จบปฐบท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น

กลิ่นไอสนิมเหล็กและละอองมานาสีม่วงเข้มคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงใต้ดิน บรรยากาศรอบตัวบีบอัดจนแม้แต่การหายใจก็ยังรู้สึกเหมือนมีเข็มแหลมคมนับพันเล่มทิ่มแทงเข้าที่ปอด เสียงแจ้งเตือนระบบระดับเซิร์ฟเวอร์ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของทุกคน ทว่าในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนี้ ไม่มีใครมีสิทธิ์แม้แต่จะหันไปมองหน้าจอสีฟ้าที่กระพริบเตือนรัวเรย์ เพราะเบื้องหน้าของพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่แท้จริง *ตึง... ตึง... ตึง...* เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาทั้งลูกกำลังเคลื่อนที่ดังขึ้นจากรอยแยกมิติขั้นที่ 4 ไอความมืดสีดำสนิทแผ่ขยายออกราวน้ำหมึกที่หยดลงในแก้วน้ำใส มันกัดกินพื้นหินอ่อนของฐานกิลด์จนสลายกลายเป็นฝุ่นผงในพริบตา "อย่าถอย!" เสียงหวานกังวานแต่สั่นเครือเล็กน้อยของเรย์น่าตะโกนก้อง มาสเตอร์กิลด์สาวกำไม้เท้าเวทมนตร์ในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ชุดคลุมสีเงินยาวของเธอปลิวสะบัดตามแรงลมมานาที่ปั่นป่วน แม้ดวงตาคู่สวยจะฉายแววตื่นตระหนกอยู่บ้าง แต่เบื้องลึกกลับเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวอย่างหาญกล้า เธอกวาดสายตามองเหล่าเด็กๆ ในกิลด์ที่เคยดื้อรั้นและสร้างปัญหาให้เธอปวดหัวมาตลอด บัดนี้พวกเขากลับยืนหยัดอยู่เคียงข้างเธอด้วยสีหน้าจริงจังที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "หัวหน้า... เจ้าบอสตัวนั้น มันไม่ใช่ระดับที่พวกเราจะรับมือได้ด้วยซ้ำไม่ใช่เหรอคะ!" เด็กสาวสายแทงค์ตัวน้อยเอ่ยขึ้น น้ำเสียงสั่นเทาขณะยกโล่ขนาดใหญ่ขึ้นตั้งรับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากรอยแยก "ต่อให้รับมือไม่ไหว... เราก็ถอยไม่ได้ค่ะ!" เสียงตะโกนตอบกลับอย่างหนักแน่นดังมาจากเด็กหนุ่มสายเวทมนตร์ผู้เคยทำตัวเกเรที่สุดในกิลด์ เขาเม้มริมฝีปากแน่น มือทั้งสองข้างร่ายวงแหวนเวทสีฟ้าซ้อนทับกันหลายชั้น แม้เหงื่อกาฬจะไหลโทรมหน้าผากจนผมเปียกลู่ แต่แววตาของเขากลับไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องสถานที่แห่งนี้—สถานที่ที่พวกเขาเพิ่งเรียนรู้ว่ามันคือ 'บ้าน' คิรอสยืนอยู่ท่ามกลางเด็กๆ เหล่านั้น ชายหนุ่มอดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยชินกับการคำนวณความน่าจะเป็นในเกมการแข่งขันระดับโลก ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ทั้งหมดด้วยความนิ่งสงบเป็นเลิศ ภายในหัวของเขากำลังประมวลผลข้อมูลนับร้อยอย่างรวดเร็ว—HP ของบอส, รูปแบบการโจมตี, ระยะเวลาคูลดาวน์ของสกิลสมาชิกกิลด์, และจุดอ่อนของรอยแยกมิติ "ทุกคน... ฟังคำสั่งของฉัน" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เปี่ยมด้วยอำนาจและเสน่ห์อันน่าประหลาดดังขึ้น ตัดผ่านความโกลาหลทั้งหมดได้อย่างชะงัด คิรอสไม่ได้ตะโกน แต่ทุกคำพูดกลับดังชัดเจนในความรู้สึกของทุกคน เรย์น่าหันขวับมามองชายหนุ่มข้างกาย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเขา รอยยิ้มที่เธอคุ้นเคย... รอยยิ้มที่มักจะปรากฏขึ้นทุกครั้งก่อนที่เขาจะพลิกสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดให้กลายเป็นชัยชนะ "คิรอส..." เสียงของเธอลดระดับลงโดยไม่รู้ตัว ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางความหนาวเหน็บของความตาย "อาจารย์ครับ ช่วยคุ้มกันแนวหลังให้ผมสามวินาที" คิรอสเอ่ยเรียบๆ มือขวาเอื้อมไปหยิบไอเทมชิ้นหนึ่งออกจากกระเป๋าคาดเอว มันคือผลึกคริสตัลโบราณที่เขาเก็บสะสมไว้ตั้งแต่เริ่มเกม ซึ่งยังไม่มีใครรู้ว่ามันมีไว้ทำอะไร "ส่วนเด็กๆ... ถึงเวลาพิสูจน์แล้วว่า บทเรียนที่ผมเคี่ยวกรำพวกเธอมาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา มันสูญเปล่าหรือเปล่า" สิ้นคำพูดนั้น รอยยิ้มซุกซนแต่จริงจังก็ปรากฏบนใบหน้าของสมาชิกกิลด์ทุกคน "ใครว่าสูญเปล่ากันล่ะคะพี่เลี้ยงจอมโหด!" เด็กสาวสายธนูตะโกนลั่น ง้างคันศรสุดแรง เกิดเป็นลูกศรแสงสีทองอร่ามที่ผสานพลังเวทของทุกคนในกิลด์เข้าไว้ด้วยกันอย่างไร้รอยต่อ ความสามัคคีที่เกิดจากความเข้าใจและการยอมรับอย่างแท้จริง ทำให้พลังมานาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามเย็น กลบแสงสีม่วงน่ากลัวของรอยแยกมิติไปจนหมดสิ้น *เปรี้ยงงงงง!* การต่อสู้ครั้งประวัติศาสตร์เริ่มต้นขึ้นแล้ว คิรอสพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ ร่างของเขาพลิ้วไหวหลบหลีกการโจมตีของราชาแห่งเงาพรายโบราณได้อย่างงดงามราวกับร่ายรำ ไหวพริบอันเฉียบคมและการวางแผนที่รัดกุมทำให้ทุกย่างก้าวของเขากลายเป็นกุญแจสำคัญในการทำลายเกราะป้องกันของบอส เรย์น่ามองแผ่นหลังนั้นด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้น หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความซาบซึ้งและภาคภูมิใจ กิลด์ที่เคยแตกแยก เต็มไปด้วยเด็กดื้อรั้นและปัญหา บัดนี้ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้การนำของชายหนุ่มผู้เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงมาทาบทับร่างของพวกเขาทั้งหมด ท่ามกลางซากปรักหักพังและการต่อสู้ที่ดุเดือด นี่ไม่ใช่จุดจบของความหายนะ... แต่มันคือปฐบท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น ที่ประกาศให้โลกทั้งใบรู้ว่า "กิลด์เด็กดื้อ" แห่งนี้ ได้เติบโตอย่างแท้จริงแล้ว และในวินาทีที่ดาบเล่มสุดท้ายของคิรอสแทงทะลุหัวใจของราชาแห่งเงาพรายจนร่างของมันสลายกลายเป็นละอองแสง หน้าต่างระบบสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของทุกคน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ไม่มีใครคาดคิด— [ภารกิจลับระดับ SSS สำเร็จลุล่วง] [เงื่อนไขลับถูกปลดล็อก: พื้นที่ใต้ดินกิลด์เชื่อมต่อกับ "มหานครโบราณที่สูญหาย"] [ประกาศจากระบบ: มีผู้เล่นปริศนากำลังเข้าสู่เขตแดนส่วนตัวของกิลด์จากประตูมิติอีกด้านหนึ่ง...] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกิลด์สุดป่วนนี้นะคะ