แนวหน้าลุกเป็นไฟ

“ไม่มีตราประทับกิลด์... เป็นไปได้ยังไงกันคะ?” เสียงลมหายใจของคิรอสสะดุดกึกในลำคอ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าจออินเทอร์เฟซเสมือนจริงจ้องเขม็งไปยังข้อมือขาวเนียนของเรย์น่าที่กำลังสะบัดพู่กันเวทมนตร์วาดอักขระสีทองกลางอากาศ ความว่างเปล่าที่ปราศจากสัญลักษณ์รูปมอนสเตอร์ปีกกางของกิลด์ ‘คิดส์พาราไดซ์’ ทำให้สติปัญญาอันเฉียบคมของอดีตโปรเพลเยอร์ทำงานอย่างบ้าคลั่งในเสี้ยววินาที หากเธอไม่ใช่สมาชิกกิลด์... แล้วหญิงสาวผู้กุมบังเหียนมาสเตอร์กิลด์ที่คอยออกคำสั่งและวางแผนยุทธศาสตร์ร่วมกับเขามาตลอดหลายเดือนคือใครกันแน่? และที่สำคัญที่สุด... ในมหาสงครามกิลด์ระดับเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังปะทุขึ้นเบื้องหน้านี้ เรย์น่ากำลังเล่นเกมอะไรอยู่? “คิรอส! มัวเหม่ออะไรอยู่คะ แนวหน้าฝั่งตะวันออกกำลังจะแตกแล้วนะ!” เสียงหวานใสที่เจือความร้อนรนดึงสติของชายหนุ่มกลับมาสู่โลกความเป็นจริง ท้องฟ้าเหนือดินแดนรกร้าง ‘คาร์นิวาลา’ ยามนี้ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานจากเปลวเพลิงแห่งสงคราม เสียงคำรามของเครื่องจักรกลสงครามระดับตำนานและเสียงกรีดร้องของผู้เล่นนับหมื่นดังกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่น วันแรกของการเปิดฉากสงครามกิลด์เปิดฉากขึ้นอย่างดุเดือด และกิลด์เด็กดื้อของเขากำลังตกเป็นเป้าโจมตีจากสามกิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ของเกม คิรอสสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อกดความสงสัยและภาพข้อมือที่ไร้ตราประทับนั้นเก็บไว้ในส่วนลึกของจิตใจ รอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคู่นั้นเปลี่ยนเป็นโหมดนักวางแผนไร้พ่ายในพริบตา “ถ้าแนวหน้าจะแตก เราก็แค่สร้างแนวหน้าใหม่ขึ้นมาตรงนี้ก็พอค่ะ อาจารย์” คิรอสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทแต่ทรงพลัง มือขวากระชับดาบยาวคู่ใจ “เด็กๆ ทุกคน! ตั้งกระบวนทัพตามแผนยุทธศาสตร์ ‘เบรกเกอร์ ฟอร์เมชัน’ ที่ฉันเพิ่งส่งไปในแชทกิลด์! ห้ามถอยแม้แต่ก้าวเดียวค่ะ!” สิ้นคำสั่งของพี่เลี้ยงหนุ่ม กิลด์เด็กดื้อที่ภายนอกดูเหมือนรวมกลุ่มเด็กเกเรและผู้เล่นสายป่วนกลับเคลื่อนไหวราวกับเครื่องจักรสังหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กๆ ที่เคยวิ่งไล่จับมอนสเตอร์หางยาวในป่าเริ่มต้น จะสามารถแปร *แถวหน้า* ให้กลายเป็น *กับดักมรณะ* ที่เต็มไปด้วยค่ายกลเวทมนตร์และกับดักพรางตาได้อย่างแนบเนียน บูมมมม! เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวเมื่อผู้เล่นแนวหน้าของกิลด์ ‘ดรากอนบลัด’ กิลด์ยักษ์ใหญ่ที่ขึ้นชื่อเรื่องกำลังพลมหาศาล พุ่งทะยานเข้ามาเพื่อกวาดล้างกิลด์เด็กดื้อให้ราบคาบในพริบตาแรก แต่กลับต้องเหยียบเข้ากับตาข่ายเวทมนตร์ธาตุดินผสมสายฟ้าที่เรย์น่าร่ายไว้ล่วงหน้า แรงกระแทกมหาศาลส่งผลให้แนวรบของศัตรูปั่นป่วนจนเสียรูปขบวนในเสี้ยววินาที “บ้าจริง! พวกเด็กกะפoนี่มันเอาอะไรมาสู้ฟะ! ทำไมดาเมจถึงรุนแรงขนาดนี้!” หัวหน้าหน่วยจู่โจมของกิลด์ดรากอนบลัดตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความไม่เชื่อสายตา เมื่อเห็นแทงก์เลเวลสูงของตนเองถูกซัดกระเด็นด้วยการโจมตีสวนกลับเพียงครั้งเดียว “พวกเราไม่ได้สู้ด้วยกำลังค่ะ... แต่พวกเราสู้ด้วย ‘สมอง’” เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เย็นเยียบดังขึ้นข้างหูของหัวหน้าหน่วยผู้นั้น คิรอสปรากฏตัวขึ้นราวกับภูตผี ปลายดาบจ่อเข้าที่ลำคอของอีกฝ่ายโดยที่เจ้าตัวยังไม่ทันได้ตั้งตัว ดวงตาสนเท่ห์และหวาดกลัวสะท้อนอยู่ในแววตาของศัตรู ก่อนที่ร่างนั้นจะกลายเป็นละอองแสงสีขาวกระจายหายไปกับสายลม สถานการณ์ในสนามรบพลิกผันอย่างรวดเร็ว กิลด์เด็กดื้อไม่ได้ใช้แค่กำลังเข้าปะทะ แต่ใช้ระบบภูมิประเทศและทักษะสนับสนุนที่คิรอสออกแบบมาอย่างพิถีพิถันเพื่อทอนกำลังศัตรูทีละน้อย ภาพของเด็กๆ ที่เคยดูเก้ๆ กังๆ กลับประสานงานกันได้อย่างไร้ที่ติราวกับเล่นซิมโฟนี่แห่งความตาย การต่อดำเนินไปอย่างดุเดือด เลือดและเหงื่อผสมปนเปไปกับฝุ่นควันและประกายไฟเวทมนตร์ เรย์น่ายืนอยู่บนเนินเขาสูง มองดูผลงานเบื้องล่างด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ เปลวเพลิงสีทองในมือของเธอยังคงลุกโชน แต่นัยน์ตาคู่สวยกลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ เธอหันกลับมามองคิรอสที่กำลังยืนบัญชาการรบอย่างสงบนิ่งอยู่ไม่ไกล “นายฉลาดเกินไปแล้วนะคะ, คิรอส...” เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงเจือความรู้สึกที่ยากจะหยั่งถึง ทว่า ในขณะที่สงครามกำลังดำเนินมาถึงจุดไคลแม็กซ์ และกิลด์เด็กดื้อกำลังเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดัง “ติ๊ง!” ขึ้นพร้อมกันในหน้าจอของผู้เล่นทุกคนทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงประกาศธรรมดา แต่เป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ดังก้องกังวานจนแผ่นดินสั่นสะเทือน [ประกาศฉุกเฉินจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการแทรกแซงจากตัวตนภายนอกขอบเขต] [เงื่อนไขลับของสงครามกิลด์ถูกกระตุ้นโดยบุคคลที่ไม่มีสถานะสังกัดกิลด์...] [ประตูแห่งมิติที่สาม ‘รอยแยกแห่งความมืด’ กำลังเปิดออก ณ จุดศูนย์กลางสนามรบ...] คิรอสชะงักฝีเท้า หัวใจกระตุกวูบ เขารีบหันขวับกลับไปมองเรย์น่าทันที ทว่าสิ่งที่เขาเห็นคือหญิงสาวกำลังยกยิ้มจางๆ ให้เขา รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความตกใจเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าเธอรู้เรื่องนี้อยู่แล้วตั้งแต่ต้น และในวินาทีนั้นเอง ที่ข้อมือข้างที่ไม่มีตราประทับกิลด์ของเรย์น่า ก็เกิดรอยสักเรืองแสงสีดำสนิทรูปโซ่ตรวนโบราณพุ่งทะยานขึ้นมาพันธนาการแขนของเธอจนแน่นหนา พร้อมกับเสียงกระซิบจากความมืดที่ดังขึ้นในโสตประสาทของคิรอส— *“ยินดีด้วยนะคะ... ที่คุณติดกับดักของมาสเตอร์ตัวจริงเข้าแล้ว”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้กิลด์เด็กดื้อมาจนถึงตอนนี้ พบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!