ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม•ตอนที่ 8

อาจารย์สาวกับมุมที่ไม่มีใครเคยเห็น

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
"ถอยออกไปให้ห่างจากเขตวงแหวนเวทมนตร์เดี๋ยวนี้ค่ะ คิรอส!" เสียงตะโกนที่ปกติมักจะเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจของ 'เรย์น่า' หัวหน้ากิลด์สาวผู้ลึกลับ บัดนี้กลับสั่นเครือและเจือไปด้วยความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่สะท้อนอยู่บนดวงตากลมโตของเธอกำลังกะพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน รหัสข้อผิดพลาดระดับวิกฤต *[Error Code: Core Overload]* ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระรัวก้องไปทั่วห้องใต้ดินลับแห่งกิลด์ คิรอสไม่ลังเลแม้แต่น้อย อดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่งสงบในทุกสถานการณ์ ก้าวเท้าเข้าไปประชิดร่างบางที่กำลังพยายามใช้สองมือยันคานเหล็กของแท่นควบคุมมานาซึ่งกำลังจะทรุดตัวลงมา พื้นหินแกรนิตสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว แรงดันอากาศภายในห้องลดฮวบลงจนแก้วหูอื้ออึง ระบบเกม VRMMO จำลองความเจ็บปวดและแรงโน้มถ่วงไว้อย่างสมจริงจนน่ากลัว และในวินาทีที่เศษซากหินเพดานขนาดมหึมาท่อนหนึ่งกำลังจะร่วงหล่นลงมาทับศีรษะของเรย์น่า คิรอสก็พุ่งตัวเข้าไปคว้าเอวบางของเธอแล้วดึงหลบออกมาได้อย่างเฉียดฉิว ร่างทั้งสองกลิ้งหลบไปกระแทกกับผนังห้องอีกด้านอย่างแรง *ตุบ!* "โอ๊ย..." เสียงอุทานเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของเรย์น่า เธอหลับตาปี๋ด้วยความตกใจ ซบหน้าลงกับแผงอกกว้างของคิรอสโดยสัญชาตญาณ มือเรียวเล็กกำเสื้อคลุมสีเข้มของเขาแน่นจนยับยู่ยี่ คิรอสหายใจหอบถี่เล็กน้อย เขากวาดสายตาสำรวจความเสียหายรอบตัวอย่างรวดเร็วด้วยไหวพริบอันเฉียบคม เวิลด์บิลดิ้งของห้องนี้ถูกออกแบบมาให้มีระบบระบายความร้อนซับซ้อน แต่เพราะความดื้อรั้นของหัวหน้ากิลด์สาวที่ฝืนอัปเกรดสกิลระดับสูงเกินขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์ย่อย ทำให้ระบบเกิดการ Overload ขึ้นมาอย่างกะทันหัน แต่สิ่งที่ทำให้คิรอสแปลกใจไม่ใช่ระบบเกมที่กำลังรวนเร... หากแต่เป็นภาพตรงหน้าต่างหาก เรย์น่า มาสเตอร์กิลด์ผู้ทรงอำนาจและเย็นชาในสายตาสมาชิกทุกคน บัดนี้กำลังตัวสั่นเทาเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสจากความตกใจกลัว ปลายจมูกรั้นแดงระเรื่อ และที่น่าเอ็นดูที่สุดคือ... หมวกฮู้ดเวทมนตร์ประจำตัวของเธอกลับหลุดร่วงลงมาเผยให้เห็นหูฟังเอลฟ์ประดับคริสตัลที่เอียงกะเท่เร่ ผมสีเงินยววงยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงเนื่องจากแรงระเบิดเมื่อครู่ "คะ... คิรอส มองอะไรคะ?" เรย์น่าเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา น้ำเสียงที่พยายามดัดให้เข้มแข็งเมื่อครู่สั่นระริกจนหลอกใครไม่ได้ "เปล่าครับ... อ๊ะ ขอโทษค่ะ พอดีติดปากไปหน่อย" คิรอสรีบเปลี่ยนสรรพนามและน้ำเสียงทันทีเมื่อเผลอใช้คำพูดติดตัวเมื่อครั้งเป็นโปรเพลเยอร์ "ผมแค่กำลังคิดว่า... หัวหน้าผู้เกรียงไกรในยามปกติ เวลาลีลา 'โก๊ะ' แบบนี้ ก็น่ารักไปอีกแบบนะครับ" แก้มเนียนใสของเรย์น่าขึ้นสีแดงจัดลามไปถึงใบหู เธอรีบผลักอกคิรอสออกเบาๆ แล้วพยายามลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ แต่เพราะข้อเท้าแพลงจากแรงกระแทกเมื่อครู่ ทำให้เธอเซถลาเกือบล้มลงไปอีกรอบ โชคดีที่คิรอสเอื้อมมือไปคว้าข้อศอกเธอไว้ได้ทันอย่างนุ่มนวล "ดื้อนักนะฃาค่ะ" คิรอสเอ่ยแซinด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่มักจะใช้เวลากล่อมเด็กดื้อในกิลด์ "บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้อ่านแพทช์โน้ตของระบบอัปเดตให้ดีก่อนจะฝืนรันโปรแกรมมานาขั้นสูง?" "ก็... ก็นึกว่าจะไหวรี่คะ!" เรย์น่าเม้มริมฝีปากแน่นอย่างขัดใจ เธอสะบัดหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนความเขินอายที่พุ่งสูงจนทะลุปรอท "อีกอย่าง... ฉันเป็นมาสเตอร์กิลด์นะ จะมาเสียหน้าต่อหน้าพี่เลี้ยงเด็กอย่างนายได้ยังไงเล่า!" บรรยากาศตึงเครียดจากวิกฤตเกมล่มเมื่อครู่ผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาด ความเงียบสงบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของมานาที่ค่อยๆ เย็นตัวลงผ่านท่อระบายความร้อน คิรอสลอบมองใบหน้าด้านข้างของหญิงสาวที่กำลังนั่งกุมข้อเท้าตัวเองด้วยความเจ็บใจ ปฏิสัมพันธ์อันเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยเคมีที่ลงตัวนี้ ทำให้เขาตระหนักได้ว่า... ภายใต้เกราะป้องกันอันแข็งกระด้างของเรย์น่า แท้จริงแล้วเก็บซ่อนความเปราะบางและมุมที่คาดไม่ถึงเอาไว้มากมาย "นั่งลงนี่ก่อนครับอาจารย์" คิรอสย่อตัวลงตรงหน้าเธอ หยิบไอเทมโพชั่นรักษาอาการบาดเจ็บระดับกลางออกมาจากช่องเก็บของ "เดี๋ยวผมช่วยพันแผลให้ ขืนปล่อยไว้แบบนั้น เดี๋ยวค่าสถานะ Agility ของคุณจะลดลงจนเดินไม่ได้ไปตลอดเควสต์นี้นะครับ" เรย์น่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสفคู่สวยมองการกระทำอันแสนใส่ใจและรอบคอบของชายหนุ่มตรงหน้า ภายในใจของเธอรู้สึกอุ่นวาบอย่างประหลาด ความรู้สึกพึ่งพาได้ที่เธอไม่เคยได้รับจากใครนับตั้งแต่ก่อตั้งกิลด์นี้ขึ้นมา บัดนี้กำลังถูกเติมเต็มทีละน้อยผ่านสัมผัสอันอ่อนโยนที่ข้อเท้า "อื้ม..." เธอตอบรับในลำคอเบาๆ ยอมนั่งนิ่งๆ ให้คิรอสด้านแผลให้โดยไม่มีทีท่าเกเรเหมือนเคย ทว่า ในขณะที่คิรอสกำลังบรรจงพันผ้าเวทมนตร์รอบข้อเท้าให้เธอนั้นเอง หน้าจออินเตอร์เฟซระบบหลักที่ควรจะดับลงไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นด้วยโทนเสียงที่ผิดปกติ—ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนความผิดพลาดของเซิร์ฟเวอร์แบบเมื่อครู่ แต่เป็นเสียงระฆังโลหะกังวานใสที่บ่งบอกถึงการมาถึงของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า *[ระบบตรวจพบการเชื่อมต่อจากภายนอก: ผู้เล่นปริศนา หมายเลข 001 เข้าสู่เขตหวงห้าม]* *[คำเตือน: ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'ประตูมิติแห่งอดีต' สำเร็จ]* *[ภารกิจพิเศษระดับ SSS: "เงาที่ถูกลืม" เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ]* คิรอสชะงักมือที่กำลังผูกปมผ้า เปลือกตาคมกริบหันขวับไปมองยังประตูเหล็กกล้าทางเข้าห้องใต้ดินที่ถูกล็อกหนาแน่นถึงสามชั้น ซึ่งบัดนี้... กำลังถูกเคาะเบาๆ จากด้านนอกด้วยจังหวะที่คุ้นเคยอย่างน่าขนลุก เรย์น่าหน้าถอดสีทันที เธอคว้าแขนคิรอสไว้แน่น แรงบีบที่ส่งผ่านมาทำให้เขารู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวที่แท้จริงจากก้นบึ้งจิตใจของเธอ "ไม่ใช่สมาชิกของเรา..." เรย์น่ากระซิบเสียงสั่น พลางจ้องมองไปยังเงาดำที่ทาบทับผ่านกระจกฝ้าของประตู "คนคนนั้น... รอดมาจากเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนได้ยังไงกัน?!" ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน ❤️
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพี่เลี้ยงสุดป่วนกับกิลด์เด็กดื้อของผม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%