ข่าวลือเรื่องจอมโจรเงาพราย

"ถ้าพวกเธอคิดว่าการแอบขโมยคริสตัลพลังงานระดับสี่จากคลังแสงของกิลด์รุ่งอรุณแล้วจะไม่มีใครตามรดต้นชนละก็... นับว่าประเมินสายตาของพี่เลี้ยงคนนี้ต่ำไปหน่อยนะคะ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยรอยยิ้มเอ็นดูดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของตรอกซอกซอยด้านหลังโรงเตี๊ยมประจำเมืองเซเลสเทีย แสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านกลุ่มควันสีครามบางเบาที่ลอยเอื่อยจากทักษะเวทมนตร์พรางตัว คิรอสในชุดโค้ตคลุมสีดำสนิทก้าวเท้าออกมาจากเงาไม้ด้วยจังหวะจะโคนมั่นคง ในมือเรียวยาวของเขาหมุนเหรียญทองตราสัญลักษณ์กิลด์เล่นอย่างสบายอารมณ์ ตรงหน้าของเขาคือเด็กน้อยในสังกัดกิลด์ ‘เป็ดน้อยพเนจร’ สามคนที่กำลังหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทาด้วยความตกใจหลังแผนการลับถูกเปิดโปงกลางดึก "พ... พี่คิรอส!" เด็กชายหูแมวเผ่าสัตวแพทย์สะดุ้งสุดตัว รีบซ่อนห่อผ้ากำมะหยี่ไว้ด้านหลังทันที ดวงตากลมโตฉายแววสำนึกผิดปนความดื้อรั้น "พวกเราแค่อยากหาทุนมาซ่อมแซมโรงฝึกให้พวกเด็กๆ นอกกำแพงเมืองเองนะฮะ ไม่ได้จะเอาไปขายสักหน่อย!" คิรอสถอนหายใจออกมาเบาๆ ดวงตาคมกริบใต้ปีกหมวกทอดมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย อดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยผ่านสนามแข่งระดับโลกมาโชกโชนอย่างเขา ไม่เคยคาดคิดเลยว่าชีวิตในโลก VRMMO ยุคใหม่นี้ จะต้องมานั่งปวดหัวกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของเด็กแสบประจำกิลด์แทบทุกวัน แต่กระนั้น มุมปากหยักลึกก็ยังแย้มยิ้มบางเบາ ความอบอุ่นแปลกประหลาดแผ่ซ่านในอกอย่างห้ามไม่ได้ "การช่วยเหลือคนอื่นเป็นเรื่องที่ดีค่ะ แต่การขโมยของจากคลังแสงโดยไม่ได้รับอนุญาต... ต่อให้เจตนาจะดีแค่ไหน ระบบกิลด์และกฎของเมืองก็ไม่ปรานีหรอกนะคะ ถ้าทหารยามลาดตระเวนมาเจอเข้า พวกเธอคงโดนปรับเงินจนตัวเกลี้ยงเซิร์ฟเวอร์แน่ๆ ส่งห่อผ้ามานี่เลยค่ะ แล้วพรุ่งนี้เช้า... เตรียมตัวรับบทลงโทษเป็นการขัดเกราะให้ฉันคนละสามชุดได้เลย" เด็กๆ ทำหน้าม่อยคอตก ส่งห่อผ้าคืนให้อย่างจำยอม แต่ในจังหวะที่คิรอสเอื้อมมือไปรับคริสตัลพลังงานนั้นเอง สัญชาตญาณอันเฉียบคมที่หล่อหลอมมาจากการเป็นโปรเพลเยอร์ระดับท็อปก็กรีดร้องเตือนภัยขึ้นมาในหัวอย่างรุนแรง *ฟึบ!* เสียงแหวกอากาศแหลมคมดังขึ้นเหนือศีรษะ ชั่วเสี้ยววินาทีนั้น คิรอสไม่ลังเลที่จะคว้าตัวเด็กทั้งสามคนล้มกลิ้งหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ ประกายแสงสีเงินวับผ่านจุดที่เขายืนอยู่เมื่อครู่ไปปักฝังลงบนผนังอิฐบล็อกอย่างแม่นยำ มันคือมีดสั้นเคลือบพิษสีม่วงเข้ม ลวดลายสลักบนใบมีดเป็นรูปเงาพรายตวัดเกี่ยวพันกัน—สัญลักษณ์ที่ไม่ควรปรากฏขึ้นในเมืองเริ่มต้นแห่งนี้ "ระวังตัวด้วย!" คิรอสกดเสียงต่ำ สั่งการเด็กๆ ด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด "ถอยไปด้านหลังฉัน ห้ามก้าวออกนอกเขตบาตรคุ้มครองเด็ดขาด!" เงาดำสายหนึ่งเคลื่อนไหวราบบนพื้นผิวผนังราวกับมีชีวิต มันบิดตัวและหลุดลอกจากกำแพงกลายร่างเป็นเงาทึบแสงรูปร่างมนุษย์ สวมชุดคลุมสีดำสนิทกลมกลืนไปกับรัตติกาล ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องมองมาที่คิรอสด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ "ไม่นึกเลยว่า... ผู้เล่นธรรมดาๆ จะมีประสาทสัมผัสไวขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นพี่เลี้ยงกิลด์เด็กดื้อที่กำลังเป็นที่กล่าวขาน" เสียงแหบแห้งราวกระดาษทรายเสียดสีกันดังลอดมาจากใต้ฮู้ด คิรอสลุกขึ้นยืนช้าๆ ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าออกอย่างใจเย็น แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะกดดันและอันตรายเพียงใด แต่แววตาของเขากลับปราศจากความหวาดกลัว มีเพียงประกายความสนใจและความเฉลียวฉลาดที่ฉายชัด เขากวาดสายตาวิเคราะห์สเตตัสรอบตัวผ่านหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นรางๆ "จอมโจรเงาพราย... ข่าวลือเรื่องเงาลึกลับที่คอยขโมยข้อมูลและไอเทمเควสต์ลับตามเมืองต่างๆ ตลอดสัปดาห์นี้ ปรากฏตัวเร็วกว่าที่ฉันคำนวณไว้เสียอีกนะคะ" คิรอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังสนทนาเรื่องดินฟ้าอากาศ มากกว่าจะเผชิญหน้ากับมือสังหารระดับสูง "ดูท่าว่า... การที่พวกเด็กๆ แอบเข้ามาหยิบคริสตัลชิ้นนี้ จะไม่ใช่เรื่องบังเอิญสินะคะ แต่เป็นเหยื่อล่อที่คุณจงใจปล่อยข่าวให้พวกเขารู้ เพื่อดึงตัวฉันออกมาจากโรงเตี๊ยมต่างหากล่ะ" เงาดำชะงักไปเล็กน้อย รังสีอำมหิตรอบตัวเข้มข้นขึ้น "ฉลาดเป็นกรดสมคำร่ำลือ... น่าเสียดายจริงๆ ที่คนมีความสามารถแบบแก ดันเลือกมาเสียเวลาเลี้ยงเด็กเล่นขายของในกิลด์กระจอกๆ ถ้าส่งห่อผ้าคริสตัลนั่นมาซะดีๆ ฉันอาจจะพิจารณาปล่อยให้เด็กพวกนี้รอดชีวิตกลับไปนอนฝันหวานต่อก็ได้นะ" บรรยากาศในตรอกแคบเงียบสงัดลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของเด็กๆ ที่เริ่มตื่นตระหนก คิรอสไม่ได้แสดงท่าทีลนลาน เขายังคงยืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งไขว้หลังไว้ในท่าทางผ่อนคลาย ทว่ากล้ามเนื้อทุกส่วนกลับเตรียมพร้อมรับมือกับการปะทะในเสี้ยววินาที ในจังหวะนั้นเอง ประตูไม้ด้านหลังโรงเตี๊ยมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงจันทร์ ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิดระคนเป็นห่วง เรย์น่า มาสเตอร์กิลด์สาวผู้มักจะมาสายในยามคับขันเสมอ ก้าวเท้าเข้ามาในตรอกพร้อมกับไม้เท้าเวทมนตร์ที่ส่องประกายแสงออร่าสีทองเจิดจ้า "ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ยังไม่ยอมกลับห้องนอนกันอีกเหรอคะ คิรอส... แล้วนี่นายกำลังเล่นตลกอะไรอยู่เนี่ย!" เรย์น่าเอ่ยเสียงดุ แต่ทันทีที่เธอกวาดสายตาเห็นมีดสั้นอาบยาพิษบนผนังและเงาร่างปริศนา คำพูดต่อมาก็กลืนหายไปในลำคอ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที "นั่นมัน... สัญลักษณ์ของกลุ่มนักฆ่าใต้ดินที่ระบบซ่อนไว้!" "อาจารย์เรย์น่า มาพอดีเลยค่ะ ช่วยรับไม้ต่อดูแลเด็กๆ ให้หน่อยนะคะ" คิรอสยิ้มรับบางๆ ก่อนจะชักดาบสั้นเคลือบอาร่าสีครามออกจากฝักด้วยความเร็วสูง "ดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้... เราคงไม่ได้นอนกันง่ายๆ แล้วล่ะค่ะ" จอมโจรเงาพรายแค่นเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะสลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำแล้วพุ่งเข้าใส่ทิศทางที่คิรอสยืนอยู่ด้วยความเร็วเหนือเสียง ทว่าในวินาทีที่คมดาบกำลังจะปะทะเข้าหากันนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดยักษ์ก็เด้งขึ้นตรงหน้าของคิรอสและเรย์น่า พร้อมกับเสียงระฆังเตือนภัยก้องกังวานไปทั่วทั้งเมืองเซเลสเทีย [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับเซิร์ฟเวอร์: ค้นพบรอยแยกมิติแห่งความมืดขั้นที่ 4 ใต้ฐานกิลด์] [ภารกิจลับระดับ SSS: "เงาทมิฬกลืนกินตะวัน" ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติเนื่องจากเงื่อนไขความลับถูกทำลาย] [คำเตือน: บอสลับ "ราชาแห่งเงาพรายโบราณ" ได้ลืมตาตื่นขึ้นจากการหลับใหลแล้ว...] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกิลด์เด็กดื้อนี้นะคะ