้ดูแลระบบลับ" บอสโคจรข้ามมิติที่ถูกผนึกไว้ใต้รากฐานของเซิร์ฟเวอร์ กำลังลืมตาตื่นใน... 3... 2... 1...]*
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบททดสอบอันตื่นเต้นนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!
ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม•ตอนที่ 5
ดันเจี้ยนแรก ไร้รอยขีดข่วน
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!